โยชูวา
Chapter 22
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยชูวา 22

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แล้วโยชูวาเรียก​ชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์มา
1אָ֚ז יִקְרָ֣א יְהֹושֻׁ֔עַ לָרֽאוּבֵנִ֖י וְלַגָּדִ֑י וְלַחֲצִ֖י מַטֵּ֥ה מְנַשֶּֽׁה׃
2และ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​ได้​ปฏิบัติ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​ไว้ และ​เชื่อ​ฟัง​เรา​ทุก​เรื่อง​ที่​เรา​สั่ง​พวก​ท่าน
2וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֣ם שְׁמַרְתֶּ֔ם אֵ֚ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה אֶתְכֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה וַתִּשְׁמְע֣וּ בְקֹולִ֔י לְכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוִּ֖יתִי אֶתְכֶֽם׃
3ตลอด​เวลา​ที่​ผ่าน​มา​จนถึง​วัน​นี้ พวก​ท่าน​ไม่​ได้​ทอด​ทิ้ง​พี่​น้อง​ของตน แต่​ได้ทำหน้าที่​ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​อย่าง​ครบ​ถ้วน
3לֹֽא־עֲזַבְתֶּ֣ם אֶת־אֲחֵיכֶ֗ם זֶ֚ה יָמִ֣ים רַבִּ֔ים עַ֖ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה וּשְׁמַרְתֶּ֕ם אֶת־מִשְׁמֶ֕רֶת מִצְוַ֖ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
4บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ประทาน​การ​พัก​สงบ​แก่​พี่​น้อง​ของ​พวก​ท่าน​ตาม​ที่​ตรัส​ไว้​แล้ว ดัง​นั้นจงกลับไปยัง​เต็นท์​ของ​พวก​ท่านในดินแดนกรรมสิทธิ์ ซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบ​ให้​พวก​ท่าน​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน
4וְעַתָּ֗ה הֵנִ֨יחַ יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ לַֽאֲחֵיכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר לָהֶ֑ם וְעַתָּ֡ה פְּנוּ֩ וּלְכ֨וּ לָכֶ֜ם לְאָהֳלֵיכֶ֗ם אֶל־אֶ֙רֶץ֙ אֲחֻזַּתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר ׀ נָתַ֣ן לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֖בֶר הַיַּרְדֵּֽן׃
5เพียง​แต่จงเอาใจ​ใส่​อย่าง​ยิ่ง​ที่จะปฏิบัติ​ตามพระบัญชา​และธรรมบัญญัติซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​พวก​ท่าน​ไว้ คือ​ให้​รักพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​แนวทาง​ทั้งหมด​ของ​พระองค์ รักษาพระบัญญัติของ​พระองค์ ยึด​มั่นในพระองค์ และ​รับ​ใช้​พระองค์​ด้วย​สุดใจ​และ​สุด​ชีวิต​ของ​พวก​ท่าน”
