ရှင်လုကာ 22
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ပသခါ အမည်ရှိ သော အဇုမ ပွဲ ခံခါနီး တွင် ၊
1เทศกาลขนมปังไร้เชื้อ ซึ่งเรียกว่าปัสกา กำลังใกล้เข้ามา
2ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးတို့နှင့် ကျမ်းပြု ဆရာတို့သည် ကိုယ်တော် ကို အဘယ်သို့ သတ် ရအံ့နည်းဟု ရှာကြံ ရကြသနည်းဟူမူကား၊ လူ များတို့ကို ကြောက် ကြ၏။
2หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์หาทางฆ่าพระองค์ เพราะพวกเขากลัวประชาชน
3ထိုအခါ စာတန် သည် တပည့် တော်တစ်ကျိပ် နှစ်ပါးအဝင်ဖြစ် သော ယုဒ ရှကာရုတ် အထဲ သို့ဝင် သည် ဖြစ်၍၊
3ซาตานเข้าไปในยูดาส ผู้ที่เรียกว่าอิสคาริโอท ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองคน
4ထိုသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးများ၊ ဗိမာန်တော်မှူး များတို့ထံသို့သွား ပြီးလျှင် ၊ ယေရှု ကို အဘယ်သို့ အပ် ရမည်နည်းဟူ၍ တိုင်ပင် လေ၏။
4เขาไปหารือกับหัวหน้าปุโรหิตและหัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร ถึงวิธีที่จะมอบพระองค์ให้พวกเขา
5ထိုသူ တို့သည်ဝမ်းမြောက်သောစိတ် ရှိ၍ ငွေ ပေး မည်ဟု ဝန်ခံ ကြ၏။
5พวกเขาดีใจ และตกลงจะให้เงินแก่เขา
6ယုဒ ရှကာရုတ်သည်လည်းဝန်ခံ ပြီးမှ လူ များမ ရှိစဉ်တွင်ကိုယ်တော် ကို အပ် ခြင်းငှာအဆင်သင့် သော အချိန်ကာလကို ကြံ လျက် နေ၏။
6ยูดาสตกลง และหาโอกาสจะมอบพระองค์ให้พวกเขาในเวลาที่ไม่มีฝูงชน
7ပသခါ သိုးသငယ်ကို သတ် ရသောနေ့တည်းဟူသောအဇုမ ပွဲနေ့ ရောက် သောအခါ၊
7วันเทศกาลขนมปังไร้เชื้อมาถึง ซึ่งเป็นวันที่ต้องถวายเครื่องบูชาปัสกา
8ကိုယ်တော်က၊ ငါ တို့ စား ဘို့ရာ သင်တို့သည်သွား ၍ ပသခါ ပွဲကို ပြင်ဆင် ကြလော့ ဟု ပေတရု နှင့် ယောဟန် ကို စေလွှတ် တော်မူ၏။
8พระเยซูส่งเปโตรกับยอห์นไป พร้อมกับกล่าวว่า “จงไปเตรียมปัสกาให้พวกเรารับประทาน”
9သူတို့ကလည်း ၊ အဘယ် အရပ်၌ ပြင်ဆင် စေခြင်းငှာအလိုရှိ တော်မူသနည်းဟု မေးလျှောက် ကြသော်၊
9พวกเขาถามพระองค์ว่า “ท่านต้องการให้พวกเราเตรียมที่ไหน?”
10ကိုယ်တော်က၊ သင် တို့သည် မြို့ ထဲသို့ ဝင် သောအခါ ရေ အိုး ဆောင် သောသူ ကိုတွေ့ လိမ့်မည်။ ထိုသူ နောက် သို့ လိုက်၍ သူဝင် သောအိမ် သို့ ဝင်ပြီးမှ၊
10พระองค์ตอบว่า “เมื่อพวกคุณเข้าไปในเมือง จะมีชายคนหนึ่งถือเหยือกน้ำมาพบพวกคุณ จงตามเขาเข้าไปในบ้านที่เขาเข้า
11ငါသည် ငါ့ တပည့် တို့နှင့်တကွ ပသခါ ပွဲကိုစား ရသော ဧည့်သည်အခန်း ကား အဘယ်မှာ ရှိ သနည်း။ ဆရာ က မေး သည်ဟု အိမ် ရှင် ကို ပြော ကြလော့။
11แล้วบอกเจ้าของบ้านว่า ‘อาจารย์ถามท่านว่า “ห้องรับแขกที่เราจะรับประทานปัสกากับสาวกของเราอยู่ที่ไหน?”’
