Lukáš 22
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Freedom Bible (Thai)
1Přibližoval se pak svátek přesnic, jenž slove velikanoc.
1เทศกาลขนมปังไร้เชื้อ ซึ่งเรียกว่าปัสกา กำลังใกล้เข้ามา
2I hledali přední kněží a zákoníci, kterak by jej vyhladili; ale obávali se lidu.
2หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์หาทางฆ่าพระองค์ เพราะพวกเขากลัวประชาชน
3Tedy ďábel vstoupil do Jidáše, kterýž sloul Iškariotský, jednoho z počtu dvanácti.
3ซาตานเข้าไปในยูดาส ผู้ที่เรียกว่าอิสคาริโอท ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองคน
4A on odšed, mluvil s předními kněžími, a s úředníky nad chrámem, kterak by ho jim zradil.
4เขาไปหารือกับหัวหน้าปุโรหิตและหัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร ถึงวิธีที่จะมอบพระองค์ให้พวกเขา
5I zradovali se, a smluvili s ním, že mu chtí peníze dáti.
5พวกเขาดีใจ และตกลงจะให้เงินแก่เขา
6A on také jim přiřekl. I hledal příhodného času, aby ho jim zradil bez zástupu.
6ยูดาสตกลง และหาโอกาสจะมอบพระองค์ให้พวกเขาในเวลาที่ไม่มีฝูงชน
7Tedy přišel den přesnic, v kterémžto zabit měl býti beránek.
7วันเทศกาลขนมปังไร้เชื้อมาถึง ซึ่งเป็นวันที่ต้องถวายเครื่องบูชาปัสกา
8I poslal Ježíš Petra a Jana, řka: Jdouce, připravte nám beránka, abychom jedli.
8พระเยซูส่งเปโตรกับยอห์นไป พร้อมกับกล่าวว่า “จงไปเตรียมปัสกาให้พวกเรารับประทาน”
9A oni řekli mu: Kde chceš, ať připravíme?
9พวกเขาถามพระองค์ว่า “ท่านต้องการให้พวกเราเตรียมที่ไหน?”
10On pak řekl k nim: Aj, když vcházeti budete do města, potkáť vás člověk, dčbán vody nesa. Jdětež za ním do domu, do kteréhož vejde.
10พระองค์ตอบว่า “เมื่อพวกคุณเข้าไปในเมือง จะมีชายคนหนึ่งถือเหยือกน้ำมาพบพวกคุณ จงตามเขาเข้าไปในบ้านที่เขาเข้า
11A díte hospodáři toho domu: Vzkazuje tobě Mistr: Kde jest síň, kdežto budu jísti beránka s učedlníky svými?
11แล้วบอกเจ้าของบ้านว่า ‘อาจารย์ถามท่านว่า “ห้องรับแขกที่เราจะรับประทานปัสกากับสาวกของเราอยู่ที่ไหน?”’
12A onť vám ukáže večeřadlo veliké podlážené. Tam připravte.
12เขาจะพาพวกคุณไปดูห้องใหญ่ชั้นบน ซึ่งจัดเครื่องเรือนไว้แล้ว จงเตรียมที่นั่น”
13I odšedše, nalezli, jakž jim pověděl, a připravili beránka.
13พวกเขาไป และพบทุกสิ่งตามที่พระเยซูบอก แล้วก็เตรียมปัสกา
14A když přišel čas večeře, posadil se za stůl, a dvanácte apoštolů s ním.
14เมื่อถึงเวลา พระองค์นั่งลงร่วมโต๊ะกับอัครทูตทั้งสิบสองคน
15I řekl jim: Žádostí žádal jsem tohoto beránka jísti s vámi, prve než bych trpěl.
15พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับพวกคุณก่อนที่เราจะทนทุกข์
16Nebo pravímť vám, žeť ho již více nebudu jísti, ažť se naplní v království Božím.
16เพราะเราบอกพวกคุณว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกเลย จนกว่าปัสกานี้จะสำเร็จในอาณาจักรของพระเจ้า”
17A vzav kalich, a díky činiv, řekl: Vezměte jej a dělte mezi sebou.
