Hebräer 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Es hatte zwar auch das erste seine Rechte des Gottesdienstes und das äußerliche Heiligtum.
1Легэмынтул динтый авя ши ел порунчь привитоаре ла служба думнезеяскэ ши ла ун локаш пэмынтеск де ынкинаре.
2Denn es war da aufgerichtet das Vorderteil der Hütte, darin der Leuchter war und der Tisch und die Schaubrote; und dies hieß das Heilige.
2Ын адевэр, с-а фэкут ун корт. Ын партя динаинте, нумитэ „Локул Сфынт”, ерау сфешникул, маса ши пыниле пентру пунеря ынаинтя Домнулуй;
3Hinter dem andern Vorhang aber war die Hütte, die da heißt das Allerheiligste;
3дупэ пердяуа а доуа се афла партя кортулуй каре се кема „Локул Прясфынт”.
4die hatte das goldene Räuchfaß und die Lade des Testaments allenthalben mit Gold überzogen, in welcher war der goldene Krug mit dem Himmelsbrot und die Rute Aarons, die gegrünt hatte, und die Tafeln des Testaments;
4Ел авя ун алтар де аур пентру тэмые ши кивотул легэмынтулуй, ферекат песте тот ку аур. Ын кивот ерау ун вас де аур ку манэ, тоягул луй Аарон, каре ынфрунзисе, ши таблеле легэмынтулуй.
5obendarüber aber waren die Cherubim der Herrlichkeit, die überschatteten den Gnadenstuhl; von welchen Dingen jetzt nicht zu sagen ist insonderheit.
5Дясупра ерау херувимий славей, каре акоперяу капакул испэширий ку умбра лор. Ну есте время сэ ворбим акум ку де-амэнунтул деспре ачесте лукрурь.
6Da nun solches also zugerichtet war, gingen die Priester allezeit in die vordere Hütte und richteten aus den Gottesdienst.
6Ши дупэ че ау фост ынтокмите астфел лукруриле ачестя, преоций каре фак службеле, интрэ тотдяуна ын партя динтый а кортулуй.
7In die andere aber ging nur einmal im Jahr allein der Hohepriester, nicht ohne Blut, das er opferte für seine und des Volkes Versehen.
7Дар ын партя а доуа интрэ нумай мареле преот, о датэ пе ан, ши ну фэрэ сынӂе, пе каре ыл адуче пентру сине ынсушь ши пентру пэкателе дин нештиинцэ але нородулуй.
8Damit deutete der heilige Geist, daß noch nicht offenbart wäre der Weg zum Heiligen, solange die vordere Hütte stünde,
8Прин ачаста, Духул Сфынт арэта кэ друмул ын Локул Прясфынт ну ера ынкэ дескис кытэ време стэтя ын пичоаре кортул динтый.
9welche ist ein Gleichnis auf die gegenwärtige Zeit, nach welchem Gaben und Opfer geopfert werden, die nicht können vollkommen machen nach dem Gewissen den, der da Gottesdienst tut
9Ачаста ера о асемэнаре пентру времуриле де акум, кынд се адук дарурь ши жертфе каре ну пот дуче пе чел че се ынкинэ ын фелул ачеста ла десэвырширя черутэ де куӂетул луй.
10allein mit Speise und Trank und mancherlei Taufen und äußerlicher Heiligkeit, die bis auf die Zeit der Besserung sind aufgelegt.
10Еле сунт доар ниште порунчь пэмынтешть, дате ка тоате челе привитоаре ла мынкэрурь, бэутурь ши фелурите спэлэтурь, пынэ ла о време де ындрептаре.
11Christus aber ist gekommen, daß er sei ein Hoherpriester der zukünftigen Güter, und ist durch eine größere und vollkommenere Hütte, die nicht mit der Hand gemacht, das ist, die nicht von dieser Schöpfung ist,
11Дар Христос а венит ка Маре Преот ал бунурилор виитоаре, а трекут прин кортул ачела май маре ши май десэвыршит, каре ну есте фэкут де мынь, адикэ ну есте дин зидиря ачаста,
12auch nicht der Böcke oder Kälber Blut, sondern sein eigen Blut einmal in das Heilige eingegangen und hat eine ewige Erlösung erfunden.
12ши а интрат, о датэ пентру тотдяуна, ын Локул Прясфынт ну ку сынӂе де цапь ши де вицей, чи ку ынсушь сынӂеле Сэу, дупэ че а кэпэтат о рэскумпэраре вешникэ.
13Denn so der Ochsen und der Böcke Blut und die Asche von der Kuh, gesprengt, heiligt die Unreinen zu der leiblichen Reinigkeit,
13Кэч, дакэ сынӂеле таурилор ши ал цапилор ши ченуша уней вачь, стропите песте чей ынтинаць, ый сфинцеск ши ле адук курэциря трупулуй,
14wie viel mehr wird das Blut Christi, der sich selbst ohne allen Fehl durch den ewigen Geist Gott geopfert hat, unser Gewissen reinigen von den toten Werken, zu dienen dem lebendigen Gott!
14ку кыт май мулт сынӂеле луй Христос, каре, прин Духул чел вешник, С-а адус пе Сине Ынсушь жертфэ фэрэ патэ луй Думнезеу, вэ ва курэци куӂетул востру де фаптеле моарте, ка сэ служиць Думнезеулуй челуй виу!
