၄ ဓမ္မရာဇဝင် 4
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ပရောဖက် အမျိုးသား ၏ မယား တယောက် သည်ဧလိရှဲ ထံသို့ လာ၍၊ ကိုယ်တော် ကျွန် ၊ ကျွန်မ ၏ ခင်ပွန်း သေ ပါပြီ။ ကိုယ်တော် ကျွန် သည် ထာဝရဘုရား ကို ရိုသေ သောသူဖြစ် သည်ကို ကိုယ်တော် သိ တော်မူ၏။ ယခုမှာ ကြွေးရှင် သည်ကျွန်မ ၏သား နှစ် ယောက်ကို ကျွန်ခံ စေခြင်းငှါ လာ ပါပြီဟု ကြွေးကြော် လေ၏
1หญิงคนหนึ่งในบรรดาภรรยาของเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะร้องทุกข์ต่อเอลีชาว่า “ผู้รับใช้ของท่านคือสามีของดิฉันตายแล้ว ท่านก็รู้ว่าผู้รับใช้ของท่านยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่ตอนนี้เจ้าหนี้มาเพื่อจะเอาลูกทั้งสองคนของดิฉันไปเป็นทาส”
2ဧလိရှဲ ကလည်း ၊ သင့် အဘို့ အဘယ်သို့ ငါပြု ရ မည်နည်း။ သင့် အိမ် ၌ အဘယ် ဥစ္စာရှိ သနည်းဟုမေး လျှင်၊” ကိုယ်တော်” ကျွန် မအိမ် ၌ ဆီ အိုး တလုံးမှတပါး အဘယ်ဥစ္စာမျှ မ ရှိပါဟု ပြောဆို သော်၊
2เอลีชาถามนางว่า “ข้าจะช่วยอะไรเจ้าได้? บอกข้ามาว่าในบ้านเจ้ามีอะไรบ้าง?” นางตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านไม่มีอะไรในบ้านเลยนอกจากน้ำมันหนึ่งไห”
3ဧလိရှဲက သွား လော့။ အိမ်နီးချင်း ရှိသမျှ တို့တွင် လပ် သောအိုး တို့ကို ငှါး ယူလော့။ များစွာသော အိုး တို့ကို ငှားယူလော့
3เขาจึงบอกว่า “ไปขอยืมภาชนะเปล่าจากเพื่อนบ้านทุกคน อย่าขอยืมมาเพียงไม่กี่ใบ
4ကိုယ်အိမ်သို့ ရောက် သောအခါ ၊ သား တို့ကို ခေါ်၍ တံခါး ကို ပိတ် ပြီးမှ ငှါးယူသော အိုး များအထဲ သို့ ဆီကို အပြည့် လောင်း ၍ ထားလော့ ဟုစီရင်သည်အတိုင်း၊”
4แล้วเข้าไปในบ้าน ปิดประตูให้เหลือเพียงเจ้ากับลูกชายทั้งสองของเจ้า จากนั้นเทน้ำมันลงในภาชนะเหล่านั้นทั้งหมด ใบไหนเต็ม แล้วก็ยกออกไปไว้ต่างหาก”
5ထိုမိန်းမသည် သွား ၍ သား တို့သည် အိုးများကို ယူခဲ့ ပြီးမှ ၊ မိန်းမသည် သားတို့နှင့်အတူအိမ်ထဲသို့ဝင်၍ တံခါး ကိုပိတ် လျက် ဆီကို လောင်း လေ၏
5นางจึงไปจากเขา แล้วปิดประตูอยู่กับลูกชายทั้งสอง ลูก ๆ นำภาชนะมาให้นาง ส่วนนางก็เทน้ำมันใส่
6အိုး များ၌ ဆီပြည့် သောအခါ ၊ အိုး တလုံးကို ယူ ခဲ့ဦးဟုသား အား ဆို လျှင် ၊ အိုး လပ်မ ရှိပါဟု ပြန်ပြော သော် ၊ ဆီ သည် တန့် လျက် နေ၏
6เมื่อภาชนะเต็มหมดแล้ว นางพูดกับลูกชายว่า “เอาภาชนะมาให้อีกใบหนึ่ง” เขาตอบว่า “ไม่มีภาชนะเหลือแล้ว” แล้วน้ำมันก็หยุดไหล
7ထိုမိန်းမသည်လာ ၍ ဘုရား သခင်၏ လူ ကို ကြားပြော လျှင် ၊ သူက ထိုဆီ ကိုသွား ၍ ရောင်း ပြီးလျှင် ကြွေး ကို ဆပ် လော့။ ကြွင်း သောဆီကို အမှီပြု၍ သင် နှင့် သား တို့သည် အသက် မွေးကြလော့ဟု ဆို ၏
7นางจึงไปบอกคนของพระเจ้า เขากล่าวว่า “ไปขายน้ำมันแล้วใช้หนี้เสีย ส่วนเงินที่เหลือให้เจ้ากับลูกชายใช้ดำรงชีวิต”
8တနေ့သ၌ဧလိရှဲ သည်ရှုနင် မြို့သို့ သွား ရာ တွင်၊ ထို မြို့၌ ထင်ရှား သောမိန်းမ တယောက်သည် ဧလိရှဲ ကို ကျွေး ခြင်းငှါ ခေါ် ပင့်လေ၏။ နောက်မှထိုလမ်း သို့ သွား သောအခါခါ ၊ ကျွေး ခြင်းကိုခံ အံ့သောငှါ ထို အိမ်သို့ ဝင် တတ်၏
8วันหนึ่งเอลีชาเดินทางไปชูเนม ที่นั่นมีหญิงผู้มีฐานะคนหนึ่ง นางคะยั้นคะยอให้เขารับประทานอาหาร ต่อมาเมื่อใดที่เขาผ่านมาเขาก็จะแวะเข้าไปกินอาหารที่นั่น
9မိန်းမကလည်း၊ ငါ တို့နေရာလမ်းဖြင့် အစဉ် သွား လာသောဤသူ သည် ဘုရား သခင်၏ သန့်ရှင်း သူ ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်ရိပ်မိ ၏
9นางพูดกับสามีว่า “ฉันรู้ว่าชายผู้นี้ที่ผ่านเราไปมาเสมอเป็นคนบริสุทธิ์ของพระเจ้า
10ဝင်ရိုး အပေါ်မှာ အခန်းငယ် တခုကို လုပ် ကြကုန် အံ့။ သူ့ အဘို့ ခုတင် ၊ စားပွဲ ၊ ထိုင်ခုံ ၊ မီးခုံ တို့ကို ထား ကြကုန် အံ့။ သို့ဖြစ်၍ ၊ သူ သည်ငါ တို့ ဆီ သို့ရောက် သောအခါ ၊ ထို အခန်းထဲ သို့ ဝင် လိမ့်မည်ဟု မိမိ ခင်ပွန်း အား ဆို ၏
10เรามาทำห้องเล็กๆบนดาดฟ้าให้เขาเถิด แล้วเอาเตียง โต๊ะ เก้าอี้ และเชิงตะเกียงไว้ในห้อง เมื่อเขามาหาเราก็จะได้พักที่นั่น”
11တနေ့သ၌ ဧလိရှဲသည် ရောက် သဖြင့် ၊ ထိုအခန်း ထဲသို့ ဝင် ၍ အိပ် နေ၏
11วันหนึ่ง เมื่อเอลีชามาถึง เขาขึ้นไปในห้องนั้น และนอนพัก
12ထို ရှုနင် မြို့သူမိန်းမကို ခေါ် လော့ဟု မိမိ ကျွန် ဂေဟာဇိ အား ဆို သည်အတိုင်း ခေါ် ၍ ၊ မိန်းမ သည် ဧလိရှဲ ရှေ့ မှာ ရပ် နေ၏
12เขาพูดกับเกหะซีผู้รับใช้ว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนั้นมา” เมื่อเกหะซีเรียกนางมา นางก็มายืนอยู่ต่อหน้าเขา
