เลวีนิติ 23
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
1Angraeng mah Mosi khaeah,
2“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศให้เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ มีดังต่อไปนี้ นี่คือเทศกาลตามกำหนดของเรา
2Israel kaminawk khaeah, Angraeng ih poih ninawk, Kai ih hae poih ninawk loe, kaciim amkhuenghaih niah oh, tiah taphong ah.
3“‘จงทำงานหกวัน แต่วันที่เจ็ดเป็นวันสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นวันชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด วันนั้นเป็นสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์ในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
3Ni tarukto thung toksah oh; toe ni sarihto ni loe anghakhaih Sabbath niah oh, kaciim amkhuenghaih niah oh pongah, tih tok doeh sah o hmah; na oh o haih ahmuen boih loe Angraeng ih Sabbath niah oh.
4“‘ต่อไปนี้คือเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศตามเวลาที่กำหนด
4Atue phak naah nangcae mah taphong han ih, kaciim amkhuenghaih hoi Angraeng ih poih ninawk loe,
5วันที่สิบสี่ของเดือนแรก ตอนเย็น เป็นเทศกาลปัสกาของพระยาห์เวห์
5khrah tangsuek, ni hatlai palito na ni, duembang loe Angraeng loihhaih niah oh.
6วันที่สิบห้าของเดือนเดียวกันเป็นเทศกาลขนมปังไม่ใส่ยีสต์ถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าต้องกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เจ็ดวัน
6To ih akhrah hatlai pangato haih ni loe, taeh thuh ai ih takaw hoiah Angraeng khaeah sak ih poih ah oh; ni sarihto thung taeh thuh ai ih takaw to caa oh.
7ในวันแรกพวกเจ้าต้องมีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และห้ามทำงานตามปกติ
7Ni hmaloe koek ah toksah ai, kaciim amkhuenghaih to sah oh.
8ตลอดเจ็ดวันพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ และในวันที่เจ็ดให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ’”
8Ni sarihto thung Angraeng khaeah hmai angbawnhaih to sah oh; sarihto ni loe kaciim amkhuenghaih niah oh pongah, toksah o hmah, tiah a thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
9พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
9Angraeng mah Mosi khaeah,
10“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่เราจะมอบให้ และเก็บเกี่ยวผลผลิตของแผ่นดินนั้นแล้ว จงนำฟ่อนรวงแรกจากผลเก็บเกี่ยวของพวกเจ้ามาให้ปุโรหิต
10Israel kaminawk khaeah hae tiah thui paeh; kang paek ih prae thungah na kun o moe, cang na aah o naah, na aah o tangsuek ih cangqui to qaima khaeah sin oh.
11ปุโรหิตจะโบกฟ่อนนั้นถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ เพื่อให้พวกเจ้าเป็นที่ยอมรับ เขาต้องโบกถวายในวันถัดจากวันสะบาโต
11Na paek ih hmuen to talawk hanah, qaima mah cangqui to Angraeng hmaa ah ahaek tih, qaima mah Sabbath ni pacoeng, khawnbang ah ahaek tih.
12ในวันที่พวกเจ้าโบกฟ่อนนั้นถวาย จงถวายลูกแกะตัวผู้ไม่มีตำหนิอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์
12Cangqui to ahaek moe, na paekhaih niah, coek koi kaom ai saningto kaom tuucaa hoiah Angraeng khaeah angbawnhaih to sah oh.
13เครื่องบูชาจากธัญพืชที่ถวายพร้อมกันต้องเป็นแป้งเนื้อละเอียดสองในสิบเอฟาห์ ผสมน้ำมัน เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์ และเครื่องดื่มถวายที่ถวายพร้อมกันต้องเป็นเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน
13Cang hoi angbawnhaih sak naah, situi hoi atok tangcae kahoih takaw dip ephah hato thungah hnetto, Angraeng khaeah hmuihoih ah paek hanah, hmai angbawnhaih to sah ah; naek koi paek hanah misurtui hint palito thungah maeto paek ah.
