2 Meʻa Hokohoko
Chapter 7
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 Meʻa Hokohoko 7

Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea ko eni ʻi heʻene fakaʻosi ʻe Solomone ʻae lotu, naʻe hoko hifo ʻae afi mei he langi, pea ne keina ʻo ʻosi ʻae feilaulau tutu pea mo e ngaahi feilaulau: pea naʻe fakafonu ʻae fale ʻe he nāunau ʻo Sihova.
1Quando Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios; e a glória do SENHOR encheu a casa.
2Pea naʻe ʻikai faʻa hū ange ʻae kau taulaʻeiki ki he loto fale ʻo Sihova, koeʻuhi kuo fakafonu ʻae fale ʻo Sihova ʻaki ʻae nāunau ʻo Sihova.
2Os sacerdotes não podiam entrar na casa do SENHOR, porque a glória do SENHOR enchia a casa do SENHOR.
3Pea ʻi he sio ʻae fānau kotoa pē ʻa ʻIsileli ki heʻene ʻalu hifo ʻae afi, pea ki he nāunau ʻo Sihova ʻi he fale, naʻa nau punou hifo mo honau mata ki he kelekele ki he funga faliki maka, mo nau hū, mo fakafetaʻi kia Sihova, ʻo pehē , He ʻoku angalelei ia: pea ʻoku taʻengata ʻa ʻene ʻaloʻofa.
3Todos os filhos de Israel olhavam, quando o fogo desceu, e a glória do SENHOR estava sobre a casa. Eles se prostraram com o rosto em terra sobre o pavimento, adoraram e deram graças ao SENHOR, dizendo: “Porque ele é bom, porque a sua misericórdia dura para sempre!”
4¶ Pea hili ia naʻe ʻatu ai ʻe he tuʻi pea mo e kakai fulipē ʻae ngaahi feilaulau ʻi he ʻao ʻo Sihova.
4Então o rei e todo o povo ofereceram sacrifícios diante do SENHOR.
5Pea naʻe ʻatu ʻe Solomone ha feilaulau, ko e fanga pulu ʻe ua mano mo e ua afe, mo e fanga sipi ʻe taha kilu mo e ua mano: pea pehē, naʻe fakatapui ʻae fale ʻoe ʻOtua ʻe he tuʻi pea mo e kakai kotoa pē.
5O rei Salomão ofereceu um sacrifício de vinte e duas mil cabeças de gado e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todo o povo dedicaram a casa de Deus.
6Pea naʻe fai ʻe he kau taulaʻeiki ki heʻenau ngaahi ngāue: ko e kau Livai foki mo e ngaahi meʻa fasi hiva kia Sihova, ʻaia naʻe ngaohi ʻe Tevita ke hiva ʻaki kia Sihova, koeʻuhi ko e taʻengata ʻa ʻene ʻaloʻofa, ʻi heʻene fai fakafetaʻi ʻe Tevita ʻi heʻenau ngāue: pea naʻe fakaongo ʻe he kau taulaʻeiki ʻae ngaahi meʻalea ʻi honau ʻao, pea naʻe tutuʻu ʻa ʻIsileli kātoa ki ʻolunga.
6Os sacerdotes estavam em pé, em seus postos; os levitas também com os instrumentos musicais do SENHOR, que o rei Davi tinha feito para dar graças ao SENHOR, quando Davi oferecia louvores por meio do ministério deles, dizendo: “Porque a sua misericórdia dura para sempre”. Os sacerdotes tocavam trombetas diante deles; e todo o Israel estava em pé.
7Pea naʻe fakatapui foki ʻe Solomone ʻae potu ki loto ʻoe lotoʻā ʻaia naʻe ʻi he ʻao ʻoe fale ʻo Sihova: he naʻa ne ʻatu ʻi he potu ko ia ʻae ngaahi feilaulau tutu, mo e ngako ʻoe ngaahi feilaulau fakamelino, he koeʻuhi naʻe ʻikai faʻa hao ʻi he feilaulauʻanga palasa ʻaia naʻe ngaohi ʻe Solomone, ʻae ngaahi feilaulau tutu, mo e ngaahi feilaulau meʻakai, pea mo e ngako.
