2 Manghai 4
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Tonghma koca rhoek yuu khui lamkah manu pakhat te Elisha taengah pang tih, “Na sal, kai va he duek coeng. Na ming bangla na sal te BOEIPA aka rhih la om. Tedae laibai aka suk loh ka ca rhoi he amah taengah sal la loh ham ha pawk coeng,” a ti nah.
1หญิงคนหนึ่งในบรรดาภรรยาของเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะร้องทุกข์ต่อเอลีชาว่า “ผู้รับใช้ของท่านคือสามีของดิฉันตายแล้ว ท่านก็รู้ว่าผู้รับใช้ของท่านยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่ตอนนี้เจ้าหนี้มาเพื่อจะเอาลูกทั้งสองคนของดิฉันไปเป็นทาส”
2Te dongah Elisha loh anih te, “Nang ham balae kan saii eh? Im ah namah ham banim aka om kai taengah thui lah,” a ti nah. Te vaengah, “Situi um bueng phoeiah tah na salnu ham he imkhui tom ah a tloe a om moenih,” a ti nah.
2เอลีชาถามนางว่า “ข้าจะช่วยอะไรเจ้าได้? บอกข้ามาว่าในบ้านเจ้ามีอะไรบ้าง?” นางตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านไม่มีอะไรในบ้านเลยนอกจากน้ำมันหนึ่งไห”
3Te phoeiah, “Cet, na imben tom lamkah neh a kaepvai lamkah am te namah ham dawt lah. Na imben kah am hoeng te hmaai boeh.
3เขาจึงบอกว่า “ไปขอยืมภาชนะเปล่าจากเพื่อนบ้านทุกคน อย่าขอยืมมาเพียงไม่กี่ใบ
4Na kun neh thohkhaih te khai lamtah namah hlip neh na ca rhoi hlip ah he am boeih he koei, aka bae te rhoe,” a ti nah.
4แล้วเข้าไปในบ้าน ปิดประตูให้เหลือเพียงเจ้ากับลูกชายทั้งสองของเจ้า จากนั้นเทน้ำมันลงในภาชนะเหล่านั้นทั้งหมด ใบไหนเต็ม แล้วก็ยกออกไปไว้ต่างหาก”
5Anih taeng lamloh a nong phoeiah tah amah hnuk neh a ca rhoi hnuk ah thohkhaih te a kaih. A ca rhoi loh a taengla a tawn pah dongah a hlawn mai a hlawn mai.
5นางจึงไปจากเขา แล้วปิดประตูอยู่กับลูกชายทั้งสอง ลูก ๆ นำภาชนะมาให้นาง ส่วนนางก็เทน้ำมันใส่
6Am rhoek te a bae vaengah tah a capa te, “Kai taengla am koep han khuen,” a ti nah. Tedae anih te, “Am om voel pawh,” a ti nah vaengah situi khaw pat.
6เมื่อภาชนะเต็มหมดแล้ว นางพูดกับลูกชายว่า “เอาภาชนะมาให้อีกใบหนึ่ง” เขาตอบว่า “ไม่มีภาชนะเหลือแล้ว” แล้วน้ำมันก็หยุดไหล
7Te phoeiah cet tih Pathen kah hlang taengah a puen pah. Te daengah, “Cet, situi te yoi lamtah na laiba te na laiba bangla sah. A coih nen te namah khaw na ca rhoi khaw hing uh,” a ti nah.
7นางจึงไปบอกคนของพระเจ้า เขากล่าวว่า “ไปขายน้ำมันแล้วใช้หนี้เสีย ส่วนเงินที่เหลือให้เจ้ากับลูกชายใช้ดำรงชีวิต”
8Hnin at ah Elisha te Shunem la cet. Teah te huta hlangrhoei pakhat om tih Elisha te buh ca la a hloh. Te dongah a pha takuem ah buh ca la pahoi duem.
8วันหนึ่งเอลีชาเดินทางไปชูเนม ที่นั่นมีหญิงผู้มีฐานะคนหนึ่ง นางคะยั้นคะยอให้เขารับประทานอาหาร ต่อมาเมื่อใดที่เขาผ่านมาเขาก็จะแวะเข้าไปกินอาหารที่นั่น
9A va taengah, “Mah rhoi taengla aka pawk taitu te Pathen kah hlang cim la ka ming coeng he.