12ထိုသူ သည် ပြင်ဆင် လျက်ရှိသောအထက်အခန်း ကြီး ကို ပြ လိမ့်မည်။ ထို အခန်း၌ ပြင်ဆင် ကြလော့ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
12เขาจะพาพวกคุณไปดูห้องใหญ่ชั้นบน ซึ่งจัดเครื่องเรือนไว้แล้ว จงเตรียมที่นั่น”
13တပည့် တော်တို့သည် သွား ၍ စကား တော်အတိုင်း တွေ့ လျှင် ၊ ပသခါ ပွဲကို ပြင်ဆင် ကြ၏။
13พวกเขาไป และพบทุกสิ่งตามที่พระเยซูบอก แล้วก็เตรียมปัสกา
14အချိန် ရောက် မှ တမန်တော် တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးတို့နှင့်အတူ စားပွဲ၌ လျောင်း တော်မူ၍ ၊
14เมื่อถึงเวลา พระองค์นั่งลงร่วมโต๊ะกับอัครทูตทั้งสิบสองคน
15ငါ သည် အသေမ ခံ မှီ ဤ ပသခါ ပွဲကို သင် တို့နှင့်အတူ စား ခြင်းငှာအလွန် အလိုရှိ လေပြီ။
15พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับพวกคุณก่อนที่เราจะทนทุกข์
16ငါ ဆိုသည်ကား ၊ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော်၌ ပသခါပွဲမ ပြည့်စုံ မှီတိုင်အောင် ယခုမှစ၍ဤ ပွဲကို တဖန် ငါမ စား ရ ဟု မိန့် တော်မူလျက်၊
16เพราะเราบอกพวกคุณว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกเลย จนกว่าปัสกานี้จะสำเร็จในอาณาจักรของพระเจ้า”
17ခွက်ဖလား ကို ယူ ၍ ကျေးဇူး တော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ၊ ဤ ခွက်ကို ယူ ၍ အချင်းချင်း ဝေ ကြလော့။
17พระองค์รับถ้วย และเมื่อกล่าวขอบพระคุณแล้ว ก็กล่าวว่า “จงรับถ้วยนี้ไป และแบ่งกันดื่ม
18ငါ ဆိုသည်ကား ၊ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် မ တည် မှီတိုင်အောင် ယခု မှစ၍ စပျစ်ရည် ကိုတဖန် ငါ မ သောက်ရ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
18เพราะเราบอกพวกคุณว่า ตั้งแต่นี้ไป เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีก จนกว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมา”
19ထိုအခါ မုန့် ကိုယူ ၍ ကျေးဇူး တော်ကိုချီးမွမ်းပြီးမှမုန့်ကိုဖဲ့ ၍ ၊ ဤ မုန့်ကား သင် တို့အဘို့ အလိုငှာ စွန့် သော ငါ ၏ကိုယ် ဖြစ် ၏။ ငါ့ ကို အောက်မေ့ ဘို့ရာ ဤသို့ ပြု ကြလော့ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
19พระองค์หยิบขนมปัง กล่าวขอบพระคุณ แล้วหักและส่งให้พวกเขา พร้อมกับกล่าวว่า “นี่คือกายของเรา ซึ่งมอบให้เพื่อพวกคุณ จงทำเช่นนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
20ထိုနည်းတူ ညစာစား ပြီးမှ ခွက် ကိုလည်း ယူ၍၊ ဤ ခွက် ကား သင် တို့အဘို့ အလိုငှာ သွန်း သော ငါ ၏ အသွေး ၌ တည်သော ပဋိညာဉ်တရား သစ် ဖြစ်၏။
20หลังอาหารค่ำ พระองค์หยิบถ้วยเช่นเดียวกัน และกล่าวว่า “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ในโลหิตของเรา ซึ่งหลั่งออกเพื่อพวกคุณ
21သို့သော်လည်း ငါ့ ကို အပ်နှံ သောသူ ၏လက် သည် ဤစားပွဲ ပေါ်မှာ ငါ့ လက်နှင့်အတူ ရှိ ၏။
21แต่มือของคนที่ทรยศเราอยู่บนโต๊ะกับเรา
22ခွဲခန့် မှတ်သားတော်မူသည်အတိုင်း လူ သား သည် သွား ရမည်။ သို့သော်လည်း လူ သားကို အပ်နှံ သော သူ သည် အမင်္ဂလာ ရှိ၏ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
22บุตรมนุษย์จะไปตามที่กำหนดไว้ แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศพระองค์!”
