เลวีนิติ 23
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
1Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
2“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศให้เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ มีดังต่อไปนี้ นี่คือเทศกาลตามกำหนดของเรา
2Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē kiate kinautolu, Ko e ngaahi kātoanga kia Sihova, ʻaia te mou fakahā ko e ngaahi fakataha māʻoniʻoni, ʻio, ko ʻeku ngaahi kātoanga ʻaʻaku ia.
3“‘จงทำงานหกวัน แต่วันที่เจ็ดเป็นวันสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นวันชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด วันนั้นเป็นสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์ในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
3Ko e ʻaho ʻe ono ʻe fai ai ʻae ngāue: ka ko hono fitu ʻoe ʻaho ko e Sāpate mālōlō ia, ko e fakataha māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ai ha ngāue ʻe taha; he ko e ʻaho tapu ia ʻo Sihova ʻi homou ngaahi fale kotoa pē.
4“‘ต่อไปนี้คือเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศตามเวลาที่กำหนด
4¶ Ko e ngaahi kātoanga eni ʻa Sihova, ʻio, ʻae ngaahi kātoanga māʻoniʻoni, ʻaia te mou fanongonongo ʻi honau ngaahi faʻahitaʻu.
5วันที่สิบสี่ของเดือนแรก ตอนเย็น เป็นเทศกาลปัสกาของพระยาห์เวห์
5ʻI he efiafi ʻo hono hongofulu ma fā ʻoe ʻaho ʻoe ʻuluaki māhina, ko e Lakaatu ʻo Sihova ia.
6วันที่สิบห้าของเดือนเดียวกันเป็นเทศกาลขนมปังไม่ใส่ยีสต์ถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าต้องกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เจ็ดวัน
6Pea ʻi hono hongofulu ma nima ʻoe ʻaho ʻi he māhina ko ia, ko e kātoanga kai mā taʻefakalēvani kia Sihova; ke mou kai mā taʻefakalēvani ʻi he ʻaho ʻe fitu.
7ในวันแรกพวกเจ้าต้องมีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และห้ามทำงานตามปกติ
7Ke mou fai ʻae fakataha māʻoniʻoni ʻi he ʻuluaki ʻaho: ʻoua naʻa fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
8ตลอดเจ็ดวันพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ และในวันที่เจ็ดให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ’”
8Ka mou ʻatu ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova ʻi he ʻaho ʻe fitu: ko hono fitu ʻoe ʻaho ko e kātoanga māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
9พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
9¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
10“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่เราจะมอบให้ และเก็บเกี่ยวผลผลิตของแผ่นดินนั้นแล้ว จงนำฟ่อนรวงแรกจากผลเก็บเกี่ยวของพวกเจ้ามาให้ปุโรหิต
10Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē kiate kinautolu, ʻOka mou ka hoko atu ki he fonua ʻoku ou foaki kiate kimoutolu, pea ʻoku mou tuʻusi hono ngaahi fua, te mou toki ʻomi ʻae faluku ʻe taha ʻoe ʻuluaki fua ʻo hoʻo ngoue ki he taulaʻeiki:
11ปุโรหิตจะโบกฟ่อนนั้นถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ เพื่อให้พวกเจ้าเป็นที่ยอมรับ เขาต้องโบกถวายในวันถัดจากวันสะบาโต
11Pea ʻe taʻaloʻalo ʻaki ʻe ia ʻae faluku ʻoe koane ʻi he ʻao ʻo Sihova, ke maʻu ia koeʻuhi ko koe: ʻi he pongipongi ʻi he hili ʻae Sāpate ʻe taʻaloʻalo ʻaki ia ʻe he taulaʻeiki.
12ในวันที่พวกเจ้าโบกฟ่อนนั้นถวาย จงถวายลูกแกะตัวผู้ไม่มีตำหนิอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์
12Pea te mou ʻatu ʻi he ʻaho ko ia ʻoku mou taʻaloʻalo ʻaki ʻae faluku ʻoe koane, ʻae lami tangata taʻehanomele ʻi hono ʻuluaki taʻu, ko e feilaulau tutu kia Sihova.
13เครื่องบูชาจากธัญพืชที่ถวายพร้อมกันต้องเป็นแป้งเนื้อละเอียดสองในสิบเอฟาห์ ผสมน้ำมัน เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์ และเครื่องดื่มถวายที่ถวายพร้อมกันต้องเป็นเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน
13Pea ko e feilaulau meʻakai ʻo ia ko e oma ʻe ua ʻoe mahoaʻa lelei mo e lolo, ko e feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova, ko e meʻa namu kakala; pea ko e feilaulau inu ʻo ia ko e uaine, ko hono fā ʻoe vahe ʻoe hini.
