เนหะมีย์ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1เมื่อสันบาลลัทได้ยินว่าเรากำลังสร้างกำแพง เขาโกรธและขุ่นเคืองอย่างยิ่ง จึงเยาะเย้ยชาวยิว
1Lorsque Sanballat apprit que nous rebâtissions la muraille, il fut en colère et très irrité.
2เขาพูดต่อหน้าพี่น้องของตนและกองทัพสะมาเรียว่า “ชาวยิวอ่อนแอพวกนี้กำลังทำอะไรกัน? จะสร้างป้อมป้องกันตัวหรือ? จะถวายเครื่องบูชาหรือ? จะทำเสร็จในวันเดียวหรือ? จะเอาหินที่ถูกเผาในกองซากพวกนั้นกลับมาใช้ได้อีกหรือ?”
2Il se moqua des Juifs, et dit devant ses frères et devant les soldats de Samarie: A quoi travaillent ces Juifs impuissants? Les laissera-t-on faire? Sacrifieront-ils? Vont-ils achever? Redonneront-ils vie à des pierres ensevelies sous des monceaux de poussière et consumées par le feu?
3โทบียาห์ ชาวอัมโมนซึ่งอยู่ข้างเขาพูดว่า “กำแพงหินที่พวกเขาสร้างนั่น แค่สุนัขจิ้งจอกขึ้นไปก็พังแล้ว!”
3Tobija, l’Ammonite, était à côté de lui, et il dit: Qu’ils bâtissent seulement! Si un renard s’élance, il renversera leur muraille de pierres!
4“พระเจ้าของพวกเรา โปรดฟังเถิด เพราะพวกเราถูกดูหมิ่น ขอให้คำเหยียดหยามของพวกเขาย้อนกลับไปตกที่ตัวพวกเขาเอง ขอให้พวกเขาถูกปล้นและตกเป็นเชลยในต่างแดน
4Écoute, ô notre Dieu, comme nous sommes méprisés! Fais retomber leurs insultes sur leur tête, et livre-les au pillage sur une terre où ils soient captifs.
5อย่าปกปิดความชั่วของพวกเขา อย่าให้บาปของพวกเขาถูกลบไปต่อหน้าพระองค์ เพราะพวกเขาดูหมิ่นคนที่กำลังก่อสร้าง”
5Ne pardonne pas leur iniquité, et que leur péché ne soit pas effacé de devant toi; car ils ont offensé ceux qui bâtissent.
6เราจึงสร้างกำแพงต่อ จนกำแพงทุกด้านเชื่อมถึงกันและสูงขึ้นถึงครึ่งหนึ่ง เพราะประชาชนตั้งใจทำงาน
6Nous rebâtîmes la muraille, qui fut partout achevée jusqu’à la moitié de sa hauteur. Et le peuple prit à cœur ce travail.
7แต่เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ ชาวอาหรับ ชาวอัมโมน และชาวอัชโดด ได้ยินว่าการซ่อมกำแพงเยรูซาเล็มคืบหน้าและช่องโหว่เริ่มปิดลง พวกเขาก็โกรธมาก
7Mais Sanballat, Tobija, les Arabes, les Ammonites et les Asdodiens, furent très irrités en apprenant que la réparation des murs avançait et que les brèches commençaient à se fermer.
8ต่างร่วมกันวางแผนจะมาต่อสู้กับเยรูซาเล็มและก่อความวุ่นวายในหมู่เรา
8Ils se liguèrent tous ensemble pour venir attaquer Jérusalem et lui causer du dommage.
9แต่พวกเราอธิษฐานต่อพระเจ้าของเรา และจัดยามเฝ้าระวังพวกเขาทั้งกลางวันและกลางคืน
9Nous priâmes notre Dieu, et nous établîmes une garde jour et nuit pour nous défendre contre leurs attaques.
10ชาวยูดาห์กล่าวว่า “คนขนของเริ่มหมดแรงแล้ว ซากปรักหักพังก็มากเหลือเกิน เราสร้างกำแพงต่อไม่ไหว”
10Cependant Juda disait: Les forces manquent à ceux qui portent les fardeaux, et les décombres sont considérables; nous ne pourrons pas bâtir la muraille.
11ฝ่ายศัตรูกล่าวว่า “พวกเขาจะไม่ทันรู้หรือเห็น จนกว่าเราจะบุกเข้าไปในหมู่พวกเขา ฆ่าพวกเขา และทำให้งานหยุดลง”
11Et nos ennemis disaient: Ils ne sauront et ne verront rien jusqu’à ce que nous arrivions au milieu d’eux; nous les tuerons, et nous ferons ainsi cesser l’ouvrage.
