Deuteronomy 31
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And Moses went, and spoke all these words to all Israel,
1โมเสสไปกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่อิสราเอลทั้งหมด
2And he said to them: I am this day a hundred and twenty years old, I can no longer go out and come in, especially as the Lord also hath said to me: O Thou shalt not pass over this Jordan.
2เขาพูดกับพวกเขาว่า “วันนี้ผมอายุหนึ่งร้อยยี่สิบปีแล้ว ผมออกไปทำหน้าที่อย่างแต่ก่อนไม่ไหวแล้ว และพระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘เจ้าจะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้’
3The Lord thy God then will pass over before thee: he will destroy all these nations in thy sight, and thou shalt possess them: and this Josue shall go over before thee, as the Lord hath spoken.
3พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณเองจะทรงข้ามไปนำหน้าพวกคุณ พระองค์จะทรงทำลายชนชาติเหล่านี้ให้พ้นทางพวกคุณ แล้วพวกคุณจะเข้าครอบครองแทนพวกเขา โยชูวาจะข้ามไปนำหน้าพวกคุณ ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้
4And the Lord shall do to them as he did to Sehon and Og the kings of the Amorrhites, and to their land, and shall destroy them.
4พระยาห์เวห์จะทรงทำกับพวกเขาเหมือนที่ทรงทำกับสิโหนและโอก กษัตริย์ชาวอาโมไรต์ และกับแผ่นดินของพวกเขา เมื่อพระองค์ทรงทำลายพวกเขา
5Therefore when the Lord shall have delivered these also to you, you shall do in like manner to them as I have commanded you,
5พระยาห์เวห์จะทรงมอบพวกเขาไว้ในมือพวกคุณ และพวกคุณต้องทำกับพวกเขาตามพระบัญชาทั้งหมดที่ผมสั่งไว้
6Do manfully and be of good heart: fear not, nor be ye dismayed at their sight: for the Lord thy God he himself is thy leader, and will not leave thee nor forsake thee.
6จงเข้มแข็งและกล้าหาญ อย่ากลัวหรือหวาดหวั่นพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณเองจะทรงไปกับพวกคุณ พระองค์จะไม่ทรงปล่อยพวกคุณและไม่ทรงทอดทิ้งพวกคุณ”
7And Moses called Josue, and said to him before all Israel: Take courage, and be valiant: for thou shalt bring this people into the land which the Lord swore he would give to their fathers, and thou shalt divide it by lot.
7โมเสสเรียกโยชูวามา แล้วพูดกับเขาต่อหน้าอิสราเอลทั้งหมดว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ เพราะเจ้าจะเข้าไปในแผ่นดินนั้นพร้อมกับประชาชนนี้ คือแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษว่าจะประทานให้ และเจ้าจะทำให้พวกเขาได้รับแผ่นดินนั้นเป็นมรดก
8And the Lord who is your leader, he himself will be with thee: he will not leave thee, nor forsake thee: fear not, neither be dismayed.
8พระยาห์เวห์เองจะทรงนำหน้าเจ้า พระองค์จะทรงอยู่กับเจ้า จะไม่ทรงปล่อยเจ้าและไม่ทรงทอดทิ้งเจ้า อย่ากลัว อย่าท้อใจ”
9And Moses wrote this law, and delivered it to the priests the sons of Levi, who carried the ark of the covenant of the Lord, and to all the ancients of Israel.
9โมเสสเขียนธรรมบัญญัตินี้ แล้วมอบให้ปุโรหิตลูกหลานของเลวีผู้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ และมอบให้พวกผู้ใหญ่ทั้งหมดของอิสราเอล
10And he commanded them, saying: After seven years, in the year of remission, in the feast of tabernacles,
10โมเสสสั่งพวกเขาว่า “เมื่อครบทุกเจ็ดปี ตามกำหนดปีแห่งการปลดหนี้ ในเทศกาลเพิงพัก
11When all Israel come together, to appear in the sight of the Lord thy God in the place which the Lord shall choose, thou shalt read the words of this law before all Israel, in their hearing,
11เมื่ออิสราเอลทั้งหมดมาเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ณ สถานที่ที่พระองค์จะทรงเลือก จงอ่านธรรมบัญญัตินี้ให้อิสราเอลทั้งหมดฟัง
12And the people being all assembled together, both men and women, children and strangers, that are within thy gates: that hearing they may learn, and fear the Lord your God, and keep, and fulfill all the words of this law:
12จงเรียกประชาชนมารวมกัน ทั้งชาย หญิง เด็กเล็ก และคนต่างถิ่นที่อยู่ในเมืองของพวกคุณ เพื่อพวกเขาจะได้ฟัง เรียนรู้ ยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ และระมัดระวังทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
13That their children also, who now are ignorant, may hear, and fear the Lord their God, all the days that they lire in the land whither you are going over the Jordan to possess it.