5רַ֣ק ׀ שִׁמְר֣וּ מְאֹ֗ד לַעֲשֹׂ֨ות אֶת־הַמִּצְוָ֣ה וְאֶת־הַתֹּורָה֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה אֶתְכֶם֮ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־יְהוָה֒ לְ֠אַהֲבָה אֶת־יְהוָ֨ה אֱלֹֽהֵיכֶ֜ם וְלָלֶ֧כֶת בְּכָל־דְּרָכָ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתָ֖יו וּלְדָבְקָה־בֹ֑ו וּלְעָבְדֹ֕ו בְּכָל־לְבַבְכֶ֖ם וּבְכָל־נַפְשְׁכֶֽם׃
6แล้วโยชูวาอวยพร​และ​ส่ง​พวก​เขา​กลับไป พวก​เขา​จึง​กลับไปยัง​เต็นท์​ของตน
6וַֽיְבָרְכֵ֖ם יְהֹושֻׁ֑עַ וַֽיְשַׁלְּחֵ֔ם וַיֵּלְכ֖וּ אֶל־אָהֳלֵיהֶֽם׃ ס
7โมเสสได้​มอบ​มรดกในบาชานให้มนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​หนึ่ง ส่วน​อีก​ครึ่ง​เผ่า โยชูวามอบมรดก​ให้ท่ามกลาง​พี่​น้อง​ของ​พวก​เขา​ทาง​ฟาก​ตะวันตกของ​แม่น้ำจอร์แดน เมื่อโยชูวาส่ง​พวก​เขา​กลับไปยัง​เต็นท์ เขาก็อวยพร​พวก​เขา
7וְלַחֲצִ֣י ׀ שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה נָתַ֣ן מֹשֶׁה֮ בַּבָּשָׁן֒ וּלְחֶצְיֹ֗ו נָתַ֤ן יְהֹושֻׁ֙עַ֙ עִם־אֲחֵיהֶ֔ם *מֵעֵבֶר (בְּעֵ֥בֶר) הַיַּרְדֵּ֖ן יָ֑מָּה וְ֠גַם כִּ֣י שִׁלְּחָ֧ם יְהֹושֻׁ֛עַ אֶל־אָהֳלֵיהֶ֖ם וַיְבָרֲכֵֽם׃
8และพูดว่า “จงกลับไปยัง​เต็นท์​ของ​พวก​ท่าน​พร้อม​กับ​ทรัพย์​สมบัติ​มากมาย ฝูง​สัตว์​จำนวน​มาก เงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และ​เสื้อผ้า​จำนวน​มาก จงแบ่ง​ของ​ริบ​จาก​ศัตรู​ให้​พี่​น้อง​ของ​พวก​ท่าน​ด้วย”
8וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם לֵאמֹ֗ר בִּנְכָסִ֨ים רַבִּ֜ים שׁ֤וּבוּ אֶל־אָֽהֳלֵיכֶם֙ וּבְמִקְנֶ֣ה רַב־מְאֹ֔ד בְּכֶ֨סֶף וּבְזָהָ֜ב וּבִנְחֹ֧שֶׁת וּבְבַרְזֶ֛ל וּבִשְׂלָמֹ֖ות הַרְבֵּ֣ה מְאֹ֑ד חִלְק֥וּ שְׁלַל־אֹיְבֵיכֶ֖ם עִם־אֲחֵיכֶֽם׃ פ
9ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​จึง​กลับไป พวก​เขา​ออก​จากลูกหลานอิสราเอล​ที่ชิโลห์ในแผ่น​ดินคานาอัน เพื่อไปยัง​แผ่น​ดินกิเลอาดซึ่ง​เป็นดินแดนกรรมสิทธิ์​ของ​พวก​เขา พวก​เขา​ได้​ครอบ​ครองดินแดนนั้น​ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์ผ่าน​ทางโมเสส
9וַיָּשֻׁ֣בוּ וַיֵּלְכ֡וּ בְּנֵי־רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי־גָ֜ד וַחֲצִ֣י ׀ שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִשִּׁלֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן לָלֶ֜כֶת אֶל־אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֗ד אֶל־אֶ֤רֶץ אֲחֻזָּתָם֙ אֲשֶׁ֣ר נֹֽאחֲזוּ־בָ֔הּ עַל־פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
10เมื่อมาถึง​บริเวณ​ใกล้​แม่น้ำจอร์แดนซึ่ง​อยู่ในแผ่น​ดินคานาอัน ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ได้​สร้าง​แท่น​บูชา​ขนาด​ใหญ่โตสะดุดตาไว้​ที่​นั่น​ริม​แม่น้ำจอร์แดน
10וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל־גְּלִילֹ֣ות הַיַּרְדֵּ֔ן אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וַיִּבְנ֣וּ בְנֵי־רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי־גָ֡ד וַחֲצִ֣י שֵׁבֶט֩ הַֽמְנַשֶּׁ֨ה שָׁ֤ם מִזְבֵּ֙חַ֙ עַל־הַיַּרְדֵּ֔ן מִזְבֵּ֥חַ גָּדֹ֖ול לְמַרְאֶֽה׃
11ลูกหลานอิสราเอล​ได้ยิน​ข่าว​ว่า “ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ได้​สร้าง​แท่น​บูชา​ไว้​ตรงชายแดนแผ่น​ดินคานาอัน ในบริเวณ​รอบ​แม่น้ำจอร์แดน ฝั่ง​ที่​เป็น​ของลูกหลานอิสราเอล”
11וַיִּשְׁמְע֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה בָנ֣וּ בְנֵֽי־רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי־גָ֡ד וַחֲצִי֩ שֵׁ֨בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֜ה אֶת־הַמִּזְבֵּ֗חַ אֶל־מוּל֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֶל־גְּלִילֹות֙ הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל־עֵ֖בֶר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
12เมื่อลูกหลานอิสราเอล​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ชุมนุมชนทั้งหมด​ของลูกหลานอิสราเอลก็มารวม​ตัว​กัน​ที่ชิโลห์ เพื่อจะยกทัพไปทำสงคราม​กับ​พวก​เขา
12וַֽיִּשְׁמְע֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּקָּ֨הֲל֜וּ כָּל־עֲדַ֤ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ שִׁלֹ֔ה לַעֲלֹ֥ות עֲלֵיהֶ֖ם לַצָּבָֽא׃ פ
13ลูกหลานอิสราเอลส่งฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่าในแผ่น​ดินกิเลอาด
13וַיִּשְׁלְח֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל־בְּנֵי־רְאוּבֵ֧ן וְאֶל־בְּנֵי־גָ֛ד וְאֶל־חֲצִ֥י שֵֽׁבֶט־מְנַשֶּׁ֖ה אֶל־אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֑ד אֶת־פִּינְחָ֖ס בֶּן־אֶלְעָזָ֥ר הַכֹּהֵֽן׃
14ผู้นำ​สิบคนไปพร้อม​กับ​เขา เป็น​ผู้นำ​ตระกูล​ฝ่าย​บิดา​เผ่าละคนจาก​เผ่า​ต่าง ๆ ของอิสราเอล แต่ละคนเป็น​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่าย​บิดาในหน่วยนับ​พัน​ของ​อิสราเอล
14וַעֲשָׂרָ֤ה נְשִׂאִים֙ עִמֹּ֔ו נָשִׂ֨יא אֶחָ֜ד נָשִׂ֤יא אֶחָד֙ לְבֵ֣ית אָ֔ב לְכֹ֖ל מַטֹּ֣ות יִשְׂרָאֵ֑ל וְאִ֨ישׁ רֹ֧אשׁ בֵּית־אֲבֹותָ֛ם הֵ֖מָּה לְאַלְפֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
15พวก​เขาไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่าในแผ่น​ดินกิเลอาด แล้ว​พูด​กับคนเหล่า​นั้น​ว่า
15וַיָּבֹ֜אוּ אֶל־בְּנֵי־רְאוּבֵ֧ן וְאֶל־בְּנֵי־גָ֛ד וְאֶל־חֲצִ֥י שֵֽׁבֶט־מְנַשֶּׁ֖ה אֶל־אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֑ד וַיְדַבְּר֥וּ אִתָּ֖ם לֵאמֹֽר׃
