Olrhaepnah 31
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Moses te cet tih Israel pum taengah hekah olka he a thui.
1โมเสสไปกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่อิสราเอลทั้งหมด
2Te vaengah amih te, “Tihnin ah kai he kum ya pakul ka lo ca coeng tih ka voei ka bal ham ka coeng voel pawh. Te dongah BOEIPA loh kai taengah, 'He Jordan he kat voel boeh,’ a ti.
2เขาพูดกับพวกเขาว่า “วันนี้ผมอายุหนึ่งร้อยยี่สิบปีแล้ว ผมออกไปทำหน้าที่อย่างแต่ก่อนไม่ไหวแล้ว และพระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘เจ้าจะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้’
3Na hmai kah aka kat BOEIPA na Pathen amah loh namtom rhoek he na mikhmuh ah a mitmoeng sak vetih amih te na pang ni. BOEIPA loh a thui vanbangla Joshua tah nang hmai ah kat ni.
3พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณเองจะทรงข้ามไปนำหน้าพวกคุณ พระองค์จะทรงทำลายชนชาติเหล่านี้ให้พ้นทางพวกคุณ แล้วพวกคุณจะเข้าครอบครองแทนพวกเขา โยชูวาจะข้ามไปนำหน้าพวกคุณ ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้
4Amori manghai Sihon neh Oga a saii tih a khohmuen neh rhenten a phae bangla BOEIPA loh a saii ni.
4พระยาห์เวห์จะทรงทำกับพวกเขาเหมือนที่ทรงทำกับสิโหนและโอก กษัตริย์ชาวอาโมไรต์ และกับแผ่นดินของพวกเขา เมื่อพระองค์ทรงทำลายพวกเขา
5Amih te BOEIPA loh na mikhmuh la han thak vaengah nang kang uen olpaek bangla amih taengah boeih na saii ni.
5พระยาห์เวห์จะทรงมอบพวกเขาไว้ในมือพวกคุณ และพวกคุณต้องทำกับพวกเขาตามพระบัญชาทั้งหมดที่ผมสั่งไว้
6Thaahuel uh lamtah namning sak uh. Amih maelhmai te rhih uh boel lamtah na sarhing uh boeh. Nang taengkah aka cet BOEIPA na Pathen loh nang ng'rhael pawt vetih nang ng'hnoo mahpawh,” a ti nah.
6จงเข้มแข็งและกล้าหาญ อย่ากลัวหรือหวาดหวั่นพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณเองจะทรงไปกับพวกคุณ พระองค์จะไม่ทรงปล่อยพวกคุณและไม่ทรงทอดทิ้งพวกคุณ”
7Te phoeiah Moses loh Joshua a khue tih Israel pum kah mikhmuh ah, “Thaahuel lamtah namning sak. A napa taengah paek hamla BOEIPA loh a toemngam tangtae khohmuen la pilnam neh na puei uh vetih amih te na pang pawn ni.
7โมเสสเรียกโยชูวามา แล้วพูดกับเขาต่อหน้าอิสราเอลทั้งหมดว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ เพราะเจ้าจะเข้าไปในแผ่นดินนั้นพร้อมกับประชาชนนี้ คือแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษว่าจะประทานให้ และเจ้าจะทำให้พวกเขาได้รับแผ่นดินนั้นเป็นมรดก
8Nang mikhmuh ah aka pongpa BOEIPA amah long he nang taengah om vetih nang ng'rhael mahpawh, nang ng'hnoo mahpawh. Rhih boel lamtah rhihyawp boeh,” a ti nah.
8พระยาห์เวห์เองจะทรงนำหน้าเจ้า พระองค์จะทรงอยู่กับเจ้า จะไม่ทรงปล่อยเจ้าและไม่ทรงทอดทิ้งเจ้า อย่ากลัว อย่าท้อใจ”
9Te phoeiah olkhueng he Moses loh a daek tih, BOEIPA kah paipi thingkawng aka kawt, Levi koca khosoih rhoek neh Israel patong rhoek boeih taengah a paek.
9โมเสสเขียนธรรมบัญญัตินี้ แล้วมอบให้ปุโรหิตลูกหลานของเลวีผู้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ และมอบให้พวกผู้ใหญ่ทั้งหมดของอิสราเอล
10Hekah he kum rhih thok tih pohlip khotue laiba hlahnah kum kah khoning vaengah a thui tih amih te Moses loh a uen.
10โมเสสสั่งพวกเขาว่า “เมื่อครบทุกเจ็ดปี ตามกำหนดปีแห่งการปลดหนี้ ในเทศกาลเพิงพัก
11Amah hmuen tuek kah BOEIPA na Pathen mikhmuh ah phoe hamla Israel pum loh ha pawk vaengah Israel pum kah a hna kaep ah olkhueng he doek pah.
11เมื่ออิสราเอลทั้งหมดมาเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ณ สถานที่ที่พระองค์จะทรงเลือก จงอ่านธรรมบัญญัตินี้ให้อิสราเอลทั้งหมดฟัง
12Huta tongpa camoe, na vongka kah yinlai neh pilnam loh tingtun saeh lamtah hnatun uh saeh. Te daengah ni a cang uh vetih BOEIPA na Pathen rhih ham neh olkhueng ol boeih he vai hamla a ngaithuen uh eh.
12จงเรียกประชาชนมารวมกัน ทั้งชาย หญิง เด็กเล็ก และคนต่างถิ่นที่อยู่ในเมืองของพวกคุณ เพื่อพวกเขาจะได้ฟัง เรียนรู้ ยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ และระมัดระวังทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
13Te vaengah pang hamla Jordan na kat thil khohmuen kah na hingnah tue khuiah ah aka ming noek pawh a ca rhoek loh BOEIPA na Pathen rhih ham hnatun uh saeh lamtah cang uh saeh.
13และเพื่อให้ลูกหลานที่ยังไม่รู้จักได้ฟังและเรียนรู้ที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ตลอดเวลาที่พวกคุณมีชีวิตอยู่ในแผ่นดินที่กำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”
14Te vaengah BOEIPA loh Moses te, “Duek hamla na khohnin loh yoei coeng he. Joshua te khue lamtah tingtunnah dap ah pai sak lamtah anih te ka uen eh,” a ti nah. Te dongah Moses neh Joshua te cet rhoi tih tingtunnah dap ah pai rhoi.
14พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด วันตายของเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว จงเรียกโยชูวา แล้วพากันมายืนที่เต็นท์นัดพบ เพื่อเราจะมอบหมายหน้าที่แก่เขา” โมเสสกับโยชูวาจึงไปยืนที่เต็นท์นัดพบ
15Te vaengah BOEIPA tah dap ah cingmai tung la tueng tih cingmai tung khaw dap thohkah ah pai.
15พระยาห์เวห์ทรงปรากฏในเต็นท์เป็นเสาเมฆ และเสาเมฆนั้นตั้งอยู่เหนือทางเข้าเต็นท์
16Te vaengah Moses te BOEIPA loh, “Na pa rhoek taengah na yalh coeng atah pilnam he thoo vetih a kun thil khohmuen kah kholong pathen taengah cukhalh pawn ni he. Kai n'hnoo vetih anih taengkah ka saii ka paipi he a phae uh ni.
16พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด เจ้ากำลังจะล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า ประชาชนนี้จะลุกขึ้นไปเล่นชู้กับเทพเจ้าต่างด้าวของแผ่นดินที่พวกเขากำลังจะเข้าไปอยู่ พวกเขาจะทอดทิ้งเราและละเมิดพันธสัญญาที่เราทำไว้กับพวกเขา
17Tekah khohnin ah tah ka thintoek loh anih taengah sai vetih amih te ka hnoo ni. Te vaengah amih taeng lamloh ka maelhmai ka thuh vetih maeham la poeh ni. Yoethae cungkuem neh citcai loh anih a hmuh ni. Te khohnin ah, “Ka khui ah ka Pathen loh a om pawt dongah pawt nim? He bang yoethae loh kai m'hmuh,” a ti ni.
17ในวันนั้นความกริ้วของเราจะลุกขึ้นต่อพวกเขา เราจะทอดทิ้งพวกเขาและซ่อนหน้าจากพวกเขา พวกเขาจะถูกกลืนกิน ความชั่วร้ายและความทุกข์มากมายจะเกิดขึ้นกับพวกเขา จนในวันนั้นพวกเขาจะพูดว่า ‘ความชั่วร้ายเหล่านี้เกิดขึ้นกับเราเพราะพระเจ้าของเราไม่อยู่ท่ามกลางเราไม่ใช่หรือ?’
18Boethae cungkuem te a saii tih pathen tloe rhoek taengah a hooi uh khohnin van vaengah kai long khaw ka maelhmai ka thuh rhoe ka thuh tak van ni.
18ในวันนั้นเราจะซ่อนหน้าจากพวกเขาอย่างแน่นอน เพราะความชั่วทั้งหมดที่พวกเขาทำโดยหันไปหาพระอื่น
19Te dongah hekah laa he namah loh daek laeh. Israel ca rhoek te tuuk lamtah a ka dongah hoei pah. Te daengah ni hekah laa loh Israel ca rhoek taengah kai kah laipai la a om eh.
19“เพราะฉะนั้น ตอนนี้จงเขียนบทเพลงนี้ไว้สำหรับพวกเจ้า และสอนให้ลูกหลานอิสราเอลร้อง จนบทเพลงนี้ติดปากพวกเขา เพื่อให้บทเพลงนี้เป็นพยานของเรา กล่าวโทษลูกหลานอิสราเอล
20A napa rhoek taengah ka toemngam tangtae tih, khoitui neh suktui aka long khohmuen la ka khuen ni. Te vaengah kodam la ca khangrhang cakhaw pathen tloe taengla hooi uh vetih amih taengah ni tho a thueng uh eh. Kai yah m'bai uh vetih ka paipi a phae uh mai hoeh veh.
