2พงศ์กษัตริย์ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เอลีชาผู้เผยพระวจนะเรียกศิษย์ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งมาและพูดกับเขาว่า “คาดเข็มขัดให้กระชับ เอาขวดน้ำมันนี้ถือไว้ในมือ แล้วไปที่ราโมทกิเลอาด
1Tonghma Elisha loh tonghma ca pakhat te a khue tih a taengah, “Na cinghen te yen laeh, na kut dongah situi um khat khuen lamtah Ramothgilead la cet laeh.
2เมื่อไปถึงที่นั่น จงหาเยฮูบุตรเยโฮชาฟัทผู้เป็นบุตรนิมชี เข้าไปหาเขาให้เขาลุกออกจากท่ามกลางพี่น้องของเขา แล้วพาเขาเข้าไปในห้องชั้นใน
2Te la na pawk vaengah Nimshi koca Jehoshaphat capa Jehu te pahoi so lah. Cet lamtah anih te a manuca lakli lamloh thoh. Te phoeiah anih te imkhui kah imkhui la khuen.
3จากนั้นเอาขวดน้ำมันเทลงบนศีรษะของเขา แล้วพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราเจิมเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลแล้ว”’ แล้วเปิดประตูหนีไป อย่ารอ”
3Te phoeiah situi um te lo lamtah a lu ah suep pah. Te vaengah, 'BOEIPA loh he ni a thui. Nang he Israel sokah manghai la kang koelh coeng,’ ti nah. Te phoeiah thohkhaih te ong lamtah rhaelrham laeh, uelh boeh,” a ti nah.
4ชายหนุ่มผู้เผยพระวจนะจึงไปราโมทกิเลอาด
4Te dongah tonghma tueihyoeih cadong tah Ramothgilead la cet.
5เมื่อเขาไปถึง ดูสิ บรรดาผู้บัญชาการกองทัพกำลังนั่งกันอยู่ เขาพูดว่า “ท่านผู้บัญชาการ ข้ามีสารมาถึงท่าน” เยฮูถามว่า “ถึงใครในพวกเรา?” เขาตอบว่า “ถึงท่านผู้บัญชาการ”
5A pawk vaengah caem mangpa rhoek tarha ana ngol uh tih, “Kai taengkah ol he mangpa nang ham ni,” a ti nah. Jehu loh, “Kaimih boeih khuiah u ham nim?” a ti nah vaengah, “Mangpa nang ham,” a ti nah.
6เยฮูลุกขึ้นและเข้าไปในบ้าน ชายหนุ่มก็เทน้ำมันลงบนศีรษะของเขา แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้‘เราเจิมเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนือประชากรของพระยาห์เวห์คือเหนืออิสราเอล
6Te dongah thoo tih imkhui la a kun puei phoeiah a lu soah situi neh a suep pah. Te phoeiah anih te, “Israel Pathen BOEIPA loh he ni a thui. BOEIPA kah pilnam so neh Israel soah manghai la nang kang koelh coeng.
7เจ้าต้องโจมตีวงศ์ของอาหับนายของเจ้า เพื่อเราจะแก้แค้นให้โลหิตของผู้รับใช้ของเรา คือบรรดาผู้เผยพระวจนะ และโลหิตของผู้รับใช้ทั้งหมดของพระยาห์เวห์ซึ่งเยเซเบลเป็นผู้ทำให้หลั่ง
7Na boei Ahab imkhui te ngawn kuekluek. Ka sal tonghma rhoek kah thii neh BOEIPA sal boeih kah thii te Jezebel kut lamloh phu ka loh ni.
8เพราะวงศ์ของอาหับทั้งหมดจะพินาศ เราจะกำจัดทุกคนของอาหับที่ปัสสาวะใส่กำแพง ทั้งคนที่ถูกกักไว้และคนที่ยังเป็นอิสระในอิสราเอล
8Ahab imkhui he boeih milh ni. Ahab lamkah ngawn tah pangbueng aka yun thil khaw, Israel khuiah a khoh neh a hlah khaw ka thup ni.