23တပည့် တော်တို့သည်လည်း ထိုအမှု ကို အဘယ်သူ ပြု အံ့နည်းဟု အချင်းချင်း မေးမြန်း ကြ၏။
23พวกเขาจึงเริ่มถามกันว่าใครในพวกเขาจะทำสิ่งนี้
24ထိုမှတစ်ပါး တပည့်တော်တို့သည် မိမိ တို့တွင် အဘယ်သူ သည် သာ၍ ကြီးမြတ်သနည်းဟု အချင်းချင်း ငြင်းခုံ ခြင်းရှိ သည်ဖြစ်၍၊
24แล้วก็เกิดการโต้เถียงกันในหมู่พวกเขาว่าใครในพวกเขานับว่ายิ่งใหญ่ที่สุด
25ကိုယ်တော် က၊ လောကီ မင်း တို့သည် အစိုးတရ ပြုတတ်ကြ၏။ အာဏာ ထားသောသူ တို့ကိုလည်း ကျေးဇူး ရှင်ဟူ၍ခေါ်ဝေါ် ကြ၏။
25พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “กษัตริย์ของบรรดาชนชาติปกครองพวกเขาอย่างเป็นเจ้านาย และคนที่มีอำนาจเหนือพวกเขาก็ได้ชื่อว่า ‘ผู้มีพระคุณ’
26သင် တို့မူကား ထိုသို့ မ ပြုကြနှင့်၊ သင် တို့တွင် အကဲအမှူး ပြုသောသူ ကို ငယ်သား ကဲ့သို့ ဖြစ်စေ ။ အုပ်စိုး သောသူ ကိုလည်း အစေခံ ကဲ့သို့ ဖြစ်စေ။
26แต่พวกคุณอย่าเป็นเช่นนั้น คนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในพวกคุณจงเป็นเหมือนคนที่อ่อนวัยกว่า และคนที่เป็นผู้นำจงเป็นเหมือนคนที่รับใช้
27အဘယ်သူ သည် သာ၍ ကြီးမြတ်သနည်း။ စားပွဲ ၌ လျောင်းသောသူ သည်ကြီးမြတ်သလော ။ လုပ်ကျွေး သောသူ သည် ကြီးမြတ်သလော။ စားပွဲ ၌ လျောင်းသောသူ သည်ကြီးမြတ်သည်မ ဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း ငါ သည် သင် တို့တွင် လုပ်ကျွေး သောသူ ကဲ့သို့ ဖြစ် ၏။
27เพราะใครยิ่งใหญ่กว่า คนที่นั่งร่วมโต๊ะ หรือคนที่รับใช้? ไม่ใช่คนที่นั่งร่วมโต๊ะหรือ? แต่เราอยู่ท่ามกลางพวกคุณเหมือนคนที่รับใช้
28ငါ သည် စုံစမ်း နှောင့်ရှက်ခြင်းကို ခံစဉ် တွင်သင် တို့သည် ငါ ၌မှီဝဲ သောသူ ဖြစ် ရာ၏။
28“พวกคุณคือคนที่อยู่กับเราตลอดการทดลองต่าง ๆ ของเรา
29ငါ့ ခမည်းတော် သည် ငါ့ အား နိုင်ငံ ကို ပေး တော်မူသည်နှင့်အညီ ၊
29เรามอบอาณาจักรแก่พวกคุณ เช่นเดียวกับที่พระบิดาของเรามอบอาณาจักรแก่เรา
30သင်တို့သည် ငါ ၏နိုင်ငံ တွင် ငါ့ စားပွဲ ၌ စား သောက် သောအခွင့်ကို၎င်း၊ တရား ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင် ၍ ဣသရေလ လူတစ်ဆယ်နှစ် မျိုး ကို အုပ်စိုး ရသောအခွင့်ကို၎င်း၊ ငါ သည် သင် တို့အား ပေး မည် ဟု မိန့် တော်မူ၏။
30เพื่อพวกคุณจะได้กินและดื่มที่โต๊ะของเราในอาณาจักรของเรา และพวกคุณจะนั่งบนบัลลังก์ พิพากษาอิสราเอลทั้งสิบสองเผ่า”
