เลวีนิติ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1Angraeng mah Mosi khaeah,
2“จงกล่าวแก่ชุมนุมทั้งหมดของชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าต้องเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า เราศักดิ์สิทธิ์
2Israel kaminawk boih khaeah, Kai na Angraeng Sithaw loe ciimcai pongah, nangcae doeh ciimcai oh, tiah thui paeh, tiah a naa.
3“‘พวกเจ้าแต่ละคนต้องเคารพมารดาและบิดาของตน และต้องรักษาวันสะบาโตของเรา เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
3Kaminawk boih mah amno hoi ampa to khingya han oh, ka Sabbath ninawk to zaa oh; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh.
4“‘อย่าหันไปหารูปเคารพ และอย่าสร้างเทพเจ้าที่หล่อด้วยโลหะไว้สำหรับตน เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
4Krang bokhaih bangah angqoi o hmah loe, na bok hanah hmuen to sithaw ah sah hmah; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh.
5“‘เมื่อพวกเจ้าถวายเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์ จงถวายในลักษณะที่พวกเจ้าจะได้รับการยอมรับ
5Angraeng khaeah angdaeh angbawnhaih na paek naah, palung huemhaih hoiah paek oh.
6ต้องกินเครื่องบูชานั้นในวันที่ถวายและในวันรุ่งขึ้น ถ้ามีส่วนใดเหลือถึงวันที่สาม ต้องเผาด้วยไฟ
6To tiah na paek o ih hmuen to angbawnhaih ni, to tih ai boeh loe khawnbang ah caa o boih ah; ni thumto karoek to amtlai vop nahaeloe, hmai thungah va ah.
7ถ้ากินในวันที่สาม สิ่งนั้นเป็นสิ่งน่ารังเกียจ และจะไม่ได้รับการยอมรับ
7Ni thumto karoek to amtlai vop nahaeloe, caak han panuet thoh boeh pongah, koeh han koi om ai boeh.
8ผู้ที่กินต้องรับความผิดของตน เพราะเขาทำให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของพระยาห์เวห์เสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน
8Mi kawbaktih doeh caa nganga kami loe, Angraeng ih kaciim hmuen to ciim ai ah sak pongah, a zaehaih atho to hnu tih; to kami loe angmah ih acaeng thung hoiah pahnawt sut han oh.
9“‘เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวผลผลิตในแผ่นดินของเจ้า อย่าเก็บเกี่ยวจนหมดถึงขอบแปลง และอย่าเก็บสิ่งที่ตกหล่นจากการเก็บเกี่ยว
9Lawk ih cang na aah o naah, lawk taki ih cangnawk to aat o bit hmah, kanghmat cangqui to akhui let hmah.
10อย่าเก็บผลองุ่นในสวนจนหมด และอย่าเก็บผลองุ่นที่ตกในสวน จงเหลือไว้ให้คนยากจนและคนต่างถิ่น เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
10Misurthaih doeh pakhrik bit hmah; kanghmat misurthaih to akhui hmah; kamtang kami hoi angvin han caehtaak ah; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh.
11“‘พวกเจ้าห้ามขโมย “‘พวกเจ้าห้ามโกหก “‘พวกเจ้าห้ามหลอกลวงกัน
11Paqu hmah, minawk aling hmah, maeto hoi maeto amsawnlok thui hmah.
12“‘พวกเจ้าห้ามสาบานเท็จโดยอ้างนามของเรา ซึ่งเป็นการทำให้นามของพระเจ้าของเจ้าเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ เราคือพระยาห์เวห์
12Ka hmin hoiah amsoem ai lokkamhaih to sah hmah, na Sithaw ih ahmin kasae to thui hmah; Kai loe Angraeng ah ka oh.
13“‘อย่าข่มเหงเพื่อนบ้านและอย่าปล้นเขา “‘อย่าเก็บค่าจ้างของลูกจ้างไว้กับเจ้าข้ามคืนจนถึงเช้า
13Na imtaeng kami to aling hmah, anih ih hmuen doeh lomh pae hmah; atho paek hanah na tlai ih kami hanah toksakhaih atho paek ai ah, duembang hoi khawnbang khoek to patawn pae ving hmah.
14“‘อย่าแช่งคนหูหนวก และอย่าวางสิ่งกีดขวางตรงหน้าคนตาบอดจนเขาสะดุด แต่จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เราคือพระยาห์เวห์
14Naa pang kami to loksae hoiah tapring hmah, mikmaeng amthaek hanah a hmaa ah thing to pakhang pae khoep hmah; na Sithaw to zii ah; Kai loe Angraeng ah ka oh.