17พระองค์รับถ้วย และเมื่อกล่าวขอบพระคุณแล้ว ก็กล่าวว่า “จงรับถ้วยนี้ไป และแบ่งกันดื่ม
18Neboť pravím vám, žeť nebudu píti z plodu vinného kořene, ažť království Boží přijde.
18เพราะเราบอกพวกคุณว่า ตั้งแต่นี้ไป เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีก จนกว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมา”
19A vzav chléb, díky činiv, lámal a dal jim, řka: To jest tělo mé, kteréž se za vás dává. To čiňte na mou památku.
19พระองค์หยิบขนมปัง กล่าวขอบพระคุณ แล้วหักและส่งให้พวกเขา พร้อมกับกล่าวว่า “นี่คือกายของเรา ซึ่งมอบให้เพื่อพวกคุณ จงทำเช่นนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
20Takž také dal jim i kalich, když bylo po večeři, řka: Tento kalich jest nová smlouva v mé krvi, kteráž se za vás vylévá.
20หลังอาหารค่ำ พระองค์หยิบถ้วยเช่นเดียวกัน และกล่าวว่า “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ในโลหิตของเรา ซึ่งหลั่งออกเพื่อพวกคุณ
21Ale aj, ruka zrádce mého se mnou jest za stolem.
21แต่มือของคนที่ทรยศเราอยู่บนโต๊ะกับเรา
22A Syn zajisté člověka jde, tak jakž jest uloženo o něm, ale běda člověku tomu, kterýž ho zrazuje.
22บุตรมนุษย์จะไปตามที่กำหนดไว้ แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศพระองค์!”
23Tedy oni počali vyhledávati mezi sebou, kdo by z nich byl, kterýž by to měl učiniti.
23พวกเขาจึงเริ่มถามกันว่าใครในพวกเขาจะทำสิ่งนี้
24Stal se pak i svár mezi nimi, kdo by z nich zdál se býti větší.
24แล้วก็เกิดการโต้เถียงกันในหมู่พวกเขาว่าใครในพวกเขานับว่ายิ่งใหญ่ที่สุด
25On pak řekl jim: Králové národů panují nad nimi, a kteříž moc mají nad nimi, dobrodincové slovou.
25พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “กษัตริย์ของบรรดาชนชาติปกครองพวกเขาอย่างเป็นเจ้านาย และคนที่มีอำนาจเหนือพวกเขาก็ได้ชื่อว่า ‘ผู้มีพระคุณ’
26Ale vy ne tak. Nýbrž kdož větší jest mezi vámi, budiž jako nejmenší, a kdož vůdce jest, budiž jako sloužící.
26แต่พวกคุณอย่าเป็นเช่นนั้น คนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในพวกคุณจงเป็นเหมือนคนที่อ่อนวัยกว่า และคนที่เป็นผู้นำจงเป็นเหมือนคนที่รับใช้
27Nebo kdo větší jest, ten-li, kterýž sedí, čili ten, kterýž slouží? Zdali ne ten, kterýž sedí? Ale já mezi vámi jsem jako ten, kterýž slouží.
27เพราะใครยิ่งใหญ่กว่า คนที่นั่งร่วมโต๊ะ หรือคนที่รับใช้? ไม่ใช่คนที่นั่งร่วมโต๊ะหรือ? แต่เราอยู่ท่ามกลางพวกคุณเหมือนคนที่รับใช้
28Vy pak jste ti, kteříž jste v mých pokušeních se mnou zůstali.
28“พวกคุณคือคนที่อยู่กับเราตลอดการทดลองต่าง ๆ ของเรา
29A jáť vám způsobuji, jakož mi způsobil Otec můj, království,
29เรามอบอาณาจักรแก่พวกคุณ เช่นเดียวกับที่พระบิดาของเรามอบอาณาจักรแก่เรา
30Abyste jedli a pili za stolem mým v království mém, a seděli na stolicích, soudíce dvanáctero pokolení Izraelské.
