ยากอบ
Chapter 2

ยากอบ

Freedom Bible (Thai)
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ยากอบ 2

Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ใน​เมื่อ​พวกคุณ​มี​ความเชื่อ​ใน​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​พระ​เยซู​คริสต์​ของ​เรา ผู้​ทรง​พระสิริ ก็​อย่า​ลำเอียง​เข้าข้าง​คน
1Nawkamyanawk, lensawk Angraeng, aicae ih Angraeng Jesu Kri tanghaih kacak na tawnh o pongah, kami mikhmai khethaih tawn o hmah.
2สมมุติ​ว่า มี​ชาย​คนหนึ่ง​สวม​แหวนทอง​และ​เสื้อผ้า​งดงาม​เข้า​มา​ใน​ซินาโกก​ของ​พวกคุณ และ​มี​คนจน​สวม​เสื้อผ้า​สกปรก​เข้า​มา​ด้วย
2Kami maeto loe sui bantuek hoiah amthoep het moe, bokhaih imthung ah angzoh, to naah kakhoem khukbuen angkhuk kamtang kami maeto doeh bokhaih imthung ah angzoh toeng;
3ถ้า​พวกคุณ​เอาใจใส่​คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​งดงาม​เป็น​พิเศษ และ​บอก​เขา​ว่า “เชิญ​นั่ง​ตรง​ที่ดี​นี่” แต่​บอก​คนจน​ว่า “ยืน​ตรงนั้น” หรือ “นั่ง​ข้าง​ที่วางเท้า​ของ​ฉัน”
3to naah nangcae mah kahoih khukbuen angkhuk kami to khingyahaih na paek o moe, anih khaeah, Nang loe hae ih ahmuen kahoih ah anghnu ah, tiah na naa o; toe mithoe khaeah loe, Nang loe hoah angdoe ah, to tih ai boeh loe kaicae khok tlim ah anghnu ah, tiah na naa o nahaeloe,
4พวกคุณ​ก็​ลำเอียง​และ​แบ่งแยก​คน​กันเอง และ​กลาย​เป็น​ผู้พิพากษา​ที่​คิด​ชั่ว ไม่ใช่​หรือ?
4nangmacae hoi nangmacae salakah mikhmai khethaih tawn kami, kasae poekhaih hoiah lokcaek kami ah na om o mak ai maw?
5พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า ฟัง​ให้​ดี พระเจ้า​ไม่ได้​ทรง​เลือก​คนจน​ใน​โลก​นี้​ให้​ร่ำรวย​ใน​ความเชื่อ และ​เป็น​ผู้รับ​มรดก​แห่ง​อาณาจักร​ที่​พระองค์​ทรง​สัญญา​แก่​คน​ที่​รัก​พระองค์​หรือ?
5Tahngai oh, ka palung ih nawkamyanawk, Anih palung kaminawk khaeah anih mah lokkamhaih sak baktih toengah, hae long nuiah kamtang kaminawk to Sithaw mah tanghaih bangah angraengsak moe, siangpahrang mah uk ih prae qawktoep kami ah qoih boeh na ai maw?
6แต่​พวกคุณ​กลับ​ดูหมิ่น​คนจน ไม่ใช่​คน​ร่ำรวย​หรือ​ที่​กดขี่​พวกคุณ และ​ลาก​พวกคุณ​ไป​ขึ้น​ศาล​ด้วย​ตนเอง?
6Toe nangcae mah loe kamtangnawk to na patoek o. Nangcae pacaekthlaek moe, lokcaekhaih im ah caeh haih kami loe, long angraengnawk hae na ai maw?
7ไม่ใช่​พวกเขา​หรือ​ที่​หมิ่นประมาท​พระนาม​อัน​ทรงเกียรติ ซึ่ง​พวกคุณ​ได้รับ​การ​เรียก​ตาม​พระนาม​นั้น?
7Nihcae mah na ai maw nangcae kawkkung, kahoih ih ahmin to kasae thuih o?
8แต่​ถ้า​พวกคุณ​ทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​กษัตริย์​ให้​ครบถ้วน ตาม​พระคัมภีร์​ที่​ว่า “จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตัวเอง” พวกคุณ​ก็​ทำ​ดี
8Nangmah hoi nangmah amlung baktih toengah na imtaeng kaminawk to palung ah, tiah Cabu thungah kaom Angraeng ih kaalok baktih toengah na pazui o nahaeloe, kahoih hmuen sah kami ah na oh o.
