2 Samuel 15
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass after this, that Absalom prepared him chariots and horses, and fifty men to run before him.
1หลังจากนั้นอับซาโลมจัดหารถรบและม้าไว้ใช้เอง พร้อมชายห้าสิบคนวิ่งนำหน้า
2And Absalom rose up early, and stood beside the way of the gate: and it was so , that when any man that had a controversy came to the king for judgment, then Absalom called unto him, and said, Of what city art thou? And he said, Thy servant is of one of the tribes of Israel.
2เขาตื่นแต่เช้าไปยืนข้างทางที่ประตูเมือง เมื่อใครมีคดีจะไปขอให้กษัตริย์ตัดสิน อับซาโลมก็เรียกมาถามว่า “เจ้ามาจากเมืองไหน?” คนนั้นตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านมาจากชนเผ่าหนึ่งในอิสราเอล”
3And Absalom said unto him, See, thy matters are good and right; but there is no man deputed of the king to hear thee.
3อับซาโลมบอกเขาว่า “เรื่องของเจ้ามีเหตุผลและถูกต้อง แต่กษัตริย์ไม่ได้ตั้งใครมารับฟังคดีของเจ้า”
4Absalom said moreover, Oh that I were made judge in the land, that every man which hath any suit or cause might come unto me, and I would do him justice!
4แล้วอับซาโลมก็พูดว่า “ถ้ามีใครตั้งข้าเป็นผู้พิพากษาในแผ่นดินก็ดีสิ ทุกคนที่มีคดีหรือข้อพิพาทจะได้มาหาข้า และข้าจะให้ความยุติธรรมแก่เขา!”
5And it was so , that when any man came nigh to him to do him obeisance, he put forth his hand, and took him, and kissed him.
5เมื่อใครเข้ามาใกล้เพื่อจะก้มคำนับเขา อับซาโลมก็ยื่นมือไปจับตัวแล้วจูบคนนั้น
6And on this manner did Absalom to all Israel that came to the king for judgment: so Absalom stole the hearts of the men of Israel.
6อับซาโลมทำอย่างนี้กับชาวอิสราเอลทุกคนที่มาขอให้กษัตริย์ตัดสินคดี เขาจึงชิงใจชาวอิสราเอลไป
7¶ And it came to pass after forty years, that Absalom said unto the king, I pray thee, let me go and pay my vow, which I have vowed unto the LORD , in Hebron.
7เมื่อครบสี่สิบปี อับซาโลมทูลกษัตริย์ว่า “ขอให้ข้าไปที่เฮโบรนเพื่อทำตามคำปฏิญาณที่ข้าถวายแด่พระยาห์เวห์
8For thy servant vowed a vow while I abode at Geshur in Syria, saying, If the LORD shall bring me again indeed to Jerusalem, then I will serve the LORD .
8ตอนอยู่ที่เกชูร์ในซีเรีย ผู้รับใช้ของท่านปฏิญาณไว้ว่า ‘ถ้าพระยาห์เวห์ทรงนำข้ากลับเยรูซาเล็ม ข้าจะปรนนิบัติพระยาห์เวห์’”
9And the king said unto him, Go in peace. So he arose, and went to Hebron.
9กษัตริย์ตอบว่า “ไปโดยสันติเถิด” อับซาโลมจึงไปเฮโบรน
10¶ But Absalom sent spies throughout all the tribes of Israel, saying, As soon as ye hear the sound of the trumpet, then ye shall say, Absalom reigneth in Hebron.
10แต่อับซาโลมส่งสายลับไปตามชนเผ่าต่าง ๆ ทั่วอิสราเอล พร้อมคำสั่งว่า “พอได้ยินเสียงแตร ให้ประกาศว่า ‘อับซาโลมเป็นกษัตริย์ที่เฮโบรนแล้ว!’”
11And with Absalom went two hundred men out of Jerusalem, that were called; and they went in their simplicity, and they knew not any thing.
11ชายสองร้อยคนที่อับซาโลมเชิญจากเยรูซาเล็มเดินทางไปกับเขาโดยไม่ระแวงอะไร และไม่รู้เรื่องแผนการ
12And Absalom sent for Ahithophel the Gilonite, David’s counsellor, from his city, even from Giloh, while he offered sacrifices. And the conspiracy was strong; for the people increased continually with Absalom.
12อับซาโลมส่งคนไปตามอาหิโธเฟลชาวกิโลห์ ที่ปรึกษาของดาวิดจากเมืองกิโลห์ ขณะกำลังถวายเครื่องบูชา การกบฏมีกำลังมากขึ้น เพราะมีคนเข้าร่วมฝ่ายอับซาโลมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
13¶ And there came a messenger to David, saying, The hearts of the men of Israel are after Absalom.