13ဧလိရှဲက၊ သင်သည်ငါ တို့အဘို့ ဤ မျှလောက်လုပ်ကြွေးပြုစုသည်အတွက်၊ သင့် အဘို့ အဘယ် သို့ပြု ရ မည်နည်း။ သင့် အဘို့ ရှင်ဘုရင် ထံ ၊ ဗိုလ်ချုပ် မင်းထံ ၌ ငါပြော ရမည်လော ဟု ဂေဟာဇိမေးမည်အကြောင်းစီရင် သော်၊” မိန်းမက၊ ကျွန်မ” သည် ကိုယ် အဆွေအမျိုး တို့တွင် နေ ပါဦးမည်ဟု ပြန်ပြော ၏
13เอลีชาพูดกับเกหะซีว่า “บอกนางว่า ‘เจ้าลำบากดูแลพวกเรามากมายอย่างนี้ เราจะทำอะไรให้เจ้าได้บ้าง? เจ้าต้องการให้เราพูดกับกษัตริย์หรือผู้บัญชาการกองทัพให้หรือไม่?’” นางตอบว่า “ดิฉันอยู่ท่ามกลางคนของดิฉันเอง”
14ဧလိရှဲကလည်း၊ ဤ မိန်းမအဘို့ အဘယ်သို့ ပြု စရာ ရှိသနည်းဟုမေး ပြန်လျှင် ၊ ဂေဟာဇိ က၊ ဤ မိန်းမ၌ သားသမီး မ ရှိပါ။ သူ့ ခင်ပွန်း လည်း အို လှပြီဟု ဆို သော်၊
14เอลีชาถามว่า “ถ้าอย่างนั้นเราจะทำอะไรให้นางได้?” เกหะซีตอบว่า “นางไม่มีลูกชายแน่นอน และสามีของนางก็แก่แล้ว”
15တဖန် ခေါ် ဦးလော့ဟုဆို သည်အတိုင်း ခေါ် ၍ ၊ မိန်းမ သည် တံခါးဝ မှာ ရပ် နေ၏
15เอลีชาจึงบอกว่า “เรียกนางมา” เมื่อเกหะซีเรียก นางก็มายืนที่ประตู
16ဧလိရှဲကလည်း၊ သင် သည် နောင် နှစ်အချိန် အရွယ် စေ့သောအခါ သား ကို ဘက်ယမ်း ရလိမ့်မည်ဟု ဆို လျှင်၊ မိန်းမက အိုအရှင်၊ ဘုရား” သခင်၏လူ ၊ ကိုယ်တော် ကျွန် မကို မုသာ မ သုံးပါနှင့်ဟု ပြန်ပြော ၏
16เอลีชาพูดว่า “ประมาณเวลานี้ในปีหน้าเจ้าจะได้อุ้มลูกชาย” นางตอบว่า “อย่าเลย นายของดิฉัน คนของพระเจ้า โปรดอย่าหลอกผู้รับใช้ของท่านเลย”
17ထိုနောက် မိန်းမ သည် ပဋိသန္ဓေ ယူ၍ ဧလိရှဲ ချိန်းချက် သော အချိန်အရွယ် စေ့သောအခါ သား ကို ဘွားမြင် လေ၏
17หญิงนั้นตั้งครรภ์ และเมื่อเวียนมาถึงช่วงเวลาเดียวกันในปีถัดมา นางก็คลอดลูกชายตามที่เอลีชาได้บอกไว้
18ထိုသား သည် နို့ ကွာပြီးမှ ၊ တနေ့သ၌ စပါး ရိတ် သောသူတို့ရှိ ရာ မိမိ အဘ ထံသို့ သွား ၍၊ “
18เมื่อเด็กโตขึ้น วันหนึ่งเขาออกไปหาพ่อซึ่งอยู่กับคนเกี่ยวข้าว
19ငါ သည်ခေါင်း နာ၏။ ခေါင်း နာ၏ဟု အဘ အား ပြောဆို လျှင် ၊ အဘက၊ သူငယ် ကို အမိ ထံသို့ ယူ သွားဟု လုလင် အား ပြော ၏
19เด็กพูดกับพ่อว่า “ปวดหัว! ปวดหัว!” พ่อจึงสั่งผู้รับใช้ว่า “อุ้มเขาไปหาแม่”
20လုလင်သည်အမိ ထံသို့ ယူ သွား၍ ၊ သူငယ်သည် အမိ ရင်ခွင် ၌ ထိုင် ၍ မွန်းတည့် အချိန်ရှိပြီးမှသေ ၏
20ผู้รับใช้อุ้มเด็กไปหาแม่ เด็กนั่งอยู่บนตักนางจนถึงเที่ยง แล้วก็ตาย
21အမိသည် မြို့ရိုးပေါ်သို့တက် ၍ အလောင်း ကို ဘုရားသခင့် လူ ၏ခုတင် ပေါ် မှာထား ပြီး လျှင်၊ တံခါးကို ပိတ် ခဲ့၍ သွား လေ၏
21นางขึ้นไปวางเขาไว้บนเตียงของคนของพระเจ้า ปิดประตูไว้แล้วออกมา
22ခင်ပွန်း ကို လည်း ခေါ် ၍ ၊ ကျွန်ုပ် သည် ဘုရားသခင် ၏လူ ထံသို့ ပြေး ၍ တဖန်ပြန် လာဦးမည်။ လုလင် တယောက် နှင့် မြည်း တစီး ကိုထည့် လိုက်ပါဟုဆို လျှင်၊”
22นางเรียกสามีและพูดว่า “โปรดส่งผู้รับใช้คนหนึ่งกับลาตัวหนึ่งมาให้ฉัน ฉันจะรีบไปหาคนของพระเจ้า แล้วกลับมา”
23ခင်ပွန်းက၊ အဘယ် ကြောင့်ယနေ့ သွား ချင် သနည်း။ လဆန်း နေ့မ ဟုတ်၊ ဥပုသ် နေ့လည်း မ ဟုတ်ဟု ဆို သော် ၊ မိန်းမက၊ ကောင်းပါလိမ့်မည်ဟု ပြန်ပြော၏
23เขาถามว่า “วันนี้เจ้าจะไปหาเขาทำไม? วันนี้ไม่ใช่วันเดือนใหม่หรือวันสะบาโต” นางตอบว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี”
24မြည်း ကို ကုန်းနှီး တင်ပြီးမှ ကျွန် ကို ခေါ် ၍ နှင် သွားလော့။ ငါမပြောလျှင် ငါ့ ကြောင့် အသွား မ နှေးစေနှင့် ဟု ကျွန် အား မှာ ထားသဖြင့်၊””
24แล้วนางก็ผูกอานลาและพูดกับผู้รับใช้ว่า “ขับลาไปข้างหน้า อย่าชะลอฝีเท้า เพราะเห็นแก่ฉัน เว้นแต่ฉันจะบอก”
25ခရီးသွား ၍ ဘုရား သခင်၏ လူ ရှိ ရာ၊ ကရမေလ တောင် ပေါ် သို့ ရောက် သည်ကို ဘုရား သခင်၏ လူ သည် အဝေးကမြင်သောအခါ၊” မိမိ” ကျွန် ဂေဟာဇိ ကို ခေါ် ၍ ၊ ရှုနင် မြို့သူမိန်းမလာ၏
25นางจึงเดินทางไปหาคนของพระเจ้าที่ภูเขาคารเมล เมื่อคนของพระเจ้าเห็นนางแต่ไกล เขาพูดกับเกหะซีผู้รับใช้ว่า “ดูสิ นั่นหญิงชาวชูเนม
26သင်ပြေး ၍ ခရီးဦး ကြိုပြုပြီးလျှင် ၊ ကိုယ်တိုင် မာ ၏လော။ ခင်ပွန်း” မာ ၏လော။ သူငယ်” မာ ၏လော ဟု စေလွှတ်၍ မေးစေသော်၊ မိန်းမကမာ ပါ၏ ဟုဆို ၏
26รีบวิ่งไปพบนางและถามว่า ‘เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? สามีของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ลูกของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?’” นางตอบว่า “สบายดี”
27ဘုရား သခင်၏ လူ ရှိရာတောင် ပေါ် သို့ ရောက် သောအခါ ၊ သူ ၏ ခြေ တို့ကို ဘက် လေ၏။ ဂေဟာဇိ သည် ဆီးတား ခြင်းငှါ ချဉ်း လာလျှင် ၊ ဘုရား သခင်၏ လူ ကသူ့ ကို မ ဆီးတားနှင့်။ သူ သည် စိတ် ညှိုးငယ် ခြင်းရှိ၏။ ထို အကြောင်းကို ထာဝရဘုရား သည် ငါ့ အား မ ပြ ၊ ဝှက်ထား တော်မူပြီဟုဆို ၏