9แต่​ถ้า​พวกคุณ​ลำเอียง ก็​กำลัง​ทำ​บาป และ​ธรรมบัญญัติ​ก็​ตัดสิน​ว่า​พวกคุณ​เป็น​ผู้ละเมิด
9Toe kami mikhmai khethaih na tawnh o nahaeloe, zaehaih sah kami ah na oh o, kaalok mah nang loe kami zae ni, tiah amtuengsak tih.
10เพราะ​ใคร​ก็ตาม​ที่​รักษา​ธรรมบัญญัติ​ทั้งหมด แต่​พลาด​เพียง​ข้อเดียว ก็​มี​ความผิด​ต่อ​ทั้งหมด
10Mi kawbaktih mah doeh kaalok to pazui king, toe maeto pazui ai ah om nahaeloe, kaalok boih pazui thai ai kami zae ah ni oh boeh.
11เพราะ​พระองค์​ผู้​กล่าว​ว่า “อย่า​ล่วงประเวณี” ก็​กล่าว​ด้วย​ว่า “อย่า​ฆ่า​คน” ดังนั้น ถ้า​คุณ​ไม่​ล่วงประเวณี แต่​ฆ่า​คน คุณ​ก็​กลาย​เป็น​ผู้ละเมิด​ธรรมบัญญัติ
11Zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih sah hmah, tiah thui kami loe, Kami hum hmah, tiah doeh thuih bae vop. Nang loe vaihi zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih na sah ai, toe kami na hum nahaeloe, kaalok aek kami ah ni na oh.
12จง​พูด​และ​จง​ทำ​เหมือน​คน​ที่​จะ​ถูก​พิพากษา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​แห่ง​เสรีภาพ
12To pongah loihhaih kaalok mah lokcaek han kaom kami baktiah, lok to thui oh loe, thuih ih baktih toengah sah oh.
13เพราะ​คน​ที่​ไม่​แสดง​ความเมตตา จะ​ถูก​พิพากษา​โดย​ปราศจาก​ความเมตตา ความเมตตา​มีชัย​เหนือ​การ​พิพากษา
13Tahmenhaih tawn ai kami loe, tahmenhaih tawn ai ah lokcaekhaih om tih; tahmenhaih mah lokcaekhaih to pazawk.
14พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า จะ​มี​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ใคร​บอก​ว่า​ตน​มี​ความเชื่อ แต่​ไม่มี​การกระทำ? ความเชื่อ​นั้น​จะ​ช่วย​เขา​ให้​รอด​ได้​หรือ?
14Nawkamyanawk, kami maeto mah tanghaih ka tawnh, tiah thuih, toe toksakhaih amtueng ai nahaeloe tih atho maw om tih? Tanghaih mah anih to pahlong thai tih maw?
15ถ้า​พี่น้อง​ชาย​หรือ​หญิง​ไม่มี​เสื้อผ้า​สวม​ใส่ และ​ขาด​อาหาร​ประจำวัน
15Nawkamya nongpa maw, nongpata maw loe bangkrai ah oh sut, ni thokkruek caaknaek tawn ai ah oh,
16แล้ว​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​บอก​พวกเขา​ว่า “ไป​อย่าง​สงบสุข​เถอะ ขอ​ให้​อบอุ่น​และ​อิ่ม​เถอะ” แต่​ไม่ได้​ให้​สิ่ง​ที่​ร่างกาย​ต้องการ จะ​มี​ประโยชน์​อะไร?
16to naah nangcae thung ih kami maeto mah nihcae khaeah, Kamongah caeh oh, mawnhaih tawn ai ah khosah oh, zok amhah oh, tiah na naa o moe, nihcae takpum angaihaih hmuennawk na paek o ai nahaeloe, timaw avanghaih om tih?
17ความเชื่อ​ก็​เช่นกัน ถ้า​ไม่มี​การกระทำ ความเชื่อ​นั้น​ก็​ตาย​อยู่​ใน​ตัวเอง
17To pongah toksakhaih kaom ai, tanghaih khue loe duek.
