เอสเธอร์ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ในวันที่สาม เอสเธอร์สวมเครื่องแต่งกายของราชินี แล้วยืนอยู่ในลานชั้นในข้างพระราชวัง กษัตริย์นั่งบนบัลลังก์ในพระราชวัง ใกล้ทางเข้า
1Und am dritten Tage zog sich Esther königlich an und trat in den inneren Hof am Hause des Königs gegenüber dem Hause des Königs. Und der König saß auf seinem königlichen Stuhl im königlichen Hause, gegenüber der Tür des Hauses.
2เมื่อเห็นราชินีเอสเธอร์ยืนอยู่ในลาน กษัตริย์พอใจในตัวนางและยื่นคทาทองคำในมือให้นาง เอสเธอร์จึงเข้ามาใกล้และแตะยอดคทา
2Und da der König sah Esther, die Königin, stehen im Hofe, fand sie Gnade vor seinen Augen. Und der König reckte das goldene Zepter in seiner Hand gegen Esther. Da trat Esther herzu und rührte die Spitze des Zepters an.
3กษัตริย์ถามนางว่า “ราชินีเอสเธอร์ เธอต้องการอะไร? มีคำขออะไรหรือ? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะให้”
3Da sprach der König zu ihr: Was ist dir, Esther, Königin? und was forderst du? Auch die Hälfte des Königreichs soll dir gegeben werden.
4เอสเธอร์ตอบว่า “หากกษัตริย์เห็นชอบ ขอให้พระองค์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงวันนี้ ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้ให้พระองค์”
4Esther sprach: Gefällt es dem König, so komme der König und Haman heute zu dem Mahl, das ich zugerichtet habe.
5กษัตริย์จึงสั่งว่า “รีบไปพาฮามานมา จะได้ทำตามที่เอสเธอร์บอก” แล้วกษัตริย์กับฮามานก็มาร่วมงานเลี้ยงที่เอสเธอร์เตรียมไว้
5Der König sprach: Eilet, daß Haman tue, was Esther gesagt hat! Da nun der König und Haman zu dem Mahl kamen, das Esther zugerichtet hatte,
6ระหว่างดื่มเหล้าองุ่นในงานเลี้ยง กษัตริย์ถามเอสเธอร์ว่า “เธอวิงวอนเรื่องอะไร? เราจะให้ตามคำวิงวอน มีคำขออะไร? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะทำให้”
6sprach der König zu Esther, da er Wein getrunken hatte: Was bittest du, Esther? Es soll dir gegeben werden. Und was forderst du? Auch die Hälfte des Königreichs, es soll geschehen.
7เอสเธอร์ตอบว่า “เรื่องที่ข้าพเจ้าวิงวอนและคำขอของข้าพเจ้าคือ
7Da antwortete Esther und sprach: Meine Bitte und Begehr ist:
8หากพระองค์พอใจในตัวข้าพเจ้าและเห็นชอบที่จะให้ตามคำวิงวอนและทำตามคำขอ ขอให้พระองค์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงที่ข้าพเจ้าจะเตรียมไว้ให้ทั้งสอง แล้วพรุ่งนี้ข้าพเจ้าจะตอบตามที่พระองค์ถาม”
8Habe ich Gnade gefunden vor dem König, und so es dem König gefällt mir zu geben eine Bitte und zu tun mein Begehren, so komme der König und Haman zu dem Mahl, das ich für sie zurichten will; so will ich morgen Tun, was der König gesagt hat.
9วันนั้นฮามานออกจากงานด้วยความยินดีและเบิกบานใจ แต่เมื่อเห็นโมรเดคัยอยู่ที่ประตูวัง ไม่ลุกขึ้นหรือแม้แต่ขยับตัวต่อหน้าเขา เขาก็โกรธโมรเดคัยอย่างมาก
9Da ging Haman des Tages hinaus fröhlich und gutes Muts. Und da er sah Mardochai im Tor des Königs, daß er nicht aufstand noch sich vor ihm bewegte, ward er voll Zorns über Mardochai.
10ถึงอย่างนั้น ฮามานยังข่มใจไว้แล้วกลับบ้าน เขาส่งคนไปเรียกเพื่อน ๆ กับเศเรชผู้เป็นภรรยามา
10Aber er hielt an sich. Und da er heimkam, sandte er hin und ließ holen seine Freunde und sein Weib Seres
11ฮามานเล่าให้พวกเขาฟังถึงความมั่งคั่งอันโอ่อ่าของตน ลูก ๆ จำนวนมาก ทุกเรื่องที่กษัตริย์เลื่อนตำแหน่งให้ และการที่พระองค์ยกเขาขึ้นเหนือบรรดาเจ้านายและผู้รับใช้
11und zählte ihnen auf die Herrlichkeit seines Reichtums und die Menge seiner Kinder und alles, wie ihn der König so groß gemacht hätte und daß er über die Fürsten und Knechte des Königs erhoben wäre.
12เขาพูดต่อว่า “ราชินีเอสเธอร์ไม่ได้เชิญใครไปร่วมงานเลี้ยงกับกษัตริย์เลยนอกจากข้าพเจ้า และพรุ่งนี้นางก็ยังเชิญข้าพเจ้าไปพร้อมกับกษัตริย์อีก
12Auch sprach Haman: Und die Königin Esther hat niemand kommen lassen mit dem König zum Mahl, das sie zugerichtet hat, als mich; und ich bin morgen auch zu ihr geladen mit dem König.
13แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับข้าพเจ้า ตราบใดที่ยังเห็นโมรเดคัยชาวยิวนั่งอยู่ที่ประตูวัง”
13Aber an dem allem habe ich keine Genüge, solange ich sehe den Juden Mardochai am Königstor sitzen.
14เศเรชผู้เป็นภรรยากับเพื่อนทุกคนจึงบอกเขาว่า “ให้สร้างตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก พอเช้าก็ไปทูลกษัตริย์ให้แขวนคอโมรเดคัยบนนั้น แล้วท่านจะได้ไปร่วมงานเลี้ยงกับกษัตริย์อย่างรื่นเริง” ฮามานพอใจกับคำแนะนำนี้ จึงให้สร้างตะแลงแกง
14Da sprachen zu ihm sein Weib Seres und alle Freunde: Man mache einen Baum, fünfzig Ellen hoch, und morgen sage dem König, daß man Mardochai daran hänge; so kommst du mit dem König fröhlich zum Mahl. Das gefiel Haman wohl, und er ließ einen Baum zurichten.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.