มัทธิว 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1ในเวลานั้น วันสะบาโตวันหนึ่ง พระเยซูเดินผ่านทุ่งธัญพืช สาวกของพระองค์หิว จึงเริ่มเด็ดรวงกิน
1ထို ကာလ အခါ ယေရှု သည် ဥပုသ်နေ့ ၌ ဂျုံ စပါးလယ်ကွက်တို့ကို ရှောက်ကြွ တော်မူလျှင်၊ တပည့် တော်တို့သည် ဆာမွတ် သောကြောင့် စပါး အသီးအနှံကို ဆွတ် ၍ စား ကြ၏။
2เมื่อพวกฟาริสีเห็น ก็กล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ สาวกของท่านกำลังทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำในวันสะบาโต”
2ဖာရိရှဲ တို့သည်မြင် လျှင်၊ ကိုယ်တော် ၏ တပည့် တို့သည် ဥပုသ်နေ့ ၌ မ ပြု အပ် သောအမှု ကို ပြု ကြပါသည် တကားဟု လျှောက် ကြသော်၊
3แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับคนที่อยู่กับเขาหิว
3ကိုယ်တော် က ဒါဝိဒ် သည် မိမိ အဘော် တို့နှင့်တကွ မွတ်သိပ် သောအခါ ၊
4เขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า และกินขนมปังถวาย ซึ่งเขาและคนที่อยู่กับเขาไม่ได้รับอนุญาตให้กิน มีเพียงปุโรหิตเท่านั้นที่กินได้?
4ဘုရားသခင် ၏ အိမ် တော်သို့ ဝင် ၍ မိမိ မ စားအပ်၊ မိမိ အဘော် မ စား အပ်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် တို့သာ စား အပ်သော ရှေ့ တော်မုန့် ကို စား သည်အကြောင်းကို သင်တို့သည် မ ဘတ် ဘူးသလော။
5หรือพวกคุณไม่เคยอ่านในธรรมบัญญัติหรือว่า ในวันสะบาโต พวกปุโรหิตในพระวิหารทำให้วันสะบาโตไม่บริสุทธิ์ แต่ก็ไม่มีความผิด?
5ယဇ် ပုရောဟိတ်တို့သည်လည်း ဗိမာန် တော်တွင် ဥပုသ်နေ့ ၌ ဥပုသ် ပျက်သော်လည်း ၊ မပြစ် မသင့်သည်ကို ပညတ္တိ ကျမ်း၌ မ ဘတ် ဘူးသလော။
6แต่เราบอกพวกคุณว่า ที่นี่มีผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าพระวิหาร
6ငါဆို သည်ကား၊ ဤ အရပ်၌ ဗိမာန် တော်ထက် သာ၍ကြီးမြတ်သောအရာရှိ ၏။
7ถ้าพวกคุณรู้ว่าคำนี้หมายความว่าอย่างไร ‘เราปรารถนาความเมตตา ไม่ใช่เครื่องบูชา’ พวกคุณก็คงไม่กล่าวโทษคนที่ไม่มีความผิด
7ယဇ် ပူဇော်ခြင်းအကျင့်ထက် သနား ခြင်းကရုဏာအကျင့်ကို ငါနှစ်သက် ၏ဟူသော ကျမ်းစကားကို သင်တို့သည် နားလည် လျှင် ၊ အပြစ် ကင်းသောသူ တို့ကို အပြစ် မ တင် မစီရင်ကြပြီ။
8เพราะบุตรมนุษย์เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต”
8လူ သား သည် ဥပုသ်နေ့ ကို အစိုးရ သည် ဟု မိန့်တော်မူ၏။
9พระองค์ออกจากที่นั่น และเข้าไปในธรรมศาลาแห่งนั้น
9ထို အရပ်မှ ကြွ ၍ တရားစရပ် သို့ ဝင် တော်မူ၏။ လက် တစ်ဘက်သေ သောသူ တစ်ယောက်ရှိ သည်ဖြစ်၍၊
10ที่นั่นมีชายคนหนึ่งมือข้างหนึ่งลีบ พวกเขาถามพระองค์ว่า “ในวันสะบาโต อนุญาตให้รักษาคนหรือไม่?” เพื่อจะได้กล่าวหาพระองค์
10လူအချို့တို့က၊ ဥပုသ်နေ့ ၌ ရောဂါကို ငြိမ်း စေအပ် သလောဟု ကိုယ်တော် ၌အပြစ်တင် ခွင့်ကို ရှာ၍ မေး လျှောက် ကြ၏။
11พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าใครในพวกคุณมีแกะอยู่ตัวหนึ่ง แล้วมันตกลงในหลุมในวันสะบาโต เขาจะไม่จับมันและยกขึ้นมาหรือ?
