3. Mose 23
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
2Sage den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Das sind die Feste des HERRN, die ihr heilig und meine Feste heißen sollt, da ihr zusammenkommt.
2„Ворбеште копиилор луй Исраел ши спуне-ле: ‘Ятэ сэрбэториле Домнулуй, пе каре ле вець вести ка адунэрь сфинте, ятэ сэрбэториле Меле:
3Sechs Tage sollst du arbeiten; der siebente Tag aber ist der große, heilige Sabbat, da ihr zusammenkommt. Keine Arbeit sollt ihr an dem tun; denn es ist der Sabbat des HERRN in allen euren Wohnungen.
3Шасе зиле сэ лукраць, дар зиуа а шаптя есте Сабатул, зиуа де одихнэ, ку о адунаре сфынтэ. Сэ ну фачець ничо лукраре ын тимпул ей: есте Сабатул Домнулуй ын тоате локуинцеле воастре.
4Dies sind aber die Feste des HERRN, die ihr die heiligen Feste heißen sollt, da ihr zusammenkommt.
4Ятэ сэрбэториле Домнулуй, ку адунэрь сфинте, пе каре ле вець вести ла времуриле лор хотэрыте.
5Am vierzehnten Tage des ersten Monats gegen Abend ist des HERRN Passah.
5Ын луна ынтый, ын а пайспрезечя зи а луний, ынтре челе доуэ серь, вор фи Паштеле Домнулуй.
6Und am fünfzehnten desselben Monats ist das Fest der ungesäuerten Brote des HERRN; da sollt ihr sieben Tage ungesäuertes Brot essen.
6Ши ын а чинчспрезечя зи а луний ачестея, ва фи Сэрбэтоаря Азимилор ын чинстя Домнулуй; шапте зиле сэ мынкаць азиме.
7Der erste Tag soll heilig unter euch heißen, da ihr zusammenkommt; da sollt ihr keine Dienstarbeit tun.
7Ын зиуа ынтый, сэ авець о адунаре сфынтэ: атунч сэ ну фачець ничо лукраре де слугэ.
8Und sieben Tage sollt ihr dem HERRN opfern. Der siebente Tag soll auch heilig heißen, da ihr zusammenkommt; da sollt ihr auch keine Dienstarbeit tun.
8Шапте зиле сэ адучець Домнулуй жертфе мистуите де фок. Ын зиуа а шаптя сэ фие о адунаре сфынтэ: атунч сэ ну фачець ничо лукраре де слугэ.’”
9Und der HERR redete mit Mose und sprach:
9Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
10Sage den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Wenn ihr in das Land kommt, das ich euch geben werde, und werdet's ernten, so sollt ihr eine Garbe der Erstlinge eurer Ernte zu dem Priester bringen.
10„Ворбеште копиилор луй Исраел ши спуне-ле: ‘Кынд вець интра ын цара пе каре в-о дау ши кынд вець сечера семэнэтуриле, сэ адучець преотулуй ун сноп, ка пыргэ а сечеришулуй востру.
11Da soll die Garbe gewebt werden vor dem HERRN, daß es von euch angenehm sei; solches soll aber der Priester tun des Tages nach dem Sabbat.
11Ел сэ леӂене снопул ынтр-о парте ши ынтр-алта ынаинтя Домнулуй, ка сэ фие примит: преотул сэ-л леӂене ынтр-о парте ши ынтр-алта, а доуа зи дупэ Сабат.
12Und ihr sollt des Tages, da eure Garbe gewebt wird, ein Brandopfer dem HERRN tun von einem Lamm, das ohne Fehl und jährig sei,
12Ын зиуа кынд вець легэна снопул, сэ адучець, ка ардере-де-тот Домнулуй, ун мел де ун ан фэрэ кусур;
13samt dem Speisopfer: zwei Zehntel Semmelmehl, mit Öl gemengt, als ein Opfer dem HERRN zum süßen Geruch; dazu das Trankopfer: ein viertel Hin Wein.