7Além disso, Salomão consagrou o meio do pátio que estava diante da casa do SENHOR; pois ali ele ofereceu os holocaustos e a gordura das ofertas pacíficas, porque o altar de bronze que Salomão tinha feito não era capaz de receber o holocausto, a oferta de cereais e a gordura.
8¶ Pea ʻi he kuonga foki ko ia naʻe fai ʻae kātoanga ʻe Solomone ʻi he ʻaho ʻe fitu, pea naʻe fakataha ʻa ʻIsileli kātoa mo ia, ko e fuʻu fakataha lahi, mei he hūʻanga ki Hamati ʻo aʻu ki he vaitafe ʻo ʻIsipite.
8Assim, Salomão celebrou a festa naquele tempo por sete dias, e todo o Israel com ele, uma assembleia muito grande, desde a entrada de Hamate até o ribeiro do Egito.
9Pea ʻi hono valu ʻoe ʻaho naʻa nau fai ʻae fakataha molumalu: he naʻa nau fai ʻae fakatapui ʻoe feilaulauʻanga ʻi he ʻaho ʻe fitu, pea mo e kātoanga ʻi he ʻaho ʻe fitu.
9No oitavo dia, eles realizaram uma assembleia solene; pois celebraram a dedicação do altar por sete dias, e a festa por sete dias.
10Pea ʻi hono uofulu ma tolu ʻoe ʻaho ʻi hono fitu ʻoe māhina naʻa ne fekau ke ʻalu ʻae kakai ki honau ngaahi fale, ʻi he fiefia mo e nekeneka ʻi loto koeʻuhi ko e angalelei naʻe fakahā ʻe Sihova kia Tevita, pea kia Solomone, pea ki hono kakai ʻIsileli.
10No vigésimo terceiro dia do sétimo mês, ele despediu o povo para as suas tendas, alegres e de coração contente pela bondade que o SENHOR tinha mostrado a Davi, a Salomão e a Israel, seu povo.
11Naʻe pehē ʻae fakaʻosi ʻe Solomone ʻae fale ʻo Sihova, pea mo e fale ʻoe tuʻi: pea ko e meʻa kotoa pē naʻe fakakaukau ki ai ʻa Solomone ʻi hono loto ke fai ʻi he fale ʻo Sihova, pea ʻi hono fale ʻoʻona, naʻa ne fai monitonu pe ia.
11Assim Salomão terminou a casa do SENHOR e a casa do rei; e ele concluiu com êxito tudo o que veio ao coração de Salomão para fazer na casa do SENHOR e em sua própria casa.
12¶ Pea naʻe hā mai ʻa Sihova kia Solomone ʻi he pō, mo ne pehē kiate ia, “Kuo u fanongo ki hoʻo lotu, pea kuo u fili ʻae potu ni moʻoku ko e fale ke fai ai ʻae feilaulau.
12Então o SENHOR apareceu a Salomão de noite, e lhe disse: “Eu ouvi a sua oração, e escolhi este lugar para mim como uma casa de sacrifício.
13Kapau te u tāpuni ʻae langi ke ʻoua naʻa ai ha ʻuha ʻe tō, pea kapau te u fekauʻi ʻae fanga heʻe maumau ke keina ʻae fonua, pea kapau te u tuku ʻae mahaki fakaʻauha ki he lotolotonga ʻo hoku kakai:
13“Se eu fechar o céu para que não haja chuva, ou se eu ordenar aos gafanhotos que devorem a terra, ou se eu enviar peste entre o meu povo,
14Pea kapau ʻe fakavaivai mai ʻa hoku kakai ʻoku ui ʻaki ʻa hoku huafa, pea nau lotu, mo nau kumi ki hoku fofonga, pea nau tafoki mei honau ngaahi hala kovi: pehē, te u toki fanongo mei he langi, pea te u fakamolemole ʻenau angahala, pea te u fakamoʻui ʻa honau fonua.
14se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar, orar, buscar a minha face e se desviar dos seus maus caminhos, então eu ouvirei dos céus, perdoarei o seu pecado e sararei a sua terra.