13ผู้นำสารมาบอกดาวิดว่า “ชาวอิสราเอลหันใจไปหาอับซาโลมแล้ว”
14And David said unto all his servants that were with him at Jerusalem, Arise, and let us flee; for we shall not else escape from Absalom: make speed to depart, lest he overtake us suddenly, and bring evil upon us, and smite the city with the edge of the sword.
14ดาวิดจึงสั่งคนรับใช้ทุกคนที่อยู่กับท่านในเยรูซาเล็มว่า “ลุกขึ้นหนีเถิด มิฉะนั้นพวกเราจะไม่มีใครรอดพ้นจากอับซาโลม รีบไปก่อนเขาจะไล่ทัน นำภัยมาถึงเรา และใช้คมดาบโจมตีเมือง”
15And the king’s servants said unto the king, Behold, thy servants are ready to do whatsoever my lord the king shall appoint.
15คนรับใช้ตอบกษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของท่านพร้อมทำทุกอย่างที่นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์เห็นว่าดี”
16And the king went forth, and all his household after him. And the king left ten women, which were concubines, to keep the house.
16กษัตริย์ออกจากเมืองโดยมีคนในบ้านทั้งหมดตามไป แต่กษัตริย์ให้นางสนมสิบคนอยู่ดูแลบ้าน
17And the king went forth, and all the people after him, and tarried in a place that was far off.
17กษัตริย์ออกไปพร้อมผู้คนที่ตามท่าน แล้วหยุดอยู่ที่เบธเมอร์ฮัก
18And all his servants passed on beside him; and all the Cherethites, and all the Pelethites, and all the Gittites, six hundred men which came after him from Gath, passed on before the king.
18คนรับใช้ทั้งหมดเดินผ่านข้างท่าน ชาวเคเรธีและชาวเปเลธีทั้งหมด รวมถึงชาวกัทหกร้อยคนที่ติดตามท่านมาจากกัท ก็เดินผ่านหน้ากษัตริย์
19¶ Then said the king to Ittai the Gittite, Wherefore goest thou also with us? return to thy place, and abide with the king: for thou art a stranger, and also an exile.
19กษัตริย์ถามอิททัยชาวกัทว่า “เจ้าจะมากับพวกเราทำไม? กลับไปอยู่กับกษัตริย์เถิด เจ้าเป็นคนต่างถิ่นและเป็นผู้ลี้ภัย จงกลับถิ่นของเจ้า
20Whereas thou camest but yesterday, should I this day make thee go up and down with us? seeing I go whither I may, return thou, and take back thy brethren: mercy and truth be with thee.
20เจ้าเพิ่งมาถึงเมื่อวาน วันนี้ข้าควรให้เจ้าร่อนเร่ไปมากับเราหรือ ในเมื่อข้าเองก็ไม่รู้จะไปไหน? กลับไปและพาพี่น้องของเจ้ากลับด้วย ขอให้ความเมตตาและความซื่อสัตย์อยู่กับเจ้า”
21And Ittai answered the king, and said, As the LORD liveth, and as my lord the king liveth, surely in what place my lord the king shall be, whether in death or life, even there also will thy servant be.
21อิททัยตอบกษัตริย์ว่า “ข้าขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์ และต่อชีวิตของนายของข้าผู้เป็นกษัตริย์ว่า ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ใด จะตายหรือจะมีชีวิต ผู้รับใช้ของท่านจะอยู่ที่นั่นด้วย”
22And David said to Ittai, Go and pass over. And Ittai the Gittite passed over, and all his men, and all the little ones that were with him.
22ดาวิดบอกอิททัยว่า “ไปเถิด ข้ามไป” อิททัยชาวกัทจึงข้ามไปพร้อมคนของเขาทั้งหมด และเด็กเล็กทุกคนที่มาด้วย
23And all the country wept with a loud voice, and all the people passed over: the king also himself passed over the brook Kidron, and all the people passed over, toward the way of the wilderness.
23คนทั่วแผ่นดินร้องไห้เสียงดังขณะผู้คนข้ามไป กษัตริย์เองก็ข้ามลำธารขิดโรน ทุกคนข้ามไปทางถิ่นทุรกันดาร
24¶ And lo Zadok also, and all the Levites were with him, bearing the ark of the covenant of God: and they set down the ark of God; and Abiathar went up, until all the people had done passing out of the city.
24ศาโดกมาที่นั่นพร้อมชาวเลวีทั้งหมดที่หามหีบพันธสัญญาของพระเจ้า พวกเขาวางหีบของพระเจ้าลง อาบียาธาร์ก็ขึ้นไป ขณะที่ประชาชนทั้งหมดข้ามออกจากเมืองจนหมด
25And the king said unto Zadok, Carry back the ark of God into the city: if I shall find favour in the eyes of the LORD , he will bring me again, and shew me both it, and his habitation:
25กษัตริย์สั่งศาโดกว่า “นำหีบของพระเจ้ากลับเข้าเมือง หากข้าเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ พระองค์จะทรงพาข้ากลับมา ให้ข้าได้เห็นทั้งหีบและที่ประทับของพระองค์อีก
26But if he thus say, I have no delight in thee; behold, here am I, let him do to me as seemeth good unto him.
