Job 38
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1L’Éternel répondit à Job du milieu de la tempête et dit:
1Домнул а рэспунс луй Йов дин мижлокул фуртуний ши а зис:
2Qui est celui qui obscurcit mes desseins Par des discours sans intelligence?
2„Чине есте чел че Ымь ынтунекэ плануриле прин кувынтэрь фэрэ причепере?
3Ceins tes reins comme un vaillant homme; Je t’interrogerai, et tu m’instruiras.
3Ынчинӂе-ць мижлокул ка ун витяз, ка Еу сэ те ынтреб, ши ту сэ Мэ ынвець.
4Où étais-tu quand je fondais la terre? Dis-le, si tu as de l’intelligence.
4Унде ерай ту кынд ам ынтемеят пэмынтул? Спуне, дакэ ай причепере.
5Qui en a fixé les dimensions, le sais-tu? Ou qui a étendu sur elle le cordeau?
5Чине й-а хотэрыт мэсуриле, штий? Сау чине а ынтинс фрынгия де мэсурат песте ел?
6Sur quoi ses bases sont-elles appuyées? Ou qui en a posé la pierre angulaire,
6Пе че сунт сприжините темелииле луй? Сау чине й-а пус пятра дин капул унгюлуй
7Alors que les étoiles du matin éclataient en chants d’allégresse, Et que tous les fils de Dieu poussaient des cris de joie?
7атунч кынд стелеле диминеций избукняу ын кынтэрь де букурие ши кынд тоць фиий луй Думнезеу скотяу стригэте де веселие?
8Qui a fermé la mer avec des portes, Quand elle s’élança du sein maternel;
8Чине а ынкис маря ку порць кынд с-а арункат дин пынтечеле мамей ей,
9Quand je fis de la nuée son vêtement, Et de l’obscurité ses langes;
9кынд й-ам фэкут хайнэ дин норь ши скутече дин ынтунерик,
10Quand je lui imposai ma loi, Et que je lui mis des barrières et des portes;
10кынд й-ам пус хотар ши кынд й-ам пус зэвоаре ши порць,
11Quand je dis: Tu viendras jusqu’ici, tu n’iras pas au-delà; Ici s’arrêtera l’orgueil de tes flots?
11кынд ам зис: ‘Пынэ аич сэ вий, сэ ну тречь май департе; аич сэ ци се опряскэ мындрия валурилор тале’?
12Depuis que tu existes, as-tu commandé au matin? As-tu montré sa place à l’aurore,
12Де кынд ешть, ай порунчит ту диминеций? Ай арэтат зорилор локул лор,
13Pour qu’elle saisisse les extrémités de la terre, Et que les méchants en soient secoués;
13ка сэ апуче капетеле пэмынтулуй ши сэ скутуре пе чей рэй де пе ел?
14Pour que la terre se transforme comme l’argile qui reçoit une empreinte, Et qu’elle soit parée comme d’un vêtement;
14Ка пэмынтул сэ се скимбе ка лутул пе каре се пуне о печете ши тоате лукруриле сэ се арате ымбрэкате ка ын хайна лор адевэратэ?
15Pour que les méchants soient privés de leur lumière, Et que le bras qui se lève soit brisé?
15Пентру ка чей рэй сэ фие липсиць де лумина лор ши брацул каре се ридикэ сэ фие здробит?
16As-tu pénétré jusqu’aux sources de la mer? T’es-tu promené dans les profondeurs de l’abîme?
16Ай пэтрунс ту пынэ ла извоареле мэрий? Сау те-ай плимбат ту прин фундуриле адынкулуй?
17Les portes de la mort t’ont-elles été ouvertes? As-tu vu les portes de l’ombre de la mort?
17Ци с-ау дескис порциле морций? Сау ай вэзут ту порциле умбрей морций?
18As-tu embrassé du regard l’étendue de la terre? Parle, si tu sais toutes ces choses.
18Ай купринс ту ку привиря ынтиндеря пэмынтулуй? Ворбеште, дакэ штий тоате ачесте лукрурь.
19Où est le chemin qui conduit au séjour de la lumière? Et les ténèbres, où ont-elles leur demeure?
19Унде есте друмул каре дуче ла локашул луминий? Ши ынтунерикул унде ышь аре локуинца?
20Peux-tu les saisir à leur limite, Et connaître les sentiers de leur habitation?
20Поць сэ ле урмэрешть пынэ ла хотарул лор ши сэ куношть кэрэриле локуинцей лор?