11ကိုယ်တော် ကလည်း ၊ မိမိ၌ သိုး တစ် ကောင်တည်းရှိ ၍ ထို သိုးသည် ဥပုသ်နေ့ ၌ တွင်း ထဲသို့ ကျ လျှင် ၊ မ ဆွဲ မတင်ဘဲ နေမည့်သူတစ်စုံတစ်ယောက်မျှ သင် တို့တွင် ရှိ သလော။
12มนุษย์มีค่ามากกว่าแกะสักเพียงใด! ดังนั้น ในวันสะบาโต อนุญาตให้ทำความดี”
12လူ သည် သိုး ထက်အလွန် မြတ် ပေ၏။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့ ၌ ကျေးဇူး ပြု အပ် သည် ဟု ပြန်ပြောတော်မူပြီးမှ၊
13แล้วพระองค์กล่าวกับชายคนนั้นว่า “ยื่นมือออกมา” เขาก็ยื่นมือออก และมือของเขาก็กลับเป็นปกติดีเหมือนอีกข้าง
13ထို သူအား ၊ သင် ၏လက် ကိုဆန့် လော့ ဟု မိန့် တော်မူ၍ ၊ သူသည် မိမိလက်ကိုဆန့် လျှင် ထိုလက်သည် လက်တစ်ဘက် ကဲ့သို့ ပကတိ ဖြစ်လေ၏။
14แต่พวกฟาริสีออกไป และวางแผนกันว่าจะกำจัดพระองค์อย่างไร
14ထိုအခါ ဖာရိရှဲ တို့သည် ထွက် ၍ ကိုယ်တော် ကို အဘယ်သို့ဖျက်ဆီး ရအံ့နည်းဟု တိုင်ပင် ကြ၏။
15เมื่อพระเยซูรู้เรื่องนั้น พระองค์จึงหลบไปจากที่นั่น ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์ และพระองค์รักษาพวกเขาทุกคน
15ယေရှု သည်သိ တော်မူလျှင် ၊ အခြား သို့ပြောင်း ကြွ၍ များစွာ သောလူ အပေါင်းတို့သည် နောက် တော်သို့ လိုက်ကြသဖြင့် ၊ သူ တို့၏ အနာ ရောဂါရှိသမျှ တို့ကို ငြိမ်းစေတော်မူ၏။
16และกำชับพวกเขาไม่ให้เปิดเผยเรื่องพระองค์
16ထိုသူ တို့သည် သိတင်းတော်ကို မ ဖွင့် ရ မည်အကြောင်း ပညတ် တော်မူ၏။
17เพื่อให้สิ่งที่กล่าวผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะสำเร็จเป็นจริงว่า
17ထိုအကြောင်းအရာကား၊ ပရောဖက် ဟေရှာယ ၏ နှုတ်ထွက် ပြည့်စုံ မည်အကြောင်း တည်း။ နှုတ်ထွက် အချက်ဟူမူကား၊
18“นี่คือผู้รับใช้ของเรา ผู้ที่เราเลือกไว้ ผู้เป็นที่รักของเรา ผู้ที่จิตวิญญาณของเราพอใจอย่างยิ่ง เราจะวางพระวิญญาณของเราบนพระองค์ พระองค์จะประกาศความยุติธรรมแก่ชนชาติต่าง ๆ
18ငါရွေးချယ် သော ငါ့ ကျွန် ရင်း၊ ငါ နှစ်သက် မြတ်နိုး သောသူ ကိုကြည့်ရှု လော့။ ထိုသူ ၏အပေါ် ၌ငါ့ ဝိညာဉ် ကို ငါတည် စေမည်။ သူသည် လူ အမျိုးမျိုးတို့ကို တရား ပေး လိမ့်မည်။