15Ko eni, ʻe ʻā ʻa hoku mata, pea ʻe tokanga ʻa hoku telinga ki he lotu ʻe fai ʻi he potu ni.
15Agora os meus olhos estarão abertos e os meus ouvidos atentos à oração que for feita neste lugar.
16He ko eni, kuo u fili mo fakatapui ʻae fale ni, koeʻuhi ke ʻi ai ʻa hoku hingoa ʻo taʻengata: pea ʻe ʻi ai ʻa hoku mata mo hoku loto maʻuaipē.
16Pois agora eu escolhi e santifiquei esta casa, para que o meu nome esteja ali para sempre; e os meus olhos e o meu coração estarão ali perpetuamente.
17Pea koeʻuhi ko koe, kapau te ke ʻalu ʻi hoku ʻao, ʻo hangē ko e ʻalu ʻa Tevita ko hoʻo tamai, pea ke fai ʻae meʻa kotoa pē kuo u fekau kiate koe, pea ke tokanga ki heʻeku ngaahi fono mo ʻeku ngaahi fakamaau:
17“Quanto a você, se andar diante de mim como andou Davi, seu pai, e fizer de acordo com tudo o que eu lhe ordenei, e guardar os meus estatutos e as minhas ordenanças,
18Pehē, te u toki fokotuʻumaʻu ʻae nofoʻa fakatuʻi ʻo ho puleʻanga, ʻo hangē ko ʻeku fuakava naʻe fai mo Tevita ko hoʻo tamai, ʻo pehē, ʻE ʻikai te ke masiva ʻi ha tangata ke pule ʻi ʻIsileli.
18então eu estabelecerei o trono do seu reino, conforme a aliança que fiz com Davi, seu pai, dizendo: ‘Não lhe faltará um homem para ser governante em Israel.’
19Pea kapau te mou tafoki atu, mo liʻaki ʻa ʻeku ngaahi fono mo ʻeku ngaahi fekau, ʻaia kuo u tuku ʻi homou ʻao, pea mou ʻalu mo tauhi ki he ngaahi ʻotua kehe, mo lotu ki ai:
19Mas se vocês se desviarem e abandonarem os meus estatutos e os meus mandamentos que coloquei diante de vocês, e forem e servirem a outros deuses e os adorarem,
20Pehē, te u toki taʻaki hake ʻakinautolu mei honau aka ʻo lī ʻakinautolu mei hoku fonua, ʻaia kuo u foaki kiate kinautolu: pea ko e fale ni, ʻaia kuo u fakatapui ki hoku huafa, te u liʻaki ia mei hoku ʻao, pea te u ngaohi ia ko e lea fakatātā mo e manukiʻanga ʻi he ngaahi puleʻanga kotoa pē.
20então eu os arrancarei pelas raízes da minha terra que lhes dei; e esta casa, que santifiquei para o meu nome, eu a lançarei para longe da minha presença, e farei dela um provérbio e um objeto de zombaria entre todos os povos.
21Pea ko e fale ni, ʻoku māʻolunga ni, ʻe hoko ko e ofoʻanga kiate ia kotoa pē ʻe ʻalu ofi ki ai: ko ia te ne pehē ai, ‘Ko e hā kuo fai pehē ai ʻe Sihova ki he fonua ni, pea ki he fale ni?’
21E desta casa, que é tão imponente, todo aquele que passar por ela ficará espantado e dirá: ‘Por que o SENHOR fez isso a esta terra e a esta casa?’
22Pea ʻe tali ʻo pehēange, ‘Koeʻuhi naʻa nau siʻaki ʻa Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, ʻaia naʻa ne ʻomi ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite, mo nau puke ki he ngaahi ʻotua kehe, mo lotu ki ai, mo tauhi kiate kinautolu: ko ia ia kuo ne ʻomi ʻe ia ʻae kovi ni kotoa pē kiate kinautolu.’”
22E responderão: ‘Porque abandonaram o SENHOR, o Deus de seus pais, que os tirou da terra do Egito, e se apegaram a outros deuses, os adoraram e os serviram. Por isso ele trouxe todo este mal sobre eles.’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.