15“‘พวกเจ้าห้ามทำความอยุติธรรมในการพิพากษา อย่าลำเอียงเข้าข้างคนยากจน และอย่าเห็นแก่หน้าคนใหญ่คนโต แต่จงตัดสินเพื่อนบ้านอย่างยุติธรรม
15Katoeng lokcaekhaih to toeng ai ah takoih hmah; kamtang kami to pahnawt sut hmah loe, kalen kaminawk ih mikhmai doeh khen hmah; na imtaeng kami to toenghaih hoiah lokcaek ah.
16“‘อย่าเที่ยวใส่ร้ายคนในประชาชนของเจ้า “‘อย่าทำสิ่งที่เป็นอันตรายต่อชีวิต ของเพื่อนบ้าน เราคือพระยาห์เวห์
16Na caeng kaminawk khaeah kami prong hanah paqai hmah; na imtaeng kami ih athii palong hanah pacaeng hmah; Kai loe Angraeng ah ka oh.
17“‘อย่าเกลียดพี่น้องของเจ้าอยู่ในใจ จงตักเตือนเพื่อนบ้านอย่างตรงไปตรงมา เพื่อเจ้าจะไม่ต้องรับบาปเพราะเขา
17Na palung thung hoiah nam nawk to hnuma hmah; na imtaeng kami sakpazaehaih hmuen pongah athum han ai ah, anih to zoeh ah.
18“‘อย่าแก้แค้นและอย่าผูกใจเจ็บต่อคนในประชาชนของเจ้า แต่จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง เราคือพระยาห์เวห์
18Nangmah ih acaeng kami nuiah a sakpazaehaih baktih toengah pathok hmah; na imtaeng kami to nangmah ih takpum baktiah palung ah; Kai loe Angraeng ah ka oh.
19“‘พวกเจ้าต้องรักษากฎเกณฑ์ของเรา “‘ห้ามผสมพันธุ์สัตว์ต่างชนิดกัน “‘ห้ามหว่านเมล็ดพืชสองชนิดในแปลงเดียวกัน “‘ห้ามสวมเสื้อผ้าที่ทำจากวัสดุสองชนิด
19Kang paek ih loknawk to pazui ah. Kanghmong ai maitaw to apaa cuksak hmah; na lawk thungah kanghmong ai anmuu to haeh hmah; kanghmong ai laihaw sak hanah puu ngan hoi tuumui to patoh hmah.
20“‘ถ้าชายคนใดร่วมหลับนอนกับหญิงที่เป็นทาสและหมั้นหมายกับชายอื่น แต่ยังไม่ได้รับการไถ่หรือปล่อยให้เป็นอิสระ ทั้งสองต้องถูกลงโทษ แต่ไม่ต้องถูกประหารชีวิต เพราะนางยังไม่ได้เป็นอิสระ
20Nongpata maeto loe misong ah oh, anih loe sava sak hanah loksuek tangcae ah oh boeh, toe anih to akrang ai vop moe, misong hoiah doeh loih ai vop; to nongpata misong to nongpa maeto mah iip haih nahaeloe, anih to danpaek han oh; to nongpata loe misong hoiah loih ai vop pongah, paduek hmaek han om ai.
21ชายนั้นต้องนำแกะผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิดมาถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ
21Toe nongpa loe a sak ih zaehaih pongah angbawnhaih sak hanah, Tuu tae maeto amkhuenghaih kahni im thok taengah, Angraeng khaeah a sin han oh.
22ปุโรหิตต้องใช้แกะผู้สำหรับเครื่องบูชาชดใช้ความผิดประกอบพิธีลบล้างให้แก่เขาต่อหน้าพระยาห์เวห์ เพราะบาปที่เขาทำ แล้วบาปที่เขาทำจะได้รับการอภัย
22To nongpa loe a sak ih zaehaih thung hoi loih thai hanah, qaima mah tuu tae maeto hoiah Angraeng hmaa ah zae angbawnhaih to sah pae tih; to naah anih zaehaih to tahmen tih.
23“‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินและปลูกต้นไม้สำหรับกินผลทุกชนิด ให้ถือว่าผลของมันต้องห้าม เป็นเวลาสามปี ผลนั้นต้องห้ามสำหรับพวกเจ้าและห้ามกิน
23Prae thungah na kun o moe, congca thingthai kungnawk na thling o naah, to thingthai to tangzat hin aat ai thingthai tiah poek oh loe, to thingthai to caa o hmah: nangcae han saning thumto thung tangzat hin aat ai thingthai ah om tih.
24แต่ในปีที่สี่ ผลทั้งหมดจะเป็นของศักดิ์สิทธิ์สำหรับถวายคำสรรเสริญแด่พระยาห์เวห์
24Saning palito naah loe athaih to ciim boih tih boeh, to naah Angraeng to pakoeh han oh.