31တဖန် သခင်ဘုရားက ၊ ရှိမုန် ၊ ရှိမုန် ၊ ဂျုံဆန် ကို ဆန်ခါ နှင့်ချသကဲ့သို့ စာတန် သည် သင် တို့ကို ချရမည်အကြောင်း အခွင့်တောင်းသည်ဖြစ်၍၊
31องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ซีโมน ซีโมน ซาตานขอพวกคุณทุกคนไว้ เพื่อจะร่อนพวกคุณเหมือนข้าวสาลี
32သင် ၏ယုံကြည် သောစိတ် မ ပျက်စေခြင်းငှာ ငါ သည် သင့် အဘို့ ဆုတောင်း လေပြီ။ သင် သည် သတိရ ပြန်သောအခါ သင် ၏ညီအစ်ကို တို့ကို တည်ကြည် စေလော့ ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊
32แต่เราได้อธิษฐานเพื่อท่าน เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่ล้มเหลว และเมื่อท่านหันกลับมาแล้ว จงทำให้พี่น้องของท่านมั่นคง”
33ပေတရုက၊ သခင် ၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော် နှင့်အတူ ထောင် ထဲသို့ ၎င်း ၊ အသေ သတ်ခြင်းသို့ ၎င်း လိုက် ခြင်းငှာအသင့် ရှိ ပါ၏ဟု လျှောက် လေသော်၊
33เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าพร้อมจะไปกับท่าน ทั้งไปคุกและไปตาย!”
34သခင်ဘုရားက၊ ပေတရု ၊ ငါဆို သည်ကား၊ ယနေ့ တွင် ကြက် မ တွန် မှီ သင် သည် ငါ့ ကို မသိ ဟုသုံး ကြိမ်မြောက်အောင် ငြင်းပယ် လိမ့်မည် ဟု မိန့် တော်မူ၏။
34พระองค์กล่าวว่า “เปโตร เราบอกท่านว่า วันนี้ไก่จะไม่ขันก่อนที่ท่านจะปฏิเสธสามครั้งว่าไม่รู้จักเรา”
35တဖန် မိန့် တော်မူသည်ကား၊ အထက်က ငွေအိတ် ၊ လွယ်အိတ် ၊ ခြေနင်း မ ပါဘဲ သွားကြလော့ဟု သင် တို့ကို ငါစေလွှတ် သောအခါ တစ်စုံတစ်ခု လိုသလောဟု မေးလျှင်၊ တစ်စုံတစ်ခုမျှ မ လိုပါဟု လျှောက် ကြသော် ၊
35พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เมื่อเราส่งพวกคุณออกไปโดยไม่มีถุงเงิน ย่าม และรองเท้าแตะ พวกคุณขาดสิ่งใดบ้างหรือ?” พวกเขาตอบว่า “ไม่ขาดอะไรเลย”
36ယခု မူကား ငွေအိတ် ရှိ သောသူ သည် ယူ စေ။ လွယ်အိတ် ရှိသောသူသည် ယူစေ။ ဓား မ ရှိ သော သူ သည် အဝတ် ကိုရောင်း ၍ ထားကိုဝယ် စေ။
36แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “แต่ตอนนี้ คนที่มีถุงเงินก็จงเอาไป รวมทั้งย่ามด้วย ส่วนคนที่ไม่มีดาบ จงขายเสื้อคลุมของตนเพื่อซื้อดาบ
37အကြောင်းမူကား ၊ ထိုသူသည်မတရား သောသူတို့နှင့် ရေတွက် ဝင်ခြင်းသို့ ရောက်၏ဟူသော ကျမ်းစာ ချက်သည် ငါ ၌ ယခုပင် ပြည့်စုံ ရ မည်။ ငါ့ အမှုအရာတို့သည် ပြီးစီး ခြင်းသို့ ရောက် ကြပြီ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