27เมื่อนางมาถึงคนของพระเจ้าที่เนินเขา นางก็กุมเท้าของเขาไว้ เกหะซีเข้ามาจะผลักนางออก แต่คนของพระเจ้าพูดว่า “ปล่อยนางเถิด เพราะนางทุกข์ใจอย่างยิ่ง พระยาห์เวห์ทรงปิดบังเรื่องนี้จากข้าและไม่ได้บอกข้า”
28မိန်းမကလည်း၊ ကျွန်မသည် ကျွန်မ သခင် ထံမှာ သား ဆုကို တောင်း ပါသလော။ ကျွန်မ” ကိုမုသာ မ သုံးပါ နှင့်ဟု လျှောက် ဆိုသည်မ ဟုတ်လော ဟု ဆို ၏
28แล้วนางพูดว่า “นายของดิฉัน ดิฉันเคยขอลูกชายจากท่านหรือ? ดิฉันไม่ได้บอกท่านแล้วหรือว่า ‘อย่าหลอกดิฉัน’?”
29ဧလိရှဲသည် ဂေဟာဇိ ကို ခေါ် ၍ သင် ၏ခါး ကို စည်း လော့။ ငါ့ တောင်ဝေး ကို ကိုင် ၍ သွား လော့။ လမ်းမှာ သူတပါးတွေ့လျှင် နှုတ်မဆက်နှင့်။ သင့်ကို သူတပါး နှုတ်ဆက်လျှင် ပြန်၍ မပြောနှင့်။ ငါ့ တောင်ဝေး ကို သူငယ် ၏မျက်နှာ ပေါ် မှာ တင် လော့ဟု မှာထားလေ၏
29เอลีชาจึงพูดกับเกหะซีว่า “เหน็บชายเสื้อไว้ที่เอว ถือไม้เท้าของข้า แล้วไปเถิด หากพบใครระหว่างทางอย่าทักทายเขา และถ้ามีใครทักทายเจ้าก็อย่าตอบ แล้วเอาไม้เท้าของข้าวางบนหน้าของเด็ก”
30အမိ ကလည်း၊ ထာဝရဘုရား အသက် ၊ ကိုယ်တော် အသက်ရှင် တော်မူသည်အတိုင်း ၊ ကျွန်မသည် ကိုယ်တော် နှင့်ကွာ ၍ မ သွားနိုင်ပါဟု ဆို လျှင် ၊ ဧလိရှဲသည် ထ ၍ လိုက် လေ၏
30แต่แม่ของเด็กพูดว่า “ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่และต่อชีวิตของท่านว่าดิฉันจะไม่ทิ้งท่าน” เอลีชาจึงลุกขึ้นและตามนางไป
31ဂေဟာဇိ သည်အရင် သွား ၍ ၊ တောင်ဝေး ကို သူငယ် ၏မျက်နှာ ပေါ် မှာတင် သော်လည်း ၊ သူငယ်သည် အသံ မ ပြုအမှုမ ထား။ ထိုကြောင့် ဂေဟာဇိသည်ဧလိရှဲ ကို ခရီးဦး ကြိုပြု၍ ၊ သူငယ် သည် မ နိုး ပါဟု ပြန်ပြော ၏
31เกหะซีไปล่วงหน้าพวกเขาและวางไม้เท้าบนหน้าของเด็ก แต่ไม่มีเสียงหรือการตอบสนอง เขาจึงกลับมาพบเอลีชาและบอกว่า “เด็กยังไม่ตื่น”
32ဧလိရှဲ သည် အိမ် သို့ ရောက် သောအခါ ၊ သူငယ် သေ လျက်၊ မိမိ ခုတင် ပေါ် မှာ တင် ထားလျက်ရှိသည်ကို တွေ့ သဖြင့်၊ “
32เมื่อเอลีชาเข้าไปในบ้าน ดูสิ เด็กตายแล้ว และนอนอยู่บนเตียงของคนของพระเจ้า
33အထဲသို့ဝင် ၍ နှစ် ယောက်တည်းရှိစေခြင်းငှါ တံခါး ကိုပိတ် လျက် ထာဝရဘုရား ကို ဆုတောင်း လေ၏
