Job 19
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Job prit la parole et dit:
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
2Jusques à quand affligerez-vous mon âme, Et m’écraserez-vous de vos discours?
2„Пынэ кынд ымь вець ынтриста суфлетул ши мэ вець здроби ку кувынтэриле воастре?
3Voilà dix fois que vous m’outragez; N’avez-vous pas honte de m’étourdir ainsi?
3Ятэ кэ де зече орь м-аць батжокорит. Ну вэ есте рушине сэ вэ пуртаць аша?
4Si réellement j’ai péché, Seul j’en suis responsable.
4Дакэ ам пэкэтуит ку адевэрат, нумай еу сунт рэспунзэтор де ачаста.
5Pensez-vous me traiter avec hauteur? Pensez-vous démontrer que je suis coupable?
5Кредець кэ мэ путець луа де сус? Кредець кэ мь-аць доведит кэ сунт виноват?
6Sachez alors que c’est Dieu qui me poursuit, Et qui m’enveloppe de son filet.
6Атунч, сэ штиць кэ Думнезеу мэ урмэреште ши мэ ынвелеште ку лацул Луй.
7Voici, je crie à la violence, et nul ne répond; J’implore justice, et point de justice!
7Ятэ, цип де силничие, ши нимень ну рэспунде; чер дрептате, ши дрептате ну есте!
8Il m’a fermé toute issue, et je ne puis passer; Il a répandu des ténèbres sur mes sentiers.
8Мь-а тэят орьче ешире ши ну пот трече; а рэспындит ынтунерик пе кэрэриле меле.
9Il m’a dépouillé de ma gloire, Il a enlevé la couronne de ma tête.
9М-а деспуят де слава мя, мь-а луат кунуна де пе кап,
10Il m’a brisé de toutes parts, et je m’en vais; Il a arraché mon espérance comme un arbre.
10м-а здробит дин тоате пэрциле ши пер, мь-а смулс нэдеждя ка пе ун копак.
11Il s’est enflammé de colère contre moi, Il m’a traité comme l’un de ses ennemis.
11С-а апринс де мыние ымпотрива мя, С-а пуртат ку мине ка ши ку ун врэжмаш.
12Ses troupes se sont de concert mises en marche, Elles se sont frayées leur chemin jusqu’à moi, Elles ont campé autour de ma tente.
12Оштиле Луй ау порнит деодатэ ынаинте, шь-ау кроит друм пынэ ла мине ши ау тэбэрыт ын журул кортулуй меу.
13Il a éloigné de moi mes frères, Et mes amis se sont détournés de moi;
13А депэртат пе фраций мей де ла мине, ши приетений мей с-ау ынстрэинат де мине.
14Je suis abandonné de mes proches, Je suis oublié de mes intimes.
14Руделе меле м-ау пэрэсит, ши чей май де апроапе ай мей м-ау уйтат.
15Je suis un étranger pour mes serviteurs et mes servantes, Je ne suis plus à leurs yeux qu’un inconnu.
15Касничий мей ши слуӂиле меле мэ привеск ка пе ун стрэин, ын окий лор сунт ун некуноскут.
16J’appelle mon serviteur, et il ne répond pas; Je le supplie de ma bouche, et c’est en vain.
16Кем пе робул меу, ши ну рэспунде; ыл рог ку гура мя, ши деӂяба.
17Mon humeur est à charge à ma femme, Et ma plainte aux fils de mes entrailles.
17Суфларя мя а ажунс несуферитэ невестей меле ши духоаря мя а ажунс несуферитэ фиилор мамей меле.
18Je suis méprisé même par des enfants; Si je me lève, je reçois leurs insultes.
18Пынэ ши копиий мэ диспрецуеск: дакэ мэ скол, ей мэ окэрэск.
19Ceux que j’avais pour confidents m’ont en horreur, Ceux que j’aimais se sont tournés contre moi.
19Ачея ын каре мэ ынкредям мэ урэск, ачея пе каре ый юбям с-ау ынторс ымпотрива мя.
20Mes os sont attachés à ma peau et à ma chair; Il ne me reste que la peau des dents.
20Оаселе ми се цин де пеле ши де карне; ну мь-а май рэмас декыт пеля де пе динць.
21Ayez pitié, ayez pitié de moi, vous, mes amis! Car la main de Dieu m’a frappé.
21Фие-вэ милэ, фие-вэ милэ де мине, приетений мей! Кэч мына луй Думнезеу м-а ловит.
22Pourquoi me poursuivre comme Dieu me poursuit? Pourquoi vous montrer insatiables de ma chair?
22Де че мэ урмэриць ка Думнезеу? Ши ну вэ май сэтураць де карня мя?
23Oh! Je voudrais que mes paroles fussent écrites, Qu’elles fussent écrites dans un livre;
23О! Аш вря ка ворбеле меле сэ фие скрисе, сэ фие скрисе ынтр-о карте;
24Je voudrais qu’avec un burin de fer et avec du plomb Elles fussent pour toujours gravées dans le roc…
24аш вря сэ фие сэпате ку ун прибой де фер ши ку плумб ын стынкэ пе вечие…
25Mais je sais que mon rédempteur est vivant, Et qu’il se lèvera le dernier sur la terre.
25Дар штиу кэ Рэскумпэрэторул меу есте виу ши кэ Се ва ридика ла урмэ пе пэмынт.
26Quand ma peau sera détruite, il se lèvera; Quand je n’aurai plus de chair, je verrai Dieu.
26Кяр дакэ ми се ва нимичи пеля ши кяр дакэ ну вой май авя карне, вой ведя тотушь пе Думнезеу.
27Je le verrai, et il me sera favorable; Mes yeux le verront, et non ceux d’un autre; Mon âme languit d’attente au-dedans de moi.
27Ыл вой ведя ши-мь ва фи биневоитор; окий мей Ыл вор ведя, ши ну ай алтуя. Суфлетул меу тынжеште де дорул ачеста ынэунтрул меу.
28Vous direz alors: Pourquoi le poursuivions-nous? Car la justice de ma cause sera reconnue.
28Атунч вець зиче: ‘Пентру че-л урмэрям ной?’ Кэч дрептатя причиний меле ва фи куноскутэ.
29Craignez pour vous le glaive: Les châtiments par le glaive sont terribles! Et sachez qu’il y a un jugement.
29Темеци-вэ де сабие, кэч педепселе дате ку сабия сунт грозаве! Ши сэ штиць кэ есте о жудекатэ.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.