30เพื่อพวกคุณจะได้กินและดื่มที่โต๊ะของเราในอาณาจักรของเรา และพวกคุณจะนั่งบนบัลลังก์ พิพากษาอิสราเอลทั้งสิบสองเผ่า”
31I řekl Pán: Šimone, Šimone, aj, satan vyprosil vás, aby vás tříbil jako pšenici.
31องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ซีโมน ซีโมน ซาตานขอพวกคุณทุกคนไว้ เพื่อจะร่อนพวกคุณเหมือนข้าวสาลี
32Ale jáť jsem prosil za tebe, aby nezhynula víra tvá. A ty někdy obrátě se, potvrzuj bratří svých.
32แต่เราได้อธิษฐานเพื่อท่าน เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่ล้มเหลว และเมื่อท่านหันกลับมาแล้ว จงทำให้พี่น้องของท่านมั่นคง”
33A on řekl jemu: Pane, s tebou hotov jsem i do žaláře i na smrt jíti.
33เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าพร้อมจะไปกับท่าน ทั้งไปคุกและไปตาย!”
34On pak dí: Pravím tobě, Petře, nezazpíváť dnes kohout, až prve třikrát zapříš, že neznáš mne.
34พระองค์กล่าวว่า “เปโตร เราบอกท่านว่า วันนี้ไก่จะไม่ขันก่อนที่ท่านจะปฏิเสธสามครั้งว่าไม่รู้จักเรา”
35I řekl jim: Když jsem vás posílal bez pytlíka, a bez mošny, a bez obuvi, zdali jste v čem nedostatek měli? A oni řekli: V ničemž.
35พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เมื่อเราส่งพวกคุณออกไปโดยไม่มีถุงเงิน ย่าม และรองเท้าแตะ พวกคุณขาดสิ่งใดบ้างหรือ?” พวกเขาตอบว่า “ไม่ขาดอะไรเลย”
36Tedy dí jim: Ale nyní, kdo má pytlík, vezmi jej, a též i mošnu; a kdož nemá, prodej sukni svou, a kup sobě meč.
36แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “แต่ตอนนี้ คนที่มีถุงเงินก็จงเอาไป รวมทั้งย่ามด้วย ส่วนคนที่ไม่มีดาบ จงขายเสื้อคลุมของตนเพื่อซื้อดาบ
37Nebo pravím vám, že se ještě to musí naplniti na mně, což psáno: A s nešlechetnými počten jest. Nebo ty věci, kteréž psány jsou o mně, konec berou.
37เพราะเราบอกพวกคุณว่า สิ่งที่เขียนไว้นี้ยังต้องสำเร็จในตัวเรา คือ ‘เขาถูกนับรวมกับพวกผู้ละเมิด’ เพราะสิ่งที่กล่าวถึงเรากำลังสำเร็จ”
38Oni pak řekli: Pane, aj, dva meče teď. A on řekl jim: Dostiť jest.
38พวกเขากล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่นี่มีดาบสองเล่ม” พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พอแล้ว”
39A vyšed podle obyčeje svého, šel na horu Olivovou, a šli za ním i učedlníci jeho.
39พระองค์ออกไป และไปยังภูเขามะกอกเทศตามปกติ พวกสาวกก็ตามพระองค์ไป
40A když přišel na místo, řekl jim: Modlte se, abyste nevešli v pokušení.
40เมื่อถึงสถานที่นั้น พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงอธิษฐานเพื่อจะไม่เข้าสู่การทดลอง”
41A sám vzdáliv se od nich, jako by mohl kamenem dohoditi, a poklek na kolena, modlil se,
41พระองค์แยกออกจากพวกเขาไปไกลประมาณระยะขว้างก้อนหิน แล้วคุกเข่าลงอธิษฐาน
42Řka: Otče, chceš-li, přenes kalich tento ode mne, ale však ne má vůle, ale tvá staň se.
42โดยกล่าวว่า “พระบิดา ถ้าพระองค์เต็มใจ ขอพระองค์นำถ้วยนี้ไปจากเรา แต่อย่าให้เป็นไปตามความประสงค์ของเรา แต่ตามพระประสงค์ของพระองค์”
43I ukázal se jemu anděl s nebe, posiluje ho.
