กิจการ 28
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เมื่อพวกเราขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัยแล้ว พวกเขา จึงรู้ว่าเกาะนั้นชื่อมอลตา
1Und da wir gerettet waren, erfuhren wir, daß die Insel Melite hieß.
2ชาวพื้นเมืองแสดงความเมตตาต่อพวกเราเป็นพิเศษ พวกเขาก่อไฟและต้อนรับพวกเราทุกคน เพราะฝนกำลังตกและอากาศหนาว
2Die Leutlein aber erzeigten uns nicht geringe Freundschaft, zündeten ein Feuer an und nahmen uns alle auf um des Regens, der über uns gekommen war, und um der Kälte willen.
3เมื่อเปาโลรวบรวมกิ่งไม้แห้งได้หนึ่งมัดและวางลงบนกองไฟ งูพิษตัวหนึ่งหนีความร้อนออกมาและเกาะติดมือของเขา
3Da aber Paulus einen Haufen Reiser zusammenraffte, und legte sie aufs Feuer, kam eine Otter von der Hitze hervor und fuhr Paulus an seine Hand.
4เมื่อชาวพื้นเมืองเห็นงูห้อยอยู่ที่มือของเปาโล ก็พูดกันว่า “ชายคนนี้ต้องเป็นฆาตกรแน่ ถึงแม้เขารอดจากทะเลมาได้ ความยุติธรรมก็ยังไม่ยอมให้เขามีชีวิตอยู่”
4Da aber die Leutlein sahen das Tier an seiner Hand hangen, sprachen sie untereinander: Dieser Mensch muß ein Mörder sein, den die Rache nicht leben läßt, ob er gleich dem Meer entgangen ist.
5แต่เปาโลสะบัดงูลงในกองไฟและไม่ได้รับอันตราย
5Er aber schlenkerte das Tier ins Feuer, und ihm widerfuhr nicht Übles.
6พวกเขาคิดว่าเปาโลคงจะบวมขึ้นหรือล้มลงตายทันที แต่เมื่อเฝ้าดูอยู่นานและไม่เห็นสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับเขา พวกเขาก็เปลี่ยนใจและกล่าวว่าเขาเป็นเทพเจ้า
6Sie aber warteten, wenn er schwellen würde oder tot niederfallen. Da sie aber lange warteten und sahen, daß ihm nichts Ungeheures widerfuhr, wurden sie anderes Sinnes und sprachen, er wäre ein Gott.
7บริเวณใกล้ที่นั้นมีที่ดินของชายชื่อปูบลิอัส ซึ่งเป็นหัวหน้าของเกาะ เขาต้อนรับพวกเราและดูแลพวกเราอย่างเอื้อเฟื้อเป็นเวลาสามวัน
7An diesen Örtern aber hatte der Oberste der Insel, mit Namen Publius, ein Vorwerk; der nahm uns auf und herbergte uns drei Tage freundlich.
8บิดาของปูบลิอัสนอนป่วยด้วยไข้และโรคบิด เปาโลเข้าไปหาเขา อธิษฐาน วางมือบนเขา และรักษาเขาให้หาย
8Es geschah aber, daß der Vater des Publius am Fieber und an der Ruhr lag. Zu dem ging Paulus hinein und betete und legte die Hand auf ihn und machte ihn gesund.
9หลังจากเหตุการณ์นี้ คนอื่น ๆ บนเกาะที่เจ็บป่วยก็มาหาและได้รับการรักษา
9Da das geschah, kamen auch die andern auf der Insel herzu, die Krankheiten hatten, und ließen sich gesund machen.
10พวกเขาให้เกียรติพวกเราอย่างมาก และเมื่อพวกเราจะออกเรือ ก็จัดสิ่งของที่พวกเราจำเป็นต้องใช้ขึ้นเรือให้ด้วย
10Und sie taten uns große Ehre; und da wir auszogen, luden sie auf, was uns not war.
11หลังจากสามเดือน พวกเราออกเรือด้วยเรือจากเมืองอเล็กซานเดรียลำหนึ่ง ซึ่งจอดพักฤดูหนาวอยู่ที่เกาะ และมีสัญลักษณ์หัวเรือเป็น “พี่น้องฝาแฝด”
11Nach drei Monaten aber fuhren wir aus in einem Schiffe von Alexandrien, welches bei der Insel überwintert hatte und hatte ein Panier der Zwillinge.
