2 ซามูเอล 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1ดาวิดถามว่า “วงศ์วานซาอูลยังเหลือใครอยู่บ้างหรือไม่? ข้าอยากแสดงความเมตตาต่อเขาเพราะเห็นแก่โยนาธาน”
1وَقَالَ دَاوُدُ: «هَلْ يُوجَدُ بَعْدُ أَحَدٌ قَدْ بَقِيَ مِنْ بَيْتِ شَاوُلَ، فَأَصْنَعَ مَعَهُ مَعْرُوفًا مِنْ أَجْلِ يُونَاثَانَ؟»
2วงศ์วานซาอูลมีคนรับใช้ชื่อศิบา จึงมีคนเรียกเขามาพบดาวิด กษัตริย์ถามว่า “เจ้าคือศิบาหรือ?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเอง ผู้รับใช้ของท่าน”
2وَكَانَ لِبَيْتِ شَاوُلَ عَبْدٌ ٱسْمُهُ صِيبَا، فَٱسْتَدْعَوْهُ إِلَى دَاوُدَ، وَقَالَ لَهُ ٱلْمَلِكُ: «أَأَنْتَ صِيبَا؟» فَقَالَ: «عَبْدُكَ».
3กษัตริย์ถามว่า “วงศ์วานซาอูลยังเหลือใครอีกหรือไม่? ข้าจะได้แสดงความเมตตาของพระเจ้าต่อเขา” ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “โยนาธานยังมีบุตรชายคนหนึ่ง ขาของเขาพิการ”
3فَقَالَ ٱلْمَلِكُ: «أَلَا يُوجَدُ بَعْدُ أَحَدٌ لِبَيْتِ شَاوُلَ فَأَصْنَعَ مَعَهُ إِحْسَانَ ٱللهِ؟» فَقَالَ صِيبَا لِلْمَلِكِ: «بَعْدُ ٱبْنٌ لِيُونَاثَانَ أَعْرَجُ ٱلرِّجْلَيْنِ».
4กษัตริย์ถามว่า “เขาอยู่ที่ไหน?” ศิบาตอบว่า “เขาอยู่ที่บ้านมาคีร์ บุตรอัมมีเอล ในโลเดบาร์”
4فَقَالَ لَهُ ٱلْمَلِكُ: «أَيْنَ هُوَ؟» فَقَالَ صِيبَا لِلْمَلِكِ: «هُوَذَا هُوَ فِي بَيْتِ مَاكِيرَ بْنِ عَمِّيئِيلَ فِي لُودَبَارَ».
5กษัตริย์ดาวิดจึงส่งคนไปรับเขาจากบ้านมาคีร์ บุตรอัมมีเอลที่โลเดบาร์
5فَأَرْسَلَ ٱلْمَلِكُ دَاوُدُ وَأَخَذَهُ مِنْ بَيْتِ مَاكِيرَ بْنِ عَمِّيئِيلَ مِنْ لُودَبَارَ.
6เมฟีโบเชท บุตรของโยนาธาน ผู้เป็นบุตรของซาอูลมาหาดาวิด หมอบหน้าลงกับพื้นแสดงความเคารพ ดาวิดเรียก “เมฟีโบเชท?” เขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านอยู่นี่!”
6فَجَاءَ مَفِيبُوشَثُ بْنُ يُونَاثَانَ بْنِ شَاوُلَ إِلَى دَاوُدَ وَخَرَّ عَلَى وَجْهِهِ وَسَجَدَ، فَقَالَ دَاوُدُ: «يَامَفِيبُوشَثُ». فَقَالَ: «هَأَنَذَا عَبْدُكَ».
7ดาวิดพูดกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย ข้าจะแสดงความเมตตาต่อเจ้าอย่างแน่นอนเพราะเห็นแก่โยนาธานพ่อของเจ้า ข้าจะคืนที่ดินทั้งหมดของซาอูลผู้เป็นบรรพบุรุษของเจ้าให้เจ้า และเจ้าจะกินอาหารที่โต๊ะของข้าเป็นประจำ”
7فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: «لَا تَخَفْ. فَإِنِّي لَأَعْمَلَنَّ مَعَكَ مَعْرُوفًا مِنْ أَجْلِ يُونَاثَانَ أَبِيكَ، وَأَرُدُّ لَكَ كُلَّ حُقُولِ شَاوُلَ أَبِيكَ، وَأَنْتَ تَأْكُلُ خُبْزًا عَلَى مَائِدَتِي دَائِمًا».
