2 Meʻa Hokohoko
Chapter 32
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 Meʻa Hokohoko 32

Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea hili ʻae ngaahi meʻa ni, mo hono fakatuʻumaʻu ʻo ia, naʻe haʻu ʻa Senakalipe ko e tuʻi ʻo ʻAsilia, pea hoko ki Siuta, pea naʻe fakanofo ʻene tau ki he ngaahi kolotau, pea mahalo ʻe ia te ne maʻu ʻakinautolu maʻana.
1Depois destas coisas e desta fidelidade, Senaqueribe, rei da Assíria, veio, entrou em Judá, acampou contra as cidades fortificadas e teve a intenção de conquistá-las para si.
2Pea ʻi he mamata ʻa Hesekaia kuo haʻu ʻa Senakalipe, pea kuo loto ia ke tauʻi ʻa Selūsalema,
2Quando Ezequias viu que Senaqueribe tinha vindo, e que ele planejava lutar contra Jerusalém,
3Naʻe fakakaukau ai ia mo hono houʻeiki mo ʻene kau tangata mālohi ke punusia ʻae vai ʻoe ngaahi matavai ʻaia naʻe ʻituʻa ʻi he kolo: pea naʻa nau tokoni kiate ia.
3ele se aconselhou com seus príncipes e seus homens valentes para tapar as águas das fontes que ficavam fora da cidade, e eles o ajudaram.
4Ko ia naʻe fakakātoa ai ʻae kakai tokolahi, ʻonau punusia ʻae ngaahi matavai kotoa pē, mo e vaitafe ʻaia naʻe tafe ʻi loto fonua, ʻonau pehē, Koeʻumaʻā ʻae haʻu ʻae ngaahi tuʻi ʻo ʻAsilia, ʻonau maʻu ʻae vai lahi?
4Então muitas pessoas se reuniram e taparam todas as fontes e o ribeiro que fluía pelo meio da terra, dizendo: “Por que os reis da Assíria deveriam vir e encontrar água abundante?”
5Pea naʻa ne fakamālohi ia, pea naʻa ne langa ʻae ʻā maka kotoa pē naʻe holoki hifo, pea fokotuʻu hake ʻae ngaahi fale māʻolunga, mo e ʻā maka ʻe taha ʻi tuaʻā, ʻo ne teuteuʻi ʻa Milo ʻi he Kolo ʻo Tevita, pea naʻa ne ngaohi ʻae ngaahi tao mo e ngaahi pā ke lahi ʻaupito.
5Ele tomou coragem, reconstruiu todo o muro que estava derrubado, e o ergueu até as torres, com o outro muro do lado de fora, e fortaleceu Milo na cidade de Davi, e fez armas e escudos em abundância.
6Pea naʻa ne fakanofo ʻae kau ʻeikitau ki he kakai, ʻo ne tānaki ʻo fakataha ʻakinautolu kiate ia ʻi he hala ʻoe matapā ʻoe kolo, ʻo ne lea lelei kiate kinautolu, ʻo pehē,
6Ele colocou capitães de guerra sobre o povo, reuniu-os a si na praça junto à porta da cidade, e falou-lhes de forma encorajadora, dizendo:
7Ke mou mālohi mo lototoʻa, “ʻOua naʻa manavahē pe puputuʻu koeʻuhi ko e tuʻi ʻo ʻAsilia, pe ki he fuʻu tokolahi kotoa pē ʻoku ʻiate ia: he ʻoku ʻiate kitautolu ʻae tokolahi hake ʻiate kinautolu ʻoku ʻiate ia:
7“Sejam fortes e corajosos. Não tenham medo nem se assustem por causa do rei da Assíria, nem por toda a multidão que está com ele; pois há um maior conosco do que com ele.
8‌ʻOku ʻiate ia ʻae nima fakakakano ka ʻoku ʻiate kitautolu ʻa Sihova ko hotau ʻOtua ke tokoni ʻakitautolu, pea ke fai ʻetau ngaahi tau.” Pea naʻe fiemālie ʻae kakai ʻi he ngaahi lea ʻa Hesekaia ko e tuʻi ʻo Siuta.
8Com ele está um braço de carne, mas o SENHOR nosso Deus está conosco para nos ajudar e para lutar as nossas batalhas.” O povo descansou nas palavras de Ezequias, rei de Judá.
