ผู้วินิจฉัย 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1หลังจากอาบีเมเลค โทลาบุตรปูวาห์ บุตรโดโด ชาวอิสสาคาร์ ลุกขึ้นช่วยอิสราเอลให้รอดพ้น เขาอาศัยอยู่ที่ชามีร์ในแถบภูเขาเอฟราอิม
1וַיָּקָם֩ אַחֲרֵ֨י אֲבִימֶ֜לֶךְ לְהֹושִׁ֣יעַ אֶת־יִשְׂרָאֵ֗ל תֹּולָ֧ע בֶּן־פּוּאָ֛ה בֶּן־דֹּודֹ֖ו אִ֣ישׁ יִשָּׂשכָ֑ר וְהֽוּא־יֹשֵׁ֥ב בְּשָׁמִ֖יר בְּהַ֥ר אֶפְרָֽיִם׃
2เขาปกครองและวินิจฉัยอิสราเอลยี่สิบสามปี แล้วเสียชีวิตและถูกฝังไว้ที่ชามีร์
2וַיִּשְׁפֹּט֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל עֶשְׂרִ֥ים וְשָׁלֹ֖שׁ שָׁנָ֑ה וַיָּ֖מָת וַיִּקָּבֵ֥ר בְּשָׁמִֽיר׃ פ
3ต่อจากเขา ยาอีร์ชาวกิเลอาดลุกขึ้น เขาปกครองและวินิจฉัยอิสราเอลยี่สิบสองปี
3וַיָּ֣קָם אַחֲרָ֔יו יָאִ֖יר הַגִּלְעָדִ֑י וַיִּשְׁפֹּט֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁתַּ֖יִם שָׁנָֽה׃
4เขามีบุตรชายสามสิบคนซึ่งขี่ลูกลาสามสิบตัว บุตรชายเหล่านั้นมีเมืองสามสิบเมืองซึ่งเรียกว่าฮาวโวทยาอีร์จนถึงทุกวันนี้ เมืองเหล่านั้นอยู่ในแผ่นดินกิเลอาด
4וַֽיְהִי־לֹ֞ו שְׁלֹשִׁ֣ים בָּנִ֗ים רֹֽכְבִים֙ עַל־שְׁלֹשִׁ֣ים עֲיָרִ֔ים וּשְׁלֹשִׁ֥ים עֲיָרִ֖ים לָהֶ֑ם לָהֶ֞ם יִקְרְא֣וּ ׀ חַוֹּ֣ת יָאִ֗יר עַ֚ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֥רֶץ הַגִּלְעָֽד׃
5ยาอีร์เสียชีวิตและถูกฝังไว้ที่คาโมน
5וַיָּ֣מָת יָאִ֔יר וַיִּקָּבֵ֖ר בְּקָמֹֽון׃ פ
6ชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์อีกครั้ง พวกเขาปรนนิบัติบรรดาพระบาอัล บรรดาพระอัชทาโรท เทพเจ้าของซีเรีย เทพเจ้าของไซดอน เทพเจ้าของโมอับ เทพเจ้าของชาวอัมโมน และเทพเจ้าของชาวฟีลิสเตีย พวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์และไม่ปรนนิบัติพระองค์
6וַיֹּסִ֣פוּ ׀ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לַעֲשֹׂ֣ות הָרַע֮ בְּעֵינֵ֣י יְהוָה֒ וַיַּעַבְד֣וּ אֶת־הַבְּעָלִ֣ים וְאֶת־הָעַשְׁתָּרֹ֡ות וְאֶת־אֱלֹהֵ֣י אֲרָם֩ וְאֶת־אֱלֹהֵ֨י צִידֹ֜ון וְאֵ֣ת ׀ אֱלֹהֵ֣י מֹואָ֗ב וְאֵת֙ אֱלֹהֵ֣י בְנֵי־עַמֹּ֔ון וְאֵ֖ת אֱלֹהֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים וַיַּעַזְב֥וּ אֶת־יְהוָ֖ה וְלֹ֥א עֲבָדֽוּהוּ׃
7พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอล และทรงปล่อยพวกเขาให้ตกอยู่ใต้อำนาจของชาวฟีลิสเตียกับชาวอัมโมน
7וַיִּֽחַר־אַ֥ף יְהוָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיִּמְכְּרֵם֙ בְּיַד־פְּלִשְׁתִּ֔ים וּבְיַ֖ד בְּנֵ֥י עַמֹּֽון׃
8ในปีนั้นคนเหล่านี้บีบคั้นและกดขี่ชาวอิสราเอล พวกเขากดขี่ชาวอิสราเอลทุกคนที่อยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ในแผ่นดินของชาวอาโมไรต์คือกิเลอาด เป็นเวลาสิบแปดปี
8וַֽיִּרְעֲצ֤וּ וַיְרֹֽצְצוּ֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בַּשָּׁנָ֖ה הַהִ֑יא שְׁמֹנֶ֨ה עֶשְׂרֵ֜ה שָׁנָ֗ה אֶֽת־כָּל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁר֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן בְּאֶ֥רֶץ הָאֱמֹרִ֖י אֲשֶׁ֥ר בַּגִּלְעָֽד׃
9ชาวอัมโมนข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปสู้กับยูดาห์ เบนยามิน และพงศ์พันธุ์เอฟราอิมด้วย อิสราเอลจึงทุกข์ยากอย่างยิ่ง
9וַיַּעַבְר֤וּ בְנֵֽי־עַמֹּון֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן לְהִלָּחֵ֛ם גַּם־בִּיהוּדָ֥ה וּבְבִנְיָמִ֖ין וּבְבֵ֣ית אֶפְרָ֑יִם וַתֵּ֥צֶר לְיִשְׂרָאֵ֖ל מְאֹֽד׃
10ชาวอิสราเอลร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “พวกข้าพเจ้าทำบาปต่อพระองค์ เพราะละทิ้งพระองค์ไปปรนนิบัติบรรดาพระบาอัล”
10וַֽיִּזְעֲקוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר חָטָ֣אנוּ לָ֔ךְ וְכִ֤י עָזַ֙בְנוּ֙ אֶת־אֱלֹהֵ֔ינוּ וַֽנַּעֲבֹ֖ד אֶת־הַבְּעָלִֽים׃ פ
11พระยาห์เวห์ตรัสกับชาวอิสราเอลว่า “เราไม่ได้ช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากชาวอียิปต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวอัมโมน และชาวฟีลิสเตียหรือ?