19พระองค์จะไม่โต้เถียง และไม่ร้องเสียงดัง และจะไม่มีใครได้ยินเสียงของพระองค์ตามถนน
19ငြင်းခုံ ခြင်း၊ ဟစ်ကြော် ခြင်းကို မ ပြုမူ၍၊ လမ်း ခရီး၌ သူ ၏အသံ ကို အဘယ်သူ မျှမကြား စေရ။
20ต้นอ้อที่ช้ำแล้ว พระองค์จะไม่หัก และไส้ตะเกียงที่ยังมีควันกรุ่น พระองค์จะไม่ดับ จนกว่าพระองค์จะนำความยุติธรรมไปสู่ชัยชนะ
20နင်းနယ် လျက်ရှိသော ကျူပင် ကိုမ ချိုး ၊ မီးခိုး များသော မီးစာ ကိုမ သတ် ။ တရား သည် အောင်မြင် ခြင်းသို့ ရောက် မည်အကြောင်း စီရင်လိမ့်မည်။
21ชนชาติต่าง ๆ จะฝากความหวังไว้ในนามของพระองค์”
21သူ ၏နာမ ကိုလည်း လူ အမျိုးမျိုးတို့သည် ကိုးစား ကြလိမ့်မည်ဟု ဟောထားသတည်း။
22แล้วมีคนพาชายคนหนึ่งที่ถูกปีศาจสิง ซึ่งทั้งตาบอดและเป็นใบ้ มาหาพระองค์ พระองค์รักษาเขา จนชายคนนั้นทั้งพูดและมองเห็นได้
22ထိုအခါ နတ်ဆိုးစွဲ သောလူကန်း လူအ တစ်ယောက်ကို အထံ တော်သို့ဆောင်ခဲ့ ကြလျှင်၊ ထိုလူကန်း လူအသည် မျက်စိမြင် ၍ စကားပြော နိုင်အောင်ကယ်မ တော်မူ၏။
23ฝูงชนทั้งหมดประหลาดใจ และพูดว่า “คนนี้จะใช่บุตรของดาวิดหรือ?”
23လူအစုအဝေး အပေါင်း တို့သည်မိန်းမော တွေဝေ၍ ဤသူ သည် ဒါဝိဒ် ၏သား တော်ဖြစ် လိမ့်မည်လော ဟု ပြောဆို ကြ၏။
24แต่เมื่อพวกฟาริสีได้ยิน ก็พูดว่า “คนนี้ขับปีศาจออกได้ก็เพราะเบเอลเซบูล เจ้าแห่งปีศาจเท่านั้น”
24ဖာရိရှဲ တို့သည်ကြား လျှင် ၊ ဤသူ သည် နတ်ဆိုး မင်း ဗေလဇေဗုလ ကိုအမှီပြု ၍သာ နတ်ဆိုး တို့ကို နှင်ထုတ် သည်ဟုဆို ကြ၏။
25พระเยซูรู้ความคิดของพวกเขา จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “อาณาจักรทุกอาณาจักรที่แตกแยกกันเองย่อมพินาศ และเมืองหรือบ้านทุกแห่งที่แตกแยกกันเองก็ตั้งอยู่ไม่ได้
25ယေရှုသည် ထိုသူ တို့၏စိတ် ကို သိ တော်မူသည်ဖြစ်၍၊ တိုင်း နိုင်ငံမည်သည်ကား ၊ မိမိ နှင့်မသင့်မတင့် ကွဲပြား လျှင် ပျက်စီး ခြင်းသို့ရောက်လိမ့်မည်။ မြို့ ရွာဖြစ်စေ ၊ အိမ် ဖြစ်စေ၊ မိမိ နှင့်မသင့်မတင့် ကွဲပြား လျှင် မ တည် နိုင်ရာ။
26ถ้าซาตานขับซาตานออก เขาก็แตกแยกกับตนเอง แล้วอาณาจักรของเขาจะตั้งอยู่ได้อย่างไร?
