Jesaja 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1[8:23] Doch es wird nicht dunkel bleiben über denen, die in Angst sind. Hat er zur vorigen Zeit gering gemacht das Land Sebulon und das Land Naphthali, so wird er es hernach zu Ehren bringen, den Weg am Meere, das Land jenseit des Jordans, der Heiden Galiläa.
1Тотушь ынтунерикул ну ва ымпэрэци вешник пе пэмынтул ын каре акум есте неказ. Дупэ кум ын времуриле трекуте а акоперит ку окарэ цара луй Забулон ши цара луй Нефтали, ын времуриле виитоаре ва акопери ку славэ цинутул де лынгэ маре, цара де динколо де Йордан, Галилея нямурилор.
2Das Volk das im Finstern wandelt, sieht ein großes Licht; und über die da wohnen im finstern Lande, scheint es hell.
2Попорул каре умбла ын ынтунерик веде о маре луминэ; песте чей че локуяу ын цара умбрей морций рэсаре о луминэ.
3Du machst des Volkes viel; du machst groß seine Freude. Vor dir wird man sich freuen, wie man sich freut in der Ernte, wie man fröhlich ist, wenn man Beute austeilt.
3Ту ынмулцешть попорул, ый дай марь букурий; ши ел се букурэ ынаинтя Та кум се букурэ ла сечериш, кум се веселеште ла ымпэрциря прэзий.
4Denn du hast das Joch ihrer Last und die Rute ihrer Schulter und den Stecken ihres Treibers zerbrochen wie zur Zeit Midians.
4Кэч жугул каре апэса асупра луй, тоягул каре-й ловя спинаря, нуяуа челуй че-л асупря, ле-ай сфэрымат, ка ын зиуа луй Мадиан.
5Denn alle Rüstung derer, die sich mit Ungestüm rüsten, und die blutigen Kleider werden verbrannt und mit Feuer verzehrt werden.
5Кэч орьче ынкэлцэминте пуртатэ ын ынвэлмэшяла луптей ши орьче хайнэ де рэзбой тэвэлитэ ын сынӂе вор фи арункате ын флэкэрь, ка сэ фие арсе де фок.
6Denn uns ist ein Kind geboren, ein Sohn ist uns gegeben, und die Herrschaft ist auf seiner Schulter; er heißt Wunderbar, Rat, Held, Ewig-Vater Friedefürst;
6Кэч ун Копил ни С-а нэскут, ун Фиу ни с-а дат ши домния ва фи пе умэрул Луй; Ыл вор нуми: Минунат, Сфетник, Думнезеу таре, Пэринтеле вешничиилор, Домн ал пэчий.
7auf daß seine Herrschaft groß werde und des Friedens kein Ende auf dem Stuhl Davids und in seinem Königreich, daß er's zurichte und stärke mit Gericht und Gerechtigkeit von nun an bis in Ewigkeit. Solches wird tun der Eifer des HERRN Zebaoth.
7Ел ва фаче ка домния Луй сэ кряскэ ши о паче фэрэ сфыршит ва да скаунулуй де домние ал луй Давид ши ымпэрэцией луй, о ва ынтэри ши о ва сприжини прин жудекатэ ши неприхэнире, де акум ши-н вечь де вечь. Ятэ че ва фаче рывна Домнулуй оштирилор.
8Der Herr hat sein Wort gesandt in Jakob, und es ist in Israel gefallen,
8Домнул тримите ун кувынт ымпотрива луй Иаков, кувынт каре каде асупра луй Исраел.
9daß alles Volk es innewerde, Ephraim und die Bürger zu Samaria, die da sagen in Hochmut und stolzem Sinn:
9Тот попорул ва авя куноштинцэ де ел, Ефраим ши локуиторий Самарией, каре спун ку мындрие ши ынгымфаре:
10Ziegelsteine sind gefallen, aber wir wollen's mit Werkstücken wieder bauen; man hat Maulbeerbäume abgehauen, so wollen wir Zedern an die Stelle setzen.
