2 Meʻa Hokohoko 34
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Naʻe valu taʻu ʻae motuʻa ʻo Sosaia ʻi heʻene kamata pule, pea naʻe pule ia ʻi Selūsalema ʻi he taʻu ʻe tolungofulu ma taha.
1Josias tinha oito anos de idade quando começou a reinar, e reinou trinta e um anos em Jerusalém.
2Pea naʻe fai ʻe ia ʻaia naʻe lelei ʻi he ʻao ʻo Sihova, pea ʻalu ʻi he ngaahi hala ʻo Tevita ko ʻene tamai, pea naʻe ʻikai afe ia ki he nima toʻomataʻu pe ki he toʻohema.
2Ele fez o que era reto aos olhos do SENHOR, e andou nos caminhos de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.
3¶ He koeʻuhi ʻi hono valu taʻu ʻo ʻene pule, ʻi heʻene kei siʻi, naʻa ne kamata kumi ki he ʻOtua ʻo Tevita ko ʻene tamai: pea ʻi hono hongofulu ma ua taʻu, naʻa ne kamata ʻene ʻauhani ʻa Siuta mo Selūsalema mei he ngaahi potu māʻolunga, mo e ngaahi vao tapu, mo e ngaahi meʻa fakatātā naʻe tā, mo e ngaahi meʻa fakatātā naʻe haka.
3Pois no oitavo ano do seu reinado, sendo ainda jovem, ele começou a buscar o Deus de Davi, seu pai; e no décimo segundo ano, começou a purificar Judá e Jerusalém dos altos, dos postes de Aserá, das imagens esculpidas e das imagens de fundição.
4Pea naʻa nau holoki hifo ʻae ngaahi meʻa fakatātā ʻa Peali, ʻi hono ʻao: pea mo e ngaahi meʻa fakatātā naʻe māʻolunga ʻi ai, naʻa ne tā hifo ia: pea naʻa ne tā ke fakaikiiki ʻae ngaahi vao tapu, mo e ngaahi meʻa fakatātā naʻe tā, mo e ngaahi meʻa fakatātā naʻe haka, naʻa ne laiki ia ke efu, pea ne lulu ia ki he ngaahi tanuʻanga ʻokinautolu naʻa nau feilaulau ki ai.
4Derrubaram os altares dos baalins na sua presença; e ele despedaçou os altares de incenso que estavam no alto, acima deles. Ele quebrou os postes de Aserá, as imagens esculpidas e as imagens de fundição em pedaços, reduziu-os a pó, e o espalhou sobre as sepulturas daqueles que lhes haviam sacrificado.
5Pea naʻe tutu ʻe ia ʻae ngaahi hui ʻoe kau taula ki honau ngaahi feilaulauʻanga, ʻo ne fakamaʻa ʻa Siuta mo Selūsalema.
5Ele queimou os ossos dos sacerdotes sobre os seus altares, e purificou Judá e Jerusalém.
6Pea naʻe fai pehē pe ia ʻi he ngaahi kolo ʻo Manase, mo ʻIfalemi, mo Simione, ʻio, ʻo aʻu ki Nafitalai, ʻaki ʻenau ngaahi toki ʻi he ngaahi potu ʻi ai.
6Ele fez isso nas cidades de Manassés, Efraim e Simeão, até Naftali, por todas as suas ruínas ao redor.
7Pea hili ʻene fesiʻi hifo ʻae ngaahi feilaulauʻanga mo e ngaahi vao tapu, ʻo ne tuki ke efu ʻae ngaahi meʻa fakatātā, ʻo ne tā hifo ʻae ngaahi tamapua kotoa pē ʻi he fonua kotoa pē ʻo ʻIsileli, naʻe toki liliu mai ia ki Selūsalema.
7Ele derrubou os altares, reduziu a pó os postes de Aserá e as imagens esculpidas, e despedaçou todos os altares de incenso por toda a terra de Israel; então voltou para Jerusalém.
8¶ Pea ʻi hono hongofulu ma valu talu ʻo ʻene pule, hili ʻene ʻauhani ʻae fonua, mo e fale, naʻe fekau ʻe ia ʻa Safani ko e foha ko ʻAsalia, mo Māseia ko e pule ʻoe kolo, mo Soa ko e foha ʻo Soasi, ko e tangata tohi, ke nau ngaohi ke lelei ʻae fale ʻo Sihova.
8No décimo oitavo ano do seu reinado, quando já havia purificado a terra e a casa, ele enviou Safã, filho de Azalias, Maaseias, o governador da cidade, e Joá, filho de Joacaz, o cronista, para repararem a casa do SENHOR, seu Deus.