16“ชุมนุมชนทั้งหมด​ของพระยาห์เวห์กล่าว​ดังนี้ ‘เหตุ​ใด​พวก​ท่าน​จึง​ล่วง​ละเมิด​ต่อ​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​เช่น​นี้? วัน​นี้​พวก​ท่าน​หันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์ โดย​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​ตนเอง​และ​กบฏ​ต่อพระยาห์เวห์
16כֹּ֣ה אָמְר֞וּ כֹּ֣ל ׀ עֲדַ֣ת יְהוָ֗ה מָֽה־הַמַּ֤עַל הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֤ר מְעַלְתֶּם֙ בֵּאלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לָשׁ֣וּב הַיֹּ֔ום מֵאַחֲרֵ֖י יְהוָ֑ה בִּבְנֹֽותְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ לִמְרָדְכֶ֥ם הַיֹּ֖ום בַּיהוָֽה׃
17ความผิดบาปที่เปโอร์​ยัง​ไม่​มากพอสำหรับ​พวก​เรา​อีก​หรือ? จนถึง​วัน​นี้​พวก​เรา​ยัง​ชำระ​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ความ​ผิด​นั้น​ไม่​ได้ ทั้ง​ที่​เกิด​โรค​ระบาด​ขึ้น​กับชุมนุมชนของพระยาห์เวห์
17הַמְעַט־לָ֙נוּ֙ אֶת־עֲוֹ֣ן פְּעֹ֔ור אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־הִטַּהַ֙רְנוּ֙ מִמֶּ֔נּוּ עַ֖ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה וַיְהִ֥י הַנֶּ֖גֶף בַּעֲדַ֥ת יְהוָֽה׃
18แล้ว​วัน​นี้​พวก​ท่าน​ยังจะหันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์อีก​หรือ? ถ้า​วัน​นี้​พวก​ท่าน​กบฏ​ต่อพระยาห์เวห์ พรุ่ง​นี้​พระองค์จะกริ้วชุมนุมชนทั้งหมด​ของ​อิสราเอล
18וְאַתֶּם֙ תָּשֻׁ֣בוּ הַיֹּ֔ום מֵאַחֲרֵ֖י יְהוָ֑ה וְהָיָ֗ה אַתֶּ֞ם תִּמְרְד֤וּ הַיֹּום֙ בַּֽיהוָ֔ה וּמָחָ֕ר אֶֽל־כָּל־עֲדַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל יִקְצֹֽף׃
19อย่างไร​ก็ตาม ถ้าดินแดนกรรมสิทธิ์​ของ​พวก​ท่านมีมลทิน ก็จงข้าม​มายังดินแดนกรรมสิทธิ์​ของพระยาห์เวห์ ซึ่ง​พลับพลา​ของพระยาห์เวห์ตั้ง​อยู่ และ​รับ​กรรมสิทธิ์​ท่ามกลาง​พวก​เรา แต่​อย่า​กบฏ​ต่อพระยาห์เวห์หรือ​กบฏ​ต่อ​พวก​เรา ด้วย​การ​สร้าง​แท่น​บูชา​อื่น​นอก​เหนือ​จาก​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เรา
19וְאַ֨ךְ אִם־טְמֵאָ֜ה אֶ֣רֶץ אֲחֻזַּתְכֶ֗ם עִבְר֨וּ לָכֶ֜ם אֶל־אֶ֨רֶץ אֲחֻזַּ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֤ר שָֽׁכַן־שָׁם֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה וְהֵאָחֲז֖וּ בְּתֹוכֵ֑נוּ וּבַֽיהוָ֣ה אַל־תִּמְרֹ֗דוּ וְאֹתָ֙נוּ֙ אֶל־תִּמְרֹ֔דוּ בִּבְנֹֽתְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ מִֽבַּלְעֲדֵ֔י מִזְבַּ֖ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