9นางพูดกับสามีว่า “ฉันรู้ว่าชายผู้นี้ที่ผ่านเราไปมาเสมอเป็นคนบริสุทธิ์ของพระเจ้า
10Imhman ah pangbueng ca saii sih lamtah anih ham baiphaih neh caboei khaw ngolkhoel neh hmaitung pahoi khueh pah sih. Mamih rhoi taengla amah ha pawk vaengah tah te ah te pah saeh,” a ti nah.
10เรามาทำห้องเล็กๆบนดาดฟ้าให้เขาเถิด แล้วเอาเตียง โต๊ะ เก้าอี้ และเชิงตะเกียงไว้ในห้อง เมื่อเขามาหาเราก็จะได้พักที่นั่น”
11Hnin at vaengah tah te lam te pawk tangloeng. Te vaengah imhman la kun tih pahoi yalh.
11วันหนึ่ง เมื่อเอลีชามาถึง เขาขึ้นไปในห้องนั้น และนอนพัก
12Te phoeiah a tueihyoeih Gehazi te, “Shunam nu he khue lah,” a ti nah dongah anih te a khue pah tih a mikhmuh ah a pai pah.
12เขาพูดกับเกหะซีผู้รับใช้ว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนั้นมา” เมื่อเกหะซีเรียกนางมา นางก็มายืนอยู่ต่อหน้าเขา
13Gehazih taengah, “Huta te, 'He kah thuennah cungkuem dongah kaimih rhoi ham na lakueng coeng he. Nang ham balae kan saii eh? Manghai taeng neh caempuei mangpa taengah nang yueng la thui ham koi om a?' ti nah,” a ti nah. Tedae, “Kai tah ka pilnam lakli ah kho ka sak,” a ti nah.
13เอลีชาพูดกับเกหะซีว่า “บอกนางว่า ‘เจ้าลำบากดูแลพวกเรามากมายอย่างนี้ เราจะทำอะไรให้เจ้าได้บ้าง? เจ้าต้องการให้เราพูดกับกษัตริย์หรือผู้บัญชาการกองทัพให้หรือไม่?’” นางตอบว่า “ดิฉันอยู่ท่ามกลางคนของดิฉันเอง”
14Te dongah, “Anih ham balae n'saii eh,” a ti nah. Te vaengah Gehazi loh, “Then, anih he ca a khueh moenih, a va khaw patong coeng,” a ti nah.
14เอลีชาถามว่า “ถ้าอย่างนั้นเราจะทำอะไรให้นางได้?” เกหะซีตอบว่า “นางไม่มีลูกชายแน่นอน และสามีของนางก็แก่แล้ว”
15Te dongah, “Amah te khue lah,” a ti nah vanbangla amah te a khue pah tih thohka ah a pai pah.
15เอลีชาจึงบอกว่า “เรียกนางมา” เมื่อเกหะซีเรียก นางก็มายืนที่ประตู
16Te phoeiah, “Lomai tue kah khoning vaengah he nang te capa na kop ni,” a ti nah. Tedae, “Moenih, ka boei Pathen kah hlang aw, na salnu taengah laithae boeh,” a ti nah.
16เอลีชาพูดว่า “ประมาณเวลานี้ในปีหน้าเจ้าจะได้อุ้มลูกชาย” นางตอบว่า “อย่าเลย นายของดิฉัน คนของพระเจ้า โปรดอย่าหลอกผู้รับใช้ของท่านเลย”
17Tedae huta te vawn tih lomai tue kah khoning vaengah tah Elisha loh anih taengah a thui bangla capa a cun.
17หญิงนั้นตั้งครรภ์ และเมื่อเวียนมาถึงช่วงเวลาเดียวกันในปีถัดมา นางก็คลอดลูกชายตามที่เอลีชาได้บอกไว้
18Camoe pantai tih hnin at ah tah a napa taengah cangat la cet.