14พวกเจ้าห้ามกินขนมปัง ธัญพืชคั่ว หรือธัญพืชสด จนกว่าจะถึงวันนั้นและได้นำของถวายมาถวายแด่พระเจ้าของพวกเจ้าแล้ว นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้าในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
14Na Sithaw khaeah paekhaih ni pha ai karoek to, takaw maw, to tih ai boeh loe haek ih cang maw, to tih ai boeh loe aan kahingnawk to caa o hmah; hae loe na oh o haih ahmuen kruek ah, angzo han koi na caanawk khaeah dungzan ah paek ih lok ah oh.
15“‘พวกเจ้าต้องนับตั้งแต่วันถัดจากวันสะบาโต คือวันที่นำฟ่อนของถวายที่โบกถวายมา ให้ครบเจ็ดสะบาโต
15Ahaek moe, paek koi cangqui sinhaih ni, Sabbath ni pacoeng, khawnbang ni hoi kamtong, Sabbath ni sarihto kroek ah.
16แล้วนับต่อไปจนถึงวันถัดจากสะบาโตที่เจ็ด รวมเป็นห้าสิบวัน จากนั้นจงถวายเครื่องบูชาจากธัญพืชชุดใหม่แด่พระยาห์เวห์
16Sabbath ni pacoeng, khawnbang hoi kamtong, ni qui pangato kroek pacoengah, Angraeng khaeah cang kangtha to paek ah.
17พวกเจ้าต้องนำขนมปังสองก้อนจากที่อยู่อาศัยมาเป็นของถวายที่โบกถวาย ขนมปังนั้นทำจากแป้งเนื้อละเอียดสองในสิบเอฟาห์ และอบโดยใส่ยีสต์ เพื่อเป็นผลผลิตแรกถวายแด่พระยาห์เวห์
17Angraeng hanah athai tangsuek thingthai, taeh hoi abaeh ih kahoih takaw ephah hato thungah hnetto, ahaek moe, paek koi takaw kae hnetto ah sah ah loe, nangmacae im hoiah sin oh.
18พร้อมกับขนมปังนั้น พวกเจ้าต้องนำลูกแกะไม่มีตำหนิอายุหนึ่งปีเจ็ดตัว โคหนุ่มหนึ่งตัว และแกะตัวผู้สองตัวมาถวาย ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ พร้อมกับเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มถวาย เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟ มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
18To takaw hoi nawnto coek koi kaom ai, saningto kaom tuucaa sarihto, saning kanawk maitaw tae maeto, tuu tae hnetto paek oh; Angraeng khaeah paek hanah hmai hoi thlaek ih hmuihoih, takaw angbawnhaih hoi naek koi angbawnhaih loe, Angraeng hmaa ah sak ih hmai angbawnhaih ah oh.
19จงถวายแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาบาป และลูกแกะตัวผู้สองตัวอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาสันติสุข
19To pacoengah zae angbawnhaih sak hanah maeh caa maeto, angdaeh angbawnhaih sak hanah, saningto kaom, tuucaa hnetto paek ah.
20ปุโรหิตจะโบกขนมปังจากผลผลิตแรกพร้อมกับลูกแกะสองตัว เป็นของถวายที่โบกถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ สิ่งเหล่านี้จะเป็นของศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์สำหรับปุโรหิต
20Qaima mah Angraeng hmaa ah tuucaa hnetto, athai tangsuek thingthai hoi sak ih takaw hoi nawnto ahaek ueloe, ahaek angbawnhaih to sah tih; to tiah paek ih hmuen loe qaima han, Angraeng hmaa ah kaciim hmuen paekhaih ah oh.
21ในวันเดียวกันนั้น พวกเจ้าต้องประกาศให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และห้ามทำงานตามปกติ นี่เป็นกฎถาวรในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้า
21To na niah karai tok to sah o hmah, kaciim amkhuenghaih ni, tiah taphong oh; na oh o haih ahmuen kruekah, hae loe angzo han koi na caanawk hanah, dungzan ah paek ih lok ah oh.