13сэ адэугаць ла ел доуэ зечимь де ефэ дин флоаря фэиний фрэмынтатэ ку унтделемн, ка дар де мынкаре мистуит де фок, де ун мирос плэкут Домнулуй, ши сэ адучець о жертфэ де бэутурэ де ун сферт де хин де вин.
14Und sollt kein neues Brot noch geröstete oder frische Körner zuvor essen bis auf den Tag, da ihr eurem Gott Opfer bringt. Das soll ein Recht sein euren Nachkommen in allen euren Wohnungen.
14Сэ ну мынкаць нич пыне, нич спиче прэжите сау писате пынэ ын зиуа ачаста, кынд вець адуче ун дар де мынкаре Думнезеулуй востру. Ачаста есте о леӂе вешникэ пентру урмаший воштри, ын тоате локуриле ын каре вець локуи.
15Darnach sollt ihr Zählen vom Tage nach dem Sabbat, da ihr die Webegarbe brachtet, sieben ganze Wochen;
15Де а доуа зи дупэ Сабат, дин зиуа кынд вець адуче снопул ка сэ фие легэнат ынтр-о парте ши ынтр-алта, сэ нумэраць шапте сэптэмынь ынтреӂь.
16bis an den Tag nach dem siebenten Sabbat, nämlich fünfzig Tage, sollt ihr zählen und neues Speisopfer dem HERRN opfern,
16Сэ нумэраць чинчзечь де зиле, пынэ ын зиуа каре вине дупэ ал шаптеля Сабат, ши атунч сэ адучець Домнулуй ун ноу дар де мынкаре.
17und sollt's aus euren Wohnungen opfern, nämlich zwei Webebrote von zwei Zehntel Semmelmehl, gesäuert und gebacken, zu Erstlingen dem HERRN.
17Сэ адучець дин локуинцеле воастре доуэ пынь, ка сэ фие легэнате ынтр-о парте ши ынтр-алта; сэ фие фэкуте ку доуэ зечимь де ефэ дин флоаря фэиний ши коапте ку алуат: ачестя сунт челе динтый роаде пентру Домнул.
18Und sollt herzubringen neben eurem Brot sieben jährige Lämmer ohne Fehl und einen jungen Farren und zwei Widder, die sollen des HERRN Brandopfer sein, mit ihrem Speisopfern und Trankopfern, ein Opfer eines süßen Geruchs dem HERRN.
18Афарэ де ачесте пынь, сэ адучець ка ардере-де-тот Домнулуй шапте мей де ун ан, фэрэ кусур, ун вицел ши дой бербечь; сэ адэугаць ла ей дарул де мынкаре ши жертфа де бэутурэ обишнуите, ка дар де мынкаре мистуит де фок, де ун мирос плэкут Домнулуй.
19Dazu sollt ihr machen einen Ziegenbock zum Sündopfer und zwei jährige Lämmer zum Dankopfer.
19Сэ адучець ши ун цап, ка жертфэ де испэшире, ши дой мей де ун ан, ка жертфэ де мулцумире.
20Und der Priester soll's weben samt den Erstlingsbroten vor dem HERRN; die sollen samt den zwei Lämmern dem HERRN heilig sein und dem Priester gehören.
20Преотул сэ леӂене ачесте добитоаче ынтр-о парте ши ынтр-алта ка дар легэнат ынаинтя Домнулуй, ымпреунэ ку пыня адусэ ка пыргэ ши ку чей дой мей: еле сэ фие ынкинате Домнулуй ши сэ фие але преотулуй.
21Und sollt diesen Tag ausrufen; denn er soll unter euch heilig heißen, da ihr zusammenkommt; keine Dienstarbeit sollt ihr tun. Ein ewiges Recht soll das sein bei euren Nachkommen in allen euren Wohnungen.
21Ын ачеяшь зи, сэ вестиць сэрбэтоаря ши сэ авець о адунаре сфынтэ: атунч сэ ну фачець ничо лукраре де слугэ. Ачаста есте о леӂе вешникэ пентру урмаший воштри, ын тоате локуриле ын каре вець локуи.
22Wenn ihr aber euer Land erntet sollt ihr nicht alles bis an die Enden des Feldes abschneiden, auch nicht alles genau auflesen, sondern sollt's den Armen und Fremdlingen lassen. Ich bin der HERR, euer Gott.