14พวกเจ้าห้ามกินขนมปัง ธัญพืชคั่ว หรือธัญพืชสด จนกว่าจะถึงวันนั้นและได้นำของถวายมาถวายแด่พระเจ้าของพวกเจ้าแล้ว นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้าในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
14Pea ʻe ʻikai te mou kai ʻae mā pe ko e uite tunu, pe ko e fua mata, kaeʻoua ke hokosia ʻae ʻaho ko ia ʻoku mou ʻomi ai ha feilaulau ki homou ʻOtua: ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi toʻutangata ʻi homou ngaahi nofoʻanga kotoa pē.
15“‘พวกเจ้าต้องนับตั้งแต่วันถัดจากวันสะบาโต คือวันที่นำฟ่อนของถวายที่โบกถวายมา ให้ครบเจ็ดสะบาโต
15¶ Pea ke mou lau kiate kimoutolu mei he pongipongi ʻi he hili ʻae Sāpate, mei he ʻaho naʻa mou ʻomi ai ʻae faluku ʻoe feilaulau ke taʻaloʻalo ʻaki; ʻe kātoa ʻae Sāpate ʻe fitu:
16แล้วนับต่อไปจนถึงวันถัดจากสะบาโตที่เจ็ด รวมเป็นห้าสิบวัน จากนั้นจงถวายเครื่องบูชาจากธัญพืชชุดใหม่แด่พระยาห์เวห์
16ʻIo, ʻo hoko mo e pongipongi ʻi he hili hono fitu ʻoe Sāpate ke mou lau ʻae ʻaho ʻe nimangofulu; pea ke mou ʻatu ʻae feilaulau foʻou ʻoe meʻakai kia Sihova.
17พวกเจ้าต้องนำขนมปังสองก้อนจากที่อยู่อาศัยมาเป็นของถวายที่โบกถวาย ขนมปังนั้นทำจากแป้งเนื้อละเอียดสองในสิบเอฟาห์ และอบโดยใส่ยีสต์ เพื่อเป็นผลผลิตแรกถวายแด่พระยาห์เวห์
17Ke mou ʻomi mei homou ngaahi fale ʻae foʻi mā taʻaloʻalo ʻe ua ʻoe oma ʻe ua: ʻe ngaohi ʻaki ia ʻae mahoaʻa lelei; ʻe taʻo ia mo e lēvani; ko e ʻuluaki fua ia kia Sihova.
18พร้อมกับขนมปังนั้น พวกเจ้าต้องนำลูกแกะไม่มีตำหนิอายุหนึ่งปีเจ็ดตัว โคหนุ่มหนึ่งตัว และแกะตัวผู้สองตัวมาถวาย ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ พร้อมกับเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มถวาย เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟ มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
18Pea ke mou ʻatu fakataha mo e mā ʻae lami ʻe fitu taʻehanaumele, ʻi he ʻuluaki taʻu, mo e pulu mui ʻe taha, mo e sipitangata ʻe ua: ko e feilaulau tutu ia kia Sihova, fakataha mo ʻenau ngaahi feilaulau meʻakai, mo e feilaulau inu, ʻio, ko e feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi, ko e meʻa namu kakala kia Sihova.
19จงถวายแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาบาป และลูกแกะตัวผู้สองตัวอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาสันติสุข
19Pea ke mou feilaulau ʻaki ʻae ʻuhikiʻi kosi ʻe taha ko e feilaulau maʻae angahala, mo e lami ʻe ua ʻoe ʻuluaki taʻu ko e feilaulau fakamelino.
20ปุโรหิตจะโบกขนมปังจากผลผลิตแรกพร้อมกับลูกแกะสองตัว เป็นของถวายที่โบกถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ สิ่งเหล่านี้จะเป็นของศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์สำหรับปุโรหิต
20Pea ʻe taʻaloʻalo ʻaki ia ʻe he taulaʻeiki fakataha mo e mā ʻoe ʻuluaki fua, mo e ongo lami ko e feilaulau taʻaloʻalo ʻi he ʻao ʻo Sihova; ʻe māʻoniʻoni ia kia Sihova maʻae taulaʻeiki.
21ในวันเดียวกันนั้น พวกเจ้าต้องประกาศให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และห้ามทำงานตามปกติ นี่เป็นกฎถาวรในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้า
21Pea ke mou fanongonongo ʻi he ʻaho pe ko ia, ke ʻiate kimoutolu ia ko e fakataha māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai: ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi fale nofoʻanga kotoa pē ʻi homou toʻutangata kotoa pē.