18เมื่อเด็กโตขึ้น วันหนึ่งเขาออกไปหาพ่อซึ่งอยู่กับคนเกี่ยวข้าว
19Te vaengah a napa taengah, “Ka lu, ka lu,” a ti nah. Te dongah tueihyoeih pakhat taengah, “Anih he a manu taengla thak,” a ti nah.
19เด็กพูดกับพ่อว่า “ปวดหัว! ปวดหัว!” พ่อจึงสั่งผู้รับใช้ว่า “อุ้มเขาไปหาแม่”
20Anih te a phueih tih a manu taengla a pawk puei. Tedae khothun hil a manu khuklu dongah a ngol phoeiah duek.
20ผู้รับใช้อุ้มเด็กไปหาแม่ เด็กนั่งอยู่บนตักนางจนถึงเที่ยง แล้วก็ตาย
21Te dongah cet tih camoe te Pathen hlang kah baiphaih dongah a yalh sak. Te phoeiah thoh a khaih thil tih khoe uh.
21นางขึ้นไปวางเขาไว้บนเตียงของคนของพระเจ้า ปิดประตูไว้แล้วออกมา
22A va te a khue tih, “Kai he tueihyoeih pakhat, laak pakhat han tueih mai. Te daengah ni Pathen kah hlang taengla ka yong vetih tatloe la ka mael eh?,” a ti nah.
22นางเรียกสามีและพูดว่า “โปรดส่งผู้รับใช้คนหนึ่งกับลาตัวหนึ่งมาให้ฉัน ฉันจะรีบไปหาคนของพระเจ้า แล้วกลับมา”
23Tedae, “Nang namah cing te anih taengah a balae tih na caeh khaw na caeh mai? Tihnin he hlasae moenih, Sabbath bal moenih,” a ti nah vaengah, “Ngaimong la,” a ti nah.
23เขาถามว่า “วันนี้เจ้าจะไปหาเขาทำไม? วันนี้ไม่ใช่วันเดือนใหม่หรือวันสะบาโต” นางตอบว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี”
24Laak te a ngoldoelh phoeiah tah a tueihyoeih te, “Vai lamtah cet laeh, nang taengah ngol ham ka thui hlan atah kai ham he uelh boeh,” a ti nah.
24แล้วนางก็ผูกอานลาและพูดกับผู้รับใช้ว่า “ขับลาไปข้างหน้า อย่าชะลอฝีเท้า เพราะเห็นแก่ฉัน เว้นแต่ฉันจะบอก”
25Cet tangloeng tih Karmel tlang kah Pathen hlang taengla la pawk. Pathen kah hlang loh anih te rhaldan ah a hmuh coeng tih a tueihyoeih Gehazi taengah, “Shunam nu la ke,
25นางจึงเดินทางไปหาคนของพระเจ้าที่ภูเขาคารเมล เมื่อคนของพระเจ้าเห็นนางแต่ไกล เขาพูดกับเกหะซีผู้รับใช้ว่า “ดูสิ นั่นหญิงชาวชูเนม
26Anih ke doe hamla yong laeh laeh. Anih te, 'Na sading a? Na va te a sading a? Camoe te a sading a?' ti nah,” a ti nah. Tedae huta loh, “Ka sading uh ngawn,” a ti nah.
26รีบวิ่งไปพบนางและถามว่า ‘เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? สามีของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ลูกของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?’” นางตอบว่า “สบายดี”
27Tlang kah Pathen hlang taengla a pha vaengah a kho te a kop pah. Gehazi loh anih te thaek ham thoeih dae Pathen kah hlang loh, “Anih te hlah laeh, anih ham tah a hinglu paep coeng dae BOEIPA loh kai ham a phah tih kai taengah thui pawh,” a ti nah.
27เมื่อนางมาถึงคนของพระเจ้าที่เนินเขา นางก็กุมเท้าของเขาไว้ เกหะซีเข้ามาจะผลักนางออก แต่คนของพระเจ้าพูดว่า “ปล่อยนางเถิด เพราะนางทุกข์ใจอย่างยิ่ง พระยาห์เวห์ทรงปิดบังเรื่องนี้จากข้าและไม่ได้บอกข้า”
28Te phoeiah, “Ka boeipa taengah capa kam bih nim? Kai he m'phok boeh ka ti moenih a?” a ti nah.