22Кынд вей сечера семэнэтуриле дин цара воастрэ, сэ лашь несечерат ун колц дин кымпул тэу ши сэ ну стрынӂь че рэмыне де пе урма сечерэторилор. Сэ лашь сэракулуй ши стрэинулуй ачесте спиче. Еу сунт Домнул Думнезеул востру.’”
23Und der HERR redete mit Mose und sprach:
23Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
24Rede mit den Kindern Israel und sprich: Am ersten Tage des siebenten Monats sollt ihr den heiligen Sabbat des Blasens zum Gedächtnis halten, da ihr zusammenkommt;
24„Ворбеште копиилор луй Исраел ши спуне-ле: ‘Ын луна а шаптя, ын чя динтый зи а луний, сэ авець о зи де одихнэ, веститэ ку сунет де трымбице, ши о адунаре сфынтэ.
25da sollt ihr keine Dienstarbeit tun und sollt dem HERRN opfern.
25Атунч сэ ну фачець ничо лукраре де слугэ ши сэ адучець Домнулуй жертфе мистуите де фок.’”
26Und der HERR redete mit Mose und sprach:
26Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
27Des zehnten Tages in diesem siebenten Monat ist der Versöhnungstag. Der soll bei euch heilig heißen, daß ihr zusammenkommt; da sollt ihr euren Leib kasteien und dem HERRN opfern
27„Ын зиуа а зечя а ачестей а шаптя лунь, ва фи Зиуа Испэширий: атунч сэ авець о адунаре сфынтэ, сэ вэ смериць суфлетеле ши сэ адучець Домнулуй жертфе мистуите де фок.
28und sollt keine Arbeit tun an diesem Tage; denn es ist der Versöhnungstag, daß ihr versöhnt werdet vor dem HERRN, eurem Gott.
28Сэ ну фачець ничо лукраре ын зиуа ачея, кэч есте Зиуа Испэширий, кынд требуе фэкутэ испэшире пентру вой ынаинтя Домнулуй Думнезеулуй востру.
29Denn wer seinen Leib nicht kasteit an diesem Tage, der soll aus seinem Volk ausgerottet werden.
29Орьчине ну се ва смери ын зиуа ачея ва фи нимичит дин попорул луй.
30Und wer dieses Tages irgend eine Arbeit tut, den will ich vertilgen aus seinem Volk.
30Пе орьчине ва фаче ын зиуа ачея врео лукраре оарекаре, ыл вой нимичи дин мижлокул попорулуй луй.
31Darum sollt ihr keine Arbeit tun. Das soll ein ewiges Recht sein euren Nachkommen in allen ihren Wohnungen.
31Сэ ну фачець ничо лукраре атунч. Ачаста есте о леӂе вешникэ пентру урмаший воштри, ын тоате локуриле ын каре вець локуи.
32Es ist euer großer Sabbat, daß ihr eure Leiber kasteit. Am neunten Tage des Monats zu Abend sollt ihr diesen Sabbat halten, von Abend bis wieder zu Abend.
32Ачаста сэ фие пентру вой о зи де Сабат, о зи де одихнэ, ши сэ вэ смериць суфлетеле ын зиуа ачаста; дин сяра зилей а ноуа пынэ ын сяра урмэтоаре, сэ прэзнуиць Сабатул востру.”
33Und der HERR redete mit Mose und sprach:
33Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
34Rede mit den Kindern Israel und sprich: Am fünfzehnten Tage dieses siebenten Monats ist das Fest der Laubhütten sieben Tage dem HERRN.
34„Ворбеште копиилор луй Исраел ши спуне-ле: ‘Ын а чинчспрезечя зи а ачестей а шаптя лунь, ва фи Сэрбэтоаря Кортурилор ын чинстя Домнулуй, тимп де шапте зиле.
35Der erste Tag soll heilig heißen, daß ihr zusammenkommt; keine Dienstarbeit sollt ihr tun.
35Ын зиуа ынтый сэ фие о адунаре сфынтэ: сэ ну фачець ничо лукраре де слугэ ын тимпул ей.