22“‘เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวผลผลิตจากแผ่นดิน อย่าเก็บเกี่ยวจนหมดถึงขอบแปลง และอย่าเก็บสิ่งที่ตกหล่นจากการเก็บเกี่ยว จงเหลือไว้ให้คนยากจนและคนต่างถิ่น เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’”
22¶ Pea ʻoka ke ka tuʻusi ʻae ngaahi fua ʻo ho fonua, ʻo ʻikai te ke fetuku ke ʻosi mei he ngaahi tuliki ʻo hoʻo ngoue ʻoka ke ka tuʻusi ia, pea ʻe ʻikai te ke tānaki ʻae toenga ʻo hoʻo fua: ka te ke tuku ia ki he masiva, pea ki he muli: Ko au ko Sihova ko homou ʻOtua.
23พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
23¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
24“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘ในวันที่หนึ่งของเดือนที่เจ็ด พวกเจ้าต้องหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นวันระลึกด้วยเสียงแตร และเป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์
24Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, ʻI hono fitu ʻoe māhina, ʻi he ʻuluaki ʻaho ʻoe māhina, ʻe ʻiate kimoutolu ʻae Sāpate, ko e fakamanatu ʻoe ifi meʻa lea, ko e fakataha māʻoniʻoni.
25พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ และต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์’”
25ʻE ʻikai te mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai: ka te mou ʻatu ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova.
26พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
26¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
27“วันที่สิบของเดือนที่เจ็ดนี้เป็นวันแห่งการลบล้าง พวกเจ้าต้องมีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ ต้องข่มใจตนเอง และถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์
27ʻI hono hongofulu foki ʻoe ʻaho ʻo hono fitu ʻoe māhina ni ʻe ai ʻae ʻaho ʻoe fakalelei: ko e ʻaho ia ʻoe fakataha māʻoniʻoni kiate kimoutolu; pea ke mou fakamamahi homou laumālie, pea ʻatu ha feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova.
28ในวันนั้นพวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด เพราะเป็นวันแห่งการลบล้าง เพื่อประกอบพิธีลบล้างให้พวกเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
28Pea ʻe ʻikai te mou fai ha ngāue ʻi he ʻaho ko ia: he ko e ʻaho ia ʻoe fakalelei, ke fai ai ʻae fakalelei maʻamoutolu ʻi he ʻao ʻo Sihova ko homou ʻOtua.
29ผู้ใดไม่ข่มใจตนเองในวันนั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
29He ko ia ʻoku ʻikai fakamamahiʻi ia ʻi he ʻaho ko ia, ʻe motuhi ia mei hono kakai.
30ผู้ใดทำงานชนิดใดในวันนั้น เราจะทำลายคนนั้นเสียจากท่ามกลางชนชาติของเขา
30Pea ko ia ʻe fai ha ngāue ʻi he ʻaho ko ia, te u tāmateʻi ia mei hono kakai.
31พวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้าในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
31ʻE ʻikai te mou fai ha momoʻi ngāue; ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi toʻutangata ʻi homou ngaahi nofoʻanga kotoa pē.
32วันนั้นเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัดสำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าต้องข่มใจตนเอง ตั้งแต่ตอนเย็นของวันที่เก้าไปจนถึงตอนเย็นของวันถัดไป พวกเจ้าต้องรักษาสะบาโตของพวกเจ้า”
32ʻE ʻiate kimoutolu ia ko e Sāpate ʻoe mālōlō, pea te mou fakamamahi homou laumālie: ʻi hono hiva ʻoe ʻaho ʻoe māhina ʻi he efiafi, mei he efiafi ʻo aʻu ki he efiafi, ke mou tauhi homou Sāpate.
33พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
33¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
34“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘วันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ดเป็นเทศกาลเพิงพัก ถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเวลาเจ็ดวัน
34Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, Ko hono hongofulu ma nima ʻoe ʻaho ʻa hono fitu ʻoe māhina ni ʻe hoko ia ko e kātoanga kia Sihova ʻoe ngaahi fale fehikitaki, ʻi he ʻaho ʻe fitu.