28แล้วนางพูดว่า “นายของดิฉัน ดิฉันเคยขอลูกชายจากท่านหรือ? ดิฉันไม่ได้บอกท่านแล้วหรือว่า ‘อย่าหลอกดิฉัน’?”
29Gehazi te, “Na cinghen yen lamtah na kut dongah kai kah conghol he pom. Yong lamtah hlang loh m'hmuh a khaw uem boeh. Hlang loh nang ng'uem akhaw doo boeh. Ka conghol he camoe maelhmai ah tloeng pah,” a ti nah.
29เอลีชาจึงพูดกับเกหะซีว่า “เหน็บชายเสื้อไว้ที่เอว ถือไม้เท้าของข้า แล้วไปเถิด หากพบใครระหว่างทางอย่าทักทายเขา และถ้ามีใครทักทายเจ้าก็อย่าตอบ แล้วเอาไม้เท้าของข้าวางบนหน้าของเด็ก”
30Tedae camoe kah a manu loh, “BOEIPA kah hingnah neh na hinglu kah hingnah bangla nang kan hlah mahpawh,” a ti nah. Te dongah thoo tih a hnukah a vai.
30แต่แม่ของเด็กพูดว่า “ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่และต่อชีวิตของท่านว่าดิฉันจะไม่ทิ้งท่าน” เอลีชาจึงลุกขึ้นและตามนางไป
31Gehazi tah amih rhoi hmai ah cet coeng tih conghol te camoe maelhmai ah a tloeng pah. Tedae ol om pawt tih hnatungnah khaw om pawh. Te dongah amah te doe hamla mael tih amah taengah a puen pah. “Camoe a haenghang moenih,” a ti nah.
31เกหะซีไปล่วงหน้าพวกเขาและวางไม้เท้าบนหน้าของเด็ก แต่ไม่มีเสียงหรือการตอบสนอง เขาจึงกลับมาพบเอลีชาและบอกว่า “เด็กยังไม่ตื่น”
32Elisha te im la a pawk vaengah tah camoe te anih kah baiphaih dongah a duek la tarha ana yalh pah.
32เมื่อเอลีชาเข้าไปในบ้าน ดูสิ เด็กตายแล้ว และนอนอยู่บนเตียงของคนของพระเจ้า
33Kun tih amah rhoi hnuk ah thohkhaih te a khaih phoeiah BOEIPA taengah thangthui.
33เขาจึงเข้าไปปิดประตูให้เหลือเพียงเขากับเด็ก แล้วอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
34Cet tih camoe soah a bakop thil. A ka neh a ka, a mik neh a mik, a kut rhoi khaw a kut neh a kut a ben. A soah a khup thil vaengah camoe kah pumsa te bae hang.
34จากนั้นเขาขึ้นไปนอนทาบบนตัวเด็ก เอาปากของตนประกบปากเด็ก ตาต่อตา มือทาบมือ เขาเหยียดตัวทาบอยู่บนเด็ก แล้วเนื้อของเด็กก็เริ่มอุ่นขึ้น
35Koep mael tih imkhui ah he la vai, he la vai cet. Koep yoeng tih a soah a khup thil vaengah tah camoe te voei rhih ikthi. Te daengah camoe loh a mik te a dai.
35เอลีชาลงมาเดินไปกลับในบ้านหนึ่งรอบ แล้วขึ้นไปเหยียดตัวทาบเด็กอีกครั้ง เด็กจามเจ็ดครั้ง แล้วลืมตาขึ้น
36Gehazi te a khue tih, “Shunam nu te khue laeh,” a ti nah. Anih te a khue tih a taengla a pawk pah vaengah tah, “Na capa he poeh laeh,” a ti nah.
36เอลีชาเรียกเกหะซีและพูดว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนั้นมา!” เกหะซีจึงเรียกนาง เมื่อนางเข้ามาหา เอลีชาพูดว่า “อุ้มลูกของเจ้าไปเถิด”
37Anih te kun tih Elisha kah kho kung ah a yalh pah phoeih diklai la a bakop pah. Te phoeiah a capa te a loh tih cet.
