Jeremiah 32
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Judah manghai Zedekiah kah a kum, kum rha dongah BOEIPA taeng lamkah ol te Jeremiah taengla ha pawk. Te vaengah Nebukhanezar kah a kum tah kum hlai rhet lo coeng.
1นี่คือคำจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์ในปีที่สิบแห่งรัชกาลเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ซึ่งเป็นปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์
2Te vaengah Babylon manghai tatthai rhoek loh Jerusalem te a dum uh coeng. Tonghma Jeremiah khaw Judah manghai im kah vongup thongim ah a khoh tih om coeng.
2เวลานั้นกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนกำลังล้อมเยรูซาเล็ม เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะถูกขังอยู่ในลานทหารยามภายในวังของกษัตริย์ยูดาห์
3Judah manghai Zedekiah loh, “'BOEIPA loh he khopuei he Babylon manghai kut ah ka paek coeng tih a tuuk pawn ni.
3เพราะเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ขังเขาไว้ กล่าวว่า “ทำไมท่านจึงเผยพระวจนะว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะมอบเมืองนี้ไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลน และเขาจะยึดเมืองนี้
4Tedae Judah manghai Zedekiah he Khalden kut lamloh poenghal mahpawh. Babylon manghai kut ah a paek rhoe a paek rhoe ni. Te vaengah a ka neh a ka voek uh rhoi vetih a mik rhoi khaw a mik, mik ah so uh rhoi bitni.
4เศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ จะหนีไม่พ้นมือชาวเคลเดีย แต่จะถูกมอบไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลนแน่ จะพูดกับเขาซึ่งหน้าและสบตาเขา
5Zedekiah te Babylon loh a khuen vetih kai n'hip hlan duela pahoi om ni. He tah BOEIPA kah olphong ni. Khalden te na vathoh thil akhaw na thaihtak mahpawh,’ a ti,” tila thui ham nim na tonghma?” a ti nah tih a khoh.
5เขาจะนำเศเดคียาห์ไปบาบิโลน และเศเดคียาห์จะอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะมาเอาใจใส่เขา” พระยาห์เวห์กล่าว “แม้พวกเจ้าต่อสู้กับชาวเคลเดีย พวกเจ้าก็จะไม่สำเร็จ”’?”
6Te vaengah Jeremiah loh, “BOEIPA ol kai taengla ha pawk tih,
6เยเรมีย์กล่าวว่า “คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
7“Na panoe Shallum capa Hanamel te na taengla ha pawk coeng te. Anathoth kah kai khohmuen te namah ham lai laeh. Lai ham tlannah khaw namah kah hamsum ni, ' a ti ni,” a ti.
7‘จงฟัง ฮานาเมล บุตรชัลลูม ลุงของเจ้า จะมาหาเจ้าและพูดว่า “จงซื้อที่นาของฉันที่อานาโธท เพราะสิทธิ์ไถ่คืนด้วยการซื้อเป็นของท่าน”’”
8BOEIPA ol bangla ka panoe capa Hanamel te kai taengah thongim vongup la ha pawk. Te phoeiah kamah te, “Benjamin khohmuen, Anathoth kah kai khohmuen te lai laeh. Rho kah hamsum khaw namah coeng tih tlannah khaw namah kah ni, namah ham lai laeh. Te dongah he tah BOEIPA ol ni tila ka ming,” a ti.
8“ฮานาเมล ลูกของลุงข้าพเจ้า จึงมาหาข้าพเจ้าที่ลานทหารยามตามคำจากพระยาห์เวห์ และบอกข้าพเจ้าว่า ‘โปรดซื้อที่นาของฉันที่อานาโธท ในดินแดนเบนยามิน เพราะสิทธิ์รับมรดกและสิทธิ์ไถ่คืนเป็นของท่าน จงซื้อไว้เป็นของท่านเอง’ “ข้าพเจ้าจึงรู้ว่านี่คือคำจากพระยาห์เวห์
9Te dongah ka panoe capa Hanamel taeng lamkah khohmuen Anathoth kah te ka lai pah. Anih ham tangka la ngun te shekel hlai rhih ka thuek pah.