37เพราะเราบอกพวกคุณว่า สิ่งที่เขียนไว้นี้ยังต้องสำเร็จในตัวเรา คือ ‘เขาถูกนับรวมกับพวกผู้ละเมิด’ เพราะสิ่งที่กล่าวถึงเรากำลังสำเร็จ”
38ထိုသူ တို့ကလည်း ၊ သခင် ၊ ဓား နှစ် စင်းရှိပါ၏ဟု လျှောက် လျှင်၊ တန် ပြီ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
38พวกเขากล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่นี่มีดาบสองเล่ม” พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พอแล้ว”
39ထိုနောက် အလေ့ တော်ရှိသည်အတိုင်း သံလွင် တောင် သို့ ထွက် ကြွ တော်မူ၍၊ တပည့် တော်တို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက် ကြ၏။
39พระองค์ออกไป และไปยังภูเขามะกอกเทศตามปกติ พวกสาวกก็ตามพระองค์ไป
40ထိုအရပ် သို့ ရောက် တော်မူလျှင် ၊ သင်တို့သည် စုံစမ်း နှောင့်ရှက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်မည်အကြောင်း ဆုတောင်း ကြလော့ ဟု မိန့် တော်မူပြီးမှ၊
40เมื่อถึงสถานที่นั้น พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงอธิษฐานเพื่อจะไม่เข้าสู่การทดลอง”
41တပည့်တော်တို့နှင့် ကျောက်ခဲ တပစ် လောက် ခွာသွား ၍ ဒူး ထောက် လျက်၊
41พระองค์แยกออกจากพวกเขาไปไกลประมาณระยะขว้างก้อนหิน แล้วคุกเข่าลงอธิษฐาน
42အိုအဘ ၊ အလိုတော်ရှိ လျှင် ဤ ခွက် ကို အကျွန်ုပ် မှ လွှဲ တော်မူပါ။ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ် အလိုရှိ သည်အတိုင်း မ ဖြစ်ပါစေနှင့်။ ကိုယ်တော် အလိုရှိသည်အတိုင်း ဖြစ် ပါစေသော ဟု ဆုတောင်း တော်မူ၏။
42โดยกล่าวว่า “พระบิดา ถ้าพระองค์เต็มใจ ขอพระองค์นำถ้วยนี้ไปจากเรา แต่อย่าให้เป็นไปตามความประสงค์ของเรา แต่ตามพระประสงค์ของพระองค์”
43ထိုအခါ ကောင်းကင်တမန် သည် ထင်ရှား လာ၍ ကိုယ်တော် ကို အားပေး ရ၏။
43ทูตสวรรค์องค์หนึ่งจากสวรรค์ปรากฏแก่พระองค์ และเสริมกำลังพระองค์
44ပြင်းစွာ သောဝေဒနာကိုခံ လျက် အထူးသဖြင့် ကြိုးစား၍ ဆုတောင်း တော်မူ၏။ ချွေး ထွက် တော်မူသည် ကား ၊ မြေ ပေါ်၌ ကျ သော သွေး စက် ခဲကဲ့သို့ ဖြစ်သတည်း။
44เมื่อพระองค์ทุกข์ระทมอย่างหนัก ก็ยิ่งอธิษฐานอย่างจริงจัง เหงื่อของพระองค์เป็นเหมือนหยดเลือดขนาดใหญ่ตกลงบนพื้นดิน
45ထိုသို့ဆုတောင်း ပြီးမှ ၊ ယေရှုသည်ထ ၍ တပည့် တော်တို့ရှိရာသို့ ပြန် သောအခါ၊ သူ တို့သည် ဝမ်းနည်းသောစိတ် ရှိသည်နှင့် အိပ်ပျော် လျက် နေကြသည်ကို တွေ့ တော်မူလျှင်၊
45เมื่อพระองค์ลุกขึ้นจากการอธิษฐาน และกลับมาหาพวกสาวก ก็พบพวกเขาหลับอยู่เพราะความโศกเศร้า
46သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် အိပ်ပျော် ကြသနည်း။ ထ ကြ။ စုံစမ်း နှောင့်ရှက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ် မည် အကြောင်း ဆုတောင်း ကြလော့ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
46พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงหลับ? จงลุกขึ้นและอธิษฐาน เพื่อพวกคุณจะไม่เข้าสู่การทดลอง”
47ထိုသို့ မိန့် တော်မူစဉ် တွင် ပင် တပည့်တော်တစ်ကျိပ် နှစ်ပါးအဝင်ဖြစ် သော ယုဒ ရှကာရုတ်သည် လူ အပေါင်းတို့ကို လမ်းပြလျက်လာ ၍ ၊ ယေရှု ကို နမ်း ခြင်းငှာချဉ်းကပ် လေ၏။
47ขณะที่พระองค์ยังกล่าวอยู่ ก็มีฝูงชนกลุ่มหนึ่งเข้ามา ยูดาส ผู้เป็นหนึ่งในสิบสองคนนำหน้าพวกเขา และเข้ามาใกล้พระเยซูเพื่อจูบพระองค์
48ယေရှု ကလည်း ၊ ယုဒါ သင်သည် နမ်း ခြင်းကို ပြုလျက် လူ သား ကိုအပ် သလော ဟု မေး တော်မူ၏။
48แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ยูดาส ท่านจะทรยศบุตรมนุษย์ด้วยการจูบหรือ?”
49ယေရှု နှင့်အတူ ပါသောသူတို့သည် ဖြစ် အံ့သောအမှု ကို မြင် လျှင် ၊ သခင် ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဓား နှင့် ခုတ် ရပါမည်လောဟု မေးလျှောက် ပြီးမှ၊
49เมื่อคนที่อยู่รอบพระองค์เห็นว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ให้พวกเราใช้ดาบฟันไหม?”
50တစ် ယောက်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်း၏ ကျွန် တစ် ယောက်ကို ခုတ် သဖြင့် လက်ျာ နားရွက် ပြတ် လေ၏။
50คนหนึ่งในพวกเขาฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูขวาของเขาขาด
51ယေရှု ကလည်း ၊ တန် စေ ဟု မိန့် တော်မူ၍ နားရွက် ကို လက်တော်နှင့်တို့ သဖြင့် အနာကို ပျောက် စေတော်မူ၏။
51แต่พระเยซูตอบว่า “พอเถิด ขอให้เราทำสิ่งนี้” แล้วพระองค์แตะหูของคนนั้นและรักษาเขา
52ထိုအခါ အထံ တော်သို့ ရောက်လာ သော ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီး၊ ဗိမာန် တော်မှူး ၊ လူ အကြီးအကဲတို့ အား ယေရှု က၊ သင်တို့သည် ဓားပြ ကို ဖမ်း သကဲ့သို့ ငါ့ကို ဘမ်း အံ့သောငှာဓား နှင့် ဒုတ် များကို လက်စွဲလျက်လာ ကြသည်တကား။
52พระเยซูกล่าวกับหัวหน้าปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และพวกผู้อาวุโสที่มาจับพระองค์ว่า “พวกคุณออกมาพร้อมดาบและไม้ตะบอง เหมือนจะมาจับโจรหรือ?