37นางเข้ามาทรุดลงที่เท้าของเขา และก้มตัวลงถึงพื้น แล้วจึงอุ้มลูกชายออกไป
38Elisha te Gilgal la a mael vaengah khohmuen ah khokha pai. Te vaengah a mikhmuh ah tonghma ca rhoek a ngol pah dongah a tueihyoeih taengah, “Am len khueng lamtah tonghma ca rhoek ham andam thong pah,” a ti nah.
38เอลีชากลับไปยังกิลกาล ขณะนั้นเกิดการกันดารอาหารในแผ่นดิน เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะกำลังนั่งอยู่ต่อหน้าเขา เขาจึงพูดกับผู้รับใช้ว่า “ตั้งหม้อใบใหญ่ แล้วต้มแกงให้เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ”
39Te dongah pakhat te lohma ah an yoep la cet. Te vaengah kohong sulyam a hmuh tih kohong hava thaih khaw a himbai a bae la a yoep. A mael vaengah andam am khuila a laep thil te ming uh pawh.
39คนหนึ่งออกไปเก็บพืชในทุ่ง เขาพบเถาป่าและเก็บลูกน้ำเต้าป่าจากเถานั้นจนเต็มชายเสื้อ แล้วกลับมาหั่นใส่หม้ออาหาร โดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร
40Te phoeiah tah hlang rhoek loh a caak ham te a thui pah. Tedae andam te a caak uh van neh amih te pang uh tih, “Pathen hlang kah am dongah dueknah om,” a ti uh. Te dongah a caak uh ham khaw coeng uh pawh.
40เมื่อพวกเขาตักให้คนเหล่านั้นกิน พอกินอาหารนั้นเข้าไปก็ร้องว่า “คนของพระเจ้า แกงหม้อนี้กินแล้วตายแน่!” แล้วพวกเขาก็กินต่อไม่ได้
41Te vaengah, “Vaidam lo uh dae,” a ti nah tih am khuiah a hlum phoeiah tah, “Pilnam ham thui pah laeh,” a ti nah. A caak uh vaengah am dongah a thae hno om voel pawh.
41เอลีชาพูดว่า “เอาแป้งมา” เขาใส่แป้งลงในหม้อ แล้วสั่งว่า “ตักให้ทุกคนกินเถิด” และไม่มีสิ่งที่เป็นอันตรายอยู่ในหม้ออีก
42Te phoeiah Baalshalisha lamkah hlang ha pawk tih Pathen hlang ham te thaihcuek buh la cangtun buh cun kul neh cangthai te a tolkhui dongah a khuen pah. Tedae, “Pilnam te pae lamtah ca uh saeh,” a ti nah.
42มีชายคนหนึ่งมาจากบาอัลชาลิชาห์ เขานำขนมปังจากผลผลิตแรกมามอบให้คนของพระเจ้าเป็นขนมปังข้าวบาร์เลย์ยี่สิบก้อนกับรวงข้าวสดในถุง เอลีชาพูดว่า “เอาให้คนเหล่านี้กิน”
43Te vaengah anih taengkah aka thotat rhoek loh, “Hlang yakhat kah mikhmuh ah he he metlam ka tawn eh?,” a ti nah. Tedae, “Pilnam taengah pae lamtah ca uh saeh. BOEIPA loh he ni a thui. A caak uh phoeiah coih bitni,” a ti nah.
43ผู้รับใช้ของเขาถามว่า “ของแค่นี้จะให้ข้าเอาไปเลี้ยงคนหนึ่งร้อยคนหรือ?” แต่เอลีชาพูดว่า “เอาให้คนเหล่านี้กิน เพราะพระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘พวกเขาจะกินและยังมีเหลือ’”
44Amih mikhmuh ah a tawn pah tih a caak uh vaengah tah BOEIPA ol bangla a caknoi uh.
44ผู้รับใช้จึงวางอาหารไว้ต่อหน้าพวกเขา พวกเขากินและยังมีเหลือตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.