4. Mose 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
2Sage den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Wenn ein Mann oder Weib ein besonderes Gelübde tut, dem HERRN sich zu enthalten,
2„Ворбеште копиилор луй Исраел ши спуне-ле: ‘Кынд ун бэрбат сау о фемее се ва деспэрци де чейлалць, фэкынд о журуинцэ де назиреат, ка сэ се ынкине Домнулуй,
3der soll sich Weins und starken Getränks enthalten; Weinessig oder Essig von starkem Getränk soll er auch nicht trinken, auch nichts, das aus Weinbeeren gemacht wird; er soll weder frische noch dürre Weinbeeren essen.
3сэ се феряскэ де вин ши де бэутурэ ымбэтэтоаре; сэ ну бя нич оцет фэкут дин вин, нич оцет фэкут дин врео бэутурэ ымбэтэтоаре; сэ ну бя ничо бэутурэ стоарсэ дин стругурь ши сэ ну мэнынче стругурь проаспець, нич ускаць.
4Solange solch ein Gelübde währt, soll er nichts essen, das man vom Weinstock macht, vom Weinkern bis zu den Hülsen.
4Ын тот тимпул назиреатулуй луй, сэ ну мэнынче нимик каре вине дин вицэ, де ла сымбурь пынэ ла пелица стругурелуй.
5Solange die Zeit solches seines Gelübdes währt, soll kein Schermesser über sein Haupt fahren, bis das die Zeit aus sei, die er dem HERRN gelobt hat; denn er ist heilig und soll das Haar auf seinem Haupt lassen frei wachsen.
5Ын тот тимпул назиреатулуй, бричул сэ ну трякэ пе капул луй; пынэ ла ымплиниря зилелор пентру каре с-а ынкинат Домнулуй, ва фи сфынт; сэ-шь ласе пэрул сэ кряскэ ын вое.
6Die ganze Zeit über, die er dem HERRN gelobt hat, soll er zu keinem Toten gehen.
6Ын тот тимпул кыт с-а фэгэдуит Домнулуй прин журэмынт, сэ ну се апропие де ун морт;
7Er soll sich auch nicht verunreinigen an dem Tod seines Vaters, seiner Mutter, seines Bruders oder seiner Schwester; denn das Gelübde seines Gottes ist auf seinem Haupt.
7сэ ну се пынгэряскэ нич ла моартя татэлуй сэу, нич а мамей сале, нич а фрателуй сэу, нич а сурорий сале, кэч поартэ пе кап ынкинаря Думнезеулуй луй.
8Die ganze Zeit seines Gelübdes soll er dem HERRN heilig sein.
8Ын тот тимпул назиреатулуй, сэ фие ынкинат Домнулуй.
9Und wo jemand vor ihm unversehens plötzlich stirbt, da wird das Haupt seines Gelübdes verunreinigt; darum soll er sein Haupt scheren am Tage seiner Reinigung, das ist am siebenten Tage.
9Дакэ моаре чинева де моарте нэпрасникэ лынгэ ел ши капул луй ынкинат се фаче астфел некурат, сэ-шь радэ капул ын зиуа курэцирий, ши ануме сэ ши-л радэ а шаптя зи.
10Und am achten Tage soll er zwei Turteltauben bringen oder zwei junge Tauben zum Priester vor die Tür der Hütte des Stifts.
10Ын зиуа а опта, сэ адукэ преотулуй доуэ туртуреле сау дой пуй де порумбел, ла уша кортулуй ынтылнирий.
11Und der Priester soll eine zum Sündopfer und die andere zum Brandopfer machen und ihn versöhnen, darum daß er sich an einem Toten versündigt hat, und also sein Haupt desselben Tages heiligen,
11Преотул сэ жертфяскэ пе унул ка жертфэ де испэшире, яр пе челэлалт ка ардере-де-тот ши сэ факэ пентру ел испэширя пэкатулуй луй, фэкут ку прилежул мортулуй. Назиреул сэ-шь сфинцяскэ апой капул кяр ын зиуа ачея.
12daß er dem HERRN die Zeit seines Gelübdes aushalte. Und soll ein jähriges Lamm bringen zum Schuldopfer. Aber die vorigen Tage sollen umsonst sein, darum daß sein Gelübde verunreinigt ist.
12Сэ ынкине дин ноу Домнулуй зилеле назиреатулуй луй динаинте ши сэ адукэ ун мел де ун ан ка жертфэ пентру винэ; зилеле динаинте ну вор фи сокотите, пентру кэ назиреатул луй а фост пынгэрит.
13Dies ist das Gesetz des Gottgeweihten: wenn die Zeit seines Gelübdes aus ist, so soll man ihn bringen vor die Tür der Hütte des Stifts.
13Ятэ леӂя назиреулуй. Ын зиуа кынд се ва ымплини время назиреатулуй луй, сэ фие адус ла уша кортулуй ынтылнирий.