12เมื่อชาวยิวที่อาศัยอยู่ใกล้ศัตรูเหล่านั้นมา พวกเขาเตือนเราถึงสิบครั้งจากทุกแห่งว่า “ไม่ว่าพวกคุณจะหันไปทางไหน พวกเขาก็จะโจมตีเรา”
12Or les Juifs qui habitaient près d’eux vinrent dix fois nous avertir, de tous les lieux d’où ils se rendaient vers nous.
13ข้าพเจ้าจึงจัดยามไว้ในบริเวณต่ำที่สุดหลังกำแพง ตามจุดที่เปิดโล่ง จัดประชาชนตามครอบครัว ให้ถือดาบ หอก และธนู
13C’est pourquoi je plaçai, dans les enfoncements derrière la muraille et sur des terrains secs, le peuple par familles, tous avec leurs épées, leurs lances et leurs arcs.
14เมื่อมองดูแล้ว ข้าพเจ้าลุกขึ้นพูดกับชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และประชาชนที่เหลือว่า “อย่ากลัวพวกเขา! จงระลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม แล้วต่อสู้เพื่อพี่น้อง ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และบ้านของพวกคุณ”
14Je regardai, et m’étant levé, je dis aux grands, aux magistrats, et au reste du peuple: Ne les craignez pas! Souvenez-vous du Seigneur, grand et redoutable, et combattez pour vos frères, pour vos fils et vos filles, pour vos femmes et pour vos maisons!
15เมื่อศัตรูรู้ว่าเราทราบแผนแล้ว และพระเจ้าทำให้แผนของพวกเขาล้มเหลว พวกเราทุกคนก็กลับไปยังกำแพง ต่างกลับไปทำงานของตน
15Lorsque nos ennemis apprirent que nous étions avertis, Dieu anéantit leur projet, et nous retournâmes tous à la muraille, chacun à son ouvrage.
16ตั้งแต่นั้นมา ผู้รับใช้ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำงาน อีกครึ่งหนึ่งถือหอก โล่ ธนู และเสื้อเกราะถัก ส่วนผู้ปกครองอยู่ด้านหลังชาวยูดาห์ทั้งหมด
16Depuis ce jour, la moitié de mes serviteurs travaillaient, et l’autre moitié était armée de lances, de boucliers, d’arcs et de cuirasses. Les chefs étaient derrière toute la maison de Juda.
17คนที่สร้างกำแพงและคนขนของแบกของไปด้วย แต่ละคนใช้มือข้างหนึ่งทำงาน อีกข้างหนึ่งถืออาวุธ
17Ceux qui bâtissaient la muraille, et ceux qui portaient ou chargeaient les fardeaux, travaillaient d’une main et tenaient une arme de l’autre;
18ช่างก่อสร้างแต่ละคนคาดดาบไว้ข้างตัวขณะทำงาน ส่วนคนเป่าแตรอยู่ข้างข้าพเจ้า
18chacun d’eux, en travaillant, avait son épée ceinte autour des reins. Celui qui sonnait de la trompette se tenait près de moi.
19ข้าพเจ้าบอกชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และประชาชนที่เหลือว่า “งานนี้ใหญ่และกระจายไปทั่ว พวกเราอยู่ห่างกันตามแนวกำแพง
19Je dis aux grands, aux magistrats, et au reste du peuple: L’ouvrage est considérable et étendu, et nous sommes dispersés sur la muraille, éloignés les uns des autres.
20เมื่อได้ยินเสียงแตรตรงไหน ให้มารวมกับเราที่นั่น พระเจ้าของเราจะต่อสู้เพื่อเรา”
20Au son de la trompette, rassemblez-vous auprès de nous, vers le lieu d’où vous l’entendrez; notre Dieu combattra pour nous.
21เราจึงทำงานต่อ โดยประชาชนครึ่งหนึ่งถือหอกตั้งแต่รุ่งเช้าจนดาวปรากฏ
21C’est ainsi que nous poursuivions l’ouvrage, la moitié d’entre nous la lance à la main depuis le lever de l’aurore jusqu’à l’apparition des étoiles.
22ในเวลานั้นข้าพเจ้าบอกประชาชนด้วยว่า “ให้แต่ละคนพักอยู่ในเยรูซาเล็มกับผู้รับใช้ของตน จะได้เฝ้ายามให้เราในเวลากลางคืนและทำงานในเวลากลางวัน”
22Dans ce même temps, je dis encore au peuple: Que chacun passe la nuit dans Jérusalem avec son serviteur; faisons la garde pendant la nuit, et travaillons pendant le jour.
23ข้าพเจ้า พี่น้อง ผู้รับใช้ และทหารยามที่ติดตามข้าพเจ้า ไม่มีใครถอดเสื้อผ้า ทุกคนพกอาวุธไปด้วยเมื่อไปยังแหล่งน้ำ
23Et nous ne quittions point nos vêtements, ni moi, ni mes frères, ni mes serviteurs, ni les hommes de garde qui me suivaient; chacun n’avait que ses armes et de l’eau.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.