15Und darum ist er auch ein Mittler des neuen Testaments, auf daß durch den Tod, so geschehen ist zur Erlösung von den Übertretungen, die unter dem ersten Testament waren, die, so berufen sind, das verheißene ewige Erbe empfangen.
15Ши токмай де ачея есте Ел Мижлочиторул унуй легэмынт ноу, пентру ка, прин моартя Луй пентру рэскумпэраря дин абатериле фэптуите суб легэмынтул динтый, чей че ау фост кемаць сэ капете вешника моштенире каре ле-а фост фэгэдуитэ.
16Denn wo ein Testament ist, da muß der Tod geschehen des, der das Testament machte.
16Ын адевэр, аколо унде есте ун тестамент, требуе неапэрат сэ айбэ лок моартя челуй че л-а фэкут.
17Denn ein Testament wird fest durch den Tod; es hat noch nicht Kraft, wenn der noch lebt, der es gemacht hat.
17Пентру кэ ун тестамент ну капэтэ путере декыт дупэ моарте. Н-аре ничо путере кытэ време трэеште чел че л-а фэкут.
18Daher auch das erste nicht ohne Blut gestiftet ward.
18Де ачея ши ынтыюл легэмынт н-а фост сфинцит фэрэ сынӂе.
19Denn als Mose ausgeredet hatte von allen Geboten nach dem Gesetz zu allem Volk, nahm er Kälber-und Bocksblut mit Wasser und Scharlachwolle und Isop und besprengte das Buch und alles Volk
19Ши, ынтр-адевэр, Мойсе, дупэ че а ростит ынаинтя ынтрегулуй нород тоате порунчиле Леӂий, а луат сынӂе де вицей ши де цапь, ку апэ, лынэ стакожие ши исоп, а стропит картя ши тот нородул
20und sprach: “Das ist das Blut des Testaments, das Gott euch geboten hat.”
20ши а зис: „Ачеста есте сынӂеле легэмынтулуй каре а порунчит Думнезеу сэ фие фэкут ку вой.”
21Und die Hütte und alles Geräte des Gottesdienstes besprengte er gleicherweise mit Blut.
21Де асеменя, а стропит ку сынӂе кортул ши тоате васеле пентру службэ.
22Und es wird fast alles mit Blut gereinigt nach dem Gesetz; und ohne Blut vergießen geschieht keine Vergebung.
22Ши, дупэ Леӂе, апроапе тотул есте курэцит ку сынӂе; ши фэрэ вэрсаре де сынӂе, ну есте ертаре.
23So mußten nun der himmlischen Dinge Vorbilder mit solchem gereinigt werden; aber sie selbst, die himmlischen, müssen bessere Opfer haben, denn jene waren.
23Дар, деоарече кипуриле лукрурилор каре сунт ын черурь ау требуит курэците ын фелул ачеста, требуя ка ынсешь лукруриле черешть сэ фие курэците ку жертфе май буне декыт ачестя.
24Denn Christus ist nicht eingegangen in das Heilige, so mit Händen gemacht ist (welches ist ein Gegenbild des wahrhaftigen), sondern in den Himmel selbst, nun zu erscheinen vor dem Angesicht Gottes für uns;
24Кэч Христос н-а интрат ынтр-ун локаш де ынкинаре фэкут де мынэ оменяскэ, дупэ кипул адевэратулуй локаш де ынкинаре, чи а интрат кяр ын чер, ка сэ Се ынфэцишезе акум, пентру ной, ынаинтя луй Думнезеу.
25auch nicht, daß er sich oftmals opfere, gleichwie der Hohepriester geht alle Jahre in das Heilige mit fremden Blut;
25Ши ну ка сэ Се адукэ де май мулте орь жертфэ пе Сине Ынсушь, ка мареле преот каре интрэ ын фиекаре ан ын Локул Прясфынт ку ун сынӂе каре ну есте ал луй,
26sonst hätte er oft müssen leiden von Anfang der Welt her. Nun aber, am Ende der Welt, ist er einmal erschienen, durch sein eigen Opfer die Sünde aufzuheben.
26фииндкэ атунч ар фи требуит сэ пэтимяскэ де май мулте орь де ла ынтемееря лумий, пе кынд акум, ла сфыршитул вякурилор, С-а арэтат о сингурэ датэ ка сэ штяргэ пэкатул прин жертфа Са.
27Und wie den Menschen gesetzt ist, einmal zu sterben, darnach aber das Gericht:
27Ши, дупэ кум оаменилор ле есте рындуит сэ моарэ о сингурэ датэ, яр дупэ ачея вине жудеката,
28also ist auch Christus einmal geopfert, wegzunehmen vieler Sünden; zum andernmal wird er ohne Sünde erscheinen denen, die auf ihn warten, zur Seligkeit.
28тот аша, Христос, дупэ че С-а адус жертфэ о сингурэ датэ, ка сэ поарте пэкателе мултора, Се ва арэта а доуа оарэ ну ын ведеря пэкатулуй, чи ка сэ адукэ мынтуиря челор че-Л аштяптэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.