9ข้าพเจ้าซื้อที่นาที่อานาโธทจากฮานาเมล ลูกของลุงข้าพเจ้า และชั่งเงินให้เขา เป็นเงินหนักสิบเจ็ดเชเขล
10Cabu dongah khaw ka daek tih kutnoek ka daeng. Laipai te ka laipai sak phoeiah ni tangka te cooi dongah ka khiing pah.
10ข้าพเจ้าลงชื่อในหนังสือสัญญา ประทับตรา เรียกพยาน และชั่งเงินให้เขาด้วยตาชั่ง
11Olpaek neh oltlueh a daeng thil tih a rha, lainah cabu te ka loh.
11แล้วข้าพเจ้ารับหนังสือสัญญาซื้อ ทั้งฉบับที่ประทับตราซึ่งมีข้อกำหนดและเงื่อนไข และฉบับที่เปิดไว้
12Te phoeiah lainah cabu te ka panoe capa Hanamel mikhmuh neh lainah cabu dongah aka daek laipai kah mikhmuh neh, thongim vongup kah aka ngol Judah pum kah mikhmuh ah Maaseiah koca Neriah capa Barukh taengah ka paek.
12ข้าพเจ้ามอบหนังสือสัญญาซื้อให้บารุค บุตรเนริยาห์ บุตรมาห์เสอาห์ ต่อหน้าฮานาเมล ลูกของลุงข้าพเจ้า และต่อหน้าพยานที่ลงชื่อในหนังสือสัญญาซื้อ ต่อหน้าชาวยิวทั้งหมดที่นั่งอยู่ในลานทหารยาม
13Barukh te amih mikhmuh ah ka uen tih,
13“ข้าพเจ้าสั่งบารุคต่อหน้าพวกเขาว่า
14“He tah Israel Pathen caempuei BOEIPA long ni a thui. He cabu he lainah cabu la khuen laeh. Kutnoek a daeng neh a rha cabu te khaw lai am khuiah khueh. Te daengah ni kum a sen a kuei eh.
14พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘จงเอาหนังสือสัญญาเหล่านี้ ทั้งหนังสือสัญญาซื้อฉบับที่ประทับตราและฉบับที่เปิดไว้ ใส่ในภาชนะดินเผา เพื่อให้เก็บรักษาได้นานวัน’
15He tah Israel Pathen caempuei BOEIPA long ni a thui. He diklai kah im khaw, khohmuen khaw, misur khaw koep a lai uh ni,” ka ti nah.
15เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘บ้าน ที่นา และสวนองุ่นจะมีการซื้อขายอีกในดินแดนนี้’
16Te phoeiah BOEIPA taengla ka thangthui tih lainah cabu te Neriah capa Barukh taengah ka paek.
16หลังจากข้าพเจ้ามอบหนังสือสัญญาซื้อให้บารุค บุตรเนริยาห์แล้ว ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า
17Te vaengah, “Ya-oe ka Boeipa Yahovah, namah loh vaan neh diklai he na saii ne. Na thadueng tanglue neh na ban na lam tih namah ham tah ol boeih he khobaerhambae voel moenih.
17“โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินด้วยกำลังอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออกของพระองค์ ไม่มีสิ่งใดยากเกินไปสำหรับพระองค์
18A thawng thawng taengah sitlohnah na saii dae pa rhoek kathaesainah te amih hnukah a ca rhoek rhang dongah khaw a thuung. Tanglue neh hlangrhalh Pathen tah a ming caempuei Yahweh ni.
18พระองค์แสดงความรักมั่นคงแก่คนนับพัน และตอบแทนความผิดของบรรพบุรุษลงสู่อกของลูกหลานที่ตามมา พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลัง พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
19cilsuep khaw tanglue tih na bibi khaw cungkuem pai. Na mik loh hlang ca rhoe kah longpuei boeih te a sawt tih hlang boeih te a longpuei tarhing neh a khoboe kah a thaih tarhing ah na paek.
