Romanoj 12
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Mi do vin petas, fratoj, pro la kompatoj de Dio, ke vi prezentu viajn korpojn kiel vivantan oferon, sanktan, plaĉantan al Dio, kio estas via racia servo.
1ASÍ que, hermanos, os ruego por las misericordias de Dios, que presentéis vuestros cuerpos en sacrificio vivo, santo, agradable á Dios, que es vuestro racional culto.
2Kaj ne konformiĝu al ĉi tiu mondo; sed aliformiĝu per renovigado de via menso, por ke vi provu, kio estas la bona kaj aprobinda kaj perfekta volo de Dio.
2Y no os conforméis á este siglo; mas reformaos por la renovación de vuestro entendimiento, para que experimentéis cuál sea la buena voluntad de Dios, agradable y perfecta.
3Ĉar mi diras al ĉiu el vi, per la graco al mi donita, ke li ne tro estimu sin, sed estimu sin kun modereco, laŭ mezuro de la fido, kiun Dio disdonis al ĉiu.
3Digo pues por la gracia que me es dada, á cada cual que está entre vosotros, que no tenga más alto concepto de sí que el que debe tener, sino que piense de sí con templanza, conforme á la medida de fe que Dios repartió á cada uno.
4Ĉar kiel ni havas multajn membrojn en unu korpo, kaj ne ĉiuj membroj havas la saman funkcion,
4Porque de la manera que en un cuerpo tenemos muchos miembros, empero todos los miembros no tienen la misma operación;
5tiel same ni multaj estas unu korpo en Kristo, kaj ĉiuj aparte membroj unu de alia.
5Así muchos somos un cuerpo en Cristo, mas todos miembros los unos de los otros.
6Sed havante donacojn diversajn laŭ la graco donita al ni, ĉu profetadon, ni profetu laŭ la mezuro de nia fido;
6De manera que, teniendo diferentes dones según la gracia que nos es dada, si el de profecía, úsese conforme á la medida de la fe;
7aŭ servadon, ni laboru en nia servado; aŭ instruanto, en sia instruado;
7O si ministerio, en servir; ó el que enseña, en doctrina;
8aŭ admonanto, en sia admonado; la disdonanto agu malavare, la administranto kun diligenteco, la kompatanto kun ĝojo.
8El que exhorta, en exhortar; el que reparte, hágalo en simplicidad; el que preside, con solicitud; el que hace misericordia, con alegría.
9Via amo estu sen hipokriteco. Abomenu tion, kio estas malbona; algluiĝu al la bona.
9El amor sea sin fingimiento: aborreciendo lo malo, llegándoos á lo bueno;
10En fratamo estu kore unuigitaj unu al alia, honore preferantaj unu la alian;
10Amándoos los unos á los otros con caridad fraternal; previniéndoos con honra los unos á los otros;
11en diligenteco ne malviglaj, en spirito fervoraj, servantaj la Sinjoron;
11En el cuidado no perezosos; ardientes en espíritu; sirviendo al Señor;
12en espero ĝojaj, en aflikto paciencaj, en preĝado persistaj;
12Gozosos en la esperanza; sufridos en la tribulación; constantes en la oración;
13kotizantaj por la bezonoj de la sanktuloj, sekvantaj gastamecon.
13Comunicando á las necesidades de los santos; siguiendo la hospitalidad.
14Benu tiujn, kiuj vin persekutas; benu, kaj ne malbenu.
14Bendecid á los que os persiguen: bendecid, y no maldigáis.
15Ĝoju kun ĝojantoj, ploru kun plorantoj.
15Gozaos con los que se gozan: llorad con los que lloran.
16Estu simpatiaj unu al alia. Ne pripensadu altajn aferojn, sed klinadu vin al humilaj aferoj. Ne opiniu vin saĝaj.
16Unánimes entre vosotros: no altivos, mas acomodándoos á los humildes. No seáis sabios en vuestra opinión.
17Redonu al neniu malbonon pro malbono. Celu aprobindaĵojn antaŭ ĉiuj homoj.
17No paguéis á nadie mal por mal; procurad lo bueno delante de todos los hombres.
18Se estos eble, restu pacaj viaparte kun ĉiuj homoj.
18Si se puede hacer, cuanto está en vosotros, tened paz con todos los hombres.
19Ne venĝu vin, amataj, sed cedu lokon al kolero; ĉar estas skribite: Ĉe Mi estas venĝo, Mi repagos, diras la Sinjoro.
19No os venguéis vosotros mismos, amados míos; antes dad lugar á la ira; porque escrito está: Mía es la venganza: yo pagaré, dice el Señor.
20Sed se via malamiko malsatas, donu al li manĝi; se li soifas, donu al li trinki; ĉar tion farante, fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo.
20Así que, si tu enemigo tuviere hambre, dale de comer; si tuviere sed, dale de beber: que haciendo esto, ascuas de fuego amontonas sobre su cabeza.
21Ne venkiĝu de malbono, sed venku malbonon per bono.
21No seas vencido de lo malo; mas vence con el bien el mal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.