36Sieben Tage sollt ihr dem HERRN opfern. Der achte Tag soll auch heilig heißen, daß ihr zusammenkommt, und sollt eure Opfer dem HERRN tun; denn es ist der Tag der Versammlung; keine Dienstarbeit sollt ihr tun.
36Тимп де шапте зиле, сэ адучець Домнулуй жертфе мистуите де фок. А опта зи, сэ авець о адунаре сфынтэ ши сэ адучець Домнулуй жертфе мистуите де фок; ачаста сэ фие о адунаре де сэрбэтоаре: сэ ну фачець ничо лукраре де слугэ ын тимпул ей.
37Das sind die Feste des HERRN, die ihr sollt für heilig halten, daß ihr zusammenkommt und dem HERRN Opfer tut: Brandopfer, Speisopfer, Trankopfer und andere Opfer, ein jegliches nach seinem Tage,
37Ачестя сунт сэрбэториле Домнулуй, ын каре вець вести адунэрь сфинте, ка сэ се адукэ Домнулуй жертфе мистуите де фок, ардерь-де-тот, дарурь де мынкаре, жертфе де вите ши жертфе де бэутурэ, фиекаре лукру ла зиуа хотэрытэ.
38außer was die Sabbate des HERRN und eure Gaben und Gelübde und freiwillige Gaben sind, die ihr dem HERRN gebt.
38Афарэ де ачаста, сэ пэзиць Сабателе Домнулуй ши сэ вэ адучець даруриле воастре Домнулуй, сэ адучець тоате жертфеле фэкуте пентру ымплиниря уней журуинце ши тоате даруриле воастре фэкуте де бунэвое.
39So sollt ihr nun am fünfzehnten Tage des siebenten Monats, wenn ihr die Früchte des Landes eingebracht habt, das Fest des HERRN halten sieben Tage lang. Am ersten Tage ist es Sabbat, und am achten Tage ist es auch Sabbat.
39Ын а чинчспрезечя зи а луний ачестея а шаптя, кынд вець стрынӂе роаделе цэрий, сэ прэзнуиць о сэрбэтоаре ын чинстя Домнулуй, тимп де шапте зиле: чя динтый зи сэ фие о зи де одихнэ ши а опта сэ фие тот о зи де одихнэ.
40Und sollt am ersten Tage Früchte nehmen von schönen Bäumen, Palmenzweige und Maien von dichten Bäumen und Bachweiden und sieben Tage fröhlich sein vor dem HERRN, eurem Gott.
40Ын зиуа ынтый сэ луаць поаме дин помий чей фрумошь, рамурь де финичь, рамурь де копачь стуфошь ши де сэлчий де рыу ши сэ вэ букураць ынаинтя Домнулуй Думнезеулуй востру шапте зиле.
41Und sollt also dem HERRN das Fest halten sieben Tage des Jahres. Das soll ein ewiges Recht sein bei euren Nachkommen, daß sie im siebenten Monat also feiern.
41Ын фиекаре ан сэ прэзнуиць сэрбэтоаря ачаста ын чинстя Домнулуй, тимп де шапте зиле. Ачаста есте о леӂе вешникэ пентру урмаший воштри. Ын луна а шаптя с-о прэзнуиць.
42Sieben Tage sollt ihr in Laubhütten wohnen; wer einheimisch ist in Israel, der soll in Laubhütten wohnen,
42Шапте зиле сэ локуиць ын кортурь; тоць бэштинаший дин Исраел сэ локуяскэ ын кортурь,
43daß eure Nachkommen wissen, wie ich die Kinder Israel habe lassen in Hütten wohnen, da ich sie aus Ägyptenland führte. Ich bin der HERR, euer Gott.
43пентру ка урмаший воштри сэ штие кэ ам фэкут пе копиий луй Исраел сэ локуяскэ ын кортурь, дупэ че й-ам скос дин цара Еӂиптулуй. Еу сунт Домнул Думнезеул востру.’”
44Und Mose sagte den Kindern Israel solche Feste des HERRN.
44Аша а спус Мойсе копиилор луй Исраел каре сунт сэрбэториле Домнулуй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.