19พระองค์ยิ่งใหญ่ในการวางแผนและมีพลังในการทำงาน ดวงตาของพระองค์มองดูวิถีชีวิตทั้งหมดของมนุษย์ เพื่อตอบแทนแต่ละคนตามวิถีชีวิตและผลแห่งการกระทำของเขา
20Egypt kho ah miknoek neh kopoekrhai khaw na khueh. Te khohnin kah te Israel khui neh hlang taengah khaw tahae khohnin kah bangla namah ming ham ni na saii.
20พระองค์ทำหมายสำคัญและการอัศจรรย์ในดินแดนอียิปต์ และทำต่อมาจนถึงวันนี้ ทั้งในอิสราเอลและท่ามกลางคนอื่น ๆ พระองค์สร้างชื่อเสียงให้ตัวเองอย่างที่เป็นอยู่วันนี้
21Na pilnam Israel te Egypt kho lamloh miknoek neh, kopoekrhai neh, tlungluen kut neh na khuen. Na ban nen khaw mueipuelnah la muep na thueng thil.
21พระองค์นำประชาชนของพระองค์ คืออิสราเอล ออกจากดินแดนอียิปต์ ด้วยหมายสำคัญ การอัศจรรย์ มือที่แข็งแรง แขนที่เหยียดออก และความน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
22Suktui neh khoitui aka pha khohmuen he amih taengah paek ham a napa rhoek taengah na toemngam bangla he khohmuen he amih taengah ni na paek.
22พระองค์มอบดินแดนนี้ให้พวกเขา เป็นดินแดนที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ ซึ่งพระองค์สาบานกับบรรพบุรุษของพวกเขาว่าจะมอบให้
23Ha pawk uh tih he he a pang uh vaengah na ol te hnatun uh pawh. Na olkhueng te khaw na olkhueng bangla vai uh pawt tih amih taengah saii ham na uen boeih te saii uh pawh. Te dongah ni he kah yoethae cungkuem he amih taengah na thoeng sak.
23พวกเขาเข้ามาครอบครองดินแดนนั้น แต่ไม่เชื่อฟังเสียงพระองค์และไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติของพระองค์ พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งใดเลยจากทั้งหมดที่พระองค์สั่งให้ทำ พระองค์จึงให้ภัยร้ายทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับพวกเขา
24Khopuei amah loh ham tanglung la ha pawk uh coeng ke. Te dongah khopuei he amah aka vathoh thil Khalden kut dongah a paek coeng. cunghang neh, khokha neh, duektahaw na thui te khaw thoeng tih na hmuh coeng he.
24“นี่ มีการสร้างลาดดินล้อมโจมตีเมืองเพื่อยึดเมือง เมืองถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดียที่ต่อสู้กับเมืองนี้ เพราะดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด สิ่งที่พระองค์กล่าวเกิดขึ้นแล้ว พระองค์ก็เห็นอยู่
25Boeipa Yahovah namah loh kai taengah, “Khopuei he Khalden kut ah pae mai cakhaw khohmuen he tangka neh namah ham lai lamtah laipai te laipai sak na ti,” a ti nah.
25พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์บอกข้าพเจ้าว่า ‘จงใช้เงินซื้อที่นาและเรียกพยาน’ ทั้งที่เมืองถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดียแล้ว”
26Te vaengah BOEIPA ol te Jeremiah taengah ha pawk tih,
26แล้วคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
27“Kai tah pumsa boeih kah BOEIPA Pathen ni he, hno boeih he kai ham khobaerhambae a?” a ti nah.
27“จงฟัง เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของมนุษย์ทั้งปวง มีสิ่งใดยากเกินไปสำหรับเราหรือ?
28Te dongah BOEIPA loh he ni a thui. He khopuei he Khalden kut neh Babylon manghai Nebukhanezar kut ah ka tloeng coeng tih a khaih pawn ni he.
28ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวดังนี้ จงฟัง เราจะมอบเมืองนี้ไว้ในมือชาวเคลเดีย และในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน เขาจะยึดเมืองนี้
29He khopuei aka vathoh thil Khalden rhoek ha pawk uh vetih he khopuei he hmai neh a hlup ni. Te vaengah kai veet ham Baal taeng neh pathen taengah tuisi a bueih uh tih a imphu ah a phum te im neh a hoeh pah ni.
29ชาวเคลเดียที่ต่อสู้กับเมืองนี้จะเข้ามาจุดไฟเผาเมือง เผาทั้งบ้านที่ผู้คนเผาเครื่องหอมแก่เทพบาอัลบนหลังคา และเทเครื่องดื่มบูชาแก่เทพเจ้าอื่น เพื่อยั่วให้เราโกรธ
30Israel ca neh Judah ca khaw ana om van tih a camoe lamloh ka mikhmuh ah boethae ni a saii uh. Israel ca ngawn long khaw a kut dongkah bisai neh kai m'veet uh. He tah BOEIPA kah olphong ni.
30“เพราะชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทำแต่สิ่งชั่วร้ายในสายตาเราตั้งแต่วัยเยาว์ ชาวอิสราเอลเอาสิ่งที่มือพวกเขาทำมายั่วให้เราโกรธอยู่ร่ำไป พระยาห์เวห์กล่าว
31He khopuei he ka thintoek ham neh ka khosi ham khaw ka taengah om ngawn coeng. A thoong uh khohnin lamloh tahae khohnin duela ka mikhmuh lamloh a khoe rhoe coeng.
31เมืองนี้ยั่วโทสะและความโกรธของเรามาตั้งแต่วันที่พวกเขาสร้างมันจนถึงวันนี้ จนเราต้องกำจัดมันไปจากต่อหน้าเรา
32Israel ca rhoek neh Judah ca rhoek, amih kah a manghai rhoek neh a mangpa rhoek, a khosoih rhoek neh a tonghma, Judah hlang neh Jerusalem khosa loh boethae a saii boeih te kai ni m'veet uh.
32เพราะความชั่วทั้งหมดที่ชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทำเพื่อยั่วให้เราโกรธ ทั้งตัวพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะของพวกเขา ชาวยูดาห์และผู้คนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม
33Kai taengla a rhawn a koh uh tih a maelhmai then pawh. Te vaengah amih tukkil ham he a thoh neh a tukkil akhaw thuituennah doe ham a hnatun uh moenih.
33พวกเขาหันหลังให้เรา ไม่ได้หันหน้า แม้เราสั่งสอนพวกเขา ตื่นแต่เช้าและสั่งสอนครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขาก็ไม่ฟังเพื่อรับคำสั่งสอน
34Im ah a sarhingkoi te a khueh uh tih a poeih ham te kai ming a khue thil uh.
34พวกเขาตั้งสิ่งน่ารังเกียจของตนไว้ในพระนิเวศที่เรียกตามนามของเรา ทำให้เป็นมลทิน
35A canu neh a capa te Molek taengah paan sak ham kolrhawk ah Baal hmuensang te a thoh uh. Te tueilaehkoi te saii ham amih ka uen pawt tih ka lungbuei khaw a paan moenih. Te dongah Judah he tholh rhoela tholh.
35พวกเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงสำหรับเทพบาอัลในหุบเขาบุตรฮินโนม เพื่อให้ลูกชายลูกสาวของตนผ่านไฟไปถวายโมเลค เราไม่ได้สั่งพวกเขา เรื่องที่พวกเขาจะทำสิ่งน่ารังเกียจนี้เพื่อทำให้ยูดาห์ทำบาป ไม่ได้แม้แต่จะเข้ามาในความคิดของเรา”
36Tedae he khopuei kawng tah Israel Pathen BOEIPA loh a thui tangloeng coeng he. Te ni nangmih khaw, 'Babylon manghai kut dongah cunghang neh, khokha neh, duektahaw neh a thak ni, ' a ti te.
