Romans 11
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1I say then: Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin.
1پس می‌گویم آیا خدا قوم خود را ردکرد؟ حاشا! زیرا که من نیز اسرائیلی ازاولاد ابراهیم از سبط بنیامین هستم.
2God hath not cast away his people, which he foreknew. Know you not what the scripture saith of Elias; how he calleth on God against Israel?
2خدا قوم خود را که از قبل شناخته بود، رد نفرموده است. آیا نمی دانید که کتاب در الیاس چه می‌گوید، چگونه بر اسرائیل از خدا استغاثه می‌کند
3Lord, they have slain thy prophets, they have dug down thy altars; and I am left alone, and they seek my life.
3که «خداوندا انبیای تو را کشته و مذبحهای تو راکنده‌اند و من به تنهایی مانده‌ام و در قصد جان من نیز می‌باشند»؟
4But what saith the divine answer to him? I have left me seven thousand men, that have not bowed their knees to Baal.
4لکن وحی بدو چه می‌گوید؟ اینکه «هفت هزار مرد بجهت خود نگاه داشتم که به نزد بعل زانو نزده‌اند».
5Even so then at this present time also, there is a remnant saved according to the election of grace.
5پس همچنین در زمان حاضر نیز بقیتی بحسب اختیار فیض مانده است.
6And if by grace, it is not now by works: otherwise grace is no more grace.
6و اگر از راه فیض است دیگر از اعمال نیست وگرنه فیض دیگر فیض نیست. اما اگر از اعمال است دیگر از فیض نیست والا عمل دیگر عمل نیست.
7What then? That which Israel sought, he hath not obtained: but the election hath obtained it; and the rest have been blinded.
7پس مقصود چیست؟ اینکه اسرائیل آنچه راکه می‌طلبد نیافته است، لکن برگزیدگان یافتند وباقی ماندگان سختدل گردیدند؛
8As it is written: God hath given them the spirit of insensibility; eyes that they should not see; and ears that they should not hear, until this present day.
8چنانکه مکتوب است که «خدا بدیشان روح خواب‌آلود دادچشمانی که نبیند و گوشهایی که نشنود تا امروز.»
9And David saith: Let their table be made a snare, and a trap, and a stumbling block, and a recompense unto them.
9و داود می‌گوید که «مائده ایشان برای ایشان تله و دام و سنگ مصادم و عقوبت باد؛
10Let their eyes be darkened, that they may not see: and bow down their back always.
10چشمان ایشان تار شود تا نبینند و پشت ایشان را دائم خم گردان.»
11I say then, have they so stumbled, that they should fall? God forbid. But by their offence, salvation is come to the Gentiles, that they may be emulous of them.
11پس می‌گویم آیا لغزش خوردند تا بیفتند؟ حاشا! بلکه از لغزش ایشان نجات به امت‌ها رسیدتا در ایشان غیرت پدید آورد.
12Now if the offence of them be the riches of the world, and the diminution of them, the riches of the Gentiles; how much more the fulness of them?
12پس چون لغزش ایشان دولتمندی جهان گردید و نقصان ایشان دولتمندی امت‌ها، به چند مرتبه زیادترپری ایشان خواهد بود.
13For I say to you, Gentiles: as long indeed as I am the apostle of the Gentiles, I will honour my ministry,
13زیرا به شما‌ای امت هاسخن می‌گویم پس از این‌روی که رسول امت هامی باشم خدمت خود را تمجید می‌نمایم،
14If, by any means, I may provoke to emulation them who are my flesh, and may save some of them.
14تاشاید ابنای جنس خود را به غیرت آورم و بعضی از ایشان را برهانم.
15For if the loss of them be the reconciliation of the world, what shall the receiving of them be, but life from the dead?
15زیرا اگر رد شدن ایشان مصالحت عالم شد، باز‌یافتن ایشان چه خواهدشد؟ جز حیات از مردگان!
16For if the firstfruit be holy, so is the lump also: and if the root be holy, so are the branches.
16و چون نوبر مقدس است، همچنان خمیره و هرگاه ریشه مقدس است، همچنان شاخه‌ها.
17And if some of the branches be broken, and thou, being a wild olive, art ingrafted in them, and art made partaker of the root, and of the fatness of the olive tree,
17و چون بعضی از شاخه‌ها بریده شدند و تو که زیتون بری بودی در آنها پیوند گشتی و در ریشه وچربی زیتون شریک شدی،
18Boast not against the branches. But if thou boast, thou bearest not the root, but the root thee.