8เมฟีโบเชทก้มลงกล่าวว่า “ผู้รับใช้ของท่านเป็นใครเล่า ท่านจึงใส่ใจสุนัขตายอย่างข้าพเจ้า?”
8فَسَجَدَ وَقَالَ: «مَنْ هُوَ عَبْدُكَ حَتَّى تَلْتَفِتَ إِلَى كَلْبٍ مَيِّتٍ مِثْلِي؟».
9กษัตริย์เรียกศิบาคนรับใช้ของซาอูลมาแล้วบอกว่า “ทุกสิ่งที่เป็นของซาอูลและวงศ์วานของเขา ข้ายกให้ลูกหลานของนายเจ้าแล้ว
9وَدَعَا ٱلْمَلِكُ صِيبَا غُلَامَ شَاوُلَ وَقَالَ لَهُ: «كُلُّ مَا كَانَ لِشَاوُلَ وَلِكُلِّ بَيْتِهِ قَدْ دَفَعْتُهُ لِٱبْنِ سَيِّدِكَ.
10เจ้า บุตรชายของเจ้า และคนรับใช้ของเจ้า จงเพาะปลูกที่ดินนั้นให้เขา แล้วนำผลผลิตมาเพื่อให้ลูกหลานของนายเจ้ามีอาหารกิน แต่เมฟีโบเชทลูกหลานของนายเจ้าจะกินอาหารที่โต๊ะของข้าเสมอ” ศิบามีบุตรชายสิบห้าคนและคนรับใช้ยี่สิบคน
10فَتَشْتَغِلُ لَهُ فِي ٱلْأَرْضِ أَنْتَ وَبَنُوكَ وَعَبِيدُكَ، وَتَسْتَغِلُّ لِيَكُونَ لِٱبْنِ سَيِّدِكَ خُبْزٌ لِيَأْكُلَ. وَمَفِيبُوشَثُ ٱبْنُ سَيِّدِكَ يَأْكُلُ دَائِمًا خُبْزًا عَلَى مَائِدَتِي». وَكَانَ لِصِيبَا خَمْسَةَ عَشَرَ ٱبْنًا وَعِشْرُونَ عَبْدًا.
11ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของท่านจะทำทุกอย่างตามที่นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์สั่ง” เมฟีโบเชทจึงกินอาหารที่โต๊ะของกษัตริย์เหมือนบุตรชายคนหนึ่งของกษัตริย์
11فَقَالَ صِيبَا لِلْمَلِكِ: «حَسَبَ كُلِّ مَا يَأْمُرُ بِهِ سَيِّدِي ٱلْمَلِكُ عَبْدَهُ كَذَلِكَ يَصْنَعُ عَبْدُكَ». «فَيَأْكُلُ مَفِيبُوشَثُ عَلَى مَائِدَتِي كَوَاحِدٍ مِنْ بَنِي ٱلْمَلِكِ».
12เมฟีโบเชทมีบุตรชายวัยเยาว์ชื่อมีคา ทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านศิบาเป็นคนรับใช้ของเมฟีโบเชท
12وَكَانَ لِمَفِيبُوشَثَ ٱبْنٌ صَغِيرٌ ٱسْمُهُ مِيخَا. وَكَانَ جَمِيعُ سَاكِنِي بَيْتِ صِيبَا عَبِيدًا لِمَفِيبُوشَثَ.
13เมฟีโบเชทอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะเขากินอาหารที่โต๊ะของกษัตริย์เป็นประจำ ขาทั้งสองข้างของเขาพิการ
13فَسَكَنَ مَفِيبُوشَثُ فِي أُورُشَلِيمَ، لِأَنَّهُ كَانَ يَأْكُلُ دَائِمًا عَلَى مَائِدَةِ ٱلْمَلِكِ. وَكَانَ أَعْرَجَ مِنْ رِجْلَيْهِ كِلْتَيْهِمَا.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.