13และเพื่อให้ลูกหลานที่ยังไม่รู้จักได้ฟังและเรียนรู้ที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ตลอดเวลาที่พวกคุณมีชีวิตอยู่ในแผ่นดินที่กำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”
14And the Lord said to Moses: Behold the days of thy death are nigh: call Josue, and stand ye in the tabernacle of the testimony, that I may give him a charge. So Moses and Josue went and stood in the tabernacle of the testimony:
14พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด วันตายของเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว จงเรียกโยชูวา แล้วพากันมายืนที่เต็นท์นัดพบ เพื่อเราจะมอบหมายหน้าที่แก่เขา” โมเสสกับโยชูวาจึงไปยืนที่เต็นท์นัดพบ
15And the Lord appeared there in the pillar of a cloud, which stood in the entry of the tabernacle.
15พระยาห์เวห์ทรงปรากฏในเต็นท์เป็นเสาเมฆ และเสาเมฆนั้นตั้งอยู่เหนือทางเข้าเต็นท์
16And the Lord said to Moses: Behold thou shalt sleep with thy fathers, and this people rising up will go a fornicating after strange gods in the land, to which it goeth in to dwell: there will they forsake me, and will make void the covenant, which I have made with them,
16พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด เจ้ากำลังจะล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า ประชาชนนี้จะลุกขึ้นไปเล่นชู้กับเทพเจ้าต่างด้าวของแผ่นดินที่พวกเขากำลังจะเข้าไปอยู่ พวกเขาจะทอดทิ้งเราและละเมิดพันธสัญญาที่เราทำไว้กับพวกเขา
17And my wrath shall be kindled against them in that day: and I will forsake them, and will hide my face from them, and they shall be devoured: all evils and afflictions shall find them, so that they shall say in that day: In truth it is because God is not with me, that these evils have found me.
17ในวันนั้นความกริ้วของเราจะลุกขึ้นต่อพวกเขา เราจะทอดทิ้งพวกเขาและซ่อนหน้าจากพวกเขา พวกเขาจะถูกกลืนกิน ความชั่วร้ายและความทุกข์มากมายจะเกิดขึ้นกับพวกเขา จนในวันนั้นพวกเขาจะพูดว่า ‘ความชั่วร้ายเหล่านี้เกิดขึ้นกับเราเพราะพระเจ้าของเราไม่อยู่ท่ามกลางเราไม่ใช่หรือ?’
18But I will hide, and cover my face in that day, for all the evils which they have done, because they have followed strange gods.
18ในวันนั้นเราจะซ่อนหน้าจากพวกเขาอย่างแน่นอน เพราะความชั่วทั้งหมดที่พวกเขาทำโดยหันไปหาพระอื่น
19Now therefore write you this canticle, and teach the children of Israel: that they may know it by heart, and sing it by mouth, and this song may be unto me for a testimony among the children of Israel.
19“เพราะฉะนั้น ตอนนี้จงเขียนบทเพลงนี้ไว้สำหรับพวกเจ้า และสอนให้ลูกหลานอิสราเอลร้อง จนบทเพลงนี้ติดปากพวกเขา เพื่อให้บทเพลงนี้เป็นพยานของเรา กล่าวโทษลูกหลานอิสราเอล
20For I will bring them into the land, for which I swore to their fathers, that floweth with milk and honey. And when they have eaten, and are full and fat, they will turn away after strange gods, and will serve them: and will despise me, and make void my covenant.