43ทูตสวรรค์องค์หนึ่งจากสวรรค์ปรากฏแก่พระองค์ และเสริมกำลังพระองค์
44A jsa v boji, horlivěji se modlil. I učiněn jest pot jeho jako krůpě krve tekoucí na zemi.
44เมื่อพระองค์ทุกข์ระทมอย่างหนัก ก็ยิ่งอธิษฐานอย่างจริงจัง เหงื่อของพระองค์เป็นเหมือนหยดเลือดขนาดใหญ่ตกลงบนพื้นดิน
45A vstav od modlitby, a přišed k učedlníkům, nalezl je, ani spí zámutkem.
45เมื่อพระองค์ลุกขึ้นจากการอธิษฐาน และกลับมาหาพวกสาวก ก็พบพวกเขาหลับอยู่เพราะความโศกเศร้า
46I řekl jim: Co spíte? Vstaňte a modlte se, abyste nevešli v pokušení.
46พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงหลับ? จงลุกขึ้นและอธิษฐาน เพื่อพวกคุณจะไม่เข้าสู่การทดลอง”
47A když on ještě mluvil, aj, zástup, a ten, kterýž sloul Jidáš, jeden ze dvanácti, šel napřed, a přiblížil se k Ježíšovi, aby jej políbil.
47ขณะที่พระองค์ยังกล่าวอยู่ ก็มีฝูงชนกลุ่มหนึ่งเข้ามา ยูดาส ผู้เป็นหนึ่งในสิบสองคนนำหน้าพวกเขา และเข้ามาใกล้พระเยซูเพื่อจูบพระองค์
48Ježíš pak řekl jemu: Jidáši, políbením Syna člověka zrazuješ?
48แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ยูดาส ท่านจะทรยศบุตรมนุษย์ด้วยการจูบหรือ?”
49A vidouce ti, kteříž při něm byli, k čemu se chýlí, řekli jemu: Pane, budeme-liž bíti mečem?
49เมื่อคนที่อยู่รอบพระองค์เห็นว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ให้พวกเราใช้ดาบฟันไหม?”
50I udeřil jeden z nich služebníka nejvyššího kněze, a uťal ucho jeho pravé.
50คนหนึ่งในพวกเขาฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูขวาของเขาขาด
51A Ježíš odpověděv, řekl: Nechtež až potud. A dotkna se ucha jeho, uzdravil jej.
51แต่พระเยซูตอบว่า “พอเถิด ขอให้เราทำสิ่งนี้” แล้วพระองค์แตะหูของคนนั้นและรักษาเขา
52I dí Ježíš těm, kteříž přišli k němu, předním kněžím a úředníkům chrámu a starším: Jako na lotra vyšli jste s meči a s kyjmi?
52พระเยซูกล่าวกับหัวหน้าปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และพวกผู้อาวุโสที่มาจับพระองค์ว่า “พวกคุณออกมาพร้อมดาบและไม้ตะบอง เหมือนจะมาจับโจรหรือ?
53Ješto na každý den býval jsem s vámi v chrámě, a nevztáhli jste rukou na mne. Ale totoť jest ta vaše hodina a moc temnosti.
53เมื่อเราอยู่กับพวกคุณในพระวิหารทุกวัน พวกคุณไม่ได้ยื่นมือมาจับเรา แต่นี่เป็นเวลาของพวกคุณ และเป็นอำนาจของความมืด”
54A oni javše jej, vedli ho, a uvedli do domu nejvyššího kněze. Petr pak šel za ním zdaleka.
54พวกเขาจับพระองค์และนำไปยังบ้านของมหาปุโรหิต ส่วนเปโตรติดตามไปห่าง ๆ
55A když zanítili oheň uprostřed síně a posadili se vůkol, sedl Petr mezi ně.
55เมื่อพวกเขาก่อไฟไว้กลางลานและนั่งล้อมกัน เปโตรก็นั่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา
56A uzřevši ho jedna děvečka, an sedí u ohně, a pilně naň pohleděvši, řekla: I tento byl s ním.
56สาวใช้คนหนึ่งเห็นเขานั่งอยู่ในแสงไฟ นางเพ่งดูเขา และกล่าวว่า “คนนี้ก็อยู่กับเขาด้วย”
57A on zapřel ho, řka: Ženo, neznám ho.