33เขาจึงเข้าไปปิดประตูให้เหลือเพียงเขากับเด็ก แล้วอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
34သူငယ် ၏အနီးအပါးသို့ ချဉ်း ၍ ၊ သူ့အပေါ် မှာအိပ် လျက် နှုတ် ချင်း၊ မျက်စိ ချင်း၊ လက် ချင်းထပ်လျက် ၊ သူငယ် အပေါ် မှာ ကိုယ်ကိုလှန် သဖြင့် သူငယ် အသား သည် နွေး စရှိ၏
34จากนั้นเขาขึ้นไปนอนทาบบนตัวเด็ก เอาปากของตนประกบปากเด็ก ตาต่อตา มือทาบมือ เขาเหยียดตัวทาบอยู่บนเด็ก แล้วเนื้อของเด็กก็เริ่มอุ่นขึ้น
35တဖန် ဆင်း ၍ အခန်း ထဲ မှာစင်္ကြံ သွားပြီးလျှင် ၊ ချဉ်း ပြန်၍ သူငယ် အပေါ် မှာ ကိုယ်ကိုလှန် သဖြင့် ၊ သူငယ် သည် ခုနစ် ကြိမ် ချေ ဆတ်၍ မျက်စိ ကိုဖွင့် ၏
35เอลีชาลงมาเดินไปกลับในบ้านหนึ่งรอบ แล้วขึ้นไปเหยียดตัวทาบเด็กอีกครั้ง เด็กจามเจ็ดครั้ง แล้วลืมตาขึ้น
36ဧလိရှဲသည် ဂေဟာဇိ ကို ခေါ် ၍ ၊ ရှုနင် မြို့သူမိန်းမကို ခေါ် လိုက်ဟုဆို သည်အတိုင်း ခေါ် ၍ သူသည် ရောက် လာသောအခါ ၊ ဧလိရှဲ က သင် ၏သား ကို ချီ ယူ လော့ဟု ဆို ၏
36เอลีชาเรียกเกหะซีและพูดว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนั้นมา!” เกหะซีจึงเรียกนาง เมื่อนางเข้ามาหา เอลีชาพูดว่า “อุ้มลูกของเจ้าไปเถิด”
37မိန်းမသည်အထဲသို့ဝင် ၍ ၊ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ်ဝပ် ဦးချပြီးလျှင် သား ကိုချီ ယူ၍ ထွက် သွား၏
37นางเข้ามาทรุดลงที่เท้าของเขา และก้มตัวลงถึงพื้น แล้วจึงอุ้มลูกชายออกไป
38တဖန် ဧလိရှဲ သည် ဂိလဂါလ မြို့သို့ သွား ၍ ၊ ထိုပြည် ၌ အစာ ခေါင်းပါး၏။ ပရောဖက် အမျိုးသား တို့ သည် ဧလိရှဲ ရှေ့ မှာထိုင် ကြစဉ်၊ ပရောဖက် အမျိုးသား တို့ အဘို့ ကြီး သော အိုး ကင်းကိုပြင် ၍ ဟင်း ချက်လော့ဟု မိမိ ကျွန် အား ဆို ၏
38เอลีชากลับไปยังกิลกาล ขณะนั้นเกิดการกันดารอาหารในแผ่นดิน เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะกำลังนั่งอยู่ต่อหน้าเขา เขาจึงพูดกับผู้รับใช้ว่า “ตั้งหม้อใบใหญ่ แล้วต้มแกงให้เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ”
39တစုံ တယောက်သောသူသည် ဟင်းသီး ဟင်းရွက်ကို ဆွတ် ခြင်းငှါ လယ်ပြင် သို့ သွား ၍ တော နွယ် ပင်ကို တွေ့ လျှင် ၊ တော ဘူးသီး ပိုက် နိုင်သမျှကို ဆွတ်ယူပြီးမှ၊”
