โยชูวา
Chapter 8
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยชูวา 8

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “อย่า​กลัว​และ​อย่า​ท้อใจ จงนำนักรบ​ทั้งหมดไปกับ​เจ้า ลุก​ขึ้น​และ​ขึ้นไปยัง​เมือ​งอัย เรา​ได้​มอบกษัตริย์แห่​งอัย ประชาชน เมือง และ​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ให้​แก่​เจ้า​แล้ว
1וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־יְהֹושֻׁ֙עַ֙ אַל־תִּירָ֣א וְאַל־תֵּחָ֔ת קַ֣ח עִמְּךָ֗ אֵ֚ת כָּל־עַ֣ם הַמִּלְחָמָ֔ה וְק֖וּם עֲלֵ֣ה הָעָ֑י רְאֵ֣ה ׀ נָתַ֣תִּי בְיָדְךָ֗ אֶת־מֶ֤לֶךְ הָעַי֙ וְאֶת־עַמֹּ֔ו וְאֶת־עִירֹ֖ו וְאֶת־אַרְצֹֽו׃
2เจ้าจงทำกับ​เมือ​งอัย​และกษัตริย์ของ​เมือง​เหมือน​ที่ทำกับ​เมืองเยรีโคและกษัตริย์ของ​เมือง เพียง​แต่​ครั้ง​นี้​พวก​เจ้าจงยึด​ข้าว​ของ​และ​ฝูง​สัตว์​ของ​เมือง​ไว้​เป็น​ของตน จงจัด​กอง​ซุ่ม​โจมตี​ไว้​ด้าน​หลัง​เมือง”
2וְעָשִׂ֨יתָ לָעַ֜י וּלְמַלְכָּ֗הּ כַּאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤יתָ לִֽירִיחֹו֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ רַק־שְׁלָלָ֥הּ וּבְהֶמְתָּ֖הּ תָּבֹ֣זּוּ לָכֶ֑ם שִׂים־לְךָ֥ אֹרֵ֛ב לָעִ֖יר מֵאַחֲרֶֽיהָ׃
3โยชูวาจึง​ลุก​ขึ้น​พร้อม​กับ​นักรบ​ทั้งหมด​เพื่อ​ขึ้นไปยัง​เมือ​งอัย เขา​เลือก​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​สาม​หมื่นคนและ​ส่ง​พวก​เขา​ออกไปในเวลา​กลาง​คืน
3וַיָּ֧קָם יְהֹושֻׁ֛עַ וְכָל־עַ֥ם הַמִּלְחָמָ֖ה לַעֲלֹ֣ות הָעָ֑י וַיִּבְחַ֣ר יְ֠הֹושֻׁעַ שְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֤לֶף אִישׁ֙ גִּבֹּורֵ֣י הַחַ֔יִל וַיִּשְׁלָחֵ֖ם לָֽיְלָה׃
4เขา​สั่ง​พวก​เขา​ว่า “จงไปซุ่ม​โจมตี​เมือง​จาก​ด้าน​หลัง อย่า​อยู่​ห่าง​จาก​เมือง​มาก​นัก และ​ทุกคนต้องเตรียมพร้อม
4וַיְצַ֨ו אֹתָ֜ם לֵאמֹ֗ר רְ֠אוּ אַתֶּ֞ם אֹרְבִ֤ים לָעִיר֙ מֵאַחֲרֵ֣י הָעִ֔יר אַל־תַּרְחִ֥יקוּ מִן־הָעִ֖יר מְאֹ֑ד וִהְיִיתֶ֥ם כֻּלְּכֶ֖ם נְכֹנִֽים׃
5ข้าพเจ้า​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ด้วยจะเข้าไป​ใกล้​เมือง เมื่อ​พวก​เขา​ออกมาต่อสู้​กับ​เรา​เหมือน​ครั้ง​ก่อน พวก​เราจะหนี​พวก​เขา
