Jeremjáš 6
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Shromažďte se, synové Beniaminovi, z prostředku Jeruzaléma, a v Tekoa trubte trubou, a nad Betkarem vyzdvihněte korouhev; nebo viděti zlé od půlnoci, a potření veliké.
1「ベニヤミンの子らよ、エルサレムの中から逃れて安全な所へ行け。テコアでラッパを吹き、ベテ・ハケレムでのろしを上げよ。北から災いが姿を現し、大いなる破滅が迫っているからだ。
2Panně krásné a rozkošné připodobnil jsem byl dceru Sionskou.
2わたしは、美しく繊細な娘なるシオンを滅ぼす。
3Ale přitáhnou k ní pastýři s stády svými, rozbijí proti ní stany vůkol, spase každý místo své.
3羊飼いたちがその群れを連れて彼女のもとに来る。彼女を取り囲んで天幕を張り、それぞれ自分の場所で群れに草を食べさせる。」
4Vyzdvihněte proti ní válku, vstaňte a přitrhněme o poledni. Běda nám, že pomíjí den, že se roztáhli stínové večerní.
4「彼女に対する戦いの準備をせよ。立ち上がれ。真昼に攻め上ろう。ああ、災いだ。日は傾き、夕暮れの影が長くなっている。
5Vstaňte a přitrhněme v noci, a zkazme paláce její.
5立ち上がれ。夜のうちに攻め上り、彼女の宮殿を破壊しよう。」
6Takto zajisté praví Hospodin zástupů: Nasekejte dříví, a zdělejte proti Jeruzalému náspy. Toť jest to město, kteréž navštíveno býti musí; což ho koli, jen nátisk jest u prostřed něho.
6万軍の主はこう言われる。「木を切り倒し、エルサレムに向かって塁を築け。この町は罰せられるべき町であり、その中は虐げで満ちている。
7Jakož studnice vypryšťuje vodu svou, tak ono vypryšťuje zlost svou. Nátisk a zhoubu slyšeti v něm před oblíčejem mým ustavičně, bolest i bití.
7井戸が水を湧き出させるように、彼女は悪を湧き出させる。その中では暴虐と破壊の音が聞こえ、病と傷が絶えずわたしの前にある。
8Usmysl sobě, ó Jeruzaléme, aby se neodloučila duše má od tebe, abych tě neobrátil v pustinu, v zemi nebydlitelnou.
8エルサレムよ、警告を受け入れよ。そうしなければ、わたしの心はあなたから離れ、あなたを荒れ果てた、人の住まない地とする。」
9Takto praví Hospodin zástupů: Jistě paběrovati budou jako vinný kmen ostatek Izraele, říkajíce: Sahej rukou svou jako ten, kterýž víno zbírá do putny.
9万軍の主はこう言われる。「彼らは、ぶどうの木を摘み尽くすように、イスラエルの残りの者を徹底して刈り取る。ぶどうを摘む者のように、もう一度かごへ手を伸ばせ。」
10Komuž mluviti budu, a kým osvědčovati, aby slyšeli? Aj, neobřezané jsou uši jejich, tak že nemohou pozorovati; aj, slovo Hospodinovo mají v posměchu, a nemají líbosti v něm.
10私はだれに語り、警告すれば、彼らは聞くのだろうか。見よ、彼らの耳には割礼がなく、聞くことができない。見よ、主の言葉は彼らのそしりの的となり、彼らはそれを喜ばない。
11Protož plný jsem prchlivosti Hospodinovy, ustal jsem, drže ji v sobě. Vylita bude i na maličké vně, spolu i na shromáždění mládenců, ovšem pak muž s ženou jat bude, stařec s kmetem.
11それゆえ、私は主の憤りで満たされ、それを抑えていることに疲れた。 「それを通りにいる子どもたちの上に注げ。 若者たちの集まりにも注げ。 夫も妻とともに捕らえられ、 年老いた者も、長く生きた者とともに捕らえられる。
12A dostanou se domové jejich jiným, též pole i ženy, když vztáhnu ruku svou na obyvatele této země, dí Hospodin.
12彼らの家は他人のものとなり、 畑も妻もともに奪われる。 わたしがこの地の住民に向かって 手を伸ばすからだ」と、主は言われる。
13Od nejmenšího zajisté z nich, až do největšího z nich, všickni napořád vydali se v lakomství, anobrž od proroka až do kněze všickni napořád provodí faleš.
13「彼らは小さい者から大きい者まで、 皆、利得をむさぼっている。 預言者から祭司に至るまで、 皆、偽りを行っている。
14A hojí potření dcery lidu mého povrchu, říkajíce: Pokoj, pokoj, ješto není žádného pokoje.
14彼らはわたしの民の傷を上辺だけで癒やし、 平和がないのに、『平和だ、平和だ』と言う。
15Styděli-liž se pak co proto, že ohavnost páchali? Aniž se lid co styděl, aniž jich proroci k zahanbení přivesti uměli. Protož padnou mezi padajícími; v čas, v němž je navštívím, klesnou, praví Hospodin.
