ยากอบ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1สงครามและการต่อสู้ในหมู่พวกคุณมาจากไหน? ไม่ใช่มาจากความเพลิดเพลินที่ทำสงครามอยู่ในอวัยวะของพวกคุณเองหรือ?
1Misa angtukhaih hoi angzoehhaihnawk loe naa hoiah maw nangcae khaeah angzoh? Taksa koehhaih pongah misa kangtuh na takpum thung hoiah na ai maw, to hmuennawk to angzoh o?
2พวกคุณอยากได้แต่ไม่มี จึงฆ่า พวกคุณโลภแต่ก็ไม่ได้สิ่งที่ต้องการ จึงต่อสู้และทำสงคราม พวกคุณไม่มี เพราะไม่ได้ขอ
2Na tawn o ai pongah, na khit o; tawnh han na koeh o pongah, kami na hum o, toe na tawn o thai ai: nang zoeh o moe, misa nang tuk o, na hni o ai pongah na tawn o ai.
3พวกคุณขอ แต่ไม่ได้รับ เพราะขอด้วยเจตนาผิด เพื่อจะเอาไปใช้กับความเพลิดเพลินของตัวเอง
3Na hnik o, toe na hak o ai, na taksa koehhaih baktiah patoh hanah na hnik o pazae pongah, na hnu o ai.
4พวกคนที่เป็นชู้ทั้งชายและหญิง ไม่รู้หรือว่า มิตรภาพกับโลกคือการเป็นศัตรูกับพระเจ้า? เพราะฉะนั้น ใครก็ตามที่อยากเป็นมิตรกับโลก ก็ทำตัวเป็นศัตรูกับพระเจ้า
4Zu sava laep ah zaehaih sah nongpa hoi nongpatanawk! Long hoi ampui sah kami loe Sithaw ih misa ni, tito na panoek o ai maw? Mi kawbaktih doeh long hoi ampui sak koeh kami loe Sithaw ih misa ah ni oh.
5หรือพวกคุณคิดว่า พระคัมภีร์กล่าวไว้อย่างไร้ความหมายว่า “พระวิญญาณผู้ทรงอยู่ในเราทรงปรารถนาด้วยความหวงแหน”?
5Cabu mah, Aicae thungah kaom Muithla loe uthaih palungthin tawnh, tiah thuih ih lok loe azom pui ah maw na poek o?
6แต่พระองค์ประทานพระคุณมากยิ่งขึ้น ดังที่พระคัมภีร์กล่าวว่า “พระเจ้าทรงต่อต้านคนหยิ่งจองหอง แต่ประทานพระคุณแก่คนถ่อมตน”
6Toe Anih mah loe tahmenhaih to pop aep ah paek. To pongah, Amoek kaminawk loe Sithaw mah koeh ai, toe poeknaem kaminawk khaeah loe tahmenhaih to paek, tiah a thuih.
7ดังนั้น จงยอมตนต่อพระเจ้า จงต่อต้านมาร แล้วมันจะหนีจากพวกคุณ
7To pongah Sithaw khaeah angpaek oh. Taqawk to pakaa oh, to tiah nahaeloe anih mah na cawn o taak tih.
8จงเข้าใกล้พระเจ้า แล้วพระองค์จะเข้าใกล้พวกคุณ คนบาปทั้งหลาย จงชำระมือให้สะอาด คนที่ใจแบ่งเป็นสองฝ่าย จงชำระใจให้บริสุทธิ์
8Sithaw khaeah anghnai oh, to tiah nahaeloe anih doeh nangcae khaeah anghnai toeng tih. Nangcae kazae kaminawk, na ban to pasae oh; nangcae poekhaih angphae kaminawk, na poekhaih palungthin to ciim o sak ah.
9จงทุกข์ใจ โศกเศร้า และร้องไห้ ให้เสียงหัวเราะกลายเป็นความโศกเศร้า และความยินดีกลายเป็นความหม่นหมอง
9Poek amtang oh loe palungset hoiah qah oh: na pahnui o haih to palungsethaih ah angcoeng nasoe loe, nang hoe o haih to palungsethaih ah angcoeng nasoe.
10จงถ่อมตัวลงต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วพระองค์จะยกพวกคุณขึ้น
10Angraeng mikhnuk ah poek pahnaem oh, to tiah nahaeloe anih mah na tapom o tahang tih.
11พี่น้อง อย่าพูดให้ร้ายกัน คนที่พูดให้ร้ายหรือตัดสินพี่น้อง ก็พูดให้ร้ายและตัดสินธรรมบัญญัติ แต่ถ้าคุณตัดสินธรรมบัญญัติ คุณก็ไม่ใช่ผู้ทำตามธรรมบัญญัติ แต่เป็นผู้พิพากษา
11Nawkamyanawk, minawk kasae thui o hmah. Angmah ih nawkamya to kasae thui moe, lokcaek kami loe, kaalok kasae thui kami hoi kaalok lokcaekkung ah oh: toe kaalok to kasae na thuih nahaeloe, kaalok pazui kami ah na om ai, kaalok lokcaekkung ah ni na oh.
12ผู้ให้ธรรมบัญญัติมีเพียงองค์เดียว คือพระองค์ผู้สามารถช่วยให้รอดและทำลาย แต่คุณเป็นใครจึงตัดสินคนอื่น?
12Kaalok paekkung maeto khue ni oh, anih loe pahlong thaih baktih toengah amrosak thaih: minawk lokcaek kami nang loe mi aa?
13เอาละ พวกคุณที่พูดว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้ เราจะไปเมืองนี้ อยู่ที่นั่นหนึ่งปี ทำการค้า และหากำไร”
13Vaihniah maw, to tih ai boeh loe khawnbangah maw, to vangpui ah caeh o si, to vangpui ah saningto cam o si loe, amekhaih hnuk hanah, hmuenmae qanhaih hoi zawhhaih tok to sah o si, tiah thui kaminawk, tahngai oh:
14ทั้งที่พวกคุณไม่รู้ว่า พรุ่งนี้ชีวิตจะเป็นอย่างไร ชีวิตของพวกคุณคืออะไร? พวกคุณเป็นเพียงไอหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่ แล้วก็จางหายไป
14khawnbang timaw om tih, tito na panoek o ai. Na hing o haih to kawbangah maw na poek o? Atue setta thung amtueng pacoengah anghma ving tamai hoiah ni anghmong.
15ที่จริงควรพูดว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์ เราก็จะมีชีวิตอยู่ และจะทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น”
15Angraeng koehhaih baktiah om nahaeloe, a hing o tih, to naah hae baktih tok maw, to tih ai boeh loe to baktih tok maw sah o si, tiah na thuih o han oh.
16แต่ตอนนี้กลับโอ้อวดด้วยความทะนงของตน การโอ้อวดแบบนี้ทั้งหมดเป็นความชั่ว
16Toe vaihi loe poeksanghaih hoiah nam oek o: to baktih amoekhaihnawk boih loe kasae hmuen ah ni oh.
17เพราะฉะนั้น คนที่รู้ว่าควรทำดี แต่ไม่ทำ สำหรับเขาแล้วนั่นคือบาป
17To pongah kahoih hmuen sak han panoek, toe sah ai kami loe zaehaih a tawnh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.