53ငါ သည် ဗိမာန် တော်၌ သင် တို့နှင့်အတူ ရှိ နေစဉ်အခါသင်တို့သည် ငါ့ ကို မ ဘမ်း မဆီးကြ။ သို့သော်လည်း ယခု အချိန်ကား သင် တို့အချိန် ဖြစ် ၏။ မှောင်မိုက် တန်ခိုး လည်းဖြစ်၏ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
53เมื่อเราอยู่กับพวกคุณในพระวิหารทุกวัน พวกคุณไม่ได้ยื่นมือมาจับเรา แต่นี่เป็นเวลาของพวกคุณ และเป็นอำนาจของความมืด”
54ထိုသူတို့သည် ကိုယ်တော် ကို ဘမ်းဆီး ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်း၏အိမ် သို့ ဆောင်သွား ကြ၏။ ပေတရု သည်လည်း သူတို့နှင့် ဝေး စွာလိုက် လေ၏။
54พวกเขาจับพระองค์และนำไปยังบ้านของมหาปุโรหิต ส่วนเปโตรติดตามไปห่าง ๆ
55အိမ်ဦး အလယ် ၌ မီး မွေး ပြီးမှ၊ လူများတို့ သည် စုဝေး၍ ထိုင် ကြလျှင်၊ ပေတရု သည်လည်း သူ တို့အထဲ ၌ ထိုင်နေ၏။
55เมื่อพวกเขาก่อไฟไว้กลางลานและนั่งล้อมกัน เปโตรก็นั่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา
56ထိုသို့ ပေတရု သည် မီး အနား မှာ ထိုင် နေသည်ကို အစေအပါး မိန်းမတစ် ယောက်သည်မြင် လျှင် ၊ သူ့ ကို စေ့စေ့ ကြည့်၍ ၊ ဤသူ သည် ယေရှု နှင့် ပေါင်းဘော်သောသူဖြစ် သည်ဟု ဆို သော် ၊
56สาวใช้คนหนึ่งเห็นเขานั่งอยู่ในแสงไฟ นางเพ่งดูเขา และกล่าวว่า “คนนี้ก็อยู่กับเขาด้วย”
57ပေတရုက၊ အချင်းမိန်းမ ၊ ထိုသူ ကို ငါမ သိ ဟု ငြင်း လေ၏။
57แต่เปโตรปฏิเสธพระองค์ โดยกล่าวว่า “ฉันไม่รู้จักเขา”
58ထိုနောက် များမကြာ အခြားသော သူသည် ပေတရု ကိုမြင် လျှင် ၊ သင် သည်လည်း ထိုသူ တို့အဝင် ဖြစ် သည်ဟုဆို သော်၊ ပေတရု က ၊ အချင်းလူ ၊ ငါသည် သူတို့ အဝင်မ ဟုတ် ဟု ဆို ၏။
58อีกครู่หนึ่ง มีคนอื่นเห็นเขา และกล่าวว่า “ท่านก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขา!” แต่เปโตรตอบว่า “ไม่ใช่ ฉันไม่ได้เป็น!”
59တဖန် တ နာရီလောက် ကြာ ပြီးမှအခြား သောသူ က၊ အကယ်စင်စစ် ဤသူ သည် ယေရှု နှင့် ပေါင်းဖော်သောသူဖြစ် ၏။ ဂါလိလဲ လူလည်း ဖြစ် ၏ဟု ခိုင်မာ စွာဆို လျှင် ၊
59ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา มีอีกคนหนึ่งยืนยันอย่างหนักแน่นว่า “จริง ๆ แล้ว คนนี้ก็อยู่กับเขา เพราะเขาเป็นชาวกาลิลี!”
