2 ซามูเอล 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1ดาวิดถามว่า “วงศ์วานซาอูลยังเหลือใครอยู่บ้างหรือไม่? ข้าอยากแสดงความเมตตาต่อเขาเพราะเห็นแก่โยนาธาน”
1Then David asked, “Is there anyone left from the house of Saul to whom I can show kindness for the sake of Jonathan?”
2วงศ์วานซาอูลมีคนรับใช้ชื่อศิบา จึงมีคนเรียกเขามาพบดาวิด กษัตริย์ถามว่า “เจ้าคือศิบาหรือ?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเอง ผู้รับใช้ของท่าน”
2And there was a servant of Saul’s family named Ziba. They summoned him to David, and the king inquired, “Are you Ziba?” “I am your servant,” he replied.
3กษัตริย์ถามว่า “วงศ์วานซาอูลยังเหลือใครอีกหรือไม่? ข้าจะได้แสดงความเมตตาของพระเจ้าต่อเขา” ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “โยนาธานยังมีบุตรชายคนหนึ่ง ขาของเขาพิการ”
3So the king asked, “Is there anyone left of Saul’s family to whom I can show the kindness of God?” Ziba answered, “There is still Jonathan’s son, who is lame in both feet.”
4กษัตริย์ถามว่า “เขาอยู่ที่ไหน?” ศิบาตอบว่า “เขาอยู่ที่บ้านมาคีร์ บุตรอัมมีเอล ในโลเดบาร์”
4“Where is he?” replied the king. And Ziba said, “Indeed, he is in Lo-debar at the house of Machir son of Ammiel.”
5กษัตริย์ดาวิดจึงส่งคนไปรับเขาจากบ้านมาคีร์ บุตรอัมมีเอลที่โลเดบาร์
5So King David had him brought from the house of Machir son of Ammiel in Lo-debar.
6เมฟีโบเชท บุตรของโยนาธาน ผู้เป็นบุตรของซาอูลมาหาดาวิด หมอบหน้าลงกับพื้นแสดงความเคารพ ดาวิดเรียก “เมฟีโบเชท?” เขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านอยู่นี่!”
6And when Mephibosheth son of Jonathan, the son of Saul, came to David, he fell facedown in reverence. Then David said, “Mephibosheth!” “I am your servant,” he replied.
7ดาวิดพูดกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย ข้าจะแสดงความเมตตาต่อเจ้าอย่างแน่นอนเพราะเห็นแก่โยนาธานพ่อของเจ้า ข้าจะคืนที่ดินทั้งหมดของซาอูลผู้เป็นบรรพบุรุษของเจ้าให้เจ้า และเจ้าจะกินอาหารที่โต๊ะของข้าเป็นประจำ”
7“Do not be afraid,” said David, “for surely I will show you kindness for the sake of your father Jonathan. I will restore to you all the land of your grandfather Saul, and you will always eat at my table.”
8เมฟีโบเชทก้มลงกล่าวว่า “ผู้รับใช้ของท่านเป็นใครเล่า ท่านจึงใส่ใจสุนัขตายอย่างข้าพเจ้า?”
8Mephibosheth bowed down and said, “What is your servant, that you should show regard for a dead dog like me?”
9กษัตริย์เรียกศิบาคนรับใช้ของซาอูลมาแล้วบอกว่า “ทุกสิ่งที่เป็นของซาอูลและวงศ์วานของเขา ข้ายกให้ลูกหลานของนายเจ้าแล้ว
9Then the king summoned Saul’s servant Ziba and said to him, “I have given to your master’s grandson all that belonged to Saul and to all his house.
10เจ้า บุตรชายของเจ้า และคนรับใช้ของเจ้า จงเพาะปลูกที่ดินนั้นให้เขา แล้วนำผลผลิตมาเพื่อให้ลูกหลานของนายเจ้ามีอาหารกิน แต่เมฟีโบเชทลูกหลานของนายเจ้าจะกินอาหารที่โต๊ะของข้าเสมอ” ศิบามีบุตรชายสิบห้าคนและคนรับใช้ยี่สิบคน
10You and your sons and servants are to work the ground for him and bring in the harvest, so that your master’s grandson may have food to eat. But Mephibosheth, your master’s grandson, is always to eat at my table.” Now Ziba had fifteen sons and twenty servants.
11ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของท่านจะทำทุกอย่างตามที่นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์สั่ง” เมฟีโบเชทจึงกินอาหารที่โต๊ะของกษัตริย์เหมือนบุตรชายคนหนึ่งของกษัตริย์
11And Ziba said to the king, “Your servant will do all that my lord the king has commanded.” So Mephibosheth ate at David’s table like one of the king’s own sons.
12เมฟีโบเชทมีบุตรชายวัยเยาว์ชื่อมีคา ทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านศิบาเป็นคนรับใช้ของเมฟีโบเชท
12And Mephibosheth had a young son named Mica, and all who dwelt in the house of Ziba were servants of Mephibosheth.
13เมฟีโบเชทอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะเขากินอาหารที่โต๊ะของกษัตริย์เป็นประจำ ขาทั้งสองข้างของเขาพิการ
13So Mephibosheth lived in Jerusalem, because he always ate at the king’s table, and he was lame in both feet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.