20เพราะเมื่อเราพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่เราได้ปฏิญาณต่อบรรพบุรุษไว้ เป็นแผ่นดินที่อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง และพวกเขาได้กินจนอิ่มและอ้วนพี พวกเขาจะหันไปหาพระอื่น รับใช้พระเหล่านั้น ดูหมิ่นเรา และละเมิดพันธสัญญาของเรา
21And after many evils and afflictions shall have come upon them, this canticle shall answer them for a testimony, which no oblivion shall take away out of the mouth of their seed. For I know their thoughts, and what they are about to do this day, before that I bring them into the land which I have promised them.
21เมื่อความชั่วร้ายและความทุกข์มากมายเกิดขึ้นกับพวกเขา บทเพลงนี้จะเป็นพยานกล่าวโทษพวกเขา เพราะลูกหลานของพวกเขาจะยังร้องบทเพลงนี้สืบต่อกันไปไม่ขาดปาก เรารู้วิถีทางของพวกเขาและสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่วันนี้ ก่อนที่เราจะพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่เราสัญญาไว้”
22Moses therefore wrote the canticle and taught it to the children of Israel.
22วันนั้นเองโมเสสเขียนบทเพลงนี้และสอนให้ลูกหลานอิสราเอลร้อง
23And the Lord commanded Josue the son of Nun, and said: Take courage, and be valiant: for thou shalt bring the children of Israel into the land which I have promised, and I will be with thee.
23พระองค์ทรงมอบหมายหน้าที่แก่โยชูวาบุตรนูนและตรัสว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ เพราะเจ้าจะพาลูกหลานอิสราเอลเข้าไปในแผ่นดินที่เราได้ปฏิญาณว่าจะประทานให้พวกเขา เราจะอยู่กับเจ้า”
24Therefore after Moses had wrote the words of this law in a volume, and finished it:
24เมื่อโมเสสเขียนถ้อยคำของธรรมบัญญัตินี้ลงในหนังสือจนจบแล้ว
25He commanded the Levites, who carried the ark of the covenant of the Lord. saying:
25โมเสสสั่งคนเลวีผู้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ว่า
26Take this book, and put it in the side of the ark of the covenant of the Lord your God: that it may be there for a testimony against thee.
26“จงนำหนังสือธรรมบัญญัตินี้ไปวางไว้ข้างหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ เพื่อให้หนังสือเล่มนี้อยู่ที่นั่นเป็นพยานกล่าวโทษพวกคุณ
27For I know thy obstinacy, and thy most stiff neck, While I am yet living, and going in with you, you have always been rebellious against the Lord: how much more when I shall be dead?
27เพราะผมรู้ว่าพวกคุณกบฏและหัวแข็งเพียงใด ดูสิ ขณะที่ผมยังมีชีวิตอยู่กับพวกคุณวันนี้ พวกคุณยังกบฏต่อพระยาห์เวห์ แล้วหลังจากผมตายจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าไร!
28Gather unto me all the ancients of your tribes, and your doctors, and I will speak these words in their hearing, and will call heaven and earth to witness against them.
28จงเรียกพวกผู้ใหญ่จากทุกเผ่าและเจ้าหน้าที่ทั้งหมดมาหาผม เพื่อผมจะกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ให้พวกเขาฟัง และเรียกฟ้ากับแผ่นดินมาเป็นพยานกล่าวโทษพวกเขา
29For I know that, after my death, you will do wickedly, and will quickly turn aside from the way that I have commanded you: and evils shall come upon you in the latter times, when you shall do evil in the sight of the Lord, to provoke him by the works of your hands.
29เพราะผมรู้ว่า หลังจากผมตาย พวกคุณจะทำตัวเสื่อมทรามอย่างหนักและหันออกจากทางที่ผมสั่งไว้ ความชั่วร้ายจะเกิดขึ้นกับพวกคุณในวันข้างหน้า เพราะพวกคุณจะทำสิ่งชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ และยั่วพระองค์ให้กริ้วด้วยสิ่งที่มือพวกคุณทำ”
30Moses therefore spoke, in the hearing of the whole assembly of Israel, the words of this canticle, and finished it even to the end,
30โมเสสกล่าวถ้อยคำของบทเพลงนี้ให้อิสราเอลทั้งชุมนุมฟังจนจบ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.