22“‘เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวผลผลิตจากแผ่นดิน อย่าเก็บเกี่ยวจนหมดถึงขอบแปลง และอย่าเก็บสิ่งที่ตกหล่นจากการเก็บเกี่ยว จงเหลือไว้ให้คนยากจนและคนต่างถิ่น เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’”
22Na prae thung ih cang na aah o naah, lawk taki ah kaom cangnawk to aat o boih hmah, cangqui doeh anghmat ai ah akhui o boih hmah; kamtang hoi angvinnawk hanah caeh o taak ah; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh, tiah a thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
23พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
23Angraeng mah Mosi khaeah,
24“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘ในวันที่หนึ่งของเดือนที่เจ็ด พวกเจ้าต้องหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นวันระลึกด้วยเสียงแตร และเป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์
24Israel kaminawk khaeah hae tiah thui paeh; Khrah sarihto haih, ni hmaloe koek loe, Sabbath ni, mongkah uenghaih ni hoi kaciim amkhuenghaih niah suem oh.
25พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ และต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์’”
25Karai tok to sah o hmah; toe Angraeng khaeah hmai angbawnhaih to sah oh, tiah a thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
26พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
26Angraeng mah Mosi khaeah,
27“วันที่สิบของเดือนที่เจ็ดนี้เป็นวันแห่งการลบล้าง พวกเจ้าต้องมีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ ต้องข่มใจตนเอง และถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์
27Khrah sarihto haih, ni hato naah loe, nangcae han zae angbawnhaih ni, kaciim amkhuenghaih niah oh; nangmah hoi nangmah to poek kamtang ah om ah loe, Angraeng hmaa ah hmai angbawnhaih to sah ah.
28ในวันนั้นพวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด เพราะเป็นวันแห่งการลบล้าง เพื่อประกอบพิธีลบล้างให้พวกเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
28Na Angraeng na Sithaw hmaa ah, na zae angbawnhaih niah oh pongah, to na niah toksah hmah.
29ผู้ใดไม่ข่มใจตนเองในวันนั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
29To na niah angmah hoi angmah poekhaih kamtang ah om ai kami loe, angmah ih acaeng thung hoi pahnawt han oh.
30ผู้ใดทำงานชนิดใดในวันนั้น เราจะทำลายคนนั้นเสียจากท่ามกลางชนชาติของเขา
30To na niah toksah kami loe, kai mah angmah ih acaeng thung hoiah ka pahnawt han.
31พวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้าในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
31To na niah loe kawbaktih tok doeh sah hmah; na oh o haih ahmuen kruekah, hae loe angzo han koi na caanawk hanah, dungzan ah paek ih lok ah oh.
32วันนั้นเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัดสำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าต้องข่มใจตนเอง ตั้งแต่ตอนเย็นของวันที่เก้าไปจนถึงตอนเย็นของวันถัดไป พวกเจ้าต้องรักษาสะบาโตของพวกเจ้า”
32To na ni loe anghakhaih Sabbath ni, nangmah hoi nangmah patangkhanghaih niah oh; to khrah ni takawtto haih, duembang hoi kamtong khawnbang aduem khoek to Sababth ni to zaa ah, tiah a naa.
33พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
33Angraeng mah Mosi khaeah,
34“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘วันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ดเป็นเทศกาลเพิงพัก ถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเวลาเจ็ดวัน
34Israel kaminawk khaeah hae tiah thui paeh; Khrah sarihto haih, ni hatlai pangato hoi kamtong, ni sarihto thung loe Angraeng ih kahni im poih sakhaih niah om tih.
35วันแรกให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ
35Ni tangsuek loe kaciim amkhuenghaih niah oh pongah, karai tok to sah hmah.