21Tu le sais, car alors tu étais né, Et le nombre de tes jours est grand!
21Штий, кэч атунч ерай нэскут ши нумэрул зилелор тале есте маре!
22Es-tu parvenu jusqu’aux amas de neige? As-tu vu les dépôts de grêle,
22Ай ажунс ту пынэ ла кэмэриле зэпезий? Ай вэзут ту кэмэриле гриндиней,
23Que je tiens en réserve pour les temps de détresse, Pour les jours de guerre et de bataille?
23пе каре ле пэстрез пентру времуриле де стрымтораре, пентру зилеле де рэзбой ши де бэтэлие?
24Par quel chemin la lumière se divise-t-elle, Et le vent d’orient se répand-il sur la terre?
24Пе че кале се ымпарте лумина? Ши пе че кале се ымпрэштие вынтул де рэсэрит пе пэмынт?
25Qui a ouvert un passage à la pluie, Et tracé la route de l’éclair et du tonnerre,
25Чине а дескис ун лок де скурӂере плоий ши а ынсемнат друмул фулӂерулуй ши ал тунетулуй,
26Pour que la pluie tombe sur une terre sans habitants, Sur un désert où il n’y a point d’hommes;
26пентру ка сэ кадэ плоая пе ун пэмынт фэрэ локуиторь, пе ун пустиу унде ну сунт оамень;
27Pour qu’elle abreuve les lieux solitaires et arides, Et qu’elle fasse germer et sortir l’herbe?
27пентру ка сэ адапе локуриле пустий ши ускате ши ка сэ факэ сэ ынколцяскэ ши сэ рэсарэ ярба?
28La pluie a-t-elle un père? Qui fait naître les gouttes de la rosée?
28Аре плоая татэ? Чине дэ наштере пикэтурилор де роуэ?
29Du sein de qui sort la glace, Et qui enfante le frimas du ciel,
29Дин ал куй сын есе гяца ши чине наште промороака черулуй,
30Pour que les eaux se cachent comme une pierre, Et que la surface de l’abîme soit enchaînée?
30ка апеле сэ се ынгроаше ка о пятрэ ши фаца адынкулуй сэ се ынтэряскэ?
31Noues-tu les liens des Pléiades, Ou détaches-tu les cordages de l’Orion?
31Поць сэ ыннозь ту легэтуриле Гэинушей сау сэ дезлеӂь фрынгииле Орионулуй?
32Fais-tu paraître en leur temps les signes du zodiaque, Et conduis-tu la Grande Ourse avec ses petits?
32Ту фачь сэ ясэ ла время лор семнеле зодиакулуй ши ту кырмуешть Урса-Маре ку пуий ей?
33Connais-tu les lois du ciel? Règles-tu son pouvoir sur la terre?
33Куношть ту леӂиле черулуй? Сау ту ый орындуешть стэпыниря пе пэмынт?
34Élèves-tu la voix jusqu’aux nuées, Pour appeler à toi des torrents d’eaux?
34Ыць ыналць ту гласул пынэ ла норь, ка сэ кемь сэ те акопере рыурь де апе?
35Lances-tu les éclairs? Partent-ils? Te disent-ils: Nous voici?
35Поць ту сэ арунчь фулӂереле ка сэ плече? Ыць зик еле: ‘Ятэ-не’?
36Qui a mis la sagesse dans le cœur, Ou qui a donné l’intelligence à l’esprit?
36Чине а пус ынцелепчуня ын негура норилор сау чине а дат причепере ынтокмирий вэздухулуй?
37Qui peut avec sagesse compter les nuages, Et verser les outres des cieux,
37Чине поате сэ нумере норий ку ынцелепчуне ши сэ версе бурдуфуриле черурилор,
38Pour que la poussière se mette à ruisseler, Et que les mottes de terre se collent ensemble?
38пентру ка сэ ынчапэ пулберя сэ факэ норой ши булгэрий де пэмынт сэ се липяскэ ымпреунэ?
no verse 39 in this text
39Ту изгонешть прада пентру леоайкэ ши ту потолешть фоамя пуилор де лей
no verse 40 in this text
40кынд стау гемуиць ын визуина лор, кынд стау ла пындэ ын кулкушул лор?
no verse 41 in this text
41Чине прегэтеште корбулуй храна, кынд пуий луй стригэ спре Думнезеу, кынд умблэ рэтэчиць ши флэмынзь?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.