12พวกเราแวะที่เมืองซีราคิวส์และพักอยู่ที่นั่นสามวัน
12Und da wir gen Syrakus kamen, blieben wir drei Tage da.
13จากที่นั่นพวกเราแล่นอ้อมไปถึงเมืองเรกีอุม วันรุ่งขึ้นลมใต้ก็พัดขึ้น และวันที่สองพวกเรามาถึงเมืองปูเตโอลี
13Und da wir umschifften, kamen wir gen Rhegion; und nach einem Tage, da der Südwind sich erhob, kamen wir des andern Tages gen Puteoli.
14ที่นั่นพวกเราพบพี่น้อง ซึ่งขอให้พวกเราอยู่กับพวกเขาเจ็ดวัน แล้วพวกเราก็มาถึงกรุงโรม
14Da fanden wir Brüder und wurden von ihnen gebeten, daß wir sieben Tage dablieben. Und also kamen wir gen Rom.
15เมื่อพี่น้องที่นั่นได้ข่าวเรื่องพวกเรา ก็เดินทางมาพบพวกเราถึงตลาดอัปปิอัสและโรงเตี๊ยมสามแห่ง เมื่อเปาโลเห็นพวกเขา เขาก็ขอบคุณพระเจ้าและมีกำลังใจขึ้น
15Und von dort, da die Brüder von uns hörten, gingen sie aus, uns entgegen, bis gen Appifor und Tretabern. Da die Paulus sah, dankte er Gott und gewann eine Zuversicht.
16เมื่อพวกเราเข้าไปในกรุงโรม นายร้อยมอบนักโทษให้ผู้บัญชาการกองรักษาการณ์ แต่เปาโลได้รับอนุญาตให้พักอยู่ตามลำพังกับทหารคนหนึ่งที่เฝ้าเขา
16Da wir aber gen Rom kamen, überantwortete der Unterhauptmann die Gefangenen dem obersten Hauptmann. Aber Paulus ward erlaubt zu bleiben, wo er wollte, mit einem Kriegsknechte, der ihn hütete.
17สามวันต่อมา เปาโลเรียกเหล่าผู้นำชาวยิวมาประชุมกัน เมื่อพวกเขามาถึง เปาโลกล่าวว่า “พี่น้อง แม้ข้าพเจ้าไม่ได้ทำสิ่งใดที่ผิดต่อประชาชนหรือธรรมเนียมของบรรพบุรุษของเรา แต่ข้าพเจ้าก็ถูกจับส่งจากกรุงเยรูซาเล็มมาอยู่ในมือของชาวโรมัน
17Es geschah aber nach drei Tagen, daß Paulus zusammenrief die Vornehmsten der Juden. Da sie zusammenkamen, sprach er zu ihnen: Ihr Männer, liebe Brüder, ich habe nichts getan wider unser Volk noch wider väterliche Sitten, und bin doch gefangen aus Jerusalem übergeben in der Römer Hände.
18เมื่อพวกเขาสอบสวนข้าพเจ้าแล้ว ก็ต้องการปล่อยตัวข้าพเจ้า เพราะไม่มีเหตุผลใดที่ข้าพเจ้าสมควรตาย
18Diese, da sie mich verhört hatten, wollten sie mich losgeben, dieweil keine Ursache des Todes an mir war.
19แต่เมื่อชาวยิวคัดค้าน ข้าพเจ้าจึงจำเป็นต้องอุทธรณ์ต่อซีซาร์ ไม่ใช่เพราะข้าพเจ้ามีเรื่องจะกล่าวหาชนชาติของข้าพเจ้า
19Da aber die Juden dawider redeten, ward ich genötigt, mich auf den Kaiser zu berufen; nicht, als hätte ich mein Volk um etwas zu verklagen.
20เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงขอพบและพูดกับพวกคุณ เพราะข้าพเจ้าถูกล่ามด้วยโซ่นี้เนื่องจากความหวังของอิสราเอล”
20Um der Ursache willen habe ich euch gebeten, daß ich euch sehen und ansprechen möchte; denn um der Hoffnung willen Israels bin ich mit dieser Kette umgeben.
