เนหะมีย์ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1เมื่อสันบาลลัทได้ยินว่าเรากำลังสร้างกำแพง เขาโกรธและขุ่นเคืองอย่างยิ่ง จึงเยาะเย้ยชาวยิว
1Now when Sanballat heard that we were rebuilding the wall, he was furious and filled with indignation. He ridiculed the Jews
2เขาพูดต่อหน้าพี่น้องของตนและกองทัพสะมาเรียว่า “ชาวยิวอ่อนแอพวกนี้กำลังทำอะไรกัน? จะสร้างป้อมป้องกันตัวหรือ? จะถวายเครื่องบูชาหรือ? จะทำเสร็จในวันเดียวหรือ? จะเอาหินที่ถูกเผาในกองซากพวกนั้นกลับมาใช้ได้อีกหรือ?”
2before his associates and the army of Samaria, saying, “What are these feeble Jews doing? Can they restore the wall by themselves? Will they offer sacrifices? Will they complete it in a day? Can they bring these burnt stones back to life from the mounds of rubble?”
3โทบียาห์ ชาวอัมโมนซึ่งอยู่ข้างเขาพูดว่า “กำแพงหินที่พวกเขาสร้างนั่น แค่สุนัขจิ้งจอกขึ้นไปก็พังแล้ว!”
3Then Tobiah the Ammonite, who was beside him, said, “If even a fox were to climb up on what they are building, it would break down their wall of stones!”
4“พระเจ้าของพวกเรา โปรดฟังเถิด เพราะพวกเราถูกดูหมิ่น ขอให้คำเหยียดหยามของพวกเขาย้อนกลับไปตกที่ตัวพวกเขาเอง ขอให้พวกเขาถูกปล้นและตกเป็นเชลยในต่างแดน
4Hear us, O God, for we are despised. Turn their scorn back upon their own heads, and let them be taken as plunder to a land of captivity.
5อย่าปกปิดความชั่วของพวกเขา อย่าให้บาปของพวกเขาถูกลบไปต่อหน้าพระองค์ เพราะพวกเขาดูหมิ่นคนที่กำลังก่อสร้าง”
5Do not cover up their iniquity or let their sin be blotted out from Your sight, for they have provoked the builders.
6เราจึงสร้างกำแพงต่อ จนกำแพงทุกด้านเชื่อมถึงกันและสูงขึ้นถึงครึ่งหนึ่ง เพราะประชาชนตั้งใจทำงาน
6So we rebuilt the wall until all of it was joined together up to half its height, for the people had a mind to work.
7แต่เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ ชาวอาหรับ ชาวอัมโมน และชาวอัชโดด ได้ยินว่าการซ่อมกำแพงเยรูซาเล็มคืบหน้าและช่องโหว่เริ่มปิดลง พวกเขาก็โกรธมาก
7When Sanballat and Tobiah, together with the Arabs, Ammonites, and Ashdodites, heard that the repair to the walls of Jerusalem was progressing and that the gaps were being closed, they were furious,
8ต่างร่วมกันวางแผนจะมาต่อสู้กับเยรูซาเล็มและก่อความวุ่นวายในหมู่เรา
8and all of them conspired to come and fight against Jerusalem and create a hindrance.
9แต่พวกเราอธิษฐานต่อพระเจ้าของเรา และจัดยามเฝ้าระวังพวกเขาทั้งกลางวันและกลางคืน
9So we prayed to our God and posted a guard against them day and night.
10ชาวยูดาห์กล่าวว่า “คนขนของเริ่มหมดแรงแล้ว ซากปรักหักพังก็มากเหลือเกิน เราสร้างกำแพงต่อไม่ไหว”
10Meanwhile, the people of Judah said: “The strength of the laborer fails, and there is so much rubble that we will never be able to rebuild the wall.”
11ฝ่ายศัตรูกล่าวว่า “พวกเขาจะไม่ทันรู้หรือเห็น จนกว่าเราจะบุกเข้าไปในหมู่พวกเขา ฆ่าพวกเขา และทำให้งานหยุดลง”
11And our enemies said, “Before they know or see a thing, we will come into their midst, kill them, and put an end to the work.”