20เพราะเมื่อเราพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่เราได้ปฏิญาณต่อบรรพบุรุษไว้ เป็นแผ่นดินที่อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง และพวกเขาได้กินจนอิ่มและอ้วนพี พวกเขาจะหันไปหาพระอื่น รับใช้พระเหล่านั้น ดูหมิ่นเรา และละเมิดพันธสัญญาของเรา
21Tedae ana om saeh, anih te yoethae neh citcai loh muep a muk van vaengah hekah laa loh a mikhmuh ah laipai la a doo bitni. A tiingan ka lamkah te khaw hnilh boel saeh. Ka toemngam bangla anih te khohmuen la ka pha puei hlan ah pataeng tihnin kah a saii neh a benbonah te ka ming,” a ti nah.
21เมื่อความชั่วร้ายและความทุกข์มากมายเกิดขึ้นกับพวกเขา บทเพลงนี้จะเป็นพยานกล่าวโทษพวกเขา เพราะลูกหลานของพวกเขาจะยังร้องบทเพลงนี้สืบต่อกันไปไม่ขาดปาก เรารู้วิถีทางของพวกเขาและสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่วันนี้ ก่อนที่เราจะพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่เราสัญญาไว้”
22Te dongah laa he Moses loh amah khohnin vaengah a daek tih Israel ca rhoek te a cang puei.
22วันนั้นเองโมเสสเขียนบทเพลงนี้และสอนให้ลูกหลานอิสราเอลร้อง
23Te phoeiah Nun capa Joshua te a uen tih, “Amih ham ka toemngam tangtae khohmuen la Israel ca rhoek te na khuen ham coeng dongah thahuel lamtah namning sak. Nang taengah kai ka om bitni,” a ti nah.
23พระองค์ทรงมอบหมายหน้าที่แก่โยชูวาบุตรนูนและตรัสว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ เพราะเจ้าจะพาลูกหลานอิสราเอลเข้าไปในแผ่นดินที่เราได้ปฏิญาณว่าจะประทานให้พวกเขา เราจะอยู่กับเจ้า”
24Olkhueng ol he a soep hil cabu dongah daek ham te Moses loh a coeng tih om coeng.
24เมื่อโมเสสเขียนถ้อยคำของธรรมบัญญัตินี้ลงในหนังสือจนจบแล้ว
25Te phoeiah BOEIPA kah paipi thingkawng aka kawt Levi rhoek te Moses loh a uen tih,
25โมเสสสั่งคนเลวีผู้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ว่า
26“Olkhueng cabu he lo laeh. BOEIPA na Pathen paipi thingkawng kaep ah khueh lamtah nang taengah laipai la om saeh.
26“จงนำหนังสือธรรมบัญญัตินี้ไปวางไว้ข้างหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ เพื่อให้หนังสือเล่มนี้อยู่ที่นั่นเป็นพยานกล่าวโทษพวกคุณ
27Na boekoek neh na rhawn a mangkhak khaw kai loh ka ming. Nangmih taengkah ka hing tue vaengah pataeng BOEIPA aka koek la na om uh atah ka duek phoei aisat oeih.
27เพราะผมรู้ว่าพวกคุณกบฏและหัวแข็งเพียงใด ดูสิ ขณะที่ผมยังมีชีวิตอยู่กับพวกคุณวันนี้ พวกคุณยังกบฏต่อพระยาห์เวห์ แล้วหลังจากผมตายจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าไร!
28Nangmih koca kah patong rhoek neh na rhoiboei boeih loh kai taengla ha tingtun uh laeh. Vaan neh diklai he amih taengah ka laipai puei saeh lamtah a hna ah olka he ka thui lah eh.
28จงเรียกพวกผู้ใหญ่จากทุกเผ่าและเจ้าหน้าที่ทั้งหมดมาหาผม เพื่อผมจะกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ให้พวกเขาฟัง และเรียกฟ้ากับแผ่นดินมาเป็นพยานกล่าวโทษพวกเขา
29Ka dueknah hnukah khaw ka ming coeng.A po la na po vetih nangmih taengah kang uen bangla longpuei lamloh na nong uh ni. Hmailong khohnin ah yoethaenah loh nangmih m'mah ni. Na kut dongkah khoboe neh amah veet hamla BOEIPA mikhmuh ah boethae ni na saii uh eh.
29เพราะผมรู้ว่า หลังจากผมตาย พวกคุณจะทำตัวเสื่อมทรามอย่างหนักและหันออกจากทางที่ผมสั่งไว้ ความชั่วร้ายจะเกิดขึ้นกับพวกคุณในวันข้างหน้า เพราะพวกคุณจะทำสิ่งชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ และยั่วพระองค์ให้กริ้วด้วยสิ่งที่มือพวกคุณทำ”
30Te dongah hekah laa lung he a boeih due Israel hlangping boeih kah a hna ah Moses loh a thui pah.
30โมเสสกล่าวถ้อยคำของบทเพลงนี้ให้อิสราเอลทั้งชุมนุมฟังจนจบ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.