5וַאֲנִ֗י וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֔י נִקְרַ֖ב אֶל־הָעִ֑יר וְהָיָ֗ה כִּֽי־יֵצְא֤וּ לִקְרָאתֵ֙נוּ֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בָּרִֽאשֹׁנָ֔ה וְנַ֖סְנוּ לִפְנֵיהֶֽם׃
6พวก​เขาจะออกมาไล่​ตาม จนพวก​เรา​ล่อ​พวก​เขา​ออกไปห่าง​จาก​เมือง เพราะ​พวก​เขาจะคิด​ว่า ‘คนเหล่า​นี้​หนี​พวก​เรา​เหมือน​ครั้ง​ก่อน’ ดัง​นั้น​พวก​เราจะหนี​พวก​เขา
6וְיָצְא֣וּ אַחֲרֵ֗ינוּ עַ֣ד הַתִּיקֵ֤נוּ אֹותָם֙ מִן־הָעִ֔יר כִּ֣י יֹֽאמְר֔וּ נָסִ֣ים לְפָנֵ֔ינוּ כַּאֲשֶׁ֖ר בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה וְנַ֖סְנוּ לִפְנֵיהֶֽם׃
7แล้ว​พวก​ท่านจงลุก​จาก​ที่​ซุ่ม​และ​เข้า​ยึด​เมือง เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่านจะมอบ​เมือง​นั้น​ให้​พวก​ท่าน
7וְאַתֶּ֗ם תָּקֻ֙מוּ֙ מֵהָ֣אֹורֵ֔ב וְהֹורַשְׁתֶּ֖ם אֶת־הָעִ֑יר וּנְתָנָ֛הּ יְהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם בְּיֶדְכֶֽם׃
8เมื่อ​พวก​ท่าน​ยึด​เมือง​ได้​แล้ว จงจุดไฟเผา​เมือง จงทำตาม​ถ้อยคำ​ของพระยาห์เวห์ นี่​คือคำสั่ง​ของ​ข้าพเจ้า”
8וְהָיָ֞ה כְּתָפְשְׂכֶ֣ם אֶת־הָעִ֗יר תַּצִּ֤יתוּ אֶת־הָעִיר֙ בָּאֵ֔שׁ כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה תַּעֲשׂ֑וּ רְא֖וּ צִוִּ֥יתִי אֶתְכֶֽם׃
9โยชูวาส่ง​พวก​เขา​ออกไป พวก​เขาไปซุ่ม​อยู่ระหว่าง​เบเธล​กับ​อัย ทาง​ด้าน​ตะวันตกของ​เมือ​งอัย แต่โยชูวาพัก​อยู่​ท่ามกลาง​ประชาชนในคืน​นั้น
9וַיִּשְׁלָחֵ֣ם יְהֹושֻׁ֗עַ וַיֵּֽלְכוּ֙ אֶל־הַמַּאְרָ֔ב וַיֵּשְׁב֗וּ בֵּ֧ין בֵּֽית־אֵ֛ל וּבֵ֥ין הָעַ֖י מִיָּ֣ם לָעָ֑י וַיָּ֧לֶן יְהֹושֻׁ֛עַ בַּלַּ֥יְלָה הַה֖וּא בְּתֹ֥וךְ הָעָֽם׃
10โยชูวาตื่น​แต่​เช้า ตรวจพล แล้ว​เขา​กับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอลก็นำหน้า​ประชาชน​ขึ้นไปยัง​เมือ​งอัย
10וַיַּשְׁכֵּ֤ם יְהֹושֻׁ֙עַ֙ בַּבֹּ֔קֶר וַיִּפְקֹ֖ד אֶת־הָעָ֑ם וַיַּ֨עַל ה֜וּא וְזִקְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל לִפְנֵ֥י הָעָ֖ם הָעָֽי׃
11ประชาชน​ทั้งหมด รวม​ทั้ง​ทหาร​ที่​อยู่​กับ​เขา ขึ้นไปใกล้​เมือง​และ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ทาง​ด้าน​เหนือ​ของ​เมือ​งอัย โดยมีหุบเขา​คั่น​อยู่​ระหว่างโยชูวากับ​เมือง