9¶ Hili ʻae meʻa ni naʻe fekau ʻe Senakalipe ʻene kau tamaioʻeiki ki Selūsalema (ka naʻe nofo pe ia ʻo tauʻi ʻa Lakisi mo ʻene mālohi kotoa pē naʻe ʻiate ia) kia Hesekaia ko e tuʻi ʻo Siuta, pea ki he kakai Siuta kotoa pē naʻe ʻi Selūsalema, ʻo pehē,
9Depois disso, Senaqueribe, rei da Assíria, enviou seus servos a Jerusalém (ele estava atacando Laquis, e todas as suas forças estavam com ele), a Ezequias, rei de Judá, e a todo o Judá que estava em Jerusalém, dizendo:
10“ʻOku pehē mai ʻe Senakalipe ko e tuʻi ʻo ʻAsilia, Ko e hā ia ʻoku mou faʻaki ki ai, ʻoku mou tali ai ʻi he kolotau ʻo Selūsalema?
10Assim diz Senaqueribe, rei da Assíria: “Em quem vocês confiam, para que permaneçam sob cerco em Jerusalém?
11‌ʻIkai kuo fakahehemaʻi ʻakimoutolu ʻe Hesekaia ke tukuange ʻakimoutolu ke mou mate ʻi he fiekaia mo e fieinu, ʻo pehē, Ko Sihova ko hotau ʻOtua te ne fakamoʻui ʻakitautolu mei he nima ʻoe tuʻi ʻo ʻAsilia?
11Acaso Ezequias não os persuade a se entregarem para morrer de fome e de sede, dizendo: ‘O SENHOR nosso Deus nos livrará da mão do rei da Assíria’?
12‌ʻIkai kuo holoki hifo ʻe he Hesekaia ko ia, hono ngaahi potu māʻolunga mo ʻene ngaahi feilaulauʻanga, pea ne fekau ki Siuta mo Selūsalema, ʻo pehē, Te mou hū ʻi he muʻa feilaulauʻanga pe taha, pea tutu ki ai ʻae meʻa namu kakala.
12Acaso o mesmo Ezequias não removeu os seus altos e os seus altares, e ordenou a Judá e a Jerusalém, dizendo: ‘Vocês adorarão diante de um só altar, e sobre ele queimarão incenso’?
13‌ʻOku ʻikai te mou ʻilo ʻaia kuo u fai ʻeau pea mo ia naʻe fai ʻe heʻeku ngaahi tamai ki he kakai kotoa pē ʻoe ngaahi fonua kehe? he naʻe mafai fakasiʻisiʻi ʻe he ngaahi ʻotua ʻoe ngaahi puleʻanga ʻoe ngaahi fonua ko ia ke fakamoʻui honau ngaahi fonua mei hoku nima?
13Vocês não sabem o que eu e meus pais fizemos a todos os povos das terras? Acaso os deuses das nações daquelas terras foram de alguma forma capazes de livrar a sua terra da minha mão?
14Ko hai ia ʻi he ngaahi ʻotua ʻoe ngaahi puleʻanga ko ia naʻe fakaʻauha ʻaupito ʻe heʻeku ngaahi tamai, naʻe mafai ʻe ia ke fakamoʻui hono kakai mei hoku nima, koeʻuhi ke pehē ʻe mafai ʻe homou ʻOtua ke fakamoʻui ʻakimoutolu mei hoku nima?
14Quem houve entre todos os deuses daquelas nações que meus pais destruíram totalmente que pudesse livrar o seu povo da minha mão, para que o Deus de vocês seja capaz de livrá-los da minha mão?
15Pea ko eni ʻoua naʻa mou tuku ʻa Hesekaia ke ne kākaaʻi ʻakimoutolu, pe ke fakalotoʻi ʻakimoutolu ʻo pehē ni, pea ʻoua foki naʻa mou tui kiate ia: he naʻe ʻikai ha ʻotua ʻo ha kakai pe ha puleʻanga naʻe mafai ke fakamoʻui hono kakai mei hoku nima, pea mei he nima ʻo ʻeku ngaahi tamai: kae muʻa hake eni ʻae taʻemafai ʻo homou ʻOtua ke fakamoʻui ʻakimoutolu mei hoku nima?”
15Agora, portanto, não deixem Ezequias enganá-los nem persuadi-los desta maneira. Não acreditem nele, pois nenhum deus de qualquer nação ou reino foi capaz de livrar o seu povo da minha mão, e da mão de meus pais. Quanto menos o Deus de vocês os livrará da minha mão?”
16Pea naʻe lea kovi lahi hake ʻe heʻene kau tamaioʻeiki kia Sihova ko e ʻOtua, pea ki heʻene tamaioʻeiki ko Hesekaia.
16Seus servos falaram ainda mais contra o SENHOR Deus e contra o seu servo Ezequias.