15彼らは忌まわしいことを行った時、恥じただろうか。 いや、少しも恥じず、 顔を赤らめることさえできなかった。 それゆえ、彼らは倒れる者たちの中で倒れる。 わたしが彼らを罰する時、彼らは倒される」と、主は言われる。
16Když takto říkával Hospodin: Zastavte se na cestách, a pohleďte, a vyptejte se na stezky staré, která jest cesta dobrá, i choďte po ní, a naleznete odpočinutí duši své, tedy říkávali: Nebudeme choditi.
16主はこう言われる。「道に立って見よ。昔からの道について、『良い道はどこにあるのか』と尋ね、その道を歩め。そうすれば、心に安らぎを見いだす。しかし、彼らは『私たちはその道を歩まない』と言った。
17Když jsem pak ustanovil nad vámi strážné, řka: Mějtež pozor na zvuk trouby, tedy říkávali: Nebudeme pozorovati.
17わたしはあなたがたの上に見張り人を立て、『ラッパの音に耳を傾けよ』と言った。しかし、彼らは『私たちは耳を傾けない』と言った。
18Protož slyšte, ó národové, a poznej, ó shromáždění, co se děje mezi nimi.
18それゆえ、諸国民よ、聞け。会衆よ、彼らの中に何があるかを知れ。
19Slyš, ó země: Aj, já uvedu zlé na lid tento, ovoce myšlení jejich, proto že nepozorují slov mých, ani zákona mého, ale jím pohrdají.
19地よ、聞け。見よ、わたしはこの民に災いをもたらす。それは彼らの思いが結んだ実である。彼らはわたしの言葉に耳を傾けず、わたしの律法を退けたからだ。
20K čemuž mi kadidlo z Sáby přichází, a vonná třtina výborná z země daleké? Zápalů vašich nelibuji sobě, aniž oběti vaše jsou mi příjemné.
20シェバから乳香が、遠い国から香りの良い葦が、わたしのもとに来ても何になるのか。あなたがたの全焼のささげ物は受け入れられず、いけにえもわたしを喜ばせない。」
21Protož takto praví Hospodin: Aj, já nakladu lidu tomuto úrazů, a zurážejí se o ně otcové, tolikéž i synové, soused i bližní jeho, a zahynou.
21それゆえ、主はこう言われる。「見よ、わたしはこの民の前につまずきとなるものを置く。父も子もともにそれにつまずき、隣人もその友も滅びる。」
22Takto praví Hospodin: Aj, lid přitáhne z země půlnoční, a národ veliký povstane od končin země.
22主はこう言われる。「見よ、北の国から一つの民が来る。地の果てから大いなる国が奮い立つ。
23Lučiště i kopí pochytí, každý ukrutný bude, a neslitují se. Hlas jejich jako moře zvučeti bude, a na koních jezditi budou, zšikovaní jako muž k boji, proti tobě, ó dcero Sionská.
23彼らは弓と槍を手に取る。残酷で、あわれみがない。その声は海のようにとどろき、馬に乗って進む。娘なるシオンよ、彼らは戦士のように隊列を整え、あなたに向かって来る。」
24Jakž uslyšíme pověst o něm, opadnou ruce naše; ssoužení zachvátí nás, a bolest jako rodičku.
24私たちはその知らせを聞き、手から力が抜けた。苦しみが私たちを捕らえ、産みの苦しみにある女のような痛みが襲った。
25Nevycházejte na pole, a na cestu nechoďte; nebo meč nepřítele a strach jest vůkol.
25野に出てはならない。道を歩いてもならない。敵の剣と恐怖が四方にあるからだ。
26Ó dcero lidu mého, přepaš se žíní, a válej se v popele. Vydej se v kvílení, jako po synu jednorozeném, v kvílení přehořké; nebo náhle přitáhne zhoubce na nás.
26娘なるわたしの民よ、粗布をまとい、灰の中を転げ回れ。一人息子を失った時のように、激しく嘆き悲しめ。破壊する者が突然、私たちに襲いかかるからだ。
27Dal jsem tě za věži v lidu tvém, a za baštu, abys spatřoval a zkušoval cesty jejich.
27「わたしはあなたを、わたしの民の中で金属を試す者として、また、とりでとして立てた。彼らの道を知り、試すためである。
28Všickni jsou z zarputilých nejzarputilejší, chodí jako utrhač, jsou ocel a železo, všickni napořád zhoubcové jsou.
28彼らは皆、頑迷な反逆者で、歩き回って人をそしる。彼らは青銅と鉄であり、皆、堕落している。
29Prahnou měchy, od ohně mizí olovo, nadarmo ustavičně přepaluje zlatník; nebo zlé věci nemohou býti odděleny.
29ふいごは激しく吹き、鉛は火で焼き尽くされる。精錬はむなしく続けられるが、悪者は取り除かれない。
30Stříbrem falešným nazovou je, nebo Hospodin zavrhl je.
30人々は彼らを『捨てられた銀』と呼ぶ。主が彼らを退けられたからだ。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.