14Und er soll bringen sein Opfer dem HERRN, ein jähriges Lamm ohne Fehl zum Brandopfer und ein jähriges Schaf ohne Fehl zum Sündopfer und einen Widder ohne Fehl zum Dankopfer
14Ка дар, сэ адукэ Домнулуй ун мел де ун ан фэрэ кусур пентру ардеря-де-тот, о оае де ун ан ши фэрэ кусур пентру жертфа де испэшире ши ун бербек фэрэ кусур пентру жертфа де мулцумире;
15und einen Korb mit ungesäuerten Kuchen von Semmelmehl, mit Öl gemengt, und ungesäuerte Fladen, mit Öl bestrichen, und ihre Speisopfer und Trankopfer.
15ун кош ку азиме, турте фэкуте дин флоаря фэиний фрэмынтатэ ку унтделемн, ши плэчинте фэрэ алуат, стропите ку унтделемн, ымпреунэ ку дарул де мынкаре ши жертфа де бэутурэ обишнуите.
16Und der Priester soll's vor den HERRN bringen und soll sein Sündopfer und sein Brandopfer machen.
16Преотул сэ адукэ ачесте лукрурь ынаинтя Домнулуй ши сэ адукэ жертфа луй де испэшире ши ардеря-де-тот;
17Und den Widder soll er zum Dankopfer machen dem HERRN samt dem Korbe mit den ungesäuerten Brot; und soll auch sein Speisopfer und sein Trankopfer machen.
17сэ прегэтяскэ бербекул ка жертфэ де мулцумире Домнулуй, ымпреунэ ку кошул ку азиме, ши сэ прегэтяскэ ши дарул луй де мынкаре ши жертфа луй де бэутурэ.
18Und der Geweihte soll das Haupt seines Gelübdes scheren vor der Tür der Hütte des Stifts und soll das Haupthaar seines Gelübdes nehmen und aufs Feuer werfen, das unter dem Dankopfer ist.
18Назиреул сэ-шь радэ, ла уша кортулуй ынтылнирий, капул ынкинат Домнулуй; сэ я пэрул капулуй сэу ынкинат Домнулуй ши сэ-л пунэ пе фокул каре есте суб жертфа де мулцумире.
19Und der Priester soll den gekochten Bug nehmen von dem Widder und einen ungesäuerten Kuchen aus dem Korbe und einen ungesäuerten Fladen und soll's dem Geweihten auf sein Hände legen, nachdem er sein Gelübde abgeschoren hat,
19Преотул сэ я спата дряптэ фяртэ а бербекулуй, о туртэ недоспитэ дин кош ши о плэчинтэ недоспитэ ши сэ ле пунэ ын мыниле назиреулуй, дупэ че ачеста шь-а рас капул ынкинат Домнулуй.
20und der Priester soll's vor dem HERRN weben. Das ist heilig dem Priester samt der Webebrust und der Hebeschulter. Darnach mag der Geweihte Wein trinken.
20Преотул сэ ле леӂене ынтр-о парте ши ынтр-алта ынаинтя Домнулуй: ачеста есте ун лукру сфынт, каре есте ал преотулуй, ымпреунэ ку пептул легэнат ши спата адусэ ка жертфэ прин ридикаре. Апой, назиреул ва путя сэ бя вин.
21Das ist das Gesetz des Gottgeweihten, der sein Opfer dem HERRN gelobt wegen seines Gelübdes, außer dem, was er sonst vermag; wie er gelobt hat, soll er tun nach dem Gesetz seines Gelübdes.
21Ачаста есте леӂя пентру чел че а фэкут журуинца де назиреат: ачеста есте дарул луй, каре требуе адус Домнулуй пентру назиреатул луй, афарэ де че-й вор ынгэдуи мижлоачеле луй. Сэ ымплиняскэ тот че есте порунчит пентру журуинца пе каре а фэкут-о, дупэ леӂя назиреатулуй.’”
22Und der HERR redete mit Mose und sprach:
22Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
23Sage Aaron und seinen Söhnen und sprich: Also sollt ihr sagen zu den Kindern Israel, wenn ihr sie segnet:
23„Ворбеште луй Аарон ши фиилор луй ши спуне-ле: ‘Аша сэ бинекувынтаць пе копиий луй Исраел ши сэ ле зичець:
24Der HERR segne dich und behüte dich;
24«Домнул сэ те бинекувынтезе ши сэ те пэзяскэ!
25der HERR lasse sein Angesicht leuchten über dir und sei dir gnädig;
25Домнул сэ факэ сэ луминезе Фаца Луй песте тине ши сэ Се ындуре де тине!
26der HERR hebe sein Angesicht über dich und gebe dir Frieden.
26Домнул сэ-Шь ыналце Фаца песте тине ши сэ-ць дя пачя!»
27Denn ihr sollt meinen Namen auf die Kinder Israel legen, daß ich sie segne.
27Астфел сэ пунэ Нумеле Меу песте копиий луй Исраел, ши Еу ый вой бинекувынта.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.