9เราจะทำให้วงศ์ของอาหับเหมือนวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัทและเหมือนวงศ์ของบาอาชาบุตรอาหิยาห์
9Ahab imkhui te Nebat capa Jeroboam imkhui bangla, Ahijah capa Baasha imkhui bangla ka saii ni.
10สุนัขจะกินเยเซเบลบนที่ดินผืนหนึ่งในยิสเรเอล และจะไม่มีใครฝังศพนาง’” แล้วชายหนุ่มก็เปิดประตูหนีไป
10Jezebel te ui loh Jezreel khoyo ah a ngaeh vetih up uh mahpawh,” a ti nah. Te phoeiah thohkhaih te a ong tih rhaelrham.
11เมื่อเยฮูออกมาหาบรรดาผู้รับใช้ของนาย คนหนึ่งก็ถามเขาว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือ? คนบ้าคนนี้มาหาท่านทำไม?” เขาตอบพวกเขาว่า “พวกท่านก็รู้จักชายคนนั้นและรู้ว่าเขาพูดแบบไหน”
11Jehu te a boei rhoek kah sal rhoek taengla a moe vaengah tah anih te, “Then ngawn a? Pavai te nang taengla balae han loh,” a ti na uh. Te vaengah amih te, “Hlang te khaw a kohuetnah te khaw na ming uh,” a ti nah.
12พวกเขาพูดว่า “ไม่จริง บอกพวกเรามาเดี๋ยวนี้” เยฮูจึงบอกว่า “เขาพูดกับข้าว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้เราเจิมเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลแล้ว’”
12Tedae, “A honghi nim, kaimih taengah thui to laeh,” a ti na uh. Te dongah, “Heben hebang la kai taengah cal tih, 'BOEIPA loh he ni a thui, Israel sokah manghai la nang kang koelh,’ a ti,” a ti nah.
13แล้วพวกเขาก็รีบเอาเสื้อคลุมของตน ปูรองเขาไว้บนขั้นสูงสุดของบันได แล้วเป่าแตรประกาศว่า “เยฮูเป็นกษัตริย์แล้ว”
13Te vaengah hlang loh a himbai a loh uh paitok tih tangtlaeng hlaklong soah anih ham a khueh uh. Te phoeiah tuki te a ueng uh tih, “Jehu manghai coeng,” a ti uh.
14เยฮูบุตรเยโฮชาฟัทผู้เป็นบุตรนิมชีจึงคบคิดกบฏต่อโยรัม ขณะนั้นโยรัมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดกำลังป้องกันราโมทกิเลอาดจากฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรีย
14Nimshi koca Jehoshaphat capa Jehu loh Joram te a taeng. Te vaengah Joram amah neh Israel pum tah Aram manghai Hazael te a hmai lamloh Ramothgilead ah aka mah la om.
15แต่กษัตริย์โยรัมได้กลับมาที่ยิสเรเอลเพื่อรักษาบาดแผลที่ชาวซีเรียทำให้เขาได้รับเมื่อเขารบกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรีย เยฮูพูดว่า “ถ้าพวกท่านเห็นชอบ ก็อย่าให้ใครหนีออกจากเมืองไปแจ้งข่าวที่ยิสเรเอล”
15Tedae manghai Jehoram tah Aram manghai Hazael loh a vathoh thil tih Arammi loh a ngawn vaengkah a hmasoe te toi ham Jezreel la mael. Te vaengah Jehu loh, “Nangmih kah hinglu ni a om van atah khopuei lamloh hlangyong coe boel saeh. Cet vetih Jezreel ah puen khaw puen lah ve,” a ti.