9Pea ʻi heʻenau haʻu kia Hilikia ko e taulaʻeiki lahi, naʻa nau ʻatu ʻae ngaahi paʻanga ʻaia naʻe ʻomi ki he fale ʻoe ʻOtua, ʻaia naʻe tānaki ʻe he kau Livai naʻe leʻohi ʻae ngaahi matapā mei he nima ʻo Manase mo ʻIfalemi, pea mei he kakai toe kotoa pē ʻo ʻIsileli, pea ʻi Siuta kotoa pē mo Penisimani; pea naʻa nau liu mai ki Selūsalema.
9Eles foram a Hilquias, o sumo sacerdote, e entregaram o dinheiro que havia sido trazido para a casa de Deus, o qual os levitas, guardas da soleira, haviam recolhido das mãos de Manassés, de Efraim, de todo o remanescente de Israel, de todo o Judá e Benjamim, e dos habitantes de Jerusalém.
10Pea naʻa nau tuku ia ki he nima ʻoe kau tangata ngāue ʻaia naʻe tauhi ʻae fale ʻo Sihova, pea naʻa nau ʻatu ia ki he kau tangata ngāue naʻe fai ʻae ngāue ʻi he fale ʻo Sihova, ke toe ngaohi mo fakalelei ʻae fale:
10Eles o entregaram nas mãos dos trabalhadores que tinham a supervisão da casa do SENHOR; e os trabalhadores que trabalhavam na casa do SENHOR o deram para consertar e reparar a casa.
11ʻIo, naʻa nau ʻatu ia ki he kau tufunga mo e kau langa fale, ke fakatauʻaki ʻae ngaahi maka kuo tā, mo e ʻakau maʻae ngaahi hokoʻanga alanga, pea ki he faliki ʻoe ngaahi fale ʻaia naʻe maumauʻi ʻe he ngaahi tuʻi ʻo Siuta.
11Eles o deram aos carpinteiros e aos construtores para comprarem pedras lavradas e madeira para os encaixes, e para fazerem vigas para os edifícios que os reis de Judá haviam destruído.
12Pea naʻe fai lelei ʻae ngāue ʻe he kau tangata: pea ko e kau enginaki ngāue kiate kinautolu, ko Sehati mo ʻOpataia, ko e ongo Livai ʻi he ngaahi foha ʻo Melali: mo Sakalia mo Mesulami, ʻi he ngaahi foha ʻoe kau Kohate, ke tokoni ʻa hono fai: pea mo e kau Livai niʻihi, ʻakinautolu kotoa pē naʻe loto poto ʻi he ngaahi meʻa faiva.
12Os homens fizeram o trabalho fielmente. Seus supervisores eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merari; e Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para dirigirem a obra; e outros dos levitas, que eram todos habilidosos com instrumentos musicais.
13Pea naʻa nau pule foki ki he kau tangata haʻamo kavenga, pea ko e kau enginaki ʻakinautolu kiate kinautolu kotoa pē naʻe ngāue ʻi he ngāue kotoa pē: pea naʻe ʻi he kau Livai, ʻae kau tangata tohi, mo e kau matāpule, mo e kau leʻo matapā.
13Eles também estavam sobre os carregadores de cargas, e dirigiam todos os que faziam o trabalho em cada tipo de serviço. Dos levitas, havia escribas, oficiais e guardas das portas.
14¶ Pea ʻi heʻenau ʻomi kituaʻā ʻae ngaahi paʻanga ʻaia naʻe ʻomi ki he fale ʻo Sihova, naʻe ʻilo ʻe Hilikia ko e taulaʻeiki ha tohi ʻoe fono ʻa Sihova naʻe tuku ʻe Mōsese.
14Quando tiraram o dinheiro que havia sido trazido para a casa do SENHOR, o sacerdote Hilquias encontrou o livro da lei do SENHOR dada por meio de Moisés.
15Pea naʻe lea ʻa Hilikia ʻo pehē kia Safani ko e tangata tohi, “Kuo u ʻilo ʻae tohi ʻoe fono ʻi he fale ʻo Sihova.” Pea naʻe ʻatu ʻe Hilikia ʻae tohi kia Safani.
15Hilquias disse a Safã, o escriba: “Encontrei o livro da lei na casa do SENHOR.” Então Hilquias entregou o livro a Safã.
16Pea naʻe ʻave ʻae tohi ʻe Safani ki he tuʻi, ʻo ne ʻomi ʻae lea ki he tuʻi, ʻo pehē, “Ko ia kotoa pē naʻe fekau ki hoʻo kau tamaioʻeiki kuo nau fai.
16Safã levou o livro ao rei, e também lhe trouxe um relatório, dizendo: “Tudo o que foi confiado aos seus servos, eles estão fazendo.
17Pea kuo nau tānaki fakataha ʻae paʻanga kotoa pē naʻe ʻilo ʻi he fale ʻo Sihova, pea kuo tuku ia ki he nima ʻoe kau enginaki ngāue, pea ki he nima ʻoe kau tangata ngāue.”
