2 พงศาวดาร 34
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1โยสิยาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 8 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 31 ปี
1בֶּן־שְׁמֹונֶ֥ה שָׁנִ֖ים יֹאשִׁיָּ֣הוּ בְמָלְכֹ֑ו וּשְׁלֹשִׁ֤ים וְאַחַת֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
2เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ดำเนินตามทางของดาวิดบรรพบุรุษ ไม่หันเหไปทางขวาหรือทางซ้าย
2וַיַּ֥עַשׂ הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֵּ֗לֶךְ בְּדַרְכֵי֙ דָּוִ֣יד אָבִ֔יו וְלֹא־סָ֖ר יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃
3ในปีที่ 8 แห่งรัชกาล ขณะยังเยาว์ เขาเริ่มแสวงหาพระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษ และในปีที่ 12 เริ่มขจัดสถานบูชาบนที่สูง เสาอาเชราห์ รูปเคารพแกะสลัก และรูปเคารพหล่อออกจากยูดาห์กับเยรูซาเล็ม
3וּבִשְׁמֹונֶ֨ה שָׁנִ֜ים לְמָלְכֹ֗ו וְהוּא֙ עֹודֶ֣נּוּ נַ֔עַר הֵחֵ֕ל לִדְרֹ֕ושׁ לֵאלֹהֵ֖י דָּוִ֣יד אָבִ֑יו וּבִשְׁתֵּ֧ים עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֗ה הֵחֵל֙ לְטַהֵ֔ר אֶת־יְהוּדָה֙ וִיר֣וּשָׁלַ֔͏ִם מִן־הַבָּמֹות֙ וְהָ֣אֲשֵׁרִ֔ים וְהַפְּסִלִ֖ים וְהַמַּסֵּכֹֽות׃
4คนทั้งหลายรื้อแท่นบูชาของบรรดาพระบาอัลต่อหน้าเขา เขาตัดแท่นเผาเครื่องหอมที่ตั้งสูงเหนือแท่นเหล่านั้น ทุบเสาอาเชราห์ รูปเคารพแกะสลัก และรูปเคารพหล่อจนละเอียดเป็นผง แล้วโปรยบนหลุมศพของผู้ที่เคยถวายเครื่องบูชาแก่รูปเหล่านั้น
4וַיְנַתְּצ֣וּ לְפָנָ֗יו אֵ֚ת מִזְבְּחֹ֣ות הַבְּעָלִ֔ים וְהַֽחַמָּנִ֛ים אֲשֶׁר־לְמַ֥עְלָה מֵעֲלֵיהֶ֖ם גִּדֵּ֑עַ וְ֠הָאֲשֵׁרִים וְהַפְּסִלִ֤ים וְהַמַּסֵּכֹות֙ שִׁבַּ֣ר וְהֵדַ֔ק וַיִּזְרֹק֙ עַל־פְּנֵ֣י הַקְּבָרִ֔ים הַזֹּבְחִ֖ים לָהֶֽם׃
5เขาเผากระดูกของปุโรหิตบนแท่นบูชาของพวกเขา และชำระยูดาห์กับเยรูซาเล็มให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้
5וְעַצְמֹות֙ כֹּֽהֲנִ֔ים שָׂרַ֖ף עַל־*מִזְבְּחֹותָים (מִזְבְּחֹותָ֑ם) וַיְטַהֵ֥ר אֶת־יְהוּדָ֖ה וְאֶת־יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
6เขาทำเช่นนี้ตามเมืองของมนัสเสห์ เอฟราอิม สิเมโอน ไปจนถึงนัฟทาลี ตลอดบริเวณซากปรักหักพังโดยรอบ
6וּבְעָרֵ֨י מְנַשֶּׁ֧ה וְאֶפְרַ֛יִם וְשִׁמְעֹ֖ון וְעַד־נַפְתָּלִ֑י *בָּהַר *בָּתֵּיהֶם (בְּחַרְבֹתֵיהֶ֖ם) סָבִֽיב׃
7เขารื้อแท่นบูชา บดเสาอาเชราห์กับรูปเคารพแกะสลักเป็นผง และตัดแท่นเผาเครื่องหอมทุกแห่งทั่วแผ่นดินอิสราเอล แล้วกลับเยรูซาเล็ม