26แต่ถ้าพระองค์ตรัสว่า ‘เราไม่พอใจเจ้า’ ข้าก็อยู่ที่นี่แล้ว ขอพระองค์ทรงทำกับข้าตามที่เห็นว่าดี”
27The king said also unto Zadok the priest, Art not thou a seer? return into the city in peace, and your two sons with you, Ahimaaz thy son, and Jonathan the son of Abiathar.
27กษัตริย์พูดกับศาโดกปุโรหิตอีกว่า “เจ้าเป็นผู้หยั่งรู้มิใช่หรือ? จงกลับเข้าเมืองโดยสันติ พร้อมบุตรชายของเจ้าสองคน คืออาหิมาอัสบุตรของเจ้า และโยนาธานบุตรของอาบียาธาร์
28See, I will tarry in the plain of the wilderness, until there come word from you to certify me.
28ข้าจะรออยู่ตรงท่าข้ามในถิ่นทุรกันดาร จนกว่าเจ้าจะส่งข่าวมาบอก”
29Zadok therefore and Abiathar carried the ark of God again to Jerusalem: and they tarried there.
29ศาโดกกับอาบียาธาร์จึงนำหีบของพระเจ้ากลับเยรูซาเล็ม และอยู่ที่นั่น
30¶ And David went up by the ascent of mount Olivet, and wept as he went up, and had his head covered, and he went barefoot: and all the people that was with him covered every man his head, and they went up, weeping as they went up.
30ดาวิดขึ้นทางลาดภูเขามะกอกเทศพร้อมร้องไห้ คลุมศีรษะและเดินเท้าเปล่า ทุกคนที่ไปกับท่านก็คลุมศีรษะ ร้องไห้ขณะเดินขึ้นไป
31¶ And one told David, saying, Ahithophel is among the conspirators with Absalom. And David said, O LORD , I pray thee, turn the counsel of Ahithophel into foolishness.
31มีคนมาบอกดาวิดว่า “อาหิโธเฟลเข้าร่วมฝ่ายกบฏกับอับซาโลมแล้ว” ดาวิดจึงทูลว่า “พระยาห์เวห์ ขอทรงทำให้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลกลายเป็นความโง่เขลาด้วยเถิด”
32¶ And it came to pass, that when David was come to the top of the mount , where he worshipped God, behold, Hushai the Archite came to meet him with his coat rent, and earth upon his head:
32เมื่อดาวิดขึ้นถึงยอดเขาซึ่งเป็นที่นมัสการพระเจ้า หุชัยชาวอารคีมาพบท่านโดยฉีกเสื้อคลุมและมีดินบนศีรษะ
33Unto whom David said, If thou passest on with me, then thou shalt be a burden unto me:
33ดาวิดบอกเขาว่า “ถ้าเจ้ามากับข้า เจ้าจะเป็นภาระแก่ข้า
34But if thou return to the city, and say unto Absalom, I will be thy servant, O king; as I have been thy father’s servant hitherto, so will I now also be thy servant: then mayest thou for me defeat the counsel of Ahithophel.
34แต่ถ้าเจ้ากลับเข้าเมืองแล้วบอกอับซาโลมว่า ‘ข้าจะเป็นผู้รับใช้ของท่าน กษัตริย์เจ้าข้า ในอดีตข้าเคยรับใช้พ่อของท่าน บัดนี้ข้าจะรับใช้ท่าน’ เจ้าก็จะช่วยข้าทำลายคำปรึกษาของอาหิโธเฟลได้
35And hast thou not there with thee Zadok and Abiathar the priests? therefore it shall be, that what thing soever thou shalt hear out of the king’s house, thou shalt tell it to Zadok and Abiathar the priests.
35ศาโดกกับอาบียาธาร์ปุโรหิตอยู่กับเจ้าที่นั่นมิใช่หรือ? ไม่ว่าเจ้าจะได้ยินอะไรจากวังกษัตริย์ จงบอกศาโดกกับอาบียาธาร์
36Behold, they have there with them their two sons, Ahimaaz Zadok’s son , and Jonathan Abiathar’s son; and by them ye shall send unto me every thing that ye can hear.
36บุตรชายสองคนของพวกเขาก็อยู่ที่นั่น คืออาหิมาอัสบุตรศาโดก และโยนาธานบุตรอาบียาธาร์ จงส่งทุกเรื่องที่เจ้าได้ยินมาถึงข้าทางพวกเขา”
37So Hushai David’s friend came into the city, and Absalom came into Jerusalem.
37หุชัยสหายของดาวิดจึงเข้าเมือง ส่วนอับซาโลมก็มาถึงเยรูซาเล็ม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.