11וְכָל־הָעָ֨ם הַמִּלְחָמָ֜ה אֲשֶׁ֣ר אִתֹּ֗ו עָלוּ֙ וַֽיִּגְּשׁ֔וּ וַיָּבֹ֖אוּ נֶ֣גֶד הָעִ֑יר וַֽיַּחֲנוּ֙ מִצְּפֹ֣ון לָעַ֔י וְהַגַּ֖י *בֵּינֹו (בֵּינָ֥יו) וּבֵין־הָעָֽי׃
12โยชูวานำทหาร​ประมาณ​ห้า​พันคนไปซุ่ม​อยู่ระหว่าง​เบเธล​กับ​อัย ทาง​ด้าน​ตะวันตกของ​เมือง
12וַיִּקַּ֕ח כַּחֲמֵ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים אִ֑ישׁ וַיָּ֨שֶׂם אֹותָ֜ם אֹרֵ֗ב בֵּ֧ין בֵּֽית־אֵ֛ל וּבֵ֥ין הָעַ֖י מִיָּ֥ם לָעִֽיר׃
13พวก​เขา​จัด​วาง​กำลังพล โดย​ให้​กองทัพ​ทั้งหมด​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​เมือง และ​กอง​ซุ่ม​โจมตี​อยู่​ทาง​ตะวันตกของ​เมือง คืน​นั้นโยชูวาเข้าไป​กลาง​หุบเขา
13וַיָּשִׂ֨ימוּ הָעָ֜ם אֶת־כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֗ה אֲשֶׁר֙ מִצְּפֹ֣ון לָעִ֔יר וְאֶת־עֲקֵבֹ֖ו מִיָּ֣ם לָעִ֑יר וַיֵּ֧לֶךְ יְהֹושֻׁ֛עַ בַּלַּ֥יְלָה הַה֖וּא בְּתֹ֥וךְ הָעֵֽמֶק׃
14เมื่อกษัตริย์แห่​งอัย​เห็น​ดัง​นั้น กษัตริย์​กับ​ชาว​เมือง​ทั้งหมด​ก็รีบ​ตื่น​แต่​เช้า​และ​ออกไปต่อสู้​กับ​อิสราเอล​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด บริเวณ​หน้าอาราบาห์ แต่​เขา​ไม่รู้​ว่ามีกอง​ซุ่ม​โจมตี​อยู่​ด้าน​หลัง​เมือง
14וַיְהִ֞י כִּרְאֹ֣ות מֶֽלֶךְ־הָעַ֗י וַֽיְמַהֲר֡וּ וַיַּשְׁכִּ֡ימוּ וַיֵּצְא֣וּ אַנְשֵֽׁי־הָעִ֣יר לִקְרַֽאת־יִ֠שְׂרָאֵל לַֽמִּלְחָמָ֞ה ה֧וּא וְכָל־עַמֹּ֛ו לַמֹּועֵ֖ד לִפְנֵ֣י הָֽעֲרָבָ֑ה וְהוּא֙ לֹ֣א יָדַ֔ע כִּֽי־אֹרֵ֥ב לֹ֖ו מֵאַחֲרֵ֥י הָעִֽיר׃
15โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​แสร้งทำเป็น​พ่าย​แพ้ แล้ว​หนีไปตาม​ทาง​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร
15וַיִּנָּֽגְע֛וּ יְהֹושֻׁ֥עַ וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל לִפְנֵיהֶ֑ם וַיָּנֻ֖סוּ דֶּ֥רֶךְ הַמִּדְבָּֽר׃
16ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่ในเมือง​ถูก​เรียก​ออกมาให้​ไล่​ตามพวกเขา คนเหล่า​นั้น​ไล่​ตามโยชูวาและ​ถูก​ล่อ​ให้​ออกไปห่าง​จาก​เมือง
16וַיִּזָּעֲק֗וּ כָּל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר *בָּעִיר (בָּעַ֔י) לִרְדֹּ֖ף אַחֲרֵיהֶ֑ם וַֽיִּרְדְּפוּ֙ אַחֲרֵ֣י יְהֹושֻׁ֔עַ וַיִּנָּתְק֖וּ מִן־הָעִֽיר׃