25ในปีที่ห้า พวกเจ้าจึงกินผลของมันได้ เพื่อให้ต้นไม้ออกผลเพิ่มพูนแก่พวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
25Toe saning pangato naah loe, thingthai to na caa o tih boeh; to tiah na sak o nahaeloe na thling o ih thingthai to pung tih; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh.
26“‘พวกเจ้าห้ามกินเนื้อที่ยังมีเลือดอยู่ ห้ามทำนายโชคชะตาและห้ามทำไสยศาสตร์
26Athii kaom kawbaktih moi doeh caa o hmah; lungh khethaih hoi atue pakoephaih to doeh sah o hmah.
27“‘พวกเจ้าห้ามตัดผมบริเวณข้างศีรษะ และห้ามเล็มขอบเครา
27Na lu taeng ih sam to aat o boih hmah; toektaboe mui doeh aat o hmah.
28“‘พวกเจ้าห้ามกรีดเนื้อของตนเพื่อไว้ทุกข์ให้คนตาย และห้ามสักเครื่องหมายใดบนตัว เราคือพระยาห์เวห์
28Kadueh kami hanah na taksa to aat o hmah; na takpum nuiah angmathaih sah o hmah; Kai loe Angraeng ah ka oh.
29“‘อย่าทำให้บุตรสาวของเจ้าเสื่อมเกียรติด้วยการให้นางเป็นโสเภณี มิฉะนั้นแผ่นดินจะตกอยู่ในการโสเภณีและเต็มไปด้วยความชั่วร้าย
29Na canu to takpum zaw kami ah angcoengsak hanah sah hmah; to tih ai nahaeloe na prae kami boih mah na takpum to zaw o ueloe, na prae to sethaih hoiah koi tih.
30“‘พวกเจ้าต้องรักษาวันสะบาโตของเรา และยำเกรงสถานบริสุทธิ์ของเรา เราคือพระยาห์เวห์
30Kai ih Sababth ninawk to zaa ah loe, Ka hmuenciim to saiqathaih paek ah; Kai loe Angraeng ah ka oh.
31“‘อย่าหันไปหาคนทรงผีหรือหมอผี และอย่าไปหาพวกเขาเพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นมลทินเพราะพวกเขา เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
31Kadueh pakhranawk khaeah caeh o hmah; nam hnong o han ai ah lungh aat kop kaminawk khaeah doeh caeh o hmah; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh.
32“‘เมื่อพบผู้มีผมหงอก จงลุกขึ้นยืนและให้เกียรติผู้สูงอายุ และจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เราคือพระยาห์เวห์
32Sampok kami hmaa ah angdoe ah loe, saning coeh kami to saiqat ah; na Sithaw to saiqat ah; Kai loe na Angraeng ah ka oh.
33“‘ถ้าคนต่างถิ่นมาอาศัยอยู่กับพวกเจ้าในแผ่นดินของเจ้า อย่าข่มเหงเขา
33Na prae thung kaom angvin to poek angphosak hmah.
34คนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่กับพวกเจ้าต้องเป็นเหมือนคนที่เกิดในแผ่นดินสำหรับพวกเจ้า จงรักเขาเหมือนรักตนเอง เพราะพวกเจ้าเคยเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
34Nangcae khaeah kaom angvin to aimah acaeng kami baktiah poek oh loe, nangmah ih takpum baktih toengah palung ah; nangcae doeh Izip prae ah angvin ah ni na oh o; Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh.
35“‘พวกเจ้าห้ามทำความอยุติธรรมในการตัดสินเรื่องการวัดความยาว น้ำหนัก หรือปริมาตร
35Hmuen tahhaih, kazit tahhaih hoi hmuen noek naah, katoeng ai tahhaih to patoh hmah.
36พวกเจ้าต้องมีตาชั่งที่ยุติธรรม ลูกตุ้มน้ำหนักที่ยุติธรรม เอฟาห์ที่ยุติธรรม และฮินที่ยุติธรรม เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์
36Katoeng hmuenzit tahhaih, katoeng tahhaih ephah hoi katoeng situi tahhaih hint to patoh ah; Kai loe Izip prae thung hoi nangcae zaehoikung, na Angraeng Sithaw ah ka oh.
37“‘พวกเจ้าต้องรักษากฎเกณฑ์และข้อบัญญัติทั้งหมดของเรา และปฏิบัติตาม เราคือพระยาห์เวห์’”
37To pongah kang paek ih loknawk hoi ka lok takroekhaihnawk hae pazui o boih ah; Kai loe Angraeng ah ka oh, tiah a thuih, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.