16เยฮูจึงขึ้นรถศึกไปยิสเรเอล เพราะโยรัมพักรักษาตัวอยู่ที่นั่น และอาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ก็ลงมาเยี่ยมโยรัมด้วย
16Te dongah Jehu te leng dongah ngol tih Jezreel la a caeh caeh vaengah teah te Joram ana yalh coeng. Te vaengah Judah manghai Ahaziah khaw Joram te sawt hamla suntla van.
17คนเฝ้ายามยืนอยู่บนหอคอยที่ยิสเรเอล เขาเห็นกองทหารของเยฮูกำลังมา จึงพูดว่า “ข้าเห็นกองทหารกำลังมา” โยรัมสั่งว่า “ให้คนขี่ม้าคนหนึ่งไปพบพวกเขา และถามว่า ‘มาอย่างสันติหรือ?’”
17Te vaengah Jezreel kah rhaltoengim dongah aka pai loh a tawt vaengah Jehu cako te a hmuh. Amah taengla a pawk vaengah tah, “Kai cako ka hmuh,” a ti. Te dongah Jehoram loh, “lengboei te lo,” a ti nah. Te phoeiah amih te doe hamla a tueih tih, “Rhoepnah ham nim?,” a ti nah.
18คนขี่ม้าจึงไปพบเยฮูและพูดว่า “กษัตริย์ตรัสถามว่า ‘มาอย่างสันติหรือ?’” เยฮูตอบว่า “เรื่องสันติเกี่ยวอะไรกับเจ้า? จงตามหลังข้ามา!” คนเฝ้ายามรายงานว่า “ผู้นำสารไปถึงพวกเขาแล้ว แต่ไม่กลับมา”
18Anih te doe hamla marhang dongah aka ngol te cet tih, “Manghai loh he ni a thui, rhoepnah ham nim?” a ti nah. Tedae Jehu loh rhoepnah te nang hut a? Kai hnuk ah mael palueng,” a ti nah. Te dongah rhaltawt te puen tih, “Puencawn he amih taengla pawk tih ha mael pawh,” a ti nah.
19โยรัมจึงส่งคนขี่ม้าคนที่สองออกไป เขาไปถึงพวกเขาและพูดว่า “กษัตริย์ตรัสถามว่า ‘มาอย่างสันติหรือ?’” เยฮูตอบว่า “เรื่องสันติเกี่ยวอะไรกับเจ้า? จงตามหลังข้ามา!”
19Te dongah a pabae la marhang dongah aka ngol te a tueih tih amih taengla pawk. Te vaengah, “Manghai loh, 'He he rhoepnah ham a?' a ti,” a ti nah. Tedae Jehu loh, “Rhoepnah te khaw nang hut a? Kai hnuk ah mael palueng,” a ti nah.
20คนเฝ้ายามรายงานว่า “เขาไปถึงพวกเขาแล้ว และไม่กลับมา ลักษณะการขับรถศึกเหมือนเยฮูบุตรนิมชี เพราะเขาขับอย่างบ้าระห่ำ”
20Rhaltawt te puen bal tih, “Amih taengla a pha dae ha mael pawh. A vainah khaw Nimshi capa Jehu kah a vainah bangla, pavai bangla a vai,” a ti nah.
21โยรัมสั่งว่า “เตรียมรถศึก!” พวกเขาจึงเตรียมรถศึกให้เขา แล้วโยรัมกษัตริย์แห่งอิสราเอลกับอาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ก็ออกไปคนละคันเพื่อพบเยฮู พวกเขาพบเขาที่ที่ดินของนาโบทชาวยิสเรเอล
21Te dongah Jehoram loh, “Hlah uh laeh,” a ti nah tih amah kah leng neh hlah uh. Te vaengah Israel manghai Jehoram khaw, Judah manghai Ahaziah khaw amah amah kah leng dongah ngol. Te phoeiah Jehu doe hamla thoeih rhoi tih Jezreel Naboth khamyai ah anih nehhum uh.