17ไม่มี​ผู้ชาย​สักคนในอัย​หรือ​เบเธล​ที่​ไม่​ได้​ออกไปไล่​ตาม​อิสราเอล พวก​เขา​ทิ้ง​เมือ​งอัย​ไว้​เปิด​โล่ง​และ​ไล่​ตาม​อิสราเอลไป
17וְלֹֽא־נִשְׁאַ֣ר אִ֗ישׁ בָּעַי֙ וּבֵ֣ית אֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָצְא֖וּ אַחֲרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּעַזְב֤וּ אֶת־הָעִיר֙ פְּתוּחָ֔ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אַחֲרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
18พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “จงยื่น​หอกซัด​ในมือ​เจ้า​ไปทาง​เมือ​งอัย เพราะ​เราจะมอบ​เมือง​นั้น​ให้​เจ้า” โยชูวาจึง​ยื่น​หอกซัดในมือไปทาง​เมือง
18וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־יְהֹושֻׁ֗עַ נְ֠טֵה בַּכִּידֹ֤ון אֲשֶׁר־בְּיָֽדְךָ֙ אֶל־הָעַ֔י כִּ֥י בְיָדְךָ֖ אֶתְּנֶ֑נָּה וַיֵּ֧ט יְהֹושֻׁ֛עַ בַּכִּידֹ֥ון אֲשֶׁר־בְּיָדֹ֖ו אֶל־הָעִֽיר׃
19ทันที​ที่​เขา​ยื่น​มือ​ออก กอง​ซุ่ม​โจมตีก็รีบ​ลุก​จาก​ที่​ของตน วิ่ง​เข้า​เมือง​และ​ยึด​เมือง​ไว้​ได้ แล้ว​พวก​เขาก็รีบ​จุดไฟเผา​เมือง
19וְהָאֹורֵ֡ב קָם֩ מְהֵרָ֨ה מִמְּקֹומֹ֤ו וַיָּר֙וּצוּ֙ כִּנְטֹ֣ות יָדֹ֔ו וַיָּבֹ֥אוּ הָעִ֖יר וַֽיִּלְכְּד֑וּהָ וַֽיְמַהֲר֔וּ וַיַּצִּ֥יתוּ אֶת־הָעִ֖יר בָּאֵֽשׁ׃
20เมื่อ​ทหาร​เมือ​งอัย​หัน​กลับไปมอง ก็เห็น​ควัน​จาก​เมือง​ลอย​ขึ้น​สู่​ท้องฟ้า พวก​เขา​ไม่​อาจ​หนีไป​ทาง​ไหน​ได้​เลย ส่วนคนที่​เคย​หนีไปทาง​ถิ่น​ทุรกันดารก็หัน​กลับมาโจมตี​ผู้​ไล่​ตาม
20וַיִּפְנ֣וּ אַנְשֵׁי֩ הָעַ֨י אַחֲרֵיהֶ֜ם וַיִּרְא֗וּ וְהִנֵּ֨ה עָלָ֜ה עֲשַׁ֤ן הָעִיר֙ הַשָּׁמַ֔יְמָה וְלֹא־הָיָ֨ה בָהֶ֥ם יָדַ֛יִם לָנ֖וּס הֵ֣נָּה וָהֵ֑נָּה וְהָעָם֙ הַנָּ֣ס הַמִּדְבָּ֔ר נֶהְפַּ֖ךְ אֶל־הָרֹודֵֽף׃
21เมื่อโยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​เห็น​ว่า​กอง​ซุ่ม​ยึด​เมือง​ได้​แล้ว​และ​ควัน​จาก​เมือง​กำลัง​ลอย​ขึ้น พวก​เขาก็หัน​กลับไปฆ่า​ทหาร​เมือ​งอัย
21וִיהֹושֻׁ֨עַ וְכָֽל־יִשְׂרָאֵ֜ל רָא֗וּ כִּֽי־לָכַ֤ד הָֽאֹרֵב֙ אֶת־הָעִ֔יר וְכִ֥י עָלָ֖ה עֲשַׁ֣ן הָעִ֑יר וַיָּשֻׁ֕בוּ וַיַּכּ֖וּ אֶת־אַנְשֵׁ֥י הָעָֽי׃
22กอง​ซุ่ม​โจมตี​ของ​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​เมือง​เข้า​ปะทะ​พวก​เขา ทหาร​เมือ​งอัย​จึง​อยู่​ตรง​กลาง​ระหว่าง​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​สอง​ด้าน ชาว​อิสราเอล​โจมตี​พวก​เขาจนไม่​เหลือ​ผู้​รอด​ชีวิต​หรือ​ผู้​หลบ​หนี​แม้แต่คนเดียว