18แต่​บางคน​จะ​พูด​ว่า “คุณ​มี​ความเชื่อ ส่วน​ฉัน​มี​การกระทำ” จง​แสดง​ความเชื่อ​ของ​คุณ​ที่​ไม่มี​การกระทำ​ให้​ข้าพเจ้า​เห็น แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​แสดง​ความเชื่อ​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​คุณ​เห็น​ด้วย​การกระทำ​ของ​ข้าพเจ้า
18Ue, kami maeto mah, Nang loe tanghaih na tawnh, Kai loe toksakhaih ka tawnh: na toksakhaih kaom ai na tanghaih to na patuek ah, kai mah doeh ka toksakhaih hoiah ka tanghaih to kang patuek toeng han, tiah thuih thaih koiah oh.
19คุณ​เชื่อ​ว่า​พระเจ้า​ทรง​เป็น​หนึ่ง นั่น​ก็​ถูกต้อง แม้​แต่​พวกปีศาจ​ก็​เชื่อ และ​ตัวสั่น
19Nang mah Sithaw loe maeto ni, tiah na tang; na tanghaih loe hoih: taqawknawk mah mataeng doeh to tiah tang o moe, tasoeh o toeng bae.
20คน​ไร้​แก่นสาร คุณ​อยาก​รู้​ไหม​ว่า ความเชื่อ​ที่​ไม่มี​การกระทำ​นั้น​ตาย?
20Tidoeh avang ai kami, Toksakhaih om ai tanghaih loe duek, tito na panoek ai maw?
21อับราฮัม​บิดา​ของ​เรา​ไม่ได้​รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ​หรือ เมื่อ​เขา​ถวาย​อิสอัค​บุตรชาย​ของ​เขา​บน​แท่นบูชา?
21Aicae ampa Abraham mah a capa Isak hmaicam nuiah angbawnhaih sak naah, anih mah toksakhaih rang hoiah na ai maw toenghaih to hnuk?
22คุณ​เห็น​ว่า ความเชื่อ​ทำงาน​ร่วมกับ​การกระทำ​ของ​เขา และ​การกระทำ​ทำ​ให้​ความเชื่อ​นั้น​สมบูรณ์
22Tanghaih loe a toksakhaih hoiah nawnto amraep, toksakhaih rang hoiah ni a tanghaih to akoep, tiah a hnuk o.
23ดังนั้น พระคัมภีร์​จึง​สำเร็จ​ตาม​ที่​กล่าว​ว่า “อับราฮัม​เชื่อ​พระเจ้า และ​พระองค์​ทรง​นับ​ความเชื่อ​นั้น​เป็น​ความชอบธรรม​แก่​เขา” และ​เขา​ได้รับ​การ​เรียก​ว่า​มิตร​ของ​พระเจ้า
23Abraham mah Sithaw tang pongah, a tanghaih to toenghaih ah tapom pae, tiah thuih ih Cabu lok loe akoep boeh: to naah Abraham to Sithaw ih Ampui, tiah kawk.
24พวกคุณ​ก็​เห็น​ว่า คน​หนึ่ง​ได้รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ ไม่ใช่​จาก​ความเชื่อ​เพียง​อย่างเดียว
24Tanghaih khue hoiah na ai, toksakhaih rang hoiah ni kami mah toenghaih to hnuk, tiah vaihi na panoek o boeh.
25ราหับ​หญิงโสเภณี​ก็​เช่นกัน นาง​ไม่ได้​รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ​หรือ เมื่อ​นาง​ต้อนรับ​ผู้ส่งสาร และ​ส่ง​พวกเขา​ออกไป​อีก​ทางหนึ่ง?
25To baktih toengah, tangzat zaw Rahab mah doeh tamthang sin kaminawk to talawk moe, loklam kalah bang hoiah patoeh ving, to tiah toksakhaih rang hoiah na ai maw anih mah toenghaih to hnuk?
26เพราะ​ร่างกาย​ที่​ไม่มี​วิญญาณ​นั้น​ตาย​แล้ว​ฉันใด ความเชื่อ​ที่​ไม่มี​การกระทำ​ก็​ตาย​แล้ว​ฉันนั้น
26Muithla tawn ai taksa loe duek, to baktih toengah toksakhaih kaom ai tanghaih doeh duek.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.