เยเรมีย์ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Modern Hebrew Bible
1นี่คือคำจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์เรื่องภัยแล้ง
1אשר היה דבר יהוה אל ירמיהו על דברי הבצרות׃
2“ยูดาห์คร่ำครวญ ประตูเมืองของเขาอ่อนระโหย พวกเขานั่งบนพื้นในเสื้อผ้าสีดำ เสียงร้องของเยรูซาเล็มดังขึ้น
2אבלה יהודה ושעריה אמללו קדרו לארץ וצוחת ירושלם עלתה׃
3บรรดาขุนนางส่งผู้น้อยของตนไปหาน้ำ พวกเขามาถึงบ่อเก็บน้ำ แต่ไม่พบน้ำ กลับมาพร้อมภาชนะว่างเปล่า ผิดหวังและอดสู จึงคลุมศีรษะ
3ואדריהם שלחו צעוריהם למים באו על גבים לא מצאו מים שבו כליהם ריקם בשו והכלמו וחפו ראשם׃
4เพราะดินแตกระแหง เพราะไม่มีฝนในแผ่นดิน คนไถนาจึงผิดหวัง คลุมศีรษะ
4בעבור האדמה חתה כי לא היה גשם בארץ בשו אכרים חפו ראשם׃
5แม้กวางตัวเมียในทุ่งก็คลอดแล้วทิ้งลูก เพราะไม่มีหญ้า
5כי גם אילת בשדה ילדה ועזוב כי לא היה דשא׃
6ลาป่ายืนบนยอดเขาโล่ง หอบอากาศเหมือนหมาจิ้งจอก ตาของมันพร่ามัว เพราะไม่มีพืชให้กิน
6ופראים עמדו על שפים שאפו רוח כתנים כלו עיניהם כי אין עשב׃
7พระยาห์เวห์ แม้ความผิดของพวกเราเป็นพยานกล่าวโทษ โปรดลงมือเพื่อพระนามของพระองค์ เพราะพวกเรากบฏมากมาย ทำบาปต่อพระองค์
7אם עונינו ענו בנו יהוה עשה למען שמך כי רבו משובתינו לך חטאנו׃
8พระองค์เป็นความหวังของอิสราเอล เป็นผู้ช่วยให้รอดในยามเดือดร้อน ทำไมจึงเป็นเหมือนคนต่างถิ่นในแผ่นดิน เหมือนคนเดินทางที่แวะพักเพียงคืนเดียว?
8מקוה ישראל מושיעו בעת צרה למה תהיה כגר בארץ וכארח נטה ללון׃
9ทำไมจึงเป็นเหมือนคนหวาดกลัว เหมือนนักรบกล้าแข็งที่ช่วยให้รอดไม่ได้? แต่พระยาห์เวห์ พระองค์อยู่ท่ามกลางพวกเรา พวกเราได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์ อย่าทิ้งพวกเรา
9למה תהיה כאיש נדהם כגבור לא יוכל להושיע ואתה בקרבנו יהוה ושמך עלינו נקרא אל תנחנו׃
10พระยาห์เวห์กล่าวกับชนชาตินี้ว่า “พวกเขาชอบเร่ร่อนเช่นนี้ ไม่ยับยั้งเท้า พระยาห์เวห์จึงไม่ยอมรับพวกเขา บัดนี้พระองค์จะจำความผิด และลงโทษเพราะบาปของพวกเขา”
10כה אמר יהוה לעם הזה כן אהבו לנוע רגליהם לא חשכו ויהוה לא רצם עתה יזכר עונם ויפקד חטאתם׃
11พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “อย่าวิงวอนขอสิ่งดีให้ชนชาตินี้
11ויאמר יהוה אלי אל תתפלל בעד העם הזה לטובה׃
12เมื่อพวกเขาอดอาหาร เราจะไม่ฟังเสียงร้อง เมื่อถวายเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาธัญพืช เราจะไม่ยอมรับ แต่จะทำลายพวกเขาด้วยดาบ ความอดอยากและโรคระบาด”
12כי יצמו אינני שמע אל רנתם וכי יעלו עלה ומנחה אינני רצם כי בחרב וברעב ובדבר אנכי מכלה אותם׃
13ข้าพเจ้าทูลว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ผู้เผยพระวจนะบอกพวกเขาว่า ‘พวกเจ้าจะไม่พบดาบหรือความอดอยาก แต่เราจะให้ความสงบสุขที่แน่นอนแก่พวกเจ้าในที่นี้’”
13ואמר אהה אדני יהוה הנה הנבאים אמרים להם לא תראו חרב ורעב לא יהיה לכם כי שלום אמת אתן לכם במקום הזה׃
14พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์เท็จในนามของเรา เราไม่ได้ส่ง ไม่ได้สั่ง และไม่ได้พูดกับพวกเขา พวกเขาพยากรณ์ให้พวกเจ้าฟังถึงนิมิตหลอกลวง การทำนาย สิ่งไร้ค่า และความหลอกลวงในใจของตน
14ויאמר יהוה אלי שקר הנבאים נבאים בשמי לא שלחתים ולא צויתים ולא דברתי אליהם חזון שקר וקסם ואלול ותרמות לבם המה מתנבאים לכם׃
15เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ถึงผู้เผยพระวจนะที่พยากรณ์ในนามของเรา ทั้งที่เราไม่ได้ส่ง แต่กลับพูดว่า ‘จะไม่มีดาบและความอดอยากในแผ่นดินนี้’: ผู้เผยพระวจนะเหล่านั้นจะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก
15לכן כה אמר יהוה על הנבאים הנבאים בשמי ואני לא שלחתים והמה אמרים חרב ורעב לא יהיה בארץ הזאת בחרב וברעב יתמו הנבאים ההמה׃
16คนที่พวกเขาพยากรณ์ให้ฟังจะถูกโยนทิ้งตามถนนเยรูซาเล็มเพราะความอดอยากและดาบ ไม่มีใครฝัง ทั้งตัวพวกเขา ภรรยา ลูกชายและลูกสาว เพราะเราจะเทความชั่วของพวกเขาลงบนพวกเขา
16והעם אשר המה נבאים להם יהיו משלכים בחצות ירושלם מפני הרעב והחרב ואין מקבר להמה המה נשיהם ובניהם ובנתיהם ושפכתי עליהם את רעתם׃
17“เจ้าจงบอกถ้อยคำนี้แก่พวกเขา “‘ให้น้ำตาไหลจากดวงตาข้าพเจ้าทั้งวันทั้งคืน อย่าหยุดเลย เพราะธิดาพรหมจารีแห่งชนชาติของข้าพเจ้าพังทลายอย่างหนัก มีบาดแผลสาหัสที่สุด
17ואמרת אליהם את הדבר הזה תרדנה עיני דמעה לילה ויומם ואל תדמינה כי שבר גדול נשברה בתולת בת עמי מכה נחלה מאד׃
18ถ้าข้าพเจ้าออกไปในทุ่ง ก็เห็นคนถูกดาบฆ่า! ถ้าเข้าไปในเมือง ก็เห็นคนป่วยเพราะความอดอยาก! เพราะทั้งผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตเที่ยวไปในแผ่นดิน โดยไร้ความรู้’”
18אם יצאתי השדה והנה חללי חרב ואם באתי העיר והנה תחלואי רעב כי גם נביא גם כהן סחרו אל ארץ ולא ידעו׃
19พระองค์ปฏิเสธยูดาห์โดยสิ้นเชิงหรือ? พระองค์รังเกียจศิโยนในใจหรือ? ทำไมตีพวกเราจนไม่มีทางหาย? พวกเราหวังความสงบสุข แต่ไม่มีสิ่งดีมาถึง หวังเวลาที่จะหายเจ็บ แต่กลับมีแต่ความหวาดหวั่น!
19המאס מאסת את יהודה אם בציון געלה נפשך מדוע הכיתנו ואין לנו מרפא קוה לשלום ואין טוב ולעת מרפא והנה בעתה׃
20พระยาห์เวห์ พวกเรายอมรับความชั่วของตน และความผิดของบรรพบุรุษ เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
20ידענו יהוה רשענו עון אבותינו כי חטאנו לך׃
21โปรดอย่ารังเกียจพวกเรา เพื่อพระนามของพระองค์ อย่าทำให้บัลลังก์อันรุ่งโรจน์ของพระองค์เสื่อมเกียรติ โปรดระลึกถึงพันธสัญญาที่ทำกับพวกเรา อย่าละเมิดพันธสัญญานั้น
21אל תנאץ למען שמך אל תנבל כסא כבודך זכר אל תפר בריתך אתנו׃
22ในหมู่สิ่งไร้ค่าของชนชาติต่าง ๆ มีอะไรทำให้ฝนตกได้หรือ? หรือท้องฟ้าให้ฝนโปรยได้? พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา พระองค์เองมิใช่หรือ? พวกเราจึงจะรอพระองค์ เพราะพระองค์ทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
22היש בהבלי הגוים מגשמים ואם השמים יתנו רבבים הלא אתה הוא יהוה אלהינו ונקוה לך כי אתה עשית את כל אלה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.