17Eles esvaziaram o dinheiro que foi encontrado na casa do SENHOR, e o entregaram nas mãos dos supervisores e nas mãos dos trabalhadores.”
18Pea naʻe tala ʻe Safani ko e tangata tohi ki he tuʻi ʻo pehē, “Kuo tuku mai ʻe Hilikia ko e taulaʻeiki ha tohi.” Pea naʻe lau ia ʻe Safani ki he tuʻi.
18Safã, o escriba, informou ao rei, dizendo: “O sacerdote Hilquias me entregou um livro.” E Safã leu o livro para o rei.
19Pea ʻi he ongoʻi ʻe he tuʻi ʻae ngaahi lea ʻae fono, naʻa ne haehae hono ngaahi kofu.
19Quando o rei ouviu as palavras da lei, ele rasgou as suas roupas.
20Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi kia Hilikia, mo ʻAhikami ko e foha ʻo Safani, mo ʻApitoni ko e foha ʻo Maika, mo Safani ko e tangata tohi, mo ʻAsahia ko e tamaioʻeiki ʻae tuʻi ʻo pehē,
20O rei ordenou a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escriba, e a Asaías, servo do rei, dizendo:
21“Mou ʻalu, pea fehuʻi kia Sihova koeʻuhi ko au, pea maʻanautolu ʻoku toe ʻi ʻIsileli mo Siuta, ki he ngaahi lea ʻi he tohi kuo ʻilo: he kuo lahi ʻae houhau ʻa Sihova ʻaia kuo lingi kiate kitautolu, ko e meʻa ʻi he ʻikai tauhi ʻe heʻetau ngaahi tamai ʻae folofola ʻa Sihova, ke fai ʻo fakatatau ki he meʻa kotoa pē kuo tohi ʻi he tohi.”
21“Vão e consultem o SENHOR por mim, e pelos que restaram em Israel e em Judá, a respeito das palavras do livro que foi encontrado; pois grande é a ira do SENHOR que foi derramada sobre nós, porque nossos pais não guardaram a palavra do SENHOR, para fazerem conforme tudo o que está escrito neste livro.”
22¶ Pea naʻe ʻalu ʻa Hilikia, mo kinautolu naʻe tuʻutuʻuni ʻe he tuʻi, kia Hulita ko e fefine palōfita ko e uaifi ʻo Salumi ko e foha ʻo Tikiva, ko e foha ʻo Hahasi, ko e tauhi ʻoe ngaahi kofu: (pea naʻe nofo ia ʻi Selūsalema ʻi he fale ako:) pea nau lea pehē pe kiate ia.
22Então Hilquias e aqueles a quem o rei havia ordenado foram à profetisa Hulda, mulher de Salum, filho de Tocate, filho de Hasra, o guarda do guarda-roupa (ela morava em Jerusalém, no segundo distrito), e falaram com ela a esse respeito.
23Pea naʻe lea ia kiate kinautolu, ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, “Mou tala ki he tangata naʻa ne fekau ʻakimoutolu kiate au,
23Ela lhes disse: “Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: 'Digam ao homem que os enviou a mim:
24ʻOku pehē mai ʻe Sihova, Vakai, Te u ʻomi ʻae kovi ki he potu ni, pea ki hono kakai, ʻio, ʻae ngaahi malaʻia kotoa pē ʻaia kuo tohi ʻi he tohi ʻaia naʻa nau lau ʻi he ʻao ʻoe tuʻi ʻo Siuta:
24“Assim diz o SENHOR: 'Eis que trarei o mal sobre este lugar e sobre os seus habitantes, a saber, todas as maldições que estão escritas no livro que leram diante do rei de Judá.
25Ko e meʻa ʻi heʻenau liʻaki au, pea mo e tutu ʻae meʻa namu kakala ki he ngaahi ʻotua kehe, koeʻuhi ke nau langaʻi ʻeku houhau lahi, ʻaki ʻae ngaahi ngāue ʻa honau nima: ko ia ʻe lilingi ai ʻeku houhau lahi ki he potu ni pea ʻe ʻikai fuʻifuʻi ia.
25Porque me abandonaram e queimaram incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, portanto a minha ira se derramará sobre este lugar, e não se apagará.'”