22וְאֵ֨לֶּה יָצְא֤וּ מִן־הָעִיר֙ לִקְרָאתָ֔ם וַיִּֽהְי֤וּ לְיִשְׂרָאֵל֙ בַּתָּ֔וֶךְ אֵ֥לֶּה מִזֶּ֖ה וְאֵ֣לֶּה מִזֶּ֑ה וַיַּכּ֣וּ אֹותָ֔ם עַד־בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר־לֹ֖ו שָׂרִ֥יד וּפָלִֽיט׃
23แต่​พวก​เขา​จับกษัตริย์แห่​งอัย​เป็น ๆ และนำตัวมาหาโยชูวา
23וְאֶת־מֶ֥לֶךְ הָעַ֖י תָּ֣פְשׂוּ חָ֑י וַיַּקְרִ֥בוּ אֹתֹ֖ו אֶל־יְהֹושֻֽׁעַ׃
24เมื่อ​อิสราเอล​ฆ่า​ชาว​เมือ​งอัย​ทุก​คนใน​ทุ่ง​และในถิ่น​ทุรกันดาร​ที่​พวก​เขา​ไล่​ตามไปเสร็จ​แล้ว และคนเหล่า​นั้น​ล้ม​ตาย​ด้วยคมดาบจนหมด​สิ้น ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมดก็กลับไปยัง​เมือ​งอัย​และ​ใช้คมดาบ​ฟัน​คนใน​เมือง
24וַיְהִ֣י כְּכַלֹּ֣ות יִשְׂרָאֵ֡ל לַהֲרֹג֩ אֶת־כָּל־יֹשְׁבֵ֨י הָעַ֜י בַּשָּׂדֶ֗ה בַּמִּדְבָּר֙ אֲשֶׁ֣ר רְדָפ֣וּם בֹּ֔ו וַֽיִּפְּל֥וּ כֻלָּ֛ם לְפִי־חֶ֖רֶב עַד־תֻּמָּ֑ם וַיָּשֻׁ֤בוּ כָל־יִשְׂרָאֵל֙ הָעַ֔י וַיַּכּ֥וּ אֹתָ֖הּ לְפִי־חָֽרֶב׃
25ในวัน​นั้นมีผู้​ล้ม​ตาย​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​รวม​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พันคน คือ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เมือ​งอัย
25וַיְהִי֩ כָל־הַנֹּ֨פְלִ֜ים בַּיֹּ֤ום הַהוּא֙ מֵאִ֣ישׁ וְעַד־אִשָּׁ֔ה שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר אָ֑לֶף כֹּ֖ל אַנְשֵׁ֥י הָעָֽי׃
26โยชูวาไม่​ได้ลดมือ​ที่​ยื่น​หอกซัด​ออกไป จนกระทั่ง​เขา​ทำลาย​ล้าง​ชาว​เมือ​งอัย​ทั้งหมดจนหมด​สิ้น
26וִיהֹושֻׁ֙עַ֙ לֹֽא־הֵשִׁ֣יב יָדֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר נָטָ֖ה בַּכִּידֹ֑ון עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר הֶחֱרִ֔ים אֵ֖ת כָּל־יֹשְׁבֵ֥י הָעָֽי׃
27ชาว​อิสราเอล​ยึด​ไว้​เป็น​ของตนเฉพาะ​ฝูง​สัตว์​และ​ข้าว​ของ​จาก​เมือง​นั้น ตาม​ถ้อยคำ​ของพระยาห์เวห์ที่​ทรง​สั่งโยชูวา
27רַ֣ק הַבְּהֵמָ֗ה וּשְׁלַל֙ הָעִ֣יר הַהִ֔יא בָּזְז֥וּ לָהֶ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל כִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה אֶת־יְהֹושֻֽׁעַ׃