20อาคานบุตรเศ​ราห์​ไม่​ได้​ล่วง​ละเมิด​เรื่อง​สิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย​หรือ? แล้ว​ความ​กริ้วก็ตกแก่ชุมนุมชนทั้งหมด​ของ​อิสราเอล ชายคนนั้น​ไม่​ได้​พินาศ​เพียงคนเดียว​เพราะความผิดบาปของ​เขา’”
20הֲלֹ֣וא ׀ עָכָ֣ן בֶּן־זֶ֗רַח מָ֤עַל מַ֙עַל֙ בַּחֵ֔רֶם וְעַֽל־כָּל־עֲדַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל הָ֣יָה קָ֑צֶף וְהוּא֙ אִ֣ישׁ אֶחָ֔ד לֹ֥א גָוַ֖ע בַּעֲוֹנֹֽו׃ פ
21แล้วลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ตอบ​บรรดา​หัวหน้า​หน่วยนับ​พัน​ของ​อิสราเอล​ว่า
21וַֽיַּעֲנוּ֙ בְּנֵי־רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי־גָ֔ד וַחֲצִ֖י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֑ה וַֽיְדַבְּר֔וּ אֶת־רָאשֵׁ֖י אַלְפֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
22“องค์​ผู้ทรง​ฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! องค์​ผู้ทรง​ฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์​ทรง​ทราบ และ​อิสราเอลก็จะได้​รู้ ถ้า​พวก​เราทำไปเพราะ​คิด​กบฏ​หรือ​ทำการ​ล่วง​ละเมิด​ต่อพระยาห์เวห์ ก็ขออย่า​ให้​พระองค์​ช่วย​พวก​เรา​ให้​รอดในวัน​นี้​เลย
22אֵל֩ ׀ אֱלֹהִ֨ים ׀ יְהוָ֜ה אֵ֣ל ׀ אֱלֹהִ֤ים ׀ יְהוָה֙ ה֣וּא יֹדֵ֔עַ וְיִשְׂרָאֵ֖ל ה֣וּא יֵדָ֑ע אִם־בְּמֶ֤רֶד וְאִם־בְּמַ֙עַל֙ בַּֽיהוָ֔ה אַל־תֹּושִׁיעֵ֖נוּ הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
23ถ้า​พวก​เรา​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​ตนเอง​เพื่อ​หันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์ หรือ​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องธัญบูชา หรือ​เครื่อง​สันติ​บูชาบนแท่น​นั้น ก็ขอให้พระยาห์เวห์เอง​ทรง​เอาผิด​พวก​เรา
23לִבְנֹ֥ות לָ֙נוּ֙ מִזְבֵּ֔חַ לָשׁ֖וּב מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֑ה וְאִם־לְהַעֲלֹ֨ות עָלָ֜יו עֹולָ֣ה וּמִנְחָ֗ה וְאִם־לַעֲשֹׂ֤ות עָלָיו֙ זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֔ים יְהוָ֖ה ה֥וּא יְבַקֵּֽשׁ׃
24“แต่​ที่​พวก​เราทำเช่น​นี้​ก็​เพราะ​กังวล​ว่า ในอนาคตลูกหลานของ​พวก​ท่าน​อาจ​พูด​กับลูกหลานของ​พวก​เรา​ว่า ‘พวก​เจ้ามีส่วน​เกี่ยวข้อง​อะไร​กับพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล?
24וְאִם־לֹ֤א מִדְּאָגָה֙ מִדָּבָ֔ר עָשִׂ֥ינוּ אֶת־זֹ֖את לֵאמֹ֑ר מָחָ֗ר יֹאמְר֨וּ בְנֵיכֶ֤ם לְבָנֵ֙ינוּ֙ לֵאמֹ֔ר מַה־לָּכֶ֕ם וְלַֽיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
