2 พงศาวดาร 33
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1มนัสเสห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 12 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 55 ปี
1בֶּן־שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֛ה שָׁנָ֖ה מְנַשֶּׁ֣ה בְמָלְכֹ֑ו וַחֲמִשִּׁ֤ים וְחָמֵשׁ֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
2เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามการกระทำที่น่ารังเกียจของชนชาติต่าง ๆ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ไปต่อหน้าชาวอิสราเอล
2וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כְּתֹֽועֲבֹות֙ הַגֹּויִ֔ם אֲשֶׁר֙ הֹורִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
3เขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงซึ่งเฮเซคียาห์บิดาของเขารื้อทิ้งขึ้นใหม่ ตั้งแท่นบูชาให้บรรดาพระบาอัล ทำเสาอาเชราห์ และกราบไหว้รับใช้ดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้า
3וַיָּ֗שָׁב וַיִּ֙בֶן֙ אֶת־הַבָּמֹ֔ות אֲשֶׁ֥ר נִתַּ֖ץ יְחִזְקִיָּ֣הוּ אָבִ֑יו וַיָּ֨קֶם מִזְבְּחֹ֤ות לַבְּעָלִים֙ וַיַּ֣עַשׂ אֲשֵׁרֹ֔ות וַיִּשְׁתַּ֙חוּ֙ לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם וַֽיַּעֲבֹ֖ד אֹתָֽם׃
4เขาสร้างแท่นบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์ ทั้งที่พระยาห์เวห์ตรัสว่า “นามของเราจะอยู่ในเยรูซาเล็มตลอดไป”
4וּבָנָ֥ה מִזְבְּחֹ֖ות בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בִּירוּשָׁלַ֥͏ִם יִֽהְיֶה־שְּׁמִ֖י לְעֹולָֽם׃
5เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าไว้ในลานทั้งสองของพระวิหารของพระยาห์เวห์
5וַיִּ֥בֶן מִזְבְּחֹ֖ות לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם בִּשְׁתֵּ֖י חַצְרֹ֥ות בֵּית־יְהוָֽה׃
6เขายังทำพิธีให้บุตรของตนผ่านไฟในหุบเขาเบนฮินโนม ใช้เวทมนตร์ ทำนายโชคชะตา ทำคุณไสย และปรึกษาคนทรงกับหมอผี เขาทำสิ่งชั่วร้ายมากมายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ยั่วให้พระองค์ทรงกริ้ว
6וְהוּא֩ הֶעֱבִ֨יר אֶת־בָּנָ֤יו בָּאֵשׁ֙ בְּגֵ֣י בֶן־הִנֹּ֔ם וְעֹונֵ֤ן וְנִחֵשׁ֙ וְֽכִשֵּׁ֔ף וְעָ֥שָׂה אֹ֖וב וְיִדְּעֹונִ֑י הִרְבָּ֗ה לַעֲשֹׂ֥ות הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָ֖ה לְהַכְעִיסֹֽו׃
7เขานำรูปเคารพแกะสลักที่ทำขึ้นไปตั้งในพระวิหารของพระเจ้า ทั้งที่พระเจ้าตรัสกับดาวิดและโซโลมอนบุตรของเขาถึงพระวิหารนี้ว่า “ในพระวิหารนี้และในเยรูซาเล็ม ซึ่งเราเลือกจากทุกเผ่าของอิสราเอล เราจะให้นามของเราสถิตตลอดไป
7וַיָּ֕שֶׂם אֶת־פֶּ֥סֶל הַסֶּ֖מֶל אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה בְּבֵ֣ית הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר אֱלֹהִים֙ אֶל־דָּוִיד֙ וְאֶל־שְׁלֹמֹ֣ה בְנֹ֔ו בַּבַּ֨יִת הַזֶּ֜ה וּבִֽירוּשָׁלַ֗͏ִם אֲשֶׁ֤ר בָּחַ֙רְתִּי֙ מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אָשִׂ֥ים אֶת־שְׁמִ֖י לְעֵילֹֽום׃
8เราจะไม่ให้ชาวอิสราเอลต้องจากแผ่นดินที่เรามอบแก่บรรพบุรุษของพวกเขาอีก หากพวกเขารักษาทุกสิ่งที่เราสั่งไว้ ทั้งกฎหมาย ข้อกำหนด และข้อปฏิบัติที่ให้ผ่านโมเสส”
8וְלֹ֣א אֹוסִ֗יף לְהָסִיר֙ אֶת־רֶ֣גֶל יִשְׂרָאֵ֔ל מֵעַל֙ הֽ͏ָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱמַ֖דְתִּי לַאֲבֹֽתֵיכֶ֑ם רַ֣ק ׀ אִם־יִשְׁמְר֣וּ לַעֲשֹׂ֗ות אֵ֚ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ים לְכָל־הַתֹּורָ֛ה וְהַֽחֻקִּ֥ים וְהַמִּשְׁפָּטִ֖ים בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
9แต่มนัสเสห์ชักนำชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มให้ทำชั่วร้ายยิ่งกว่าชนชาติต่าง ๆ ที่พระยาห์เวห์ทรงทำลายต่อหน้าชาวอิสราเอล
9וַיֶּ֣תַע מְנַשֶּׁ֔ה אֶת־יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלָ֑͏ִם לַעֲשֹׂ֣ות רָ֔ע מִן־הַ֨גֹּויִ֔ם אֲשֶׁר֙ הִשְׁמִ֣יד יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
10พระยาห์เวห์ตรัสเตือนมนัสเสห์กับประชาชน แต่พวกเขาไม่ฟัง
10וַיְדַבֵּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מְנַשֶּׁ֥ה וְאֶל־עַמֹּ֖ו וְלֹ֥א הִקְשִֽׁיבוּ׃
11พระยาห์เวห์จึงทรงให้ผู้บังคับบัญชากองทัพของกษัตริย์อัสซีเรียมาโจมตี พวกเขาใช้โซ่จับมนัสเสห์ ล่ามด้วยตรวน แล้วพาไปบาบิโลน
11וַיָּבֵ֨א יְהוָ֜ה עֲלֵיהֶ֗ם אֶת־שָׂרֵ֤י הַצָּבָא֙ אֲשֶׁר֙ לְמֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר וַיִּלְכְּד֥וּ אֶת־מְנַשֶּׁ֖ה בַּחֹחִ֑ים וַיַּֽאַסְרֻ֙הוּ֙ בַּֽנְחֻשְׁתַּ֔יִם וַיֹּולִיכֻ֖הוּ בָּבֶֽלָה׃
12เมื่อเดือดร้อน เขาวิงวอนพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนและถ่อมตนอย่างมากต่อพระเจ้าของบรรพบุรุษ
12וּכְהָצֵ֣ר לֹ֔ו חִלָּ֕ה אֶת־פְּנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיִּכָּנַ֣ע מְאֹ֔ד מִלִּפְנֵ֖י אֱלֹהֵ֥י אֲבֹתָֽיו׃
13เขาอธิษฐานต่อพระองค์ พระเจ้าทรงรับคำวิงวอน ฟังคำทูลขอ และนำเขากลับเยรูซาเล็มