โยชูวา 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1แล้วโยชูวาเรียกชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่งเผ่ามนัสเสห์มา
1At the same time Josue called the Rubenites, and the Gadites, and the half tribe of Manasses,
2และพูดกับพวกเขาว่า “พวกท่านได้ปฏิบัติตามทุกสิ่งที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่งไว้ และเชื่อฟังเราทุกเรื่องที่เราสั่งพวกท่าน
2And said to them: You have done all that Moses the servant of the Lord commanded you: you have also obeyed me in all things,
3ตลอดเวลาที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ พวกท่านไม่ได้ทอดทิ้งพี่น้องของตน แต่ได้ทำหน้าที่ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านอย่างครบถ้วน
3Neither have you left your brethren this long time, until this present day, keeping the commandment of the Lord your God.
4บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านประทานการพักสงบแก่พี่น้องของพวกท่านตามที่ตรัสไว้แล้ว ดังนั้นจงกลับไปยังเต็นท์ของพวกท่านในดินแดนกรรมสิทธิ์ ซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบให้พวกท่านทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
4Therefore as the Lord your God hath given your brethren rest and peace, as he promised: return, and go to your dwellings, and to the land of your possession, which Moses the servant of the Lord gave you beyond the Jordan:
5เพียงแต่จงเอาใจใส่อย่างยิ่งที่จะปฏิบัติตามพระบัญชาและธรรมบัญญัติซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่งพวกท่านไว้ คือให้รักพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน ดำเนินชีวิตตามแนวทางทั้งหมดของพระองค์ รักษาพระบัญญัติของพระองค์ ยึดมั่นในพระองค์ และรับใช้พระองค์ด้วยสุดใจและสุดชีวิตของพวกท่าน”
5Yet so that you observe attentively, and in work fulfill the commandment and the law which Moses the servant of the Lord commanded you: that you love the Lord your God, and walk in all his ways, and keep all his commandments, and cleave to him, and serve him with all your heart, and with all your soul.
6แล้วโยชูวาอวยพรและส่งพวกเขากลับไป พวกเขาจึงกลับไปยังเต็นท์ของตน
6And Josue blessed them, and sent them away, and they returned to their dwellings.
7โมเสสได้มอบมรดกในบาชานให้มนัสเสห์ครึ่งเผ่าหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งเผ่า โยชูวามอบมรดกให้ท่ามกลางพี่น้องของพวกเขาทางฟากตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน เมื่อโยชูวาส่งพวกเขากลับไปยังเต็นท์ เขาก็อวยพรพวกเขา
7Now to half the tribe of Manasses, Moses had given a possession in Basan: and therefore to the half that remained, Josue gave a lot among the rest of their brethren beyond the Jordan to the west. And when he sent them away to their dwellings and had blessed them,
8และพูดว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของพวกท่านพร้อมกับทรัพย์สมบัติมากมาย ฝูงสัตว์จำนวนมาก เงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และเสื้อผ้าจำนวนมาก จงแบ่งของริบจากศัตรูให้พี่น้องของพวกท่านด้วย”
8He said to them: With much substance and riches, you return to your settlements, with silver and gold, brass and iron, and variety of raiment: divide the prey of your enemies with your brethren.
9ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าจึงกลับไป พวกเขาออกจากลูกหลานอิสราเอลที่ชิโลห์ในแผ่นดินคานาอัน เพื่อไปยังแผ่นดินกิเลอาดซึ่งเป็นดินแดนกรรมสิทธิ์ของพวกเขา พวกเขาได้ครอบครองดินแดนนั้นตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ผ่านทางโมเสส
9So the children of Ruben, and the children of Gad, and the half tribe of Manasses returned, and parted from the children of Israel in Silo, which is in Chanaan, to go into Galaad the land of their possession, which they had obtained according to the commandment of the Lord by the hand of Moses.
10เมื่อมาถึงบริเวณใกล้แม่น้ำจอร์แดนซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอัน ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าได้สร้างแท่นบูชาขนาดใหญ่โตสะดุดตาไว้ที่นั่นริมแม่น้ำจอร์แดน
10And when they were come to the banks of the Jordan, in the land of Chanaan, they built an altar immensely great near the Jordan.
11ลูกหลานอิสราเอลได้ยินข่าวว่า “ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าได้สร้างแท่นบูชาไว้ตรงชายแดนแผ่นดินคานาอัน ในบริเวณรอบแม่น้ำจอร์แดน ฝั่งที่เป็นของลูกหลานอิสราเอล”
11And when the children of Israel had heard of it, and certain messengers had brought them an account that the children of Ruben, and of Cad, and the half tribe of Manasses had built an altar in the land of Chanaan, upon the banks of the Jordan, over against the children of Israel:
12เมื่อลูกหลานอิสราเอลได้ยินเรื่องนี้ ชุมนุมชนทั้งหมดของลูกหลานอิสราเอลก็มารวมตัวกันที่ชิโลห์ เพื่อจะยกทัพไปทำสงครามกับพวกเขา
12They all assembled in Silo, to go up and fight against them.