7וַיְנַתֵּ֣ץ אֶת־הַֽמִּזְבְּחֹ֗ות וְאֶת־הָאֲשֵׁרִ֤ים וְהַפְּסִלִים֙ כִּתַּ֣ת לְהֵדַ֔ק וְכָל־הַֽחַמָּנִ֥ים גִּדַּ֖ע בְּכָל־אֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּ֖שָׁב לִירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ ס
8ในปีที่ 18 แห่งรัชกาล เมื่อชำระแผ่นดินกับพระวิหารแล้ว เขาส่งชาฟานบุตรอาซาลิยาห์ มาอาเสยาห์ผู้ว่าการเมือง และโยอาห์บุตรโยอาหาสผู้บันทึกเหตุการณ์ ไปซ่อมพระวิหารของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา
8וּבִשְׁנַ֨ת שְׁמֹונֶ֤ה עֶשְׂרֵה֙ לְמָלְכֹ֔ו לְטַהֵ֥ר הָאָ֖רֶץ וְהַבָּ֑יִת שָׁ֠לַח אֶת־שָׁפָ֨ן בֶּן־אֲצַלְיָ֜הוּ וְאֶת־מַעֲשֵׂיָ֣הוּ שַׂר־הָעִ֗יר וְ֠אֵת יֹואָ֤ח בֶּן־יֹֽואָחָז֙ הַמַּזְכִּ֔יר לְחַזֵּ֕ק אֶת־בֵּ֖ית יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃
9พวกเขาไปหาฮิลคียาห์ปุโรหิตใหญ่และมอบเงินที่ประชาชนนำมาพระวิหารของพระเจ้า ชาวเลวีผู้เฝ้าธรณีประตูเก็บเงินนี้มาจากชาวมนัสเสห์ เอฟราอิม ผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดของอิสราเอล ชาวยูดาห์ เบนยามิน และชาวเยรูซาเล็ม
9וַיָּבֹ֜אוּ אֶל־חִלְקִיָּ֣הוּ ׀ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּדֹ֗ול וַֽיִּתְּנוּ֮ אֶת־הַכֶּסֶף֮ הַמּוּבָ֣א בֵית־אֱלֹהִים֒ אֲשֶׁ֣ר אָסְפֽוּ־הַלְוִיִּם֩ שֹׁמְרֵ֨י הַסַּ֜ף מִיַּ֧ד מְנַשֶּׁ֣ה וְאֶפְרַ֗יִם וּמִכֹּל֙ שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִכָּל־יְהוּדָ֖ה וּבִנְיָמִ֑ן *וְיֹשְׁבֵי (וַיָּשֻׁ֖בוּ) יְרֽוּשָׁלָֽ͏ִם׃
10พวกเขามอบเงินให้ผู้คุมงานพระวิหารของพระยาห์เวห์ และผู้คุมงานก็นำไปให้คนงานซ่อมแซมพระวิหาร
10וַֽיִּתְּנ֗וּ עַל־יַד֙ עֹשֵׂ֣ה הַמְּלָאכָ֔ה הַמֻּפְקָדִ֖ים בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּתְּנ֨וּ אֹתֹ֜ו עֹושֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עֹשִׂים֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה לִבְדֹּ֥וק וּלְחַזֵּ֖ק הַבָּֽיִת׃
11คนงานจ่ายเงินให้ช่างไม้กับช่างก่อสร้างซื้อหินที่ตัดแต่งแล้ว ไม้สำหรับโครงยึด และคานสำหรับอาคารที่กษัตริย์ยูดาห์เคยทำลาย
11וַֽיִּתְּנ֗וּ לֶחָֽרָשִׁים֙ וְלַבֹּנִ֔ים לִקְנֹות֙ אַבְנֵ֣י מַחְצֵ֔ב וְעֵצִ֖ים לַֽמְחַבְּרֹ֑ות וּלְקָרֹות֙ אֶת־הַבָּ֣תִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר הִשְׁחִ֖יתוּ מַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃
12คนเหล่านั้นทำงานอย่างซื่อสัตย์ ผู้ควบคุมงานคือยาหัทกับโอบาดีห์ชาวเลวีเชื้อสายเมรารี และเศคาริยาห์กับเมชุลลามเชื้อสายโคฮาท ยังมีชาวเลวีคนอื่น ๆ ที่ชำนาญเครื่องดนตรีด้วย
12וְהָאֲנָשִׁים֩ עֹשִׂ֨ים בֶּאֱמוּנָ֜ה בַּמְּלָאכָ֗ה וַעֲלֵיהֶ֣ם ׀ מֻ֠פְקָדִים יַ֣חַת וְעֹבַדְיָ֤הוּ הַלְוִיִּם֙ מִן־בְּנֵ֣י מְרָרִ֔י וּזְכַרְיָ֧ה וּמְשֻׁלָּ֛ם מִן־בְּנֵ֥י הַקְּהָתִ֖ים לְנַצֵּ֑חַ וְהַ֨לְוִיִּ֔ם כָּל־מֵבִ֖ין בִּכְלֵי־שִֽׁיר׃
13พวกเขาดูแลคนขนของและควบคุมคนทำงานทุกประเภท ในหมู่ชาวเลวียังมีผู้จดบันทึก เจ้าหน้าที่ และคนเฝ้าประตู
13וְעַ֣ל הַסַּבָּלִ֗ים וּֽמְנַצְּחִים֙ לְכֹל֙ עֹשֵׂ֣ה מְלָאכָ֔ה לַעֲבֹודָ֖ה וַעֲבֹודָ֑ה וּמֵֽהַלְוִיִּ֔ם סֹופְרִ֥ים וְשֹׁטְרִ֖ים וְשֹׁועֲרִֽים׃
14เมื่อพวกเขานำเงินที่ถวายพระวิหารของพระยาห์เวห์ออกมา ฮิลคียาห์ปุโรหิตพบหนังสือกฎหมายของพระยาห์เวห์ซึ่งทรงให้ผ่านโมเสส
14וּבְהֹוצִיאָ֣ם אֶת־הַכֶּ֔סֶף הַמּוּבָ֖א בֵּ֣ית יְהוָ֑ה מָצָא֙ חִלְקִיָּ֣הוּ הַכֹּהֵ֔ן אֶת־סֵ֥פֶר תֹּֽורַת־יְהוָ֖ה בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
15ฮิลคียาห์บอกชาฟานผู้จดบันทึกว่า “ข้าพบหนังสือกฎหมายในพระวิหารของพระยาห์เวห์” แล้วมอบหนังสือให้ชาฟาน
15וַיַּ֣עַן חִלְקִיָּ֗הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־שָׁפָ֣ן הַסֹּופֵ֔ר סֵ֧פֶר הַתֹּורָ֛ה מָצָ֖אתִי בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּתֵּ֧ן חִלְקִיָּ֛הוּ אֶת־הַסֵּ֖פֶר אֶל־שָׁפָֽן׃
16ชาฟานนำหนังสือไปถวายกษัตริย์พร้อมรายงานว่า “คนรับใช้ของพระองค์กำลังทำทุกอย่างที่ได้รับมอบหมาย
16וַיָּבֵ֨א שָׁפָ֤ן אֶת־הַסֵּ֙פֶר֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּ֨שֶׁב עֹ֧וד אֶת־הַמֶּ֛לֶךְ דָּבָ֖ר לֵאמֹ֑ר כֹּ֛ל אֲשֶׁר־נִתַּ֥ן בְּיַד־עֲבָדֶ֖יךָ הֵ֥ם עֹשִֽׂים׃
17พวกเขาเอาเงินทั้งหมดในพระวิหารของพระยาห์เวห์ออกมาและมอบให้ผู้ควบคุมงานกับคนงานแล้ว”
17וַיַּתִּ֕יכוּ אֶת־הַכֶּ֖סֶף הַנִּמְצָ֣א בְּבֵית־יְהוָ֑ה וַֽיִּתְּנ֗וּהוּ עַל־יַד֙ הַמֻּפְקָדִ֔ים וְעַל־יַ֖ד עֹושֵׂ֥י הַמְּלָאכָֽה׃
18ชาฟานผู้จดบันทึกทูลกษัตริย์อีกว่า “ฮิลคียาห์ปุโรหิตมอบหนังสือให้ข้าพระบาทเล่มหนึ่ง” แล้วเขาอ่านถวายกษัตริย์
18וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסֹּופֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר סֵ֚פֶר נָ֣תַן לִ֔י חִלְקִיָּ֖הוּ הַכֹּהֵ֑ן וַיִּקְרָא־בֹ֥ו שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
