1. Korinther 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Von dem Götzenopfer aber wissen wir; denn wir haben alle das Wissen. Das Wissen bläst auf, aber die Liebe bessert.
1Ын че привеште лукруриле жертфите идолилор, штим кэ тоць авем куноштинцэ. Дар куноштинца ынгымфэ, пе кынд драгостя зидеште.
2So aber jemand sich dünken läßt, er wisse etwas, der weiß noch nichts, wie er wissen soll.
2Дакэ креде чинева кэ штие чева, ынкэ н-а куноскут кум требуе сэ куноаскэ.
3So aber jemand Gott liebt, der ist von ihm erkannt.
3Дар дакэ юбеште чинева пе Думнезеу, есте куноскут де Думнезеу.
4So wissen wir nun von der Speise des Götzenopfers, daß ein Götze nichts in der Welt sei und daß kein andrer Gott sei als der eine.
4Деч, кыт деспре мынкаря лукрурилор жертфите идолилор, штим кэ ын луме ун идол есте тот уна ку нимик ши кэ ну есте декыт ун сингур Думнезеу.
5Und wiewohl welche sind, die Götter genannt werden, es sei im Himmel oder auf Erden (sintemal es sind viele Götter und Herren),
5Кэч кяр дакэ ар фи аша-нумиць „думнезей”, фие ын чер, фие пе пэмынт (кум ши сунт ын адевэр мулць „думнезей” ши мулць „домнь”),
6so haben wir doch nur einen Gott, den Vater, von welchem alle Dinge sind und wir zu ihm; und einen HERRN, Jesus Christus, durch welchen alle Dinge sind und wir durch ihn.
6тотушь, пентру ной, ну есте декыт ун сингур Думнезеу: Татэл, де ла каре вин тоате лукруриле ши пентру каре трэим ши ной, ши ун сингур Домн: Исус Христос, прин каре сунт тоате лукруриле ши, прин Ел, ши ной.
7Es hat aber nicht jedermann das Wissen. Denn etliche machen sich noch ein Gewissen über dem Götzen und essen's für Götzenopfer; damit wird ihr Gewissen, weil es so schwach ist, befleckt.
7Дар ну тоць ау куноштинца ачаста. Чи уний, фиинд обишнуиць пынэ акум ку идолул, мэнынкэ ун лукру ка фиинд жертфит унуй идол; ши куӂетул лор, каре есте слаб, есте ынтинат.
8Aber die Speise fördert uns vor Gott nicht: essen wir, so werden wir darum nicht besser sein; essen wir nicht, so werden wir darum nicht weniger sein.
8Дар ну карня не фаче пе ной плэкуць луй Думнезеу: ну кыштигэм нимик дакэ мынкэм дин еа ши ну пердем нимик дакэ ну мынкэм.
9Sehet aber zu, daß diese eure Freiheit nicht gerate zum Anstoß der Schwachen!
9Луаць сяма ынсэ ка ну кумва ачастэ слобозение а воастрэ сэ ажунгэ о пятрэ де потикнире пентру чей слабь.
10Denn so dich, der du die Erkenntnis hast, jemand sähe zu Tische sitzen im Götzenhause, wird nicht sein Gewissen, obwohl er schwach ist, ermutigt, das Götzenopfer zu essen?
10Кэч дакэ те веде чинева пе тине, каре ай куноштинцэ, кэ шезь ла масэ ынтр-ун темплу де идоль, куӂетул луй, каре есте слаб, ну-л ва ымпинӂе пе ел сэ мэнынче дин лукруриле жертфите идолилор?
11Und also wird über deiner Erkenntnis der schwache Bruder umkommen, um des willen doch Christus gestorben ist.
11Ши астфел, ел, каре есте слаб, ва пери дин причина ачестей куноштинце а та; ел, фрателе пентру каре а мурит Христос!
12Wenn ihr aber also sündigt an den Brüdern, und schlagt ihr schwaches Gewissen, so sündigt ihr an Christo.
12Дакэ пэкэтуиць астфел ымпотрива фрацилор ши ле рэниць куӂетул лор слаб, пэкэтуиць ымпотрива луй Христос.
13Darum, so die Speise meinen Bruder ärgert, wollt ich nimmermehr Fleisch essen, auf daß ich meinen Bruder nicht ärgere.
13Де ачея, дакэ о мынкаре фаче пе фрателе меу сэ пэкэтуяскэ, ну вой мынка ничодатэ карне, ка сэ ну фак пе фрателе меу сэ пэкэтуяскэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.