39คนหนึ่งออกไปเก็บพืชในทุ่ง เขาพบเถาป่าและเก็บลูกน้ำเต้าป่าจากเถานั้นจนเต็มชายเสื้อ แล้วกลับมาหั่นใส่หม้ออาหาร โดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร
40ထိုဘူးမျိုးကို မ သိ ဘဲဟင်း အိုး ထဲသို့ ခတ်လေ၏။ ဟင်း အိုးစား အံ့ဟု လောင်း ပြီးမှ ဝိုင်း၍စား ကြစဉ်တွင်၊ အိုဘုရား သခင်၏လူ ၊ အိုး ထဲ၌ သေ ဘေးရှိ ပါသည်ဟု အော်ဟစ် ၍ မ စား နိုင် ဘဲ နေကြ၏
40เมื่อพวกเขาตักให้คนเหล่านั้นกิน พอกินอาหารนั้นเข้าไปก็ร้องว่า “คนของพระเจ้า แกงหม้อนี้กินแล้วตายแน่!” แล้วพวกเขาก็กินต่อไม่ได้
41ဧလိရှဲကလည်း၊ မုန့်ညက် ကို ယူ ခဲ့ဟုဆို ၍ အိုး ထဲ မှာ ခတ် ပြီးလျှင် ၊ လူ များစား စရာဘို့လောင်း ဦးလော့ဟု ဆို ပြန်သော် ၊ အိုး ၌ ဘေး မ ရှိ။
41เอลีชาพูดว่า “เอาแป้งมา” เขาใส่แป้งลงในหม้อ แล้วสั่งว่า “ตักให้ทุกคนกินเถิด” และไม่มีสิ่งที่เป็นอันตรายอยู่ในหม้ออีก
42တဖန် ဗာလရှလိရှ မြို့မှ လူ တယောက်သည် လာ ၍ ၊ အဦး သီးသော မုယော ဆန်ဖြင့် လုပ်သော မုန့် လုံး နှစ်ဆယ် နှင့် အိတ် ၌ ထည့်သော အသီးအနှံ များကို ဘုရား သခင် ၏ လူ ထံသို့ ဆောင် ခဲ့၏။ ဧလိရှဲကလည်း၊ ဤလူ များ ကို ကျွေး လော့ဟုဆို လျှင်၊ “
42มีชายคนหนึ่งมาจากบาอัลชาลิชาห์ เขานำขนมปังจากผลผลิตแรกมามอบให้คนของพระเจ้าเป็นขนมปังข้าวบาร์เลย์ยี่สิบก้อนกับรวงข้าวสดในถุง เอลีชาพูดว่า “เอาให้คนเหล่านี้กิน”
43ကျွန် ကအဘယ်သို့ နည်း။ ကျွန်တော်သည် လူ တရာ ကို ဤ မျှနှင့် ကျွေး နိုင်ပါမည်လောဟုမေး လျှင်၊ ဧလိရှဲက ဤ” လူ များကို ကျွေး လော့။ ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား၊ ထိုသူတို့သည် ဝစွာ စား ကြသော်လည်း စားစရာကျန်ကြွင်း လိမ့်မည်ဟု မိန့် တော်မူကြောင်း ကို ပြောဆိုသော်၊”
43ผู้รับใช้ของเขาถามว่า “ของแค่นี้จะให้ข้าเอาไปเลี้ยงคนหนึ่งร้อยคนหรือ?” แต่เอลีชาพูดว่า “เอาให้คนเหล่านี้กิน เพราะพระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘พวกเขาจะกินและยังมีเหลือ’”
44ကျွန်သည်လူ များရှေ့ မှာထည့် ၍ ထာဝရဘုရား ၏ စကား တော်နှင့်အညီ ထိုသူတို့သည် ဝစွာစား ကြ၍ ၊ စားစရာကျန်ကြွင်း လျက်ရှိ၏
44ผู้รับใช้จึงวางอาหารไว้ต่อหน้าพวกเขา พวกเขากินและยังมีเหลือตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.