19เมื่อกษัตริย์ได้ฟังถ้อยคำในกฎหมาย ก็ฉีกเสื้อผ้าของตน
19וַיְהִי֙ כִּשְׁמֹ֣עַ הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֖ת דִּבְרֵ֣י הַתֹּורָ֑ה וַיִּקְרַ֖ע אֶת־בְּגָדָֽיו׃
20กษัตริย์สั่งฮิลคียาห์ อาหิคัมบุตรชาฟาน อับโดนบุตรมีคาห์ ชาฟานผู้จดบันทึก และอาสายาห์คนรับใช้ของกษัตริย์ว่า
20וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ אֶת־חִלְקִיָּ֡הוּ וְאֶת־אֲחִיקָ֣ם בֶּן־שָׁ֠פָן וְאֶת־עַבְדֹּ֨ון בֶּן־מִיכָ֜ה וְאֵ֣ת ׀ שָׁפָ֣ן הַסֹּופֵ֗ר וְאֵ֛ת עֲשָׂיָ֥ה עֶֽבֶד־הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹֽר׃
21“จงไปทูลถามพระยาห์เวห์เพื่อเรา และเพื่อคนที่เหลืออยู่ในอิสราเอลกับยูดาห์ เรื่องถ้อยคำในหนังสือที่พบ เพราะพระพิโรธของพระยาห์เวห์ที่เทลงบนเรารุนแรงนัก บรรพบุรุษของเราไม่รักษาพระดำรัสของพระองค์ ไม่ทำตามทุกสิ่งที่เขียนในหนังสือนี้”
21לְכוּ֩ דִרְשׁ֨וּ אֶת־יְהוָ֜ה בַּעֲדִ֗י וּבְעַד֙ הַנִּשְׁאָר֙ בְּיִשְׂרָאֵ֣ל וּבִֽיהוּדָ֔ה עַל־דִּבְרֵ֥י הַסֵּ֖פֶר אֲשֶׁ֣ר נִמְצָ֑א כִּֽי־גְדֹולָ֤ה חֲמַת־יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר נִתְּכָ֣ה בָ֔נוּ עַל֩ אֲשֶׁ֨ר לֹא־שָׁמְר֤וּ אֲבֹותֵ֙ינוּ֙ אֶת־דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה לַעֲשֹׂ֕ות כְּכָל־הַכָּת֖וּב עַל־הַסֵּ֥פֶר הַזֶּֽה׃ פ
22ฮิลคียาห์กับคนที่กษัตริย์สั่งจึงไปหาฮุลดาห์ผู้เผยพระวจนะหญิง นางเป็นภรรยาของชัลลูมผู้ดูแลเครื่องแต่งกาย ชัลลูมเป็นบุตรโทคหัท หลานหัสราห์ นางอาศัยอยู่ในเขตที่สองของเยรูซาเล็ม พวกเขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้นางฟัง
22וַיֵּ֨לֶךְ חִלְקִיָּ֜הוּ וַאֲשֶׁ֣ר הַמֶּ֗לֶךְ אֶל־חֻלְדָּ֨ה הַנְּבִיאָ֜ה אֵ֣שֶׁת ׀ שַׁלֻּ֣ם בֶּן־*תֹּוקְהַת (תָּקְהַ֗ת) בֶּן־חַסְרָה֙ שֹׁומֵ֣ר הַבְּגָדִ֔ים וְהִ֛יא יֹושֶׁ֥בֶת בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם בַּמִּשְׁנֶ֑ה וַיְדַבְּר֥וּ אֵלֶ֖יהָ כָּזֹֽאת׃ ס
23นางตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘จงบอกคนที่ส่งพวกเจ้ามาหาเราว่า
23וַתֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם כֹּה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אִמְר֣וּ לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח אֶתְכֶ֖ם אֵלָֽי׃ ס
24พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราจะนำภัยมาสู่สถานที่นี้และชาวเมือง ตามคำสาปแช่งทุกข้อในหนังสือที่พวกเขาอ่านต่อหน้ากษัตริย์ยูดาห์
24כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י מֵבִ֥יא רָעָ֛ה עַל־הַמָּקֹ֥ום הַזֶּ֖ה וְעַל־יֹושְׁבָ֑יו אֵ֤ת כָּל־הָאָלֹות֙ הַכְּתוּבֹ֣ות עַל־הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֣ר קָֽרְא֔וּ לִפְנֵ֖י מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
25เพราะพวกเขาทอดทิ้งเรา เผาเครื่องหอมให้เทพเจ้าอื่น และทำให้เรากริ้วด้วยสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้น พระพิโรธของเราจึงเทลงบนสถานที่นี้และจะไม่ดับ”’
25תַּ֣חַת ׀ אֲשֶׁ֣ר עֲזָב֗וּנִי *וַיַּקְטִירוּ (וַֽיְקַטְּרוּ֙) לֵֽאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֙עַן֙ הַכְעִיסֵ֔נִי בְּכֹ֖ל מַעֲשֵׂ֣י יְדֵיהֶ֑ם וְתִתַּ֧ךְ חֲמָתִ֛י בַּמָּקֹ֥ום הַזֶּ֖ה וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃
26ส่วนกษัตริย์ยูดาห์ที่ส่งพวกเจ้ามาทูลถามพระยาห์เวห์ จงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสถึงเรื่องที่ท่านได้ยินว่า
26וְאֶל־מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה הַשֹּׁלֵ֤חַ אֶתְכֶם֙ לִדְרֹ֣ושׁ בַּֽיהוָ֔ה כֹּ֥ה תֹאמְר֖וּ אֵלָ֑יו ס כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שָׁמָֽעְתָּ׃
27“เมื่อท่านได้ยินถ้อยคำของพระเจ้าที่กล่าวโทษสถานที่นี้กับชาวเมือง ท่านก็มีใจอ่อนน้อมและถ่อมตนต่อพระองค์ ทั้งถ่อมตนต่อเรา ฉีกเสื้อผ้าและร้องไห้ต่อหน้าเรา เราจึงฟังท่านด้วย” พระยาห์เวห์ตรัส
27יַ֠עַן רַךְ־לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע ׀ מִלִּפְנֵ֣י אֱלֹהִ֗ים בְּשָׁמְעֲךָ֤ אֶת־דְּבָרָיו֙ עַל־הַמָּקֹ֤ום הַזֶּה֙ וְעַל־יֹ֣שְׁבָ֔יו וַתִּכָּנַ֣ע לְפָנַ֔י וַתִּקְרַ֥ע אֶת־בְּגָדֶ֖יךָ וַתֵּ֣בְךְּ לְפָנָ֑י וְגַם־אֲנִ֥י שָׁמַ֖עְתִּי נְאֻם־יְהוָֽה׃
28“เราจะให้ท่านจากไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังในหลุมศพอย่างสงบ ท่านจะไม่เห็นภัยทั้งหมดที่เราจะนำมาสู่สถานที่นี้กับชาวเมือง”’” พวกเขานำคำตอบนี้ไปทูลกษัตริย์
28הִנְנִ֨י אֹֽסִפְךָ֜ אֶל־אֲבֹתֶ֗יךָ וְנֶאֱסַפְתָּ֣ אֶל־קִבְרֹתֶיךָ֮ בְּשָׁלֹום֒ וְלֹא־תִרְאֶ֣ינָה עֵינֶ֔יךָ בְּכֹל֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֥י מֵבִ֛יא עַל־הַמָּקֹ֥ום הַזֶּ֖ה וְעַל־יֹשְׁבָ֑יו וַיָּשִׁ֥יבוּ אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָֽר׃ פ
29กษัตริย์จึงเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของยูดาห์และเยรูซาเล็มมารวมกัน
