ฮีบรู 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เพราะฉะนั้น ให้เราเกรงกลัวไว้ เกรงว่าจะปรากฏว่าคนใดคนหนึ่งในพวกคุณพลาดจากพระสัญญาที่ว่าจะได้เข้าสู่การพักสงบของพระองค์
1So lasset uns nun fürchten, daß wir die Verheißung, einzukommen zu seiner Ruhe, nicht versäumen und unser keiner dahinten bleibe.
2เพราะเราเองก็ได้ฟังข่าวดีที่ประกาศมา เช่นเดียวกับพวกเขา แต่ถ้อยคำที่พวกเขาได้ยินไม่เป็นประโยชน์แก่พวกเขา เพราะคนที่ได้ยินไม่ได้ผสมถ้อยคำนั้นเข้ากับความเชื่อ
2Denn es ist uns auch verkündigt gleichwie jenen; aber das Wort der Predigt half jenen nichts, da nicht glaubten die, so es hörten.
3เพราะพวกเราที่เชื่อแล้วย่อมเข้าสู่การพักสงบนั้น ดังที่พระองค์ได้กล่าวว่า “ดังที่เราได้สาบานด้วยความโกรธของเราว่า พวกเขาจะไม่ได้เข้าสู่การพักสงบของเรา” ทั้งที่งานทั้งหลายได้เสร็จสิ้นมาตั้งแต่การวางรากฐานของโลก
3Denn wir, die wir glauben, gehen in die Ruhe, wie er spricht: “Daß ich schwur in meinem Zorn, sie sollten zu meiner Ruhe nicht kommen.” Und zwar, da die Werke von Anbeginn der Welt gemacht waren,
4เพราะพระองค์ได้กล่าวถึงวันที่เจ็ดไว้ที่แห่งหนึ่งว่า “พระเจ้าทรงพักจากงานทั้งสิ้นของพระองค์ในวันที่เจ็ด”
4sprach er an einem Ort von dem siebenten Tag also: “Und Gott ruhte am siebenten Tage von allen seinen Werken;”
5และในที่นี้ พระองค์กล่าวอีกว่า “พวกเขาจะไม่ได้เข้าสู่การพักสงบของเรา”
5und hier an diesem Ort abermals: “Sie sollen nicht kommen zu meiner Ruhe.”
6ดังนั้น ในเมื่อยังคงมีบางคนที่จะเข้าสู่การพักสงบนั้น และคนที่เคยได้ฟังข่าวดีที่ประกาศมาก่อนหน้านี้ไม่ได้เข้าเพราะการไม่เชื่อฟัง
6Nachdem es nun noch vorhanden ist, daß etliche sollen zu ihr kommen, und die, denen es zuerst verkündigt ist, sind nicht dazu gekommen um des Unglaubens willen,
7พระองค์จึงกำหนดวันหนึ่งขึ้นอีก คือ “วันนี้” โดยกล่าวผ่านดาวิดอีกนานต่อมา ดังที่กล่าวไว้แล้วว่า “วันนี้ ถ้าพวกคุณได้ยินเสียงของพระองค์ อย่าทำใจให้แข็งกระด้าง”
7bestimmt er abermals einen Tag nach solcher langen Zeit und sagt durch David: “Heute,” wie gesagt ist, “so ihr seine Stimme hören werdet, so verstocket eure Herzen nicht.”
8เพราะถ้าโยชูวาได้ให้พวกเขาพักสงบ พระองค์ก็คงไม่ได้กล่าวถึงวันอื่นในภายหลัง
8Denn so Josua hätte sie zur Ruhe gebracht, würde er nicht hernach von einem andern Tage gesagt haben.
9เพราะฉะนั้น การพักสงบแบบวันสะบาโตจึงยังคงเหลืออยู่สำหรับประชาชนของพระเจ้า
9Darum ist noch eine Ruhe vorhanden dem Volke Gottes.
10เพราะคนที่ได้เข้าสู่การพักสงบของพระองค์ ก็ได้พักจากงานของตนเอง เช่นเดียวกับที่พระเจ้าทรงพักจากงานของพระองค์
10Denn wer zu seiner Ruhe gekommen ist, der ruht auch von seinen Werken gleichwie Gott von seinen.
11เพราะฉะนั้น ให้เราพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเข้าสู่การพักสงบนั้น เพื่อไม่ให้ใครล้มลงตามแบบอย่างการไม่เชื่อฟังเช่นนั้น
11So lasset uns nun Fleiß tun, einzukommen zu dieser Ruhe, auf daß nicht jemand falle in dasselbe Beispiel des Unglaubens.
12เพราะถ้อยคำของพระเจ้ามีชีวิตและทำงานอยู่ คมยิ่งกว่าดาบสองคมเล่มใด ๆ แทงทะลุจนถึงการแยกจิตกับวิญญาณ ข้อต่อกับไขกระดูก และสามารถแยกแยะความคิดกับเจตนาของใจได้
12Denn das Wort Gottes ist lebendig und kräftig und schärfer denn kein zweischneidig Schwert, und dringt durch, bis daß es scheidet Seele und Geist, auch Mark und Bein, und ist ein Richter der Gedanken und Sinne des Herzens.
13ไม่มีสิ่งสร้างใดซ่อนพ้นสายตาของพระองค์ได้ แต่ทุกสิ่งล้วนเปลือยเปล่าและเปิดออกต่อสายตาของพระองค์ ผู้ที่เราต้องให้คำชี้แจง
13Und keine Kreatur ist vor ihm unsichtbar, es ist aber alles bloß und entdeckt vor seinen Augen. Von dem reden wir.
14ในเมื่อเรามีมหาปุโรหิตผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ได้ผ่านฟ้าสวรรค์ทั้งหลายไปแล้ว คือพระเยซูพระบุตรของพระเจ้า ให้เรายึดมั่นในสิ่งที่เราประกาศยอมรับไว้
14Dieweil wir denn einen großen Hohenpriester haben, Jesum, den Sohn Gottes, der gen Himmel gefahren ist, so lasset uns halten an dem Bekenntnis.
15เพราะเราไม่ได้มีมหาปุโรหิตที่ไม่สามารถเห็นอกเห็นใจความอ่อนแอของเรา แต่เรามีผู้ที่ถูกทดลองในทุกด้านเหมือนกับเรา แต่ปราศจากบาป
15Denn wir haben nicht einen Hohenpriester, der nicht könnte Mitleiden haben mit unsern Schwachheiten, sondern der versucht ist allenthalben gleichwie wir, doch ohne Sünde.
16เพราะฉะนั้น ให้เราเข้าไปใกล้บัลลังก์แห่งพระคุณด้วยความมั่นใจ เพื่อเราจะได้รับพระเมตตา และพบพระคุณที่จะช่วยเราในยามจำเป็น
16Darum laßt uns hinzutreten mit Freudigkeit zu dem Gnadenstuhl, auf daß wir Barmherzigkeit empfangen und Gnade finden auf die Zeit, wenn uns Hilfe not sein wird.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.