22เมื่อโยรัมเห็นเยฮู เขาถามว่า “เยฮูมาอย่างสันติหรือ?” เยฮูตอบว่า “จะมีสันติได้อย่างไร ตราบใดที่การนอกใจเยี่ยงหญิงแพศยาของเยเซเบลมารดาของเจ้าและเวทมนตร์คาถามากมายของนางยังมีอยู่?”
22Jehoram loh Jehu te a hmuh van neh, “Jehu, rhoepnah ham a?” a ti nah. Tedae, “Na nu Jezebel kah pumyoihnah neh anih kah sungrhai rhoepsaep dongah rhoepnah ete?” a ti nah.
23โยรัมหันรถศึกกลับหนี แล้วพูดกับอาหัสยาห์ว่า “อาหัสยาห์ นี่เป็นการทรยศ!”
23Jehoram te a kut a palet doela rhaelrham tih Ahaziah te, “Ahaziah hlangthai palat,” a ti nah.
24เยฮูดึงคันธนูสุดกำลัง แล้วยิงโยรัมตรงระหว่างแขนทั้งสอง ลูกธนูทะลุผ่านหัวใจของเขา แล้วเขาก็ทรุดลงในรถศึก
24Jehu loh a kut neh lii te a phuk tih Jehoram te a ban laklo ah a kah. Te vaengah palaa te a lungkoe lamloh a pawlh pah dongah amah kah leng khuiah pahoi sop uh.
25แล้วเยฮูพูดกับบิดคาร์ผู้บัญชาการของเขาว่า “ยกศพเขาขึ้นแล้วโยนลงในที่ดินของนาโบทชาวยิสเรเอล จำได้ไหมตอนที่เจ้ากับข้าไปด้วยกันตามหลังอาหับบิดาของเขา พระยาห์เวห์ทรงกล่าวถ้อยคำนี้เกี่ยวกับเขาว่า
25Te vaengah a rhalboei pathum nah Bidkar taengah, “Jezreel Naboth lo kah khamyai ah anih te hal lamtah voei laeh. BOEIPA loh anih ham he olrhuh a thaa te a napa Ahab hnukkah aka ngol rhoi nang neh kai loh poek sih.
26‘เมื่อวานนี้เราเห็นโลหิตของนาโบทและโลหิตของบุตรของเขาอย่างแน่นอน’ พระยาห์เวห์ตรัส ‘และเราจะตอบแทนเจ้าในที่ดินผืนนี้’ พระยาห์เวห์ตรัส ดังนั้นตอนนี้จงเอาเขาไปโยนลงในที่ดินผืนนั้นตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์”
26Naboth thii neh anih ca rhoek kah thii te BOEIPA olphong bangla hlaem ah ka hmuh pawt nim. Te dongah BOEIPA olphong bangla he khamyai ham te nang taengah kan thuung ni. Te dongah BOEIPA ol bangla anih he khamyai ah hal lamtah voei laeh,” a ti nah.
27เมื่ออาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์เห็นเหตุการณ์นี้ เขาหนีไปทางบ้านสวน เยฮูไล่ตามเขา และสั่งว่า “โจมตีเขาบนรถศึกด้วย!” พวกเขาจึงโจมตีเขาตรงทางขึ้นกูร์ซึ่งอยู่ใกล้อิบเลอัม เขาหนีไปเมกิดโด และตายที่นั่น
27Judah manghai Ahaziah loh a hmuh vaengah Bethhaggan longpuei la rhaelrham. Tedae anih hnuk te Jehu loh a hloem tih Ibleam taengkah Gur kham ah tah, “Anih te khaw amah kah leng khuiah ngawn uh,” a ti nah. Te vaengah Megiddo la rhaelrham dae pahoi duek.
28ผู้รับใช้ของเขานำศพขึ้นรถศึกไปเยรูซาเล็ม และฝังเขาไว้ในที่ฝังศพของเขาร่วมกับบรรพบุรุษในนครดาวิด
28Anih te a sal rhoek loh Jerusalem hil a ngol sak tih David khopuei kah amah phuel ah tah anih te a napa rhoek neh a up uh.