25เพราะพระยาห์เวห์ทรง​กำหนด​ให้​แม่น้ำจอร์แดนเป็น​เขตแดน​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า ลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาด พวก​เจ้า​ไม่มี​ส่วนในพระยาห์เวห์’ แล้วลูกหลานของ​พวก​ท่าน​อาจ​ทำให้ลูกหลานของ​พวก​เรา​เลิก​ยำเกรงพระยาห์เวห์
25וּגְב֣וּל נָֽתַן־יְ֠הוָה בֵּינֵ֨נוּ וּבֵינֵיכֶ֜ם בְּנֵי־רְאוּבֵ֤ן וּבְנֵי־גָד֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֵין־לָכֶ֥ם חֵ֖לֶק בַּֽיהוָ֑ה וְהִשְׁבִּ֤יתוּ בְנֵיכֶם֙ אֶת־בָּנֵ֔ינוּ לְבִלְתִּ֖י יְרֹ֥א אֶת־יְהוָֽה׃
26“ดัง​นั้น​พวก​เรา​จึง​กล่าว​ว่า ‘มาเถิด ให้​เรา​เตรียม​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​พวก​เรา ไม่ใช่​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​หรือเครื่องบูชาอื่น
26וַנֹּ֕אמֶר נַעֲשֶׂה־נָּ֣א לָ֔נוּ לִבְנֹ֖ות אֶת־הַמִּזְבֵּ֑חַ לֹ֥א לְעֹולָ֖ה וְלֹ֥א לְזָֽבַח׃
27แต่​ให้​แท่น​นี้​เป็น​พยาน​ระหว่าง​พวก​เรา​กับ​พวก​ท่าน และ​ระหว่างลูกหลานรุ่น​ต่อ ๆ ไปของ​พวก​เรา​ทั้ง​สอง​ฝ่าย ว่า​พวก​เราจะ​ทำ​หน้าที่​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ต่อ​หน้า​พระองค์ ด้วยเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องบูชา และ​เครื่อง​สันติ​บูชา​ของ​เรา’ เพื่อในอนาคตลูกหลานของ​พวก​ท่านจะไม่​พูด​กับลูกหลานของ​พวก​เรา​ว่า ‘พวก​เจ้า​ไม่มี​ส่วนในพระยาห์เวห์’
27כִּי֩ עֵ֨ד ה֜וּא בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֵיכֶ֗ם וּבֵ֣ין דֹּרֹותֵינוּ֮ אַחֲרֵינוּ֒ לַעֲבֹ֞ד אֶת־עֲבֹדַ֤ת יְהוָה֙ לְפָנָ֔יו בְּעֹלֹותֵ֥ינוּ וּבִזְבָחֵ֖ינוּ וּבִשְׁלָמֵ֑ינוּ וְלֹא־יֹאמְר֨וּ בְנֵיכֶ֤ם מָחָר֙ לְבָנֵ֔ינוּ אֵין־לָכֶ֥ם חֵ֖לֶק בַּיהוָֽה׃
28“พวก​เรา​จึง​กล่าว​ว่า ‘ถ้าในอนาคต​พวก​เขา​พูด​เช่น​นี้​กับ​พวก​เรา​หรือลูกหลานของ​พวก​เรา เราจะตอบว่า “ดูเถิด นี่​คือ​รูป​แบบ​ของ​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ได้​สร้าง​ไว้ ไม่ใช่​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​หรือเครื่องบูชาอื่น แต่​เป็น​พยาน​ระหว่าง​พวก​เรา​กับ​พวก​ท่าน”’
28וַנֹּ֕אמֶר וְהָיָ֗ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֵלֵ֛ינוּ וְאֶל־דֹּרֹתֵ֖ינוּ מָחָ֑ר וְאָמַ֡רְנוּ רְא֣וּ אֶת־תַּבְנִית֩ מִזְבַּ֨ח יְהוָ֜ה אֲשֶׁר־עָשׂ֣וּ אֲבֹותֵ֗ינוּ לֹ֤א לְעֹולָה֙ וְלֹ֣א לְזֶ֔בַח כִּי־עֵ֣ד ה֔וּא בֵּינֵ֖ינוּ וּבֵינֵיכֶֽם׃
29“ไม่มี​ทาง​ที่​พวก​เราจะกบฏ​ต่อพระยาห์เวห์และ​หันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์ในวัน​นี้ ด้วย​การ​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องธัญบูชา หรือเครื่องบูชาอื่น นอก​เหนือ​จาก​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เรา​ซึ่ง​อยู่​หน้า​พลับพลา​ของ​พระองค์!”