57แต่เปโตรปฏิเสธพระองค์ โดยกล่าวว่า “ฉันไม่รู้จักเขา”
58A po malé chvíli jiný, vida jej, řekl: I ty z nich jsi. Petr pak řekl: Ó člověče, nejsem.
58อีกครู่หนึ่ง มีคนอื่นเห็นเขา และกล่าวว่า “ท่านก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขา!” แต่เปโตรตอบว่า “ไม่ใช่ ฉันไม่ได้เป็น!”
59A potom asi po jedné hodině jiný potvrzoval, řka: V pravdě i tento s ním byl, neb i Galilejský jest.
59ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา มีอีกคนหนึ่งยืนยันอย่างหนักแน่นว่า “จริง ๆ แล้ว คนนี้ก็อยู่กับเขา เพราะเขาเป็นชาวกาลิลี!”
60I řekl Petr: Èlověče, nevím, co pravíš. A hned, když on ještě mluvil, kohout zazpíval.
60แต่เปโตรกล่าวว่า “ฉันไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดเรื่องอะไร!” ทันใดนั้น ขณะที่เขายังพูดอยู่ ไก่ก็ขัน
61I obrátiv se Pán, pohleděl na Petra. I rozpomenul se Petr na slovo Páně, kterak jemu byl řekl: Že prve než kohout zazpívá, třikrát mne zapříš.
61องค์พระผู้เป็นเจ้าหันมามองเปโตร แล้วเปโตรก็ระลึกถึงคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับเขาว่า “ก่อนไก่ขัน ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง”
62I vyšed ven Petr, plakal hořce.
62เปโตรออกไปข้างนอก และร้องไห้อย่างขมขื่น
63Muži pak ti, kteříž drželi Ježíše, posmívali se jemu, tepouce ho.
63คนที่คุมพระเยซูอยู่เยาะเย้ยและทุบตีพระองค์
64A zakrývajíce ho, bili jej v tvář, a tázali se ho, řkouce: Prorokuj, kdo jest, kterýž tebe udeřil?
64พวกเขาปิดตาพระองค์ แล้วตีพระองค์ที่ใบหน้า และถามว่า “จงเผยพระวจนะสิ! ใครเป็นคนตีท่าน?”
65A jiného mnoho, rouhajíce se, mluvili proti němu.
65พวกเขากล่าวสบประมาทพระองค์อีกหลายอย่าง
66A když byl den, sešli se starší lidu a přední kněží a zákoníci, a vedli ho do rady své,
66พอรุ่งเช้า ที่ประชุมของพวกผู้อาวุโสของประชาชน รวมทั้งหัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ ก็มาชุมนุมกัน และนำพระองค์ไปยังสภาของพวกเขา โดยกล่าวว่า
67Řkouce: Jsi-li ty Kristus? Pověz nám! I dí jim: Povím-li vám, nikoli neuvěříte.
67“ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ ก็จงบอกพวกเรา” แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าเราบอก พวกคุณก็จะไม่เชื่อ
68A pakli se vás co otíži, neodpovíte mi, ani propustíte.
68และถ้าเราถาม พวกคุณก็จะไม่ตอบเรา หรือปล่อยเราไป
69Ale od této chvíle Syn člověka sedne na pravici moci Boží.
69แต่ตั้งแต่นี้ไป บุตรมนุษย์จะนั่งอยู่ทางขวาแห่งฤทธานุภาพของพระเจ้า”
70I řekli všickni: Tedy jsi ty Syn Boží? On pak řekl jim: Vy pravíte, že já jsem.
70พวกเขาทุกคนถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็เป็นพระบุตรของพระเจ้าหรือ?” พระองค์ตอบพวกเขาว่า “พวกคุณพูดเองว่า เราเป็น”
71A oni řekli: Což ještě potřebujeme svědectví? Však jsme sami slyšeli z úst jeho.
71พวกเขากล่าวว่า “พวกเรายังต้องการพยานอะไรอีก? เพราะพวกเราได้ยินจากปากของเขาเองแล้ว!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.