17Pea naʻe tohi ʻe ia ʻae ngaahi tohi ke kape kia Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, pea ke talakoviʻi ia, ʻo pehē, “Naʻe ʻikai faʻa fai ʻe he ngaahi ʻotua ʻoe kakai ʻoe ngaahi fonua ke fakamoʻui honau kakai mei hoku nima, pea ʻe pehē, ʻe ʻikai mafai ʻe he ʻOtua ʻo Hesekaia ke fakamoʻui hono kakai mei hoku nima.”
17Ele também escreveu cartas insultando o SENHOR, o Deus de Israel, e falando contra ele, dizendo: “Assim como os deuses das nações das terras, que não livraram o seu povo da minha mão, também o Deus de Ezequias não livrará o seu povo da minha mão.”
18Pea naʻa nau toki kalanga ʻi he leʻo lahi ʻi he lea fakaSiu ki he kakai ʻo Selūsalema naʻe ʻi he funga ʻā, ke fakamanavahēʻi ʻakinautolu, pea ke fakamamahiʻi ʻakinautolu: koeʻuhi ke nau lavaʻi ʻae kolo.
18Eles gritaram em alta voz na língua dos judeus para o povo de Jerusalém que estava sobre o muro, para assustá-los e perturbá-los, a fim de que pudessem tomar a cidade.
19Pea naʻa nau lea kovi ki he ʻOtua ʻo Selūsalema, ʻo hangē ko ʻenau lau ki he ngaahi ʻotua ʻoe kakai ʻo māmani, ʻaia ʻoku ngaohi ʻe he nima ʻoe tangata.
19Eles falaram do Deus de Jerusalém como dos deuses dos povos da terra, que são obra das mãos dos homens.
20Pea ko e meʻa ko ia naʻe lotu ai mo tangi ki langi ʻa Hesekaia ko e tuʻi mo e palōfita ko ʻIsaia ko e foha ʻo ʻAmosi.
20O rei Ezequias e o profeta Isaías, filho de Amoz, oraram por causa disso, e clamaram aos céus.
21¶ Pea naʻe fekau ʻe Sihova ʻae ʻāngelo, ʻaia naʻa ne taaʻi ʻae kau tangata toʻa mālohi kotoa pē, mo e kau taki tau mo e houʻeiki pule ʻi he ʻapitanga ʻoe tuʻi ʻo ʻAsilia. Ko ia naʻe toe ʻalu ai ia ʻo mata mā ki hono fonua. Pea ʻi heʻene hoko ki he fale ʻo hono ʻotua naʻe tāmateʻi ia ʻaki ʻae heletā, ʻekinautolu naʻe tupu mei hono fatu ʻoʻona.
21O SENHOR enviou um anjo, que exterminou todos os homens valentes, os líderes e os capitães no acampamento do rei da Assíria. Então ele voltou com o rosto envergonhado para a sua própria terra. Quando ele entrou na casa de seu deus, aqueles que saíram do seu próprio corpo o mataram ali à espada.
22Naʻe pehē pe hono fakamoʻui ʻe Sihova ʻa Hesekaia mo e kakai ʻo Selūsalema mei he nima ʻo Senakalipe ko e tuʻi ʻo ʻAsilia, pea mei he nima ʻoe kakai kotoa pē, pea naʻa ne fakahinohinoʻi ʻakinautolu ʻi he potu kotoa pē.
22Assim o SENHOR salvou Ezequias e os habitantes de Jerusalém da mão de Senaqueribe, o rei da Assíria, e da mão de todos os outros, e os guiou por todos os lados.
23Pea naʻe ʻomi ʻe he tokolahi ʻae ngaahi meʻa foaki kia Sihova ki Selūsalema, mo e ngaahi meʻaʻofa kia Hesekaia ko e tuʻi ʻo Siuta: pea talu mei ai naʻe fakahikihiki ia ʻi he ʻao ʻoe ngaahi puleʻanga kotoa pē.
23Muitos trouxeram presentes ao SENHOR em Jerusalém, e coisas preciosas a Ezequias, rei de Judá, de modo que ele foi exaltado à vista de todas as nações a partir de então.
24¶ Pea ʻi he ngaahi ʻaho ko ia naʻe mahaki ʻa Hesekaia ʻo teitei mate: pea naʻe lotu ia kia Sihova: pea naʻe folofola ia ki ai, pea naʻe tuku kiate ia ʻae fakaʻilonga.
24Naqueles dias Ezequias ficou mortalmente doente, e ele orou ao SENHOR; e ele lhe falou, e lhe deu um sinal.
25Ka naʻe ʻikai ke fai ʻe Hesekaia ʻo fakatatau ki he lelei naʻe fai kiate ia: he naʻe fakahikihiki hono loto: ko ia naʻe ʻai ʻae houhau kiate ia, pea ki Siuta mo Selūsalema.
25Mas Ezequias não correspondeu de forma apropriada ao benefício que lhe foi feito, porque o seu coração se exaltou. Portanto, houve ira sobre ele, sobre Judá e sobre Jerusalém.