12เมื่อชาวยิวที่อาศัยอยู่ใกล้ศัตรูเหล่านั้นมา พวกเขาเตือนเราถึงสิบครั้งจากทุกแห่งว่า “ไม่ว่าพวกคุณจะหันไปทางไหน พวกเขาก็จะโจมตีเรา”
12At that time the Jews who lived nearby came and told us ten times over, “Wherever you turn, they will attack us.”
13ข้าพเจ้าจึงจัดยามไว้ในบริเวณต่ำที่สุดหลังกำแพง ตามจุดที่เปิดโล่ง จัดประชาชนตามครอบครัว ให้ถือดาบ หอก และธนู
13So I stationed men behind the lowest sections of the wall, at the vulnerable areas. I stationed them by families with their swords, spears, and bows.
14เมื่อมองดูแล้ว ข้าพเจ้าลุกขึ้นพูดกับชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และประชาชนที่เหลือว่า “อย่ากลัวพวกเขา! จงระลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม แล้วต่อสู้เพื่อพี่น้อง ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และบ้านของพวกคุณ”
14After I had made an inspection, I stood up and said to the nobles, the officials, and the rest of the people, “Do not be afraid of them. Remember the Lord, who is great and awesome, and fight for your brothers, your sons and your daughters, your wives and your homes.”
15เมื่อศัตรูรู้ว่าเราทราบแผนแล้ว และพระเจ้าทำให้แผนของพวกเขาล้มเหลว พวกเราทุกคนก็กลับไปยังกำแพง ต่างกลับไปทำงานของตน
15When our enemies heard that we were aware of their scheme and that God had frustrated it, each of us returned to his own work on the wall.
16ตั้งแต่นั้นมา ผู้รับใช้ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำงาน อีกครึ่งหนึ่งถือหอก โล่ ธนู และเสื้อเกราะถัก ส่วนผู้ปกครองอยู่ด้านหลังชาวยูดาห์ทั้งหมด
16And from that day on, half of my servants did the work while the other half held spears, shields, bows, and armor. The officers stationed themselves behind all the people of Judah
17คนที่สร้างกำแพงและคนขนของแบกของไปด้วย แต่ละคนใช้มือข้างหนึ่งทำงาน อีกข้างหนึ่งถืออาวุธ
17who were rebuilding the wall. The laborers who carried materials worked with one hand and held a weapon with the other.
18ช่างก่อสร้างแต่ละคนคาดดาบไว้ข้างตัวขณะทำงาน ส่วนคนเป่าแตรอยู่ข้างข้าพเจ้า
18And each of the builders worked with his sword strapped at his side. But the trumpeter stayed beside me.
19ข้าพเจ้าบอกชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และประชาชนที่เหลือว่า “งานนี้ใหญ่และกระจายไปทั่ว พวกเราอยู่ห่างกันตามแนวกำแพง
19Then I said to the nobles, the officials, and the rest of the people: “The work is great and extensive, and we are spread out far from one another along the wall.
20เมื่อได้ยินเสียงแตรตรงไหน ให้มารวมกับเราที่นั่น พระเจ้าของเราจะต่อสู้เพื่อเรา”
20Wherever you hear the sound of the horn, rally to us there. Our God will fight for us!”
21เราจึงทำงานต่อ โดยประชาชนครึ่งหนึ่งถือหอกตั้งแต่รุ่งเช้าจนดาวปรากฏ
21So we continued the work, while half of the men held spears from the break of dawn until the stars came out.
22ในเวลานั้นข้าพเจ้าบอกประชาชนด้วยว่า “ให้แต่ละคนพักอยู่ในเยรูซาเล็มกับผู้รับใช้ของตน จะได้เฝ้ายามให้เราในเวลากลางคืนและทำงานในเวลากลางวัน”
22At that time I also said to the people, “Let every man and his servant spend the night inside Jerusalem, so that they can stand guard by night and work by day.”
23ข้าพเจ้า พี่น้อง ผู้รับใช้ และทหารยามที่ติดตามข้าพเจ้า ไม่มีใครถอดเสื้อผ้า ทุกคนพกอาวุธไปด้วยเมื่อไปยังแหล่งน้ำ
23So neither I nor my brothers nor my servants nor the guards with me changed out of our clothes; each carried his weapon, even to go for water.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.