18بر شاخه‌ها فخرمکن و اگر فخر کنی تو حامل ریشه نیستی بلکه ریشه حامل تو است.
19Thou wilt say then: The branches were broken off, that I might be grafted in.
19پس می‌گویی که «شاخه‌ها بریده شدند تا من پیوند شوم؟»
20Well: because of unbelief they were broken off. But thou standest by faith: be not highminded, but fear.
20آفرین بجهت بی‌ایمانی بریده شدند و تومحض ایمان پایدار هستی. مغرور مباش بلکه بترس!
21For if God hath not spared the natural branches, fear lest perhaps he also spare not thee.
21زیرا اگر خدا بر شاخه های طبیعی شفقت نفرمود، بر تو نیز شفقت نخواهد کرد.
22See then the goodness and the severity of God: towards them indeed that are fallen, the severity; but towards thee, the goodness of God, if thou abide in goodness, otherwise thou also shalt be cut off.
22پس مهربانی و سختی خدا را ملاحظه نما؛ اماسختی بر آنانی که افتادند، اما مهربانی برتو اگر درمهربانی ثابت باشی والا تو نیز بریده خواهی شد.
23And they also, if they abide not still in unbelief, shall be grafted in: for God is able to graft them in again.
23و اگر ایشان نیز در بی‌ایمانی نمانند باز پیوندخواهند شد، زیرا خدا قادر است که ایشان را باردیگر بپیوندد.
24For if thou wert cut out of the wild olive tree, which is natural to thee; and, contrary to nature, were grafted into the good olive tree; how much more shall they that are the natural branches, be grafted into their own olive tree?
24زیرا اگر تو از زیتون طبیعی بری بریده شده، برخلاف طبع به زیتون نیکو پیوندگشتی، به چند مرتبه زیادتر آنانی که طبیعی‌اند درزیتون خویش پیوند خواهند شد.
25For I would not have you ignorant, brethren, of this mystery, (lest you should be wise in your own conceits), that blindness in part has happened in Israel, until the fulness of the Gentiles should come in.
25زیرا‌ای برادران نمی خواهم شما از این سربی خبر باشید که مبادا خود را دانا انگارید که مادامی که پری امت‌ها درنیاید، سختدلی بربعضی از اسرائیل طاری گشته است.
26And so all Israel should be saved, as it is written: There shall come out of Sion, he that shall deliver, and shall turn away ungodliness from Jacob.
26وهمچنین همگی اسرائیل نجات خواهند یافت، چنانکه مکتوب است که «از صهیون نجات‌دهنده‌ای ظاهر خواهد شد و بی‌دینی را ازیعقوب خواهد برداشت؛
27And this is to them my covenant: when I shall take away their sins.
27و این است عهد من باایشان در زمانی که گناهانشان را بردارم.»
28As concerning the gospel, indeed, they are enemies for your sake: but as touching the election, they are most dear for the sake of the fathers.
28نظر به انجیل بجهت شما دشمنان‌اند، لکن نظر به اختیاربه‌خاطر اجداد محبوبند.
29For the gifts and the calling of God are without repentance.
29زیرا که در نعمتهاودعوت خدا بازگشتن نیست.
30For as you also in times past did not believe God, but now have obtained mercy, through their unbelief;
30زیرا همچنان‌که شما در سابق مطیع خدا نبودید و الان به‌سبب نافرمانی‌ایشان رحمت یافتید،
31So these also now have not believed, for your mercy, that they also may obtain mercy.
31همچنین ایشان نیز الان نافرمان شدند تا بجهت رحمتی که بر شما است بر ایشان نیز رحم شود
32For God hath concluded all in unbelief, that he may have mercy on all.
32زیرا خدا همه رادر نافرمانی بسته است تا بر همه رحم فرماید.
33O the depth of the riches of the wisdom and of the knowledge of God! How incomprehensible are his judgments, and how unsearchable his ways!
33زهی عمق دولتمندی و حکمت و علم خدا! چقدر بعید از غوررسی است احکام او وفوق از کاوش است طریقهای وی!
34For who hath known the mind of the Lord? Or who hath been his counsellor?
34زیرا کیست که رای خداوند را دانسته باشد؟ یا که مشیر اوشده؟
35Or who hath first given to him, and recompense shall be made him?
35یا که سبقت جسته چیزی بدو داده تا به او باز داده شود؟
36For of him, and by him, and in him, are all things: to him be glory for ever. Amen.
36زیرا که از او و به او و تا او همه‌چیز است؛ و او را تا ابدالاباد جلال باد، آمین.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.