13ลูกหลานอิสราเอลส่งฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าในแผ่นดินกิเลอาด
13And in the mean time they sent to them into the land of Galaad, Phinees the son of Eleazar the priest,
14ผู้นำสิบคนไปพร้อมกับเขา เป็นผู้นำตระกูลฝ่ายบิดาเผ่าละคนจากเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล แต่ละคนเป็นหัวหน้าตระกูลฝ่ายบิดาในหน่วยนับพันของอิสราเอล
14And ten princes with him, one of every tribe.
15พวกเขาไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าในแผ่นดินกิเลอาด แล้วพูดกับคนเหล่านั้นว่า
15Who came to the children of Ruben, and of Gad, and the half tribe of Manasses, into the land of Galaad, and said to them:
16“ชุมนุมชนทั้งหมดของพระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เหตุใดพวกท่านจึงล่วงละเมิดต่อพระเจ้าของอิสราเอลเช่นนี้? วันนี้พวกท่านหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ โดยสร้างแท่นบูชาสำหรับตนเองและกบฏต่อพระยาห์เวห์
16Thus saith all the people of the Lord: What meaneth this transgression? Why have you forsaken the Lord the God of Israel, building a sacrilegious altar, and revolting from the worship of him?
17ความผิดบาปที่เปโอร์ยังไม่มากพอสำหรับพวกเราอีกหรือ? จนถึงวันนี้พวกเรายังชำระตัวให้พ้นจากความผิดนั้นไม่ได้ ทั้งที่เกิดโรคระบาดขึ้นกับชุมนุมชนของพระยาห์เวห์
17Is it a small thing to you that you sinned with Beelphegor, and the stain of that crime remaineth in us to this day? and many of the people perished.
18แล้ววันนี้พวกท่านยังจะหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์อีกหรือ? ถ้าวันนี้พวกท่านกบฏต่อพระยาห์เวห์ พรุ่งนี้พระองค์จะกริ้วชุมนุมชนทั้งหมดของอิสราเอล
18And you have forsaken the Lord today, and tomorrow his wrath will rage against all Israel.
19อย่างไรก็ตาม ถ้าดินแดนกรรมสิทธิ์ของพวกท่านมีมลทิน ก็จงข้ามมายังดินแดนกรรมสิทธิ์ของพระยาห์เวห์ ซึ่งพลับพลาของพระยาห์เวห์ตั้งอยู่ และรับกรรมสิทธิ์ท่ามกลางพวกเรา แต่อย่ากบฏต่อพระยาห์เวห์หรือกบฏต่อพวกเรา ด้วยการสร้างแท่นบูชาอื่นนอกเหนือจากแท่นบูชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา
19But if you think the land of your possession to be unclean, pass over to the land wherein is the tabernacle of the Lord, and dwell among us: only depart not from the Lord, and from our society, by building an altar beside the altar of the Lord our God.
20อาคานบุตรเศราห์ไม่ได้ล่วงละเมิดเรื่องสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายหรือ? แล้วความกริ้วก็ตกแก่ชุมนุมชนทั้งหมดของอิสราเอล ชายคนนั้นไม่ได้พินาศเพียงคนเดียวเพราะความผิดบาปของเขา’”
20Did not Achan the son of Zare transgress the commandment of the Lord, and his wrath lay upon all the people of Israel? And he was but one man, and would to God he alone had perished in his wickedness.
21แล้วลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าตอบบรรดาหัวหน้าหน่วยนับพันของอิสราเอลว่า
21And the children of Ruben, and of Gad, and of the half tribe of Manasses answered the princes of the embassage of Israel:
22“องค์ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! องค์ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์ทรงทราบ และอิสราเอลก็จะได้รู้ ถ้าพวกเราทำไปเพราะคิดกบฏหรือทำการล่วงละเมิดต่อพระยาห์เวห์ ก็ขออย่าให้พระองค์ช่วยพวกเราให้รอดในวันนี้เลย
22The Lord the most mighty God, the Lord the most mighty God, he knoweth, and Israel also shall understand: If with the design of transgression we have set up this altar, let him not save us, but punish us immediately:
23ถ้าพวกเราสร้างแท่นบูชาสำหรับตนเองเพื่อหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ หรือเพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา หรือเครื่องสันติบูชาบนแท่นนั้น ก็ขอให้พระยาห์เวห์เองทรงเอาผิดพวกเรา
23And if we did it with that mind, that we might lay upon it holocausts, and sacrifice, and victims of peace offerings, let him require and judge:
24“แต่ที่พวกเราทำเช่นนี้ก็เพราะกังวลว่า ในอนาคตลูกหลานของพวกท่านอาจพูดกับลูกหลานของพวกเราว่า ‘พวกเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล?
24And not rather with this thought and design, that we should say: Tomorrow your children will say to our children: What have you to do with the Lord the God of Israel?