29וַיִּשְׁלַ֖ח הַמֶּ֑לֶךְ וַיֶּאֱסֹ֕ף אֶת־כָּל־זִקְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
30กษัตริย์เสด็จไปพระวิหารของพระยาห์เวห์พร้อมชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มทั้งหมด ทั้งปุโรหิต ชาวเลวี และประชาชนทุกชนชั้น แล้วอ่านถ้อยคำทั้งหมดในหนังสือพันธสัญญาที่พบในพระวิหารให้ทุกคนฟัง
30וַיַּ֣עַל הַמֶּ֣לֶךְ בֵּית־יְ֠הוָה וְכָל־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֗͏ִם וְהַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַלְוִיִּ֔ם וְכָל־הָעָ֖ם מִגָּדֹ֣ול וְעַד־קָטָ֑ן וַיִּקְרָ֣א בְאָזְנֵיהֶ֗ם אֶת־כָּל־דִּבְרֵי֙ סֵ֣פֶר הַבְּרִ֔ית הַנִּמְצָ֖א בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
31กษัตริย์ประทับยืนในที่ของพระองค์และทำพันธสัญญาต่อพระยาห์เวห์ว่าจะติดตามพระองค์ รักษาพระบัญญัติ ข้อเตือนใจ และข้อกำหนดด้วยสุดใจและสุดชีวิต และทำตามถ้อยคำแห่งพันธสัญญาที่เขียนไว้ในหนังสือนี้
31וַיַּעֲמֹ֨ד הַמֶּ֜לֶךְ עַל־עָמְדֹ֗ו וַיִּכְרֹ֣ת אֶֽת־הַבְּרִית֮ לִפְנֵ֣י יְהוָה֒ לָלֶ֜כֶת אַחֲרֵ֣י יְהוָ֗ה וְלִשְׁמֹ֤ור אֶת־מִצְוֹתָיו֙ וְעֵֽדְוֹתָ֣יו וְחֻקָּ֔יו בְּכָל־לְבָבֹ֖ו וּבְכָל־נַפְשֹׁ֑ו לַעֲשֹׂות֙ אֶת־דִּבְרֵ֣י הַבְּרִ֔ית הַכְּתוּבִ֖ים עַל־הַסֵּ֥פֶר הַזֶּֽה׃
32พระองค์ให้ทุกคนในเยรูซาเล็มและเบนยามินร่วมยืนรับพันธสัญญา ชาวเยรูซาเล็มก็ทำตามพันธสัญญากับพระเจ้าของบรรพบุรุษ
32וַיַּעֲמֵ֕ד אֵ֛ת כָּל־הַנִּמְצָ֥א בִירוּשָׁלַ֖͏ִם וּבִנְיָמִ֑ן וַֽיַּעֲשׂוּ֙ יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֔͏ִם כִּבְרִ֥ית אֱלֹהִ֖ים אֱלֹהֵ֥י אֲבֹותֵיהֶֽם׃
33โยสิยาห์ขจัดสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดออกจากทุกดินแดนของชาวอิสราเอล และให้ทุกคนที่อยู่ในอิสราเอลรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ตลอดรัชกาลพวกเขาไม่ละทิ้งการติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ
33וַיָּ֨סַר יֹֽאשִׁיָּ֜הוּ אֶת־כָּל־הַתֹּועֵבֹ֗ות מִֽכָּל־הָאֲרָצֹות֮ אֲשֶׁ֣ר לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַֽיַּעֲבֵ֗ד אֵ֤ת כָּל־הַנִּמְצָא֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל לַעֲבֹ֖וד אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם כָּל־יָמָ֕יו לֹ֣א סָ֔רוּ מֵֽאַחֲרֵ֕י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י אֲבֹותֵיהֶֽם׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.