21พวกเขาตอบว่า “พวกเราไม่ได้รับจดหมายจากแคว้นยูเดียเกี่ยวกับท่าน และไม่มีพี่น้องคนใดจากที่นั่นมาแจ้งหรือกล่าวร้ายเกี่ยวกับท่าน
21Sie aber sprachen zu ihm: Wir haben weder Schrift empfangen aus Judäa deinethalben, noch ist ein Bruder gekommen, der von dir etwas Arges verkündigt oder gesagt habe.
22แต่พวกเราอยากฟังจากท่านว่าท่านคิดอย่างไร เพราะพวกเรารู้ว่ามีคนพูดต่อต้านนิกายนี้อยู่ทุกหนทุกแห่ง”
22Doch wollen wir von dir hören, was du hältst; denn von dieser Sekte ist uns kund, daß ihr wird an allen Enden widersprochen.
23เมื่อพวกเขากำหนดวันนัดกับเปาโลแล้ว ผู้คนจำนวนมากก็มาหาเขาที่บ้านพัก เปาโลอธิบายและเป็นพยานยืนยันเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าแก่พวกเขา พร้อมทั้งพยายามชักชวนพวกเขาเรื่องพระเยซู โดยอ้างทั้งธรรมบัญญัติของโมเสสและเหล่าผู้เผยพระวจนะ ตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น
23Und da sie ihm einen Tag bestimmt hatten, kamen viele zu ihm in die Herberge, welchen er auslegte und bezeugte das Reich Gottes; und er predigte ihnen von Jesus aus dem Gesetz Mose's und aus den Propheten von frühmorgens an bis an den Abend.
24บางคนเชื่อสิ่งที่เปาโลกล่าว แต่บางคนไม่เชื่อ
24Und etliche fielen dem zu, was er sagte; etliche aber glaubten nicht.
25เมื่อพวกเขาเห็นไม่ตรงกัน จึงแยกย้ายกันไป หลังจากเปาโลกล่าวถ้อยคำนี้ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์กล่าวไว้อย่างถูกต้องผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะต่อบรรพบุรุษของพวกเรา
25Da sie aber untereinander mißhellig waren, gingen sie weg, als Paulus das eine Wort redete: Wohl hat der heilige Geist gesagt durch den Propheten Jesaja zu unsern Vätern
26ว่า ‘จงไปหาชนชาตินี้และกล่าวว่า พวกเจ้าจะฟังแล้วฟังอีก แต่จะไม่มีวันเข้าใจ พวกเจ้าจะมองแล้วมองอีก แต่จะไม่มีวันรับรู้
26und gesprochen: “Gehe hin zu diesem Volk und sprich: Mit den Ohren werdet ihr's hören, und nicht verstehen; und mit den Augen werdet ihr's sehen, und nicht erkennen.
27เพราะใจของชนชาตินี้ด้านชาไปแล้ว หูของพวกเขาก็เฉื่อยชาในการฟัง และพวกเขาก็ปิดตาของตน มิฉะนั้น พวกเขาอาจมองเห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู เข้าใจด้วยใจ และหันกลับมา แล้วเราจะรักษาพวกเขาให้หาย’
27Denn das Herz dieses Volks ist verstockt, und sie hören schwer mit den Ohren und schlummern mit ihren Augen, auf daß sie nicht dermaleinst sehen und mit den Augen und hören mit den Ohren und verständig werden im Herzen und sich bekehren, daß ich ihnen hülfe.”
28“เพราะฉะนั้น ขอให้พวกคุณรู้ว่าพระเจ้าได้ส่งความรอดนี้ไปยังชนชาติต่าง ๆ แล้ว และพวกเขาจะฟัง”
28So sei es euch kundgetan, daß den Heiden gesandt ist dies Heil Gottes; und sie werden's hören.
29เมื่อเปาโลกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แล้ว ชาวยิวก็จากไป โดยโต้เถียงกันเองอย่างมาก
29Und da er solches redete, gingen die Juden hin und hatten viel Fragens unter sich selbst.
30เปาโลพักอยู่ในบ้านเช่าของตนเองเต็มสองปี และต้อนรับทุกคนที่มาหาเขา
30Paulus aber blieb zwei Jahre in seinem eigenen Gedinge und nahm auf alle, die zu ihm kamen,
31ประกาศอาณาจักรของพระเจ้า และสอนเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับองค์พระเยซูคริสต์ด้วยความกล้าหาญเต็มที่ โดยไม่มีใครขัดขวาง
31predigte das Reich Gottes und lehrte von dem HERRN Jesus mit aller Freudigkeit unverboten.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.