25เพราะพระยาห์เวห์ทรงกำหนดให้แม่น้ำจอร์แดนเป็นเขตแดนระหว่างเรากับพวกเจ้า ลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาด พวกเจ้าไม่มีส่วนในพระยาห์เวห์’ แล้วลูกหลานของพวกท่านอาจทำให้ลูกหลานของพวกเราเลิกยำเกรงพระยาห์เวห์
25The Lord hath put the river Jordan for a border between us and you, O ye children of Ruben, and ye children of Gad: and therefore you have no part in the Lord. And by this occasion you children shall turn away our children from the fear of the Lord. We therefore thought, it best,
26“ดังนั้นพวกเราจึงกล่าวว่า ‘มาเถิด ให้เราเตรียมสร้างแท่นบูชาสำหรับพวกเรา ไม่ใช่เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวหรือเครื่องบูชาอื่น
26And said: Let us build us an altar, not for holocausts, nor to offer victims,
27แต่ให้แท่นนี้เป็นพยานระหว่างพวกเรากับพวกท่าน และระหว่างลูกหลานรุ่นต่อ ๆ ไปของพวกเราทั้งสองฝ่าย ว่าพวกเราจะทำหน้าที่รับใช้พระยาห์เวห์ต่อหน้าพระองค์ ด้วยเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชา และเครื่องสันติบูชาของเรา’ เพื่อในอนาคตลูกหลานของพวกท่านจะไม่พูดกับลูกหลานของพวกเราว่า ‘พวกเจ้าไม่มีส่วนในพระยาห์เวห์’
27But for a testimony between us and you, and our posterity and yours, that we may serve the Lord, and that we may have a right to offer both holocausts, and victims and sacrifices of peace offerings: and that your children tomorrow may not say to our children: You have no part in the Lord.
28“พวกเราจึงกล่าวว่า ‘ถ้าในอนาคตพวกเขาพูดเช่นนี้กับพวกเราหรือลูกหลานของพวกเรา เราจะตอบว่า “ดูเถิด นี่คือรูปแบบของแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเราได้สร้างไว้ ไม่ใช่เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวหรือเครื่องบูชาอื่น แต่เป็นพยานระหว่างพวกเรากับพวกท่าน”’
28And if they will say so, they shall answer them: Behold the altar of the Lord, which our fathers made, not for holocausts, nor for sacrifice, but for a testimony between us and you.
29“ไม่มีทางที่พวกเราจะกบฏต่อพระยาห์เวห์และหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ในวันนี้ ด้วยการสร้างแท่นบูชาสำหรับถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา หรือเครื่องบูชาอื่น นอกเหนือจากแท่นบูชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราซึ่งอยู่หน้าพลับพลาของพระองค์!”
29God keep us from any such wickedness that we should revolt from the Lord, and leave off following his steps, by building an altar to offer holocausts, and sacrifices, and victims, beside the altar of the Lord our God, which is erected before his tabernacle.
30เมื่อฟีเนหัสปุโรหิตกับบรรดาผู้นำของชุมนุมชน คือบรรดาหัวหน้าหน่วยนับพันของอิสราเอลที่อยู่กับเขา ได้ยินถ้อยคำของลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ พวกเขาก็พอใจ
30And when Phinees the priest, and the princes of the embassage, who were with him, had heard this, they were satisfied: and they admitted most willingly the words of the children of Ruben, and Gad, and of the half tribe of Manasses.
31ฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตพูดกับลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ว่า “วันนี้พวกเรารู้แล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงอยู่ท่ามกลางพวกเรา เพราะพวกท่านไม่ได้กระทำการล่วงละเมิดต่อพระยาห์เวห์ บัดนี้พวกท่านได้ช่วยลูกหลานอิสราเอลให้พ้นจากการลงโทษของพระยาห์เวห์”
31And Phinees the priest the son of Eleazar said to them: Now we know that the Lord is with us, because you are not guilty of this revolt, and you have delivered the children of Israel from the hand of the Lord.
32แล้วฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตกับบรรดาผู้นำกลับจากลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาดในแผ่นดินกิเลอาด ไปยังลูกหลานอิสราเอลในแผ่นดินคานาอัน และนำข่าวกลับไปบอกพวกเขา
32And he returned with the princes from the children of Ruben and Gad, out of the land of Galaad, into the land of Chanaan, to the children of Israel, and brought them word again.
33ลูกหลานอิสราเอลพอใจเรื่องนี้ พวกเขาสรรเสริญพระเจ้า และไม่พูดถึงการยกทัพไปทำสงครามกับชาวรูเบนและชาวกาด เพื่อทำลายแผ่นดินที่คนเหล่านั้นอาศัยอยู่อีกต่อไป
33And the saying pleased all that heard it. And the children of Israel praised God, and they no longer said that they would go up against them, and fight, and destroy the land of their possession.
34ชาวรูเบนและชาวกาดตั้งชื่อแท่นบูชานั้นว่า “พยานระหว่างพวกเราว่าพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้า”
34And the children of Ruben, and the children of Cad called the altar which they had built, Our testimony, that the Lord is God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.