26စာတန် သည်လည်း စာတန် ကိုနှင်ထုတ် သည်မှန်လျှင် ၊ သူသည်မိမိ နှင့်ကွဲပြား ၏။ သူ ၏နိုင်ငံ သည် အဘယ်သို့ တည် နိုင်မည်နည်း။
27ถ้าเราขับปีศาจด้วยอำนาจของเบเอลเซบูล แล้วลูกของพวกคุณขับพวกมันด้วยอำนาจของใคร? เพราะฉะนั้น พวกเขาจะเป็นผู้ตัดสินพวกคุณ
27ငါ သည် ဗေလဇေဗုလ ကိုအမှီပြု ၍ နတ်ဆိုး တို့ကိုနှင်ထုတ် သည်မှန်လျှင် ၊ သင် တို့၏သား တို့သည် အဘယ်သူ ကိုအမှီပြု ၍နှင်ထုတ် ကြသနည်း။ ထိုကြောင့် သူ တို့သည်သင် တို့အား တရား စီရင်သောသူဖြစ် ကြလိမ့်မည်။
28แต่ถ้าเราขับปีศาจด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า อาณาจักรของพระเจ้าก็มาถึงพวกคุณแล้ว
28ငါ သည် ဘုရားသခင် ၏ဝိညာဉ် တော်ကိုအမှီပြု ၍နတ်ဆိုး တို့ကို နှင်ထုတ် သည်မှန်လျှင် ၊ အကယ်စင်စစ် သင် တို့၌ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော်တည်ချိန်ရောက် လေပြီ။
29หรือคนหนึ่งจะเข้าไปในบ้านของคนที่มีกำลังมาก และปล้นทรัพย์ของเขาได้อย่างไร ถ้าไม่มัดคนที่มีกำลังมากเสียก่อน? แล้วจึงจะปล้นบ้านของเขาได้
29သူရဲ ကို ရှေးဦးစွာ မ ချည် မနှောင်လျှင် ၊ အဘယ်သူ သည်သူရဲ အိမ် သို့ ဝင် ၍ သူ ၏ဥစ္စာ ကို လုယူ နိုင် အံ့နည်း။ သူရဲကို ချည်နှောင်ပြီးမှ သူ ၏အိမ် ကို လုယူ နိုင်၏။
30“ผู้ที่ไม่อยู่ฝ่ายเรา ก็ต่อต้านเรา และผู้ที่ไม่รวบรวมกับเรา ก็ทำให้กระจัดกระจาย
30ငါ့ ဘက်၌ မ နေ သောသူ သည် ငါ့ ရန်ဘက် ဖြစ် ၏။ ငါ နှင့်အတူ မ စု မသိမ်းသောသူ သည် ကြဲဖြန့် သောသူ ဖြစ်၏။
31เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า บาปและคำหมิ่นประมาททุกอย่างของมนุษย์จะได้รับการยกโทษ แต่การหมิ่นประมาทพระวิญญาณจะไม่ได้รับการยกโทษ
31ထိုကြောင့် ငါဆို သည်ကား၊ ပြစ်မှားသောအပြစ် ၊ ဘုရားကိုကဲ့ရဲ့ သောအပြစ်အမျိုးမျိုး တို့နှင့် လွတ် စေ ခြင်းအခွင့်ကို လူ တို့သည် ရနိုင်ကြ၏။ ဝိညာဉ် တော်ကို ကဲ့ရဲ့ သောအပြစ်နှင့်လွတ် စေခြင်းအခွင့်ကို လူတို့သည် မ ရနိုင်ကြ။
32ผู้ใดกล่าวคำต่อต้านบุตรมนุษย์ ผู้นั้นจะได้รับการยกโทษ แต่ผู้ใดกล่าวต่อต้านพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้นั้นจะไม่ได้รับการยกโทษ ทั้งในยุคนี้และยุคที่จะมา