26Ka naʻe fakavaivai ia ʻe Hesekaia koeʻuhi ko e fielahi ʻo hono loto, ko ia mo e kakai ʻo Selūsalema, ko ia naʻe ʻikai tō ai ʻae houhau ʻa Sihova kiate kinautolu ʻi he ngaahi ʻaho ʻo Hesekaia.
26No entanto, Ezequias se humilhou pelo orgulho do seu coração, tanto ele quanto os habitantes de Jerusalém, de modo que a ira do SENHOR não veio sobre eles nos dias de Ezequias.
27¶ Pea naʻe maʻu ʻe Hesekaia ʻae koloa lahi ʻaupito mo e ongoongolelei lahi: pea naʻa ne ngaohi moʻona ʻae ngaahi fale faʻoʻanga siliva, pea ki he koula, mo e ngaahi maka koloa mahuʻinga, pea ki he ngaahi meʻa nanamu, pea ki he ngaahi pā, pea ki he ngaahi meʻa teunga lelei kehekehe kotoa pē:
27Ezequias teve riquezas e honra muitíssimo grandes. Ele providenciou para si tesourarias para prata, para ouro, para pedras preciosas, para especiarias, para escudos e para todos os tipos de utensílios valiosos;
28Mo e ngaahi feleoko foki ki hono tupu ʻoe uite, mo e uaine, mo e lolo: mo e ngaahi tuʻuʻanga ki he fanga manu kehekehe kotoa pē, mo e ngaahi lotoʻā ki he ngaahi fanga manu siʻi.
28também armazéns para a colheita de cereais, vinho novo e azeite; e estábulos para todos os tipos de animais, e rebanhos em apriscos.
29Pea naʻa ne ngaohi maʻana ʻae ngaahi kolo, mo e ngaahi fanga manu siʻi, mo e ngaahi fanga manu lahi: he naʻe foaki kiate ia ʻe he ʻOtua ʻae ngaahi meʻa lahi.
29Além disso, ele providenciou para si cidades, e posses de rebanhos e gado em abundância; pois Deus lhe tinha dado posses abundantes.
30Ko e Hesekaia ni foki naʻa ne tāpuni ʻae tafeʻanga vai ʻi ʻolunga ʻi Kihoni, ʻo ne ʻomi totonu ia ʻi he potu lulunga ʻoe Kolo ʻo Tevita. Pea naʻe monūʻia ʻa Hesekaia ʻi heʻene ngāue kotoa pē.
30Este mesmo Ezequias também tapou a fonte superior das águas de Giom, e as trouxe diretamente para o lado oeste da cidade de Davi. Ezequias prosperou em todas as suas obras.
31¶ Ka ko e meʻa ʻi he ngāue ʻae kau tangata fekau mei he houʻeiki ʻo Papilone, ʻaia naʻa nau fekau kiate ia ke fehuʻi kiate ia ʻi he meʻa mana naʻe fai ʻi he fonua, naʻe fakatukutukuʻi ia ʻe he ʻOtua, ke ʻahiʻahiʻi ia, koeʻuhi ke ne ʻilo ai ʻaia kotoa pē naʻe ʻi hono loto.
31No entanto, com respeito aos embaixadores dos príncipes da Babilônia, que enviaram a ele para inquirir sobre a maravilha que se fez na terra, Deus o deixou para testá-lo, para que pudesse conhecer tudo o que estava em seu coração.
32¶ Pea ko eni, ko hono toe ʻoe ngāue ʻa Hesekaia, mo ʻene angalelei, vakai, kuo tohi ia ʻi he tohi kikite ʻae palōfita ko ʻIsaia, ko e foha ʻo ʻAmosi, pea ʻi he tohi ʻoe ngaahi tuʻi ʻo Siuta mo ʻIsileli.
32Ora, o restante dos atos de Ezequias e as suas boas obras, eis que estão escritos na visão do profeta Isaías, filho de Amoz, no livro dos reis de Judá e de Israel.
33Pea naʻe mohe ʻa Hesekaia mo ʻene ngaahi tamai, pea nau tanu ia ʻi he fungani fonualoto ʻoe ngaahi foha ʻo Tevita: pea naʻe fai fakaʻapaʻapa kiate ia ʻa Siuta kotoa pē mo e kakai kotoa pē ʻo Selūsalema ʻi heʻene pekia. Pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe hono foha ko Manase.
33Ezequias descansou com seus pais, e eles o sepultaram na subida para os túmulos dos filhos de Davi. Todo o Judá e os habitantes de Jerusalém o honraram em sua morte. Manassés, seu filho, reinou em seu lugar.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.