35วันแรกให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ
35ʻI he ʻuluaki ʻaho ke mou fai ʻae fakataha māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
36ตลอดเจ็ดวันพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ วันที่แปดให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ วันนั้นเป็นการประชุมพิเศษอย่างเคร่งครัด พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ
36Ko e ʻaho ʻe fitu ke mou ʻatu ai ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova: ʻi hono valu ʻoe ʻaho ke mou fai ʻae fakataha māʻoniʻoni: pea te mou ʻatu ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova: ko e fakataha mamalu: pea ʻe ʻikai te mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
37“‘เหล่านี้คือเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศให้เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ เพื่อถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ได้แก่ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชา และเครื่องดื่มถวาย แต่ละอย่างตามวันที่กำหนด
37Ko e ngaahi kātoanga eni ʻa Sihova, ʻaia ke mou fakahā ko e ngaahi fakataha māʻoniʻoni, ke ʻatu ai ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova, ko e feilaulau tutu, mo e feilaulau meʻakai, mo e feilaulau meʻainu, taki taha pe ʻi hono ʻaho:
38ทั้งหมดนี้นอกเหนือจากวันสะบาโตของพระยาห์เวห์ ของถวายของพวกเจ้า ของถวายตามคำปฏิญาณทุกอย่าง และของถวายด้วยใจสมัครทุกอย่างที่พวกเจ้าถวายแด่พระยาห์เวห์
38Kaeʻumaʻā foki ʻae ngaahi Sāpate ʻo Sihova, pea mo hoʻomou ngaahi foaki, mo hoʻomou ngaahi fuakava, mo e ngaahi feilaulau ʻoku fai loto lelei pe, ʻaia ʻoku mou foaki kia Sihova.
39“‘ในวันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ด เมื่อพวกเจ้าเก็บผลผลิตจากแผ่นดินแล้ว จงฉลองเทศกาลของพระยาห์เวห์เจ็ดวัน วันแรกให้หยุดพักอย่างเคร่งครัด และวันที่แปดให้หยุดพักอย่างเคร่งครัด
39Pea ʻi hono hongofulu ma nima foki ʻoe ʻaho ʻi hono fitu ʻoe māhina, hili hoʻomou tānaki ʻae fua ʻoe fonua, ke mou fai ha kātoanga kia Sihova ʻi he ʻaho ʻe fitu: ko hono ʻuluaki ʻaho, ko e Sāpate ia, pea ko hono valu ʻoe ʻaho ʻe Sāpate mo ia.
40ในวันแรก พวกเจ้าต้องนำผลจากต้นไม้ที่งดงาม กิ่งอินทผลัม กิ่งไม้ใบดก และกิ่งต้นหลิวริมลำธารมา และจงชื่นชมยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าเป็นเวลาเจ็ดวัน
40Pea te mou fili ʻekimoutolu ʻae ngaahi vaʻa ʻoe ʻakau matamatalelei, ʻae ngaahi vaʻa ponga, mo e ngaahi vaʻa ʻoe ʻakau lalahi, mo e ngaahi uilou ʻoe vaitafe; pea te mou fiefia ʻi he ʻao ʻo Sihova ko homou ʻOtua ʻi he ʻaho ʻe fitu.
41พวกเจ้าต้องฉลองเทศกาลนี้ถวายแด่พระยาห์เวห์ปีละเจ็ดวัน นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้า จงฉลองในเดือนที่เจ็ด
41Pea ke mou tauhi ia ko e kātoanga kia Sihova ʻi he ʻaho ʻe fitu ʻi he taʻu. Ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi toʻutangata: ke mou fai ia ʻi hono fitu ʻoe māhina.
42พวกเจ้าต้องอาศัยในที่พักชั่วคราว เจ็ดวัน ชาวอิสราเอลที่เกิดในแผ่นดินทุกคนต้องอาศัยในที่พักชั่วคราว
42Ke mou nofo ʻi he ngaahi fale louʻakau ʻi he ʻaho ʻe fitu; ko kinautolu kotoa pē kuo fanauʻi ko e ʻIsileli ʻe nofo ia ʻi he fale louʻakau:
43เพื่อคนรุ่นหลังของพวกเจ้าจะได้รู้ว่า เราให้ชาวอิสราเอลอาศัยในที่พักชั่วคราว เมื่อเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’”
43Koeʻuhi ke ʻilo ʻe homou ngaahi toʻutangata naʻaku puleʻi ʻae fānau ʻa ʻIsileli ke nofo ʻi he ngaahi fale fehikitaki, ʻi heʻeku ʻomi ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite: Ko au ko Sihova ko homou ʻOtua.
44โมเสสจึงประกาศเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์แก่ชาวอิสราเอล
44Pea naʻe fakahā ʻe Mōsese ki he fānau ʻa ʻIsileli ʻae ngaahi kātoanga ʻa Sihova.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.