Jeremiah 29
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1He cabu ol he Jerusalem lamkah tonghma Jeremiah loh vangsawn patong hlangrhuel taeng neh khosoih rhoek taeng neh, tonghma rhoek taeng neh, Nebukhanezar loh Jerusalem lamkah Babylon duela a poelyoe pilnam boeih taengah,
1ต่อไปนี้คือถ้อยคำในจดหมายที่เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะส่งจากเยรูซาเล็มถึงผู้อาวุโสที่เหลืออยู่ในหมู่เชลย ถึงปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งหมดที่เนบูคัดเนสซาร์กวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยในบาบิโลน
2Manghai Jekoniah neh manghainu, Judah tildit mangpa rhoek neh Jerusalem rhoek, Jerusalem kah kutthai rhoek neh thidae rhoek a khuen phoeiah tah,
2หลังจากกษัตริย์เยโคนิยาห์ พระราชมารดา ขันที ขุนนางของยูดาห์และเยรูซาเล็ม ช่างฝีมือและช่างโลหะออกจากเยรูซาเล็มไปแล้ว
3Shaphan capa Elasah neh Hilkiah capa Gemariah kut dongah a pat. Amih rhoi te Babylon manghai Nebukhanezar taengkah Judah manghai Zedekiah taengah Babylon la a tueih tih,
3เยเรมีย์ฝากจดหมายไปกับเอลาสาห์ บุตรชาฟาน และเกมาริยาห์ บุตรฮิลคียาห์ ซึ่งเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ส่งไปบาบิโลนเพื่อเข้าเฝ้าเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน จดหมายกล่าวว่า
4Israel Pathen caempuei BOEIPA loh he ni a thui. vangsawn boeih te Jerusalem lamloh Babylon la ka poelyoe coeng.
4พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวกับเชลยทั้งหมดที่เราให้ถูกกวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปบาบิโลนดังนี้
5Im thoh uh lamtah khosa uh, dum tue uh lamtah a thaih te ca uh.
5“จงสร้างบ้านและอาศัยอยู่ในบ้านเหล่านั้น ปลูกสวนและกินผลจากสวน
6Yuu lo uh lamtah canu neh capa cun uh. Na capa ham khaw yuu loh pah lamtah na canu te a va taengah pae. Te daengah ni canu neh capa a sak uh vetih a ping uh pahoi neh na muei uh pawt eh.
6แต่งงานและมีลูกชายลูกสาว หาภรรยาให้ลูกชายของพวกเจ้า ยกลูกสาวของพวกเจ้าให้สามี เพื่อพวกเขาจะมีลูกชายลูกสาว จงเพิ่มจำนวนที่นั่น อย่าให้ลดลง
7Te lam te nangmih kam poelyoe akhaw khopuei kah ngaimongnah mah toem uh. Te ham te BOEIPA taengah thangthui uh lamtah a ngaimongnah dongah nangmih ham ngaimongnah om bitni.
7จงแสวงหาความสงบสุขให้เมืองที่เราให้พวกเจ้าถูกกวาดต้อนไปอยู่ และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์เพื่อเมืองนั้น เพราะเมื่อเมืองนั้นมีความสงบสุข พวกเจ้าก็จะมีความสงบสุข”
8Israel Pathen caempuei BOEIPA loh he ni a thui. Nangmih khui kah na tonghma rhoek neh nangmih taengkah bihma rhoek loh nangmih te n'rhaithi boel saeh. Na mang na man uh te khaw hnatung uh boeh.
8เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “อย่าให้ผู้เผยพระวจนะที่อยู่ท่ามกลางพวกเจ้าและผู้ทำนายของพวกเจ้าหลอกลวงพวกเจ้า อย่าฟังความฝันที่พวกเจ้าทำให้ฝันกันขึ้นมา
9Amih te kan tueih pawt dae nangmih taengah tah kai ming neh a honghi lam ni a tonghma uh. He tah BOEIPA kah olphong ni.
9เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้าในนามเรา เราไม่ได้ส่งพวกเขามา” พระยาห์เวห์กล่าว
10He tah BOEIPA long ni a thui. Ka ka dongkah he Babylon ham soep ni. Kum sawmrhih vaengah nangmih kang hip vetih he hmuen la nangmih te mael puei ham ka ol then he nangmih soah ka thoh ni.
10เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “เมื่อครบเจ็ดสิบปีสำหรับบาบิโลน เราจะมาเอาใจใส่พวกเจ้า และทำให้คำสัญญาดีของเราแก่พวกเจ้าเป็นจริง โดยให้พวกเจ้ากลับมาที่นี่
11Nangmih ham ka poek, kopoek te khaw ka ming ngawn. He tah BOEIPA kah olphong coeng ni. Ngaimong kopoek neh nangmih taengah hmailong ngaiuepnah paek ham te yoethaenah ham moenih.