32လူ သား ကို နှုတ် ဖြင့်ပြစ်မှား သောသူ ၏အပြစ်ကိုလည်းလွှတ် နိုင်၏။ သန့်ရှင်း သောဝိညာဉ် တော်ကို နှုတ်ဖြင့် ပြစ်မှား သောသူ ၏အပြစ်ကို ယခု ဘဝ နောင် ဘဝ၌ မ လွှတ် နိုင်။
33“ถ้าจะทำให้ต้นไม้ดี ก็จงทำให้ผลของมันดีด้วย หรือถ้าจะทำให้ต้นไม้เลว ก็จงทำให้ผลของมันเลวด้วย เพราะจะรู้จักต้นไม้ได้จากผลของมัน
33အသီး အားဖြင့် အပင် ၏သဘောထင်ရှား သည်ဖြစ်၍ ၊ အသီး ကောင်း လျှင် အပင် ကောင်း သည်ဟု ဆို ကြလော့။ အသီး မကောင်း လျှင် အပင် မကောင်း ဟု ဆို ကြလော့။
34พวกลูกงูพิษ พวกคุณเป็นคนชั่ว แล้วจะพูดสิ่งดีได้อย่างไร? เพราะสิ่งใดเต็มอยู่ในใจ ปากก็พูดสิ่งนั้นออกมา
34အချင်းမြွေဆိုး အမျိုး တို့၊ အဆိုး ဖြစ် လျက် ကောင်း သောစကားကို အဘယ်သို့ ပြော နိုင် မည်နည်း။ စိတ် နှလုံးအပြည့် ရှိသည်အတိုင်း နှုတ် မြွက် တတ်၏။
35คนดีนำสิ่งดีออกมาจากคลังดีของตน และคนชั่วนำสิ่งชั่วออกมาจากคลังชั่วของตน
35ကောင်း သောသူ သည် ကောင်း သောစိတ်နှလုံးဘဏ္ဍာတိုက် ထဲက ကောင်း သောအရာတို့ကို ထုတ်ဘော် တတ်၏။ မကောင်း သောသူ သည် မကောင်း သောဘဏ္ဍာတိုက် ထဲက မကောင်း သောအရာတို့ကို ထုတ်ဘော် တတ်၏။
36เราบอกพวกคุณว่า คำพูดที่ไร้ประโยชน์ทุกคำที่มนุษย์พูด พวกเขาจะต้องรับผิดชอบต่อคำนั้นในวันพิพากษา
36ငါ ဆိုသည်ကား ၊ လူ တို့သည် အကျိုးမဲ့ သောစကား ကို ပြော သမျှ အတွက် ၊ တရား ဆုံးဖြတ်သောနေ့ ၌ စစ်ကြောခြင်းကို ခံရ ကြလတံ့။ သင့် စကား များအားဖြင့် သင်သည်အပြစ် လွတ်လိမ့်မည်။
37เพราะคำพูดของเจ้า เจ้าจะได้รับความชอบธรรม และเพราะคำพูดของเจ้า เจ้าจะถูกตัดสินว่ามีความผิด”
37သို့မဟုတ် သင့် စကား များအားဖြင့် အပြစ် စီရင်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည် ဟု မိန့်တော်မူ၏။
38แล้วอาลักษณ์และฟาริสีบางคนตอบพระองค์ว่า “อาจารย์ พวกเราต้องการเห็นหมายสำคัญจากท่าน”
38ထိုအခါ အချို့ သောကျမ်းပြု ဆရာနှင့် ဖာရိရှဲ တို့က၊ အရှင် ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော် ပြတော်မူသော နိမိတ် လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ခုကို မြင် ချင် ပါသည်ဟု လျှောက် ကြလျှင်၊