10„Ау кэзут ниште кэрэмизь, дар вом зиди ку петре чоплите, ау фост тэяць ниште смокинь дин Еӂипт, дар ый вом ынлокуи ку чедри.”
11Denn der HERR wird Rezins Kriegsvolk wider sie erhöhen und ihre Feinde zuhauf ausrotten:
11Де ачея Домнул ва ридика ымпотрива лор пе врэжмаший луй Рецин ши ва стырни пе врэжмаший лор:
12die Syrer vorneher und die Philister hintenzu, daß sie Israel fressen mit vollem Maul. In dem allem läßt sein Zorn noch nicht ab; seine Hand ist noch ausgereckt.
12пе сириений де ла рэсэрит, пе филистений де ла апус, ши вор мынка пе Исраел ку гура плинэ; ку тоате ачестя, мыния Луй ну се потолеште ши мына Луй есте тот ынтинсэ.
13So kehrt sich das Volk auch nicht zu dem, der es schlägt, und fragen nicht nach dem HERRN Zebaoth.
13Кэч нич попорул ну се ынтоарче ла Чел че-л ловеште ши ну каутэ пе Домнул оштирилор.
14Darum wird der HERR abhauen von Israel beide, Kopf und Schwanz, beide, Ast und Stumpf, auf einen Tag.
14Де ачея Домнул ва смулӂе дин Исраел капул ши коада, рамура де финик ши трестия ынтр-о сингурэ зи.
15Die alten und vornehmen Leute sind der Kopf; die Propheten aber, so falsch lehren, sind der Schwanz.
15(Бэтрынул ши дрегэторул сунт капул, ши пророкул каре ынвацэ пе оамень минчунь есте коада.)
16Denn die Leiter dieses Volks sind Verführer; und die sich leiten lassen, sind verloren.
16Чей че повэцуеск пе попорул ачеста ыл дук ын рэтэчире ши чей че се ласэ повэцуиць де ей сунт пердуць.
17Darum kann sich der Herr über die junge Mannschaft nicht freuen noch ihrer Waisen und Witwen erbarmen; denn sie sind allzumal Heuchler und böse, und aller Mund redet Torheit. In dem allem läßt sein Zorn noch nicht ab; seine Hand ist noch ausgereckt.
17Де ачея нич Домнул н-ар путя сэ се букуре де тинерий лор, нич сэ айбэ милэ де орфаний ши вэдувеле лор, кэч тоць сунт ниште нелеӂюиць ши ниште рэй ши тоате гуриле лор спун мишелий. Ку тоате ачестя, мыния Луй ну се потолеште ши мына Луй есте тот ынтинсэ.
18Denn das gottlose Wesen ist angezündet wie Feuer und verzehrt Dornen und Hecken und brennt wie im dicken Wald und gibt hohen Rauch.
18Кэч рэутатя арде ка ун фок, каре мэнынкэ мэрэчинь ши спинь, апринде десишул пэдурий, дин каре се ыналцэ стылпь де фум.
19Im Zorn des HERRN Zebaoth ist das Land verfinstert, daß das Volk ist wie Speise des Feuers; keiner schont des andern.
19Де мыния Домнулуй оштирилор, цара паркэ ар фи апринсэ ши попорул есте ка арс де фок; нимень ну круцэ пе фрателе сэу,
20Rauben sie zur Rechten, so leiden sie Hunger; essen sie zur Linken, so werden sie nicht satt. Ein jeglicher frißt das Fleisch seines Arms:
20фиекаре жефуеште ын дряпта ши рэмыне флэмынд, мэнынкэ ын стынга ши ну се сатурэ. Ла урмэ ышь мэнынкэ фиекаре карня брацулуй сэу:
21Manasse den Ephraim, Ephraim den Manasse, und sie beide miteinander wider Juda. In dem allem läßt sein Zorn noch nicht ab, seine Hand ist noch ausgereckt.
21Манасе мэнынкэ пе Ефраим, Ефраим – пе Манасе ши амындой, ымпреунэ, пе Иуда. Ку тоате ачестя, мыния Луй ну се потолеште ши мына Луй есте тот ынтинсэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.