29חָלִילָה֩ לָּ֨נוּ מִמֶּ֜נּוּ לִמְרֹ֣ד בַּֽיהוָ֗ה וְלָשׁ֤וּב הַיֹּום֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֔ה לִבְנֹ֣ות מִזְבֵּ֔חַ לְעֹלָ֖ה לְמִנְחָ֣ה וּלְזָ֑בַח מִלְּבַ֗ד מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ אֲשֶׁ֖ר לִפְנֵ֥י מִשְׁכָּנֹֽו׃ פ
30เมื่อฟีเนหัสปุโรหิต​กับ​บรรดา​ผู้นำ​ของชุมนุมชน คือ​บรรดา​หัวหน้า​หน่วยนับ​พัน​ของ​อิสราเอล​ที่​อยู่​กับ​เขา ได้ยิน​ถ้อยคำ​ของลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ พวก​เขาก็พอใจ
30וַיִּשְׁמַ֞ע פִּֽינְחָ֣ס הַכֹּהֵ֗ן וּנְשִׂיאֵ֨י הָעֵדָ֜ה וְרָאשֵׁ֨י אַלְפֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר אִתֹּ֔ו אֶת־הַ֨דְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֧ר דִּבְּר֛וּ בְּנֵי־רְאוּבֵ֥ן וּבְנֵי־גָ֖ד וּבְנֵ֣י מְנַשֶּׁ֑ה וַיִּיטַ֖ב בְּעֵינֵיהֶֽם׃
31ฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิต​พูด​กับลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ว่า “วัน​นี้​พวก​เรา​รู้​แล้ว​ว่าพระยาห์เวห์ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เรา เพราะ​พวก​ท่าน​ไม่​ได้​กระทำ​การ​ล่วง​ละเมิด​ต่อพระยาห์เวห์ บัดนี้​พวก​ท่าน​ได้​ช่วยลูกหลานอิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​การ​ลงโทษ​ของพระยาห์เวห์”
31וַיֹּ֣אמֶר פִּֽינְחָ֣ס בֶּן־אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֡ן אֶל־בְּנֵי־רְאוּבֵ֨ן וְאֶל־בְּנֵי־גָ֜ד וְאֶל־בְּנֵ֣י מְנַשֶּׁ֗ה הַיֹּ֤ום ׀ יָדַ֙עְנוּ֙ כִּֽי־בְתֹוכֵ֣נוּ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־מְעַלְתֶּ֥ם בַּֽיהוָ֖ה הַמַּ֣עַל הַזֶּ֑ה אָ֗ז הִצַּלְתֶּ֛ם אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֥ד יְהוָֽה׃
32แล้วฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิต​กับ​บรรดา​ผู้นำ​กลับ​จากลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาดในแผ่น​ดินกิเลอาด ไปยังลูกหลานอิสราเอลในแผ่น​ดินคานาอัน และนำข่าว​กลับไปบอก​พวก​เขา
32וַיָּ֣שָׁב פִּֽינְחָ֣ס בֶּן־אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֣ן ׀ וְהַנְּשִׂיאִ֡ים מֵאֵ֣ת בְּנֵֽי־רְאוּבֵן֩ וּמֵאֵ֨ת בְּנֵי־גָ֜ד מֵאֶ֧רֶץ הַגִּלְעָ֛ד אֶל־אֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּשִׁ֥בוּ אֹותָ֖ם דָּבָֽר׃
33ลูกหลานอิสราเอล​พอใจ​เรื่อง​นี้ พวก​เขา​สรรเสริญ​พระเจ้า และ​ไม่​พูด​ถึง​การยกทัพไปทำสงคราม​กับ​ชาวรูเบนและ​ชาวกาด เพื่อ​ทำลาย​แผ่น​ดิน​ที่คนเหล่า​นั้น​อาศัย​อยู่​อีก​ต่อไป
33וַיִּיטַ֣ב הַדָּבָ֗ר בְּעֵינֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְבָרֲכ֥וּ אֱלֹהִ֖ים בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹ֣א אָמְר֗וּ לַעֲלֹ֤ות עֲלֵיהֶם֙ לַצָּבָ֔א לְשַׁחֵת֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֛ר בְּנֵי־רְאוּבֵ֥ן וּבְנֵי־גָ֖ד יֹשְׁבִ֥ים בָּֽהּ׃
34ชาวรูเบนและ​ชาวกาดตั้ง​ชื่อ​แท่น​บูชา​นั้น​ว่า “พยาน​ระหว่าง​พวก​เรา​ว่าพระยาห์เวห์ทรง​เป็น​พระเจ้า”
34וַֽיִּקְרְא֛וּ בְּנֵי־רְאוּבֵ֥ן וּבְנֵי־גָ֖ד לַמִּזְבֵּ֑חַ כִּ֣י עֵ֥ד הוּא֙ בֵּֽינֹתֵ֔ינוּ כִּ֥י יְהוָ֖ה הָאֱלֹהִֽים׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.