36ตลอดเจ็ดวันพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ วันที่แปดให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ วันนั้นเป็นการประชุมพิเศษอย่างเคร่งครัด พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ
36Ni sarihto thung Angraeng khaeah hmai hoi angbawnhaih to sah oh loe, ni tazetto naah kaciim amkhuenghaih to sah oh; Angraeng khaeah hmai hoi angbawnhaih to sah oh; to loe lensawk amkhuenghaih ah oh pongah, karai tok to sah o hmah.
37“‘เหล่านี้คือเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศให้เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ เพื่อถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ได้แก่ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชา และเครื่องดื่มถวาย แต่ละอย่างตามวันที่กำหนด
37Hae loe Angraeng ih poih niah oh moe, Angraeng khaeah hmai hoi sak ih angbawnhaih, hmai hoi angbawnhaih, cang hoi angbawnhaih, moi hoi angbawnhaih, naek koi hmuen hoi angbawnhaihnawk to na sak o hanah, kaciim amkhuenghaih ah taphong oh;
38ทั้งหมดนี้นอกเหนือจากวันสะบาโตของพระยาห์เวห์ ของถวายของพวกเจ้า ของถวายตามคำปฏิญาณทุกอย่าง และของถวายด้วยใจสมัครทุกอย่างที่พวกเจ้าถวายแด่พระยาห์เวห์
38to pacoengah Angraeng ih Sabbath ni, tangqum paekhaih ni, lokkamhaih baktiah hmuen paekhaih ni, aimah palung angthawk baktih toengah, Angraeng khaeah hmuen paekhaih niah oh.
39“‘ในวันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ด เมื่อพวกเจ้าเก็บผลผลิตจากแผ่นดินแล้ว จงฉลองเทศกาลของพระยาห์เวห์เจ็ดวัน วันแรกให้หยุดพักอย่างเคร่งครัด และวันที่แปดให้หยุดพักอย่างเคร่งครัด
39Lawk thung ih thingthai qumponawk na pakhrik o pacoeng, khrah sarihto haih, ni hatlai pangato naah, ni sarihto thung Angraeng khaeah poih to sah oh; hmaloe koek ni loe Sabbath niah om ueloe, ni tazetto doeh Sabbath niah om tih.
40ในวันแรก พวกเจ้าต้องนำผลจากต้นไม้ที่งดงาม กิ่งอินทผลัม กิ่งไม้ใบดก และกิ่งต้นหลิวริมลำธารมา และจงชื่นชมยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าเป็นเวลาเจ็ดวัน
40Ni hmaloe koek ah kahoih thingthai, thaankung tanghangnawk, kabuk thing tanghangnawk, tui taengah amzam akungnawk to la oh loe, na Angraeng Sithaw hmaa ah, ni sarihto thung anghoe oh.
41พวกเจ้าต้องฉลองเทศกาลนี้ถวายแด่พระยาห์เวห์ปีละเจ็ดวัน นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้า จงฉลองในเดือนที่เจ็ด
41Saning kruek ni sarihto thung Angraeng ih poih nito sah oh. Hae loe angzo han koi na caanawk khaeah, dungzan ah paek ih lok ah oh; to poih to ni sarihto naah sah oh.
42พวกเจ้าต้องอาศัยในที่พักชั่วคราว เจ็ดวัน ชาวอิสราเอลที่เกิดในแผ่นดินทุกคนต้องอาศัยในที่พักชั่วคราว
42Nangcae loe ni sarihto thung im tetta pongah om oh; Israel prae thungah tapen kaminawk boih loe impoem ta thungah na oh o han oh;
43เพื่อคนรุ่นหลังของพวกเจ้าจะได้รู้ว่า เราให้ชาวอิสราเอลอาศัยในที่พักชั่วคราว เมื่อเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’”
43to naah ni kai mah Izip prae thung hoiah Israel kaminawk ka zaeh naah, impoem ta thungah ka ohsak, tito na caanawk mah panoek o tih; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh, tiah a thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
44โมเสสจึงประกาศเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์แก่ชาวอิสราเอล
44To pongah Mosi mah, Angraeng mah thuih ih poih ninawk to Israel kaminawk khaeah taphong pae.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.