ยากอบ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1สงครามและการต่อสู้ในหมู่พวกคุณมาจากไหน? ไม่ใช่มาจากความเพลิดเพลินที่ทำสงครามอยู่ในอวัยวะของพวกคุณเองหรือ?
1از کجا در میان شما جنگها و از کجا نزاعهاپدید میآید؟ آیا نه از لذت های شما که دراعضای شما جنگ میکند؟
2พวกคุณอยากได้แต่ไม่มี จึงฆ่า พวกคุณโลภแต่ก็ไม่ได้สิ่งที่ต้องการ จึงต่อสู้และทำสงคราม พวกคุณไม่มี เพราะไม่ได้ขอ
2طمع میورزید وندارید؛ میکشید و حسد مینمایید و نمی توانیدبه چنگ آرید؛ و جنگ و جدال میکنید و نداریداز این جهت که سوال نمی کنید.
3พวกคุณขอ แต่ไม่ได้รับ เพราะขอด้วยเจตนาผิด เพื่อจะเอาไปใช้กับความเพลิดเพลินของตัวเอง
3و سوال میکنیدو نمی یابید، از اینرو که به نیت بد سوال میکنید تادر لذات خود صرف نمایید.
4พวกคนที่เป็นชู้ทั้งชายและหญิง ไม่รู้หรือว่า มิตรภาพกับโลกคือการเป็นศัตรูกับพระเจ้า? เพราะฉะนั้น ใครก็ตามที่อยากเป็นมิตรกับโลก ก็ทำตัวเป็นศัตรูกับพระเจ้า
4ای زانیات، آیا نمی دانید که دوستی دنیا، دشمنی خداست؟ پس هرکه میخواهد دوست دنیا باشد، دشمن خدا گردد.
5หรือพวกคุณคิดว่า พระคัมภีร์กล่าวไว้อย่างไร้ความหมายว่า “พระวิญญาณผู้ทรงอยู่ในเราทรงปรารถนาด้วยความหวงแหน”?
5آیا گمان دارید که کتاب عبث میگوید روحی که او را در ما ساکن کرده است، تا به غیرت بر ما اشتیاق دارد؟
6แต่พระองค์ประทานพระคุณมากยิ่งขึ้น ดังที่พระคัมภีร์กล่าวว่า “พระเจ้าทรงต่อต้านคนหยิ่งจองหอง แต่ประทานพระคุณแก่คนถ่อมตน”
6لیکن او فیض زیاده میبخشد. بنابراین میگوید: «خدامتکبران را مخالفت میکند، اما فروتنان را فیض میبخشد.»
7ดังนั้น จงยอมตนต่อพระเจ้า จงต่อต้านมาร แล้วมันจะหนีจากพวกคุณ
7پس خدا را اطاعت نمایید و با ابلیس مقاومت کنید تا از شما بگریزد.
8จงเข้าใกล้พระเจ้า แล้วพระองค์จะเข้าใกล้พวกคุณ คนบาปทั้งหลาย จงชำระมือให้สะอาด คนที่ใจแบ่งเป็นสองฝ่าย จงชำระใจให้บริสุทธิ์
8و به خدا تقرب جویید تا به شما نزدیکی نماید. دستهای خود راطاهر سازید، ای گناهکاران و دلهای خود را پاک کنید، ای دودلان.
9จงทุกข์ใจ โศกเศร้า และร้องไห้ ให้เสียงหัวเราะกลายเป็นความโศกเศร้า และความยินดีกลายเป็นความหม่นหมอง
9خود را خوار سازید و ناله وگریه نمایید و خنده شما به ماتم و خوشی شما به غم مبدل شود.
10จงถ่อมตัวลงต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วพระองค์จะยกพวกคุณขึ้น
10در حضور خدا فروتنی کنید تاشما را سرافراز فرماید.
11พี่น้อง อย่าพูดให้ร้ายกัน คนที่พูดให้ร้ายหรือตัดสินพี่น้อง ก็พูดให้ร้ายและตัดสินธรรมบัญญัติ แต่ถ้าคุณตัดสินธรรมบัญญัติ คุณก็ไม่ใช่ผู้ทำตามธรรมบัญญัติ แต่เป็นผู้พิพากษา
11ای برادران، یکدیگررا ناسزا مگویید زیرا هرکه برادر خود را ناسزاگوید و بر او حکم کند، شریعت را ناسزا گفته و برشریعت حکم کرده باشد. لکن اگر بر شریعت حکم کنی، عامل شریعت نیستی بلکه داورهستی.
12ผู้ให้ธรรมบัญญัติมีเพียงองค์เดียว คือพระองค์ผู้สามารถช่วยให้รอดและทำลาย แต่คุณเป็นใครจึงตัดสินคนอื่น?
12صاحب شریعت و داور، یکی است که بر رهانیدن و هلاک کردن قادر میباشد. پس تو کیستی که بر همسایه خود داوری میکنی؟
13เอาละ พวกคุณที่พูดว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้ เราจะไปเมืองนี้ อยู่ที่นั่นหนึ่งปี ทำการค้า และหากำไร”
13هان، ای کسانی که میگویید: «امروز و فردابه فلان شهر خواهیم رفت و در آنجا یک سال بسرخواهیم برد و تجارت خواهیم کرد و نفع خواهیم برد»،
14ทั้งที่พวกคุณไม่รู้ว่า พรุ่งนี้ชีวิตจะเป็นอย่างไร ชีวิตของพวกคุณคืออะไร? พวกคุณเป็นเพียงไอหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่ แล้วก็จางหายไป
14و حال آنکه نمی دانید که فردا چه میشود؛ از آنرو که حیات شما چیست؟ مگربخاری نیستید که اندک زمانی ظاهر است و بعدناپدید میشود؟
15ที่จริงควรพูดว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์ เราก็จะมีชีวิตอยู่ และจะทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น”
15به عوض آنکه باید گفت که «اگر خدا بخواهد، زنده میمانیم و چنین و چنان میکنیم.»
16แต่ตอนนี้กลับโอ้อวดด้วยความทะนงของตน การโอ้อวดแบบนี้ทั้งหมดเป็นความชั่ว
16اما الحال به عجب خود فخرمی کنید و هر چنین فخر بد است.
17เพราะฉะนั้น คนที่รู้ว่าควรทำดี แต่ไม่ทำ สำหรับเขาแล้วนั่นคือบาป
17پس هرکه نیکوییکردن بداند و بعمل نیاورد، او را گناه است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.