26Pea koeʻuhi ko e tuʻi ʻo Siuta, ʻaia naʻa ne fekau ʻakimoutolu ke fehuʻi kia Sihova, te mou tala pehē kiate ia, ʻOku pehē mai ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli koeʻuhi ko e ngaahi lea ʻaia kuo ke ongoʻi:
26Mas ao rei de Judá, que os enviou para consultar o SENHOR, vocês lhe dirão o seguinte: 'Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: “A respeito das palavras que você ouviu,
27Ko e meʻa ʻi he ongongofua ʻa ho loto, pea naʻa ke fakavaivai koe ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua, ʻi hoʻo ongoʻi ʻene ngaahi valoki ki he potu ni, pea ki he kakai ʻo ia, pea naʻa ke fakavaivai koe ʻi hoku ʻao, mo ke haehae ho ngaahi kofu, pea tangi ʻi hoku ʻao: ʻoku pehē foki ʻe Sihova kuo u ongoʻi koe.
27porque o seu coração foi sensível, e você se humilhou diante de Deus quando ouviu as suas palavras contra este lugar e contra os seus habitantes, e se humilhou diante de mim, rasgou as suas roupas e chorou diante de mim, eu também o ouvi”, diz o SENHOR.
28Vakai, te u fakataha koe ki hoʻo ngaahi tamai, pea ʻe tānaki koe ki ho tanuʻanga ʻi he fiemālie pe, pea ʻe ʻikai mamata ʻe ho mata ki he kovi kotoa pē ʻaia te u ʻomi ki he potu ni, pea ki he kakai ʻo ia.” Ko ia naʻa nau ʻomi ʻae lea ki he tuʻi.
28“Eis que eu o reunirei aos seus pais, e você será recolhido à sua sepultura em paz. Os seus olhos não verão todo o mal que trarei sobre este lugar e sobre os seus habitantes.”'” Eles levaram esta mensagem de volta ao rei.
29¶ Pea naʻe fekau ai ʻe he tuʻi ʻo ne tānaki fakataha ʻae kau mātuʻa kotoa pē ʻo Siuta mo Selūsalema.
29Então o rei mandou reunir todos os anciãos de Judá e de Jerusalém.
30Pea naʻe ʻalu hake ʻae tuʻi ki he fale ʻo Sihova, pea mo e kau tangata kotoa pē ʻo Siuta, mo e kakai ʻo Selūsalema, mo e kau taulaʻeiki, mo e kau Livai, mo e kakai kotoa pē, ʻae lahi mo e siʻi: pea naʻe lau ʻe ia ʻi honau telinga, ʻae lea kotoa pē ʻoe tohi ʻoe fuakava ʻaia naʻe ʻilo ʻi he fale ʻo Sihova.
30O rei subiu à casa do SENHOR com todos os homens de Judá e os habitantes de Jerusalém — os sacerdotes, os levitas e todo o povo, desde o maior até o menor — e leu em voz alta diante deles todas as palavras do livro da aliança que havia sido encontrado na casa do SENHOR.
31Pea naʻe tuʻu ʻae tuʻi ʻi hono potu, pea fai ʻae fuakava ʻi he ʻao ʻo Sihova, ke muimui ia ʻia Sihova, pea ke tauhi ʻene ngaahi fekau, mo ʻene ngaahi fakamoʻoni, mo ʻene ngaahi tuʻutuʻuni, ʻaki hono loto kotoa, mo hono laumālie kotoa, ke fai ki he ngaahi lea ʻoe fuakava, ʻaia kuo tohi ʻi he tohi ni.
31O rei se pôs em pé no seu lugar e fez uma aliança diante do SENHOR, de andar após o SENHOR, e de guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos de todo o seu coração e de toda a sua alma, para cumprir as palavras da aliança que estavam escritas neste livro.
32Pea naʻa ne fakakau ʻakinautolu kotoa pē ʻo Selūsalema, mo Penisimani, ʻaia naʻe ʻi ai ke nau tuʻu ʻo fai ki ai. Pea naʻe fai ʻe he kakai ʻo Selūsalema ʻo fakatatau ki he fuakava ʻae ʻOtua, ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai.
32Ele fez com que todos os que se encontravam em Jerusalém e em Benjamim se pusessem de pé. Os habitantes de Jerusalém fizeram conforme a aliança de Deus, o Deus de seus pais.
33Pea naʻe toʻo ʻo ʻave ke mamaʻo ʻe Sosaia ʻae ngaahi meʻa kovi mei he ngaahi fonua kotoa pē naʻe kau ki he fānau ʻa ʻIsileli, pea ne fakakau ʻakinautolu kotoa pē naʻe kātoa ʻi ʻIsileli ke nau tauhi, ʻio, ke tauhi ʻa Sihova ko honau ʻOtua. Pea naʻe ʻikai te nau liʻaki ʻenau muimui kia Sihova, ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, ʻi hono ngaahi ʻaho kotoa pē ʻoʻona.
33Josias removeu todas as abominações de todas as terras que pertenciam aos filhos de Israel, e fez com que todos os que se encontravam em Israel servissem, sim, que servissem ao SENHOR, seu Deus. Todos os seus dias eles não se desviaram de seguir o SENHOR, o Deus de seus pais.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.