36ดังนั้นบัดนี้ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงเมืองนี้ ที่พวกเจ้าบอกว่า “เมืองถูกมอบไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลนด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด” ดังนี้
37Kai loh amih te diklai pum lamkah ka coi coeng he. Ka thintoek ah, ka kosi neh ka thinhul bat ah ni te lam te amih ka heh. Tedae amih te he hmuen la kam mael puei vetih ngaikhuek la kho ka sak sak ni.
37“จงฟัง เราจะรวบรวมพวกเขาจากทุกดินแดนที่เราขับไล่พวกเขาไปด้วยโทสะ ความโกรธ และความขุ่นเคืองอย่างยิ่ง เราจะนำพวกเขากลับมาที่นี่ และให้พวกเขาอยู่อย่างปลอดภัย
38Kamah taengah pilnam la om uh vetih kai khaw amih taengah Pathen la ka om uh ni.
38แล้วพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
39Te vaengah amih te lungbuei pakhat neh longpuei pakhat ni ka paek eh. Te daengah ni hnin takuem ah kai he n'rhih uh vetih amamih ham neh amih hnukkah a ca rhoek ham khaw a then eh.
39เราจะให้พวกเขามีใจเดียวและวิถีทางเดียว เพื่อพวกเขาจะยำเกรงเราตลอดไป เพื่อประโยชน์ของพวกเขาและลูกหลานที่ตามมา
40Amih taengah kumhal kah paipi te ka saii vetih amih taengah ka voelphoen ham khaw amih taeng lamloh ka paa mahpawh. Kai hinyahnah te amih thinko ah ka khueh daengah kai taeng lamloh a nong uh pawt eh.
40เราจะทำพันธสัญญาที่คงอยู่ตลอดไปกับพวกเขา ว่าเราจะไม่หันหนีจากพวกเขา จะติดตามทำดีแก่พวกเขา เราจะใส่ความยำเกรงเราไว้ในใจพวกเขา เพื่อพวกเขาจะไม่จากเราไป
41Amih taengah voelphoeng ham te amih soah ka ngaingaih ni. Amih te he khohmuen ah ka lungbuei boeih, ka hinglu boeih neh oltak dongah ka phung ni.
41จริงทีเดียว เราจะยินดีที่จะทำดีแก่พวกเขา และจะปลูกพวกเขาในดินแดนนี้อย่างมั่นคง ด้วยสุดใจและสุดจิตของเรา”
42BOEIPA loh he ni a thui. He pilnam soah he yoethae tanglue a cungkuem ka thoeng sak bangla amih taengah hnothen a cungkuem la ka thui te amih taengah ka thoeng sak van.
42เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “เรานำภัยร้ายใหญ่หลวงทั้งหมดนี้มาสู่ประชาชนนี้อย่างไร เราจะนำสิ่งดีทั้งหมดที่เราสัญญาไว้มาสู่พวกเขาอย่างนั้น
43He kah kho ah khohmuen he koep a lai ni. Te ni nangmih loh, 'Hlang neh rhamsa aka om pawh khopong te Khalden kut dongah a paek,’ na ti uh.
43จะมีการซื้อขายที่นาในดินแดนนี้ ที่พวกเจ้าบอกว่า ‘รกร้าง ไม่มีคนหรือสัตว์ ถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดียแล้ว’
44Khohmuen te tangka neh a lai uh vetih cabu dongah daek ham neh kutnoek daeng ham khaw Jerusalem kaepvai ah, Judah khopuei ah, tlang kah khopuei ah, kolrhawk khopuei ah, tuithim khopuei ah, Benjamin kho ah laipai te a a laipai sak ni. Amih khuikah thongtla te ka mael puei ni. He tah BOEIPA kah olphong ni.
44ผู้คนจะใช้เงินซื้อที่นา ลงชื่อในหนังสือสัญญา ประทับตรา และเรียกพยาน ทั้งในดินแดนเบนยามิน ในบริเวณรอบเยรูซาเล็ม ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ ในเมืองบนภูเขา ในเมืองที่ราบ และในเมืองทางใต้ เพราะเราจะฟื้นฟูพวกเขาจากการเป็นเชลย” พระยาห์เวห์กล่าว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.