11เพราะเรารู้ความคิดที่เรามีต่อพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “เป็นความคิดที่จะให้ความสงบสุข ไม่ใช่ภัยร้าย เพื่อให้พวกเจ้ามีความหวังและอนาคต
12Te vaengah kai he nan khue uh vetih na pongpa uh ni. Kai taengah na thangthui uh vaengah nangmih taengkah ka hnatun ni.
12พวกเจ้าจะร้องเรียกเรา จะไปอธิษฐานต่อเรา และเราจะฟังพวกเจ้า
13Kai nan tlap uh vaengah nan hmuh uh bitni. Te vaengah na thinko boeih neh kai nan toem uh mako ne.
13พวกเจ้าจะแสวงหาเราและพบเรา เมื่อพวกเจ้าค้นหาเราด้วยสุดใจ
14Nangmih te kan hmuh bitni. He tah BOEIPA kah olphong coeng ni. Nangmih khuikah thongtla, thongtla te ka mael sak vetih namtom boeih lamkah neh nangmih kang heh nah hmuen boeih lamloh nangmih te kan coi. He tah BOEIPA kah olphong ni. Nangmih kam poelyoe hmuen lamloh nangmih te kam mael puei ni.
14พวกเจ้าจะพบเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะฟื้นฟูพวกเจ้าจากการเป็นเชลย และรวบรวมพวกเจ้าจากทุกชนชาติและทุกแห่งที่เราขับไล่พวกเจ้าไป” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะนำพวกเจ้ากลับมาที่ที่เราให้พวกเจ้าถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย”
15'BOEIPA loh mamih ham Babylon ah tonghma a phoe,’ na ti uh.
15เพราะพวกเจ้ากล่าวว่า “พระยาห์เวห์ตั้งผู้เผยพระวจนะขึ้นให้พวกเราในบาบิโลน”
16Tedae BOEIPA loh David kah ngolkhoel dongah aka ngol manghai kawng neh he khopuei kah khosa pilnam boeih kah a kawng, nangmih neh vangsawn la aka cet pawh na manuca kawng ni a thui tangkhuet.
16พระยาห์เวห์จึงกล่าวถึงกษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิด และประชาชนทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ คือพี่น้องของพวกเจ้าที่ไม่ได้ออกไปเป็นเชลยกับพวกเจ้า
17Caempuei BOEIPA loh he ni a thui. Kai loh amih taengah cunghang, khokha neh duektahaw khaw ka tueih coeng ke. Amih te thaibu thaihuk bangla ka khueh vetih a thaenah te ca uh thai mahpawh.
17พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะส่งดาบ ความอดอยาก และโรคระบาดมาสู่พวกเขา และทำให้พวกเขาเหมือนมะเดื่อเน่า ที่เสียจนกินไม่ได้
18Amih hnukah cunghang neh, khokha neh, duektahaw neh ka hloem vetih tonganah neh ngaihuetnah la, diklai ram boeih taengah thaephoeinah la, imsuep la, thuithetnah la, amih ka heh nah namtom boeih taengah kokhahnah la amih te ka khueh ni.
18เราจะไล่ตามพวกเขาด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด จะปล่อยให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดบนแผ่นดิน ให้เป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่เย้ยหยัน และเป็นที่ดูหมิ่น ท่ามกลางทุกชนชาติที่เราขับไล่พวกเขาไป
19Ka ol he a hnatun uh moenih te. He tah BOEIPA kah olphong ni. Amih taengah ka sal tonghma rhoek te kan tueih. A thoh neh kan tueih akhaw na hnatun uh moenih. He tah BOEIPA kah olphong ni.
19เพราะพวกเขาไม่ฟังถ้อยคำของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราส่งผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของเรา ไปหาพวกเขาพร้อมถ้อยคำเหล่านั้น เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขาไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าก็ไม่ยอมฟัง” พระยาห์เวห์กล่าว
20Te dongah Jerusalem lamloh Babylon la ka tueih nangmih vangsawn boeih loh BOEIPA ol he hnatun uh.
20ดังนั้นเชลยทั้งหมดที่เราส่งออกจากเยรูซาเล็มไปบาบิโลน จงฟังคำจากพระยาห์เวห์
21Israel Pathen caempuei BOEIPA loh Kolaiah capa Ahab neh Maaseiah capa Zedekiah kawng, kai ming neh nangmih taengah a honghi la aka tonghma rhoek he a thui. Amih te Babylon manghai Nebukhanezar kut dongah ka tloeng coeng tih nangmih mikhmuh ah amih te a ngawn ni.
21พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงอาหับ บุตรโคลายาห์ และเศเดคียาห์ บุตรมาอาเสยาห์ ที่เผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้าในนามเราว่า “จงฟัง เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน และเขาจะฆ่าพวกเขาต่อหน้าต่อตาพวกเจ้า
22Amih kongah Babylon kah Judah hlangsol boeih loh rhunkhuennah la lo uh saeh. “Babylon manghai loh amih rhoi Zedekiah neh Ahab te hmai neh a rhoh bangla BOEIPA loh nang n'khueh,” ti saeh.