28โยชูวาเผา​เมือ​งอัย​และ​ทำให้​เมือง​นั้น​เป็นกองซาก​ปรัก​หัก​พัง​ถาวร รกร้าง​อยู่​จนถึง​ทุก​วัน​นี้
28וַיִּשְׂרֹ֥ף יְהֹושֻׁ֖עַ אֶת־הָעָ֑י וַיְשִׂימֶ֤הָ תֵּל־עֹולָם֙ שְׁמָמָ֔ה עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
29เขา​แขวนกษัตริย์แห่​งอัย​ไว้บนต้นไม้​จนถึง​เวลา​เย็น เมื่อ​ดวง​อาทิตย์ตก โยชูวาสั่ง​ให้​พวก​เขานำร่างลงจาก​ต้นไม้ แล้ว​โยน​ไว้​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง จาก​นั้น​พวก​เขาก็กอง​หิน​ใหญ่​ทับ​ร่าง​นั้น​ไว้ ซึ่ง​ยังคงอยู่​จนถึง​ทุก​วัน​นี้
29וְאֶת־מֶ֧לֶךְ הָעַ֛י תָּלָ֥ה עַל־הָעֵ֖ץ עַד־עֵ֣ת הָעָ֑רֶב וּכְבֹ֣וא הַשֶּׁמֶשׁ֩ צִוָּ֨ה יְהֹושֻׁ֜עַ וַיֹּרִ֧ידוּ אֶת־נִבְלָתֹ֣ו מִן־הָעֵ֗ץ וַיַּשְׁלִ֤יכוּ אֹותָהּ֙ אֶל־פֶּ֙תַח֙ שַׁ֣עַר הָעִ֔יר וַיָּקִ֤ימוּ עָלָיו֙ גַּל־אֲבָנִ֣ים גָּדֹ֔ול עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃ פ
30แล้วโยชูวาสร้าง​แท่น​บูชา​แด่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอลบนภูเขาเอบาล
30אָ֣ז יִבְנֶ֤ה יְהֹושֻׁ֙עַ֙ מִזְבֵּ֔חַ לַֽיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֖ר עֵיבָֽל׃
31เขา​สร้าง​ตาม​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​ชาว​อิสราเอล​ไว้ ดัง​ที่​เขียน​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของโมเสสว่า ให้​สร้าง​แท่น​บูชา​ด้วย​หิน​ที่​ไม่​ได้​สกัด​และ​ไม่​เคย​ถูก​แตะ​ต้อง​ด้วย​เครื่อง​มือ​เหล็ก พวก​เขา​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​แด่พระยาห์เวห์บนแท่น​นั้น และ​ถวาย​เครื่อง​สันติ​บูชา
31כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּה֩ מֹשֶׁ֨ה עֶֽבֶד־יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל כַּכָּתוּב֙ בְּסֵ֙פֶר֙ תֹּורַ֣ת מֹשֶׁ֔ה מִזְבַּח֙ אֲבָנִ֣ים שְׁלֵמֹ֔ות אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־הֵנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ן בַּרְזֶ֑ל וַיַּעֲל֨וּ עָלָ֤יו עֹלֹות֙ לַֽיהוָ֔ה וַֽיִּזְבְּח֖וּ שְׁלָמִֽים׃
32ที่​นั่นโยชูวาจารึก​สำเนาธรรมบัญญัติของโมเสสลงบนก้อน​หิน​เหล่า​นั้นต่อหน้าชาว​อิสราเอล