29อาหัสยาห์เริ่มครองราชย์เหนือยูดาห์ในปีที่สิบเอ็ดแห่งรัชกาลโยรัมบุตรอาหับ
29Ahab capa Joram kah kum hlai khat kum vaengah Ahaziah te Judah soah manghai.
30เมื่อเยฮูมาถึงยิสเรเอล เยเซเบลได้ยินข่าว นางจึงแต่งขอบตา ประดับศีรษะและมองออกมาทางหน้าต่าง
30Jehu Jezreel la a pawk daengah Jezebel loh a yaak. Te dongah a mik te mikdum la a khueh tih a lu te akhuem phoeiah bangbuet lamloh a dan.
31เมื่อเยฮูเข้ามาทางประตูเมือง นางพูดว่า “เจ้ามาอย่างสันติหรือ ซิมรีผู้ฆ่านายของตัวเอง?”
31Jehu te vongka lamloh a kun van neh, “A boei aka ngawn Zimri a sading a?” a ti nah.
32เขาเงยหน้าขึ้นไปที่หน้าต่าง แล้วพูดว่า “ใครอยู่ฝ่ายข้า? ใคร?” ขันทีสองหรือสามคนชะโงกหน้าออกมามองเขา
32Te vaengah a maelhmai te bangbuet taengla loe hang tih, “Kai taengah unim, unim?,” a ti. Te dongah anih te imkhoem panit pathum loh a moe thil.
33เยฮูสั่งว่า “โยนนางลงมา!” พวกเขาจึงโยนนางลงมา เลือดของนางบางส่วนกระเด็นติดกำแพงและม้า แล้วเยฮูก็เหยียบย่ำนาง
33Tedae, “Anih te tulh la tulh uh,” a ti nah dongah Jezebel te a tulh uh. Te vaengah a thii te pangbueng dong neh marhang dongah a haeh pah. Te phoeiah amah te a suntlae.
34เมื่อเยฮูเข้าไปข้างใน เขาก็กินและดื่ม แล้วพูดว่า “ไปดูแลหญิงต้องสาปคนนี้ และฝังนางเสีย เพราะนางเป็นธิดาของกษัตริย์”
34Cet tih a caak a ok phoeiah tah, “Thuep uh lah, thae a phoei thil coeng he, tedae anih he manghai canu ni up uh nawn,” a ti nah.
35พวกเขาไปเพื่อฝังนาง แต่พบเหลือเพียงกะโหลกศีรษะ เท้า และฝ่ามือทั้งสองข้าง
35Jezebel te up ham cet uh dae amah te hmuh uh voel pawh. A luhong, a kho neh a kut dongkah kutbom dawk ana om.
36พวกเขาจึงกลับมาบอกเยฮู เขาพูดว่า “นี่คือพระดำรัสของพระยาห์เวห์ซึ่งพระองค์ตรัสผ่านเอลียาห์ชาวทิชบีผู้รับใช้ของพระองค์ว่า ‘สุนัขจะกินเนื้อของเยเซเบลบนที่ดินที่ยิสเรเอล
36Te dongah mael uh tih a taengla puen uh. Te dongah Jehu loh, “He tah BOEIPA loh a sal Tishbi Elijah kut dongah a thui bangla, 'Jezreel khoyo ah ui rhoek loh Jezebel saa te a caak ni.
37และศพของเยเซเบลจะเหมือนมูลสัตว์บนผิวดินในที่ดินของยิสเรเอล จนไม่มีใครพูดได้ว่า “นี่คือเยเซเบล”’”
37Jezebel kah rhok he Jezreel khoyo kah lohma rhi ah aek bangla om rhoe om ni, ' a ti ol bangla Jezebel he thui boel saeh,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.