22เชลยชาวยูดาห์ทั้งหมดที่อยู่ในบาบิโลนจะยกเรื่องพวกเขามาเป็นคำสาปแช่งว่า ‘ขอให้พระยาห์เวห์ทำให้เจ้าเป็นเหมือนเศเดคียาห์และอาหับ ที่กษัตริย์บาบิโลนเผาในไฟ’
23Israel taengah boethaehalang a saii uh tih a hui kah yuu nen khaw samphaih uh. Amih ka uen pawt mai ah kai ming neh a honghi ol a thui uh. Kai laipai long he ka ming khaw ka ming ta. He tah BOEIPA kah olphong ni.
23เพราะพวกเขาทำสิ่งโง่เขลาในอิสราเอล มีชู้กับภรรยาของเพื่อนบ้าน และกล่าวเท็จในนามเรา ทั้งที่เราไม่ได้สั่ง เราเป็นผู้รู้และเป็นพยาน” พระยาห์เวห์กล่าว
24Nehelam Shemaiah te khaw thui pah.
24จงกล่าวถึงเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า
25He ni Israel Pathen, caempuei BOEIPA loh a thui. Namah loh na ming neh Jerusalem kah pilnam boeih taengah, Maaseiah capa khosoih Zephaniah taeng neh khosoih boeih taengah ca pat lamtah thui pah,” ti nah.
25“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘เพราะเจ้าส่งจดหมายในนามของตัวเองถึงประชาชนทั้งหมดที่เยรูซาเล็ม ถึงเศฟันยาห์ บุตรมาอาเสยาห์ ปุโรหิต และถึงปุโรหิตทั้งหมดว่า
26BOEIPA loh khosoih Jehoiada yueng BOEIPA im kah hlangtawt la om ham khosoih la nang n'khueh coeng. Pavai neh tonghma hlang boeih te hloong khui neh thi rhawnmoep dongla khueh nawn.
26“พระยาห์เวห์ตั้งท่านเป็นปุโรหิตแทนเยโฮยาดาปุโรหิต เพื่อให้มีเจ้าหน้าที่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์คอยดูแลทุกคนที่เสียสติและตั้งตัวเป็นผู้เผยพระวจนะ ท่านจึงต้องเอาคนเหล่านั้นใส่ขื่อขังและล่ามตรวน
27Te dongah balae tih nangmih taengah aka tonghma Anatoth Jeremiah te na tluung laeh pawh?
27ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านจึงไม่ตำหนิเยเรมีย์แห่งอานาโธท ที่ตั้งตัวเป็นผู้เผยพระวจนะต่อท่าน
28He dongah nim Babylon kah mamih ham ol han tah. Im te puet thoh uh lamtah khosa uh, dum tue uh lamtah a thaih te ca uh a ti rhailai,'ti nah,” a ti.
28เพราะเขาส่งคำมาถึงพวกเราที่บาบิโลนว่า การเป็นเชลยจะยาวนาน จงสร้างบ้านและอาศัยอยู่ในบ้านเหล่านั้น ปลูกสวนและกินผลจากสวน?”’”
29Tedae tekah cabu te khosoih Zephaniah loh tonghma Jeremiah kah a hna ah a tae pah.
29เศฟันยาห์ปุโรหิตอ่านจดหมายนี้ให้เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะได้ยิน
30Te vaengah BOEIPA ol te Jeremiah taengla ha pawk.
30แล้วคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
31vangsawn boeih taengah thui hamla tueih laeh. Nehelam Shemaiah kawng ni BOEIPA loh a thui coeng he. Shemaiah te nangmih taengah tonghma ngawn cakhaw kai loh anih kan tueih pawt dongah nangmih te a honghi dongah ni m'pangtung sak.
31“จงส่งคำไปถึงเชลยทั้งหมดว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวถึงเชไมอาห์ชาวเนเฮลามดังนี้ “เพราะเชไมอาห์เผยพระวจนะแก่พวกเจ้า ทั้งที่เราไม่ได้ส่งเขามา และเขาทำให้พวกเจ้าเชื่อคำโกหก”
32Te dongah BOEIPA loh he ni a thui. Nehelam Shemaiah neh a tiingan te ka cawh coeng. Anih te he pilnam lakli ah hlang hing la om pawt vetih ka pilnam taengah a then ka saii te khaw hmu mahpawh. He tah BOEIPA kah olphong ni. Anih loh BOEIPA taengah koeknah ni a thui.
32ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวว่า “จงฟัง เราจะลงโทษเชไมอาห์ชาวเนเฮลามและลูกหลานของเขา เขาจะไม่มีลูกหลานแม้แต่คนเดียวอาศัยอยู่ท่ามกลางประชาชนนี้ เขาจะไม่ได้เห็นสิ่งดีที่เราจะทำแก่ประชาชนของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเขาพูดยุยงให้กบฏต่อพระยาห์เวห์”’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.