60ပေတရု က ၊ အချင်းလူ ၊ သင်ပြော သောအရာ ကို ငါမ သိ ဟုဆို ၏။ ထိုစကားကိုပြော သော ခဏခြင်း တွင် ကြက် တွန် လေ၏။
60แต่เปโตรกล่าวว่า “ฉันไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดเรื่องอะไร!” ทันใดนั้น ขณะที่เขายังพูดอยู่ ไก่ก็ขัน
61ထိုအခါ သခင် ဘုရားသည်လှည့် ၍ ပေတရု ကို ကြည့် တော်မူ၏။ ကြက် မ တွန် မှီ သင်သည် သုံး ကြိမ်မြောက်အောင် ငါ့ ကို ငြင်းပယ် လိမ့်မည် ဟု မိန့် တော်မူသောစကား ကို ပေတရု သည် သတိရ သဖြင့် ၊
61องค์พระผู้เป็นเจ้าหันมามองเปโตร แล้วเปโตรก็ระลึกถึงคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับเขาว่า “ก่อนไก่ขัน ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง”
62ပြင် သို့ထွက် ၍ ပြင်းစွာ ငိုကြွေး လေ၏။
62เปโตรออกไปข้างนอก และร้องไห้อย่างขมขื่น
63ယေရှု ကို ကိုင်ဆွဲ သောသူ တို့သည်ကိုယ်တော် ကို ပြက်ယယ်ပြု ၍ ရိုက်ပုတ် ကြ၏။
63คนที่คุมพระเยซูอยู่เยาะเย้ยและทุบตีพระองค์
64မျက်နှာ တော်ကိုဖုံး ပြီးလျှင် လက်နှင့်ပုတ်လျက်၊ ကိုယ်တော် ကို အဘယ်သူ ပုတ် သည်ကို ပရောဖက် ပြု၍ ဟောတော်မူပါဟုဆို ကြ၏။
64พวกเขาปิดตาพระองค์ แล้วตีพระองค์ที่ใบหน้า และถามว่า “จงเผยพระวจนะสิ! ใครเป็นคนตีท่าน?”
65အခြား သောစကားများ ဖြင့်လည်း ကိုယ်တော် ကို ကဲ့ရဲ့ ၍ ပြောဆို ကြသေး၏။
65พวกเขากล่าวสบประมาทพระองค์อีกหลายอย่าง
66မိုဃ်းလင်းသောအခါ လူ တို့တွင် အကြီးအကဲ ဖြစ်သောသူ ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီး၊ ကျမ်းပြု ဆရာတို့ သည် စည်းဝေး ၍ ကိုယ်တော် ကို လွှတ်တော် သို့ ဆောင်သွား ပြီးလျှင် ၊
66พอรุ่งเช้า ที่ประชุมของพวกผู้อาวุโสของประชาชน รวมทั้งหัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ ก็มาชุมนุมกัน และนำพระองค์ไปยังสภาของพวกเขา โดยกล่าวว่า
67သင် သည် ခရစ်တော် မှန် လျှင် ငါ တို့အား ပြော လော့ဟုဆို ကြ၏။ ယေရှုကလည်း ၊ ငါပြော လျှင် သင် တို့ သည် မ ယုံ ။
67“ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ ก็จงบอกพวกเรา” แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าเราบอก พวกคุณก็จะไม่เชื่อ
68ငါမေး လျှင် လည်း သင်တို့သည် မ ဖြေ ဘဲ၊ ငါ့ကို မ လွှတ်ဘဲနေကြလိမ့်မည်။
68และถ้าเราถาม พวกคุณก็จะไม่ตอบเรา หรือปล่อยเราไป
69နောက်၌ လူ သား သည် ဘုရားသခင် ၏ တန်ခိုး တော်လက်ျာ ဘက်၌ ထိုင် တော်မူလတံ့ ဟု မိန့် တော်မူသော်၊
69แต่ตั้งแต่นี้ไป บุตรมนุษย์จะนั่งอยู่ทางขวาแห่งฤทธานุภาพของพระเจ้า”
70ထိုသူအပေါင်း တို့က ၊ သို့ဖြစ်၍ သင် သည် ဘုရားသခင် ၏ သား တော်မှန် သည်တကားဟု ဆို ကြလျှင် ၊ သင် တို့ဆို သည်အတိုင်း မှန် သည် ဟု မိန့် တော်မူ၏။
70พวกเขาทุกคนถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็เป็นพระบุตรของพระเจ้าหรือ?” พระองค์ตอบพวกเขาว่า “พวกคุณพูดเองว่า เราเป็น”
71ထိုသူတို့ကလည်း ၊ အဘယ် သက်သေ လို သေး သနည်း။ သူ ၏စကား ကို ငါ တို့ကိုယ်တိုင်ကြား ရပြီဟု ဆို ကြ၏။
71พวกเขากล่าวว่า “พวกเรายังต้องการพยานอะไรอีก? เพราะพวกเราได้ยินจากปากของเขาเองแล้ว!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.