39แต่พระองค์ตอบพวกเขาว่า “คนรุ่นที่ชั่วร้ายและล่วงประเวณีแสวงหาหมายสำคัญ แต่จะไม่มีหมายสำคัญใดให้แก่คนรุ่นนี้ นอกจากหมายสำคัญของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ
39ကိုယ်တော်က ဆိုးညစ် ၍ မျောက်မထား သောအမျိုး သည် နိမိတ် လက္ခဏာကို တောင်း သည်မှာ၊ ပရောဖက် ယောန ၏ နိမိတ် လက္ခဏာမှတစ်ပါး အဘယ် လက္ခဏာ ကိုမျှ သူ တို့အားမပြ ရာ။
40เพราะโยนาห์อยู่ในท้องของปลาขนาดใหญ่สามวันสามคืนฉันใด บุตรมนุษย์ก็จะอยู่ในใจกลางแผ่นดินโลกสามวันสามคืนฉันนั้น
40ယောန သည်ငါး ကြီးဝမ်း ထဲမှာ သုံး ရက်နေ ရသကဲ့သို့ ၊ လူ သား သည် မြေကြီး ထဲမှာ သုံး ရက်နေ ရလတံ့။
41ชาวนีนะเวห์จะยืนขึ้นในวันพิพากษาพร้อมกับคนรุ่นนี้ และจะกล่าวโทษคนรุ่นนี้ เพราะพวกเขากลับใจเมื่อได้ยินการประกาศของโยนาห์ และที่นี่มีผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าโยนาห์
41တရား ဆုံးဖြတ်တော်မူသောအခါ ၊ နိနေဝေ မြို့သား တို့သည် ဤ လူမျိုး တစ်ဘက်၌ ထ ၍အရှုံးခံ စေလတံ့။ အကြောင်းမူကား ၊ ထိုမြို့သားတို့သည် ယောန ဟောပြော သောစကားကြောင့် နောင်တရ ကြ၏။ ဤ အရပ်၌ ကား၊ ယောန ထက် သာ၍ကြီးမြတ်သောသူရှိ၏။
42ราชินีแห่งทิศใต้จะลุกขึ้นในวันพิพากษาพร้อมกับคนรุ่นนี้ และจะกล่าวโทษคนรุ่นนี้ เพราะนางมาจากสุดปลายแผ่นดินโลกเพื่อฟังปัญญาของซาโลมอน และที่นี่มีผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าซาโลมอน
42တရား ဆုံးဖြတ်တော်မူသောအခါ တောင် ပြည်ကို အစိုးရသောမိဖုရား သည်၊ ဤ လူမျိုး တစ်ဘက်၌ ထ ၍ အရှုံးခံ စေလတံ့။ အကြောင်းမူကား ၊ ထိုမိဖုရားသည် ရှောလမုန် မင်းကြီး၏ပညာ စကားကို နားထောင် ခြင်းငှာမြေကြီး စွန်း မှ လာ ၏။ ဤ အရပ်၌ကား၊ ရှောလမုန် ထက် သာ၍ကြီးမြတ်သောသူရှိ၏။
43“เมื่อวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ออกจากมนุษย์ มันผ่านไปตามที่แห้งแล้งไม่มีน้ำ เพื่อแสวงหาที่พัก แต่หาไม่พบ
43ညစ်ညူး သောနတ် သည် လူ ထဲက ထွက် လျှင် ၊ ခြောက်ကပ် သောအရပ် တို့၌လည် ၍ ငြိမ်ဝပ် ခြင်းကို ရှာ တတ်၏။