11וַ֥יֹּאמֶר יְהוָ֖ה אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הֲלֹ֤א מִמִּצְרַ֙יִם֙ וּמִן־הָ֣אֱמֹרִ֔י וּמִן־בְּנֵ֥י עַמֹּ֖ון וּמִן־פְּלִשְׁתִּֽים׃
12ชาวไซดอน ชาวอามาเลข และชาวมาโอนก็กดขี่พวกเจ้า พวกเจ้าร้องทูลเรา และเราช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากอำนาจของพวกเขา
12וְצִידֹונִ֤ים וַֽעֲמָלֵק֙ וּמָעֹ֔ון לָחֲצ֖וּ אֶתְכֶ֑ם וַתִּצְעֲק֣וּ אֵלַ֔י וָאֹושִׁ֥יעָה אֶתְכֶ֖ם מִיָּדָֽם׃
13แต่พวกเจ้ากลับละทิ้งเราไปปรนนิบัติเทพเจ้าอื่น เพราะฉะนั้นเราจะไม่ช่วยพวกเจ้าอีก
13וְאַתֶּם֙ עֲזַבְתֶּ֣ם אֹותִ֔י וַתַּעַבְד֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים לָכֵ֥ן לֹֽא־אֹוסִ֖יף לְהֹושִׁ֥יעַ אֶתְכֶֽם׃
14ไปสิ จงร้องหาเทพเจ้าที่พวกเจ้าเลือก ให้เทพเจ้าเหล่านั้นช่วยพวกเจ้าในยามทุกข์ยาก!”
14לְכ֗וּ וְזַֽעֲקוּ֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר בְּחַרְתֶּ֖ם בָּ֑ם הֵ֛מָּה יֹושִׁ֥יעוּ לָכֶ֖ם בְּעֵ֥ת צָרַתְכֶֽם׃
15ชาวอิสราเอลทูลพระยาห์เวห์ว่า “พวกข้าพเจ้าทำบาปแล้ว ขอทรงทำกับพวกข้าพเจ้าตามที่ทรงเห็นว่าดี เพียงแต่วันนี้โปรดช่วยกู้พวกข้าพเจ้าด้วย”
15וַיֹּאמְר֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֤ל אֶל־יְהוָה֙ חָטָ֔אנוּ עֲשֵׂה־אַתָּ֣ה לָ֔נוּ כְּכָל־הַטֹּ֖וב בְּעֵינֶ֑יךָ אַ֛ךְ הַצִּילֵ֥נוּ נָ֖א הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
16พวกเขากำจัดเทพเจ้าต่างชาติออกจากท่ามกลางตนและปรนนิบัติพระยาห์เวห์ พระองค์จึงทรงเวทนาอิสราเอลที่กำลังทุกข์ยาก
16וַיָּסִ֜ירוּ אֶת־אֱלֹהֵ֤י הַנֵּכָר֙ מִקִּרְבָּ֔ם וַיַּעַבְד֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה וַתִּקְצַ֥ר נַפְשֹׁ֖ו בַּעֲמַ֥ל יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
17ชาวอัมโมนรวมพลและตั้งค่ายที่กิเลอาด ชาวอิสราเอลก็มารวมตัวและตั้งค่ายที่มิสปาห์
17וַיִּצָּֽעֲקוּ֙ בְּנֵ֣י עַמֹּ֔ון וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּגִּלְעָ֑ד וַיֵּאָֽסְפוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּמִּצְפָּֽה׃
18ประชาชนกับบรรดาผู้นำแห่งกิเลอาดพูดกันว่า “ชายคนใดจะเป็นผู้เริ่มต่อสู้กับชาวอัมโมน? คนนั้นจะเป็นผู้นำเหนือผู้อาศัยทั้งหมดในกิเลอาด”
18וַיֹּאמְר֨וּ הָעָ֜ם שָׂרֵ֤י גִלְעָד֙ אִ֣ישׁ אֶל־רֵעֵ֔הוּ מִ֣י הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֣ר יָחֵ֔ל לְהִלָּחֵ֖ם בִּבְנֵ֣י עַמֹּ֑ון יִֽהְיֶ֣ה לְרֹ֔אשׁ לְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֥י גִלְעָֽד׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.