32וַיִּכְתָּב־שָׁ֖ם עַל־הָאֲבָנִ֑ים אֵ֗ת מִשְׁנֵה֙ תֹּורַ֣ת מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁ֣ר כָּתַ֔ב לִפְנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
33ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด พร้อม​ทั้ง​ผู้​อาวุโส เจ้าหน้าที่ และ​ผู้​พิพากษา ยืน​อยู่​สอง​ด้าน​ของ​หีบ ตรง​หน้า​บรรดา​ปุโรหิต​ชาวเลวีผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ ทั้งคน​ต่างชาติ​และ​ชาว​อิสราเอล​โดย​กำเนิด ครึ่ง​หนึ่ง​ยืน​อยู่​หน้า​ภูเขาเกริซิม และ​อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​อยู่​หน้า​ภูเขาเอบาล ตาม​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ได้​สั่ง​ไว้​ตั้งแต่​แรก เพื่อ​ให้​พวก​เขา​อวยพร​ประชาชน​อิสราเอล
33וְכָל־יִשְׂרָאֵ֡ל וּזְקֵנָ֡יו וְשֹׁטְרִ֣ים ׀ וְשֹׁפְטָ֡יו עֹמְדִ֣ים מִזֶּ֣ה ׀ וּמִזֶּ֣ה ׀ לָאָרֹ֡ון נֶגֶד֩ הַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם נֹשְׂאֵ֣י ׀ אֲרֹ֣ון בְּרִית־יְהוָ֗ה כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח חֶצְיֹו֙ אֶל־מ֣וּל הַר־גְּרִזִ֔ים וְהַֽחֶצְיֹ֖ו אֶל־מ֣וּל הַר־עֵיבָ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֜ה מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־יְהוָ֗ה לְבָרֵ֛ךְ אֶת־הָעָ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל בָּרִאשֹׁנָֽה׃
34หลังจากนั้น โยชูวาอ่าน​ถ้อยคำ​ทั้งหมดในธรรมบัญญัติ ทั้งคำอวยพร​และคำสาป​แช่ง ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติ
34וְאֽ͏ַחֲרֵי־כֵ֗ן קָרָא֙ אֶת־כָּל־דִּבְרֵ֣י הַתֹּורָ֔ה הַבְּרָכָ֖ה וְהַקְּלָלָ֑ה כְּכָל־הַכָּת֖וּב בְּסֵ֥פֶר הַתֹּורָֽה׃
35ไม่มี​แม้แต่คำเดียว​จาก​ทุก​สิ่ง​ที่โมเสสสั่ง ซึ่งโยชูวาไม่​ได้​อ่านต่อหน้าชุมนุมชนอิสราเอล​ทั้งหมด รวม​ทั้ง​ผู้​หญิง เด็กเล็ก และคนต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา
35לֹֽא־הָיָ֣ה דָבָ֔ר מִכֹּ֖ל אֲשֶׁר־צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֑ה אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־קָרָ֜א יְהֹושֻׁ֗עַ נֶ֣גֶד כָּל־קְהַ֤ל יִשְׂרָאֵל֙ וְהַנָּשִׁ֣ים וְהַטַּ֔ף וְהַגֵּ֖ר הַהֹלֵ֥ךְ בְּקִרְבָּֽם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.