44แล้วมันพูดว่า ‘เราจะกลับไปบ้านของเราที่เราออกมา’ เมื่อกลับมา มันพบว่าบ้านนั้นว่าง กวาดสะอาด และจัดเป็นระเบียบ
44မ တွေ့ လျှင် ငါ သည်ထွက်ခဲ့ သော နေမြဲအိမ် သို့ ပြန် ရဦးမည်ဟုဆို ၍ ၊ ရောက် သောအခါထိုအိမ်သည် လွတ်လပ် ၍ သုတ်သင် ပြင်ဆင်လျက်ရှိသည်ကိုတွေ့ သော်၊
45แล้วมันก็ไปพาวิญญาณอื่นอีกเจ็ดตนที่ชั่วร้ายกว่ามันมา พวกมันเข้าไปอาศัยอยู่ที่นั่น สภาพสุดท้ายของคนนั้นจึงเลวร้ายกว่าตอนแรก คนรุ่นชั่วนี้ก็จะเป็นเช่นนั้นด้วย”
45မိမိ ထက်သာ၍ညစ်ညူး သော နတ်ဆိုး ခုနစ် ယောက်ကိုခေါ် ပြီးလျှင် ထို လူထဲသို့ဝင် ၍နေ ကြ၏။ ထို လူ နောက် ဖြစ် ဟန်သည် ရှေ့ ဖြစ်ဟန်ထက် သာ၍ဆိုး ၏။ ဆိုးညစ် သောဤ လူမျိုး ၌ ထိုနည်းတူ ဖြစ် လတံ့ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
46ขณะที่พระองค์ยังกล่าวกับฝูงชนอยู่ มารดาและพี่น้องของพระองค์ก็มายืนอยู่ข้างนอก ต้องการพูดกับพระองค์
46ထိုသို့ ပရိသတ် တို့အား ဟော တော်မူစဉ် တွင်၊ မယ်တော် နှင့် ညီ တော်တို့သည် နှုတ်ဆက် လို ၍ ပြင် မှာ ရပ် နေကြ၏။
47มีคนหนึ่งบอกพระองค์ว่า “ดูสิ มารดาและพี่น้องของท่านยืนอยู่ข้างนอก ต้องการพูดกับท่าน”
47လူ တစ်ယောက်ကလည်း ၊ မယ်တော် နှင့် ညီ တော်တို့သည် ကိုယ်တော် နှင့်နှုတ်ဆက် လို ၍ ပြင် မှာ ရပ် နေ ကြပါ၏ဟုလျှောက် လျှင်၊
48แต่พระองค์ตอบคนที่พูดกับพระองค์ว่า “ใครคือแม่ของเรา? ใครคือพี่น้องของเรา?”
48ကိုယ်တော်က၊ ငါ့ အမိ ၊ ငါ့ ညီ ကား အဘယ်သူ နည်း ဟု မေး တော်မူ၏။
49พระองค์ยื่นมือไปทางสาวกของพระองค์ และกล่าวว่า “นี่คือแม่และพี่น้องของเรา!
49လက် တော်ကိုလည်းဆန့် ၍ တပည့် တော်တို့ကို ညွှန်လျက်၊ ဤသူတို့သည် ငါ့ အမိ ၊ ငါ့ ညီ ပေတည်း။
50เพราะผู้ใดทำตามพระประสงค์ของพระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ ผู้นั้นคือพี่น้องชาย พี่น้องหญิง และแม่ของเรา”
50ကောင်းကင် ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ အဘ ၏အလို တော်ကိုဆောင် သောသူ သည် ငါ့ ညီ ၊ ငါ့နှမ ၊ ငါ့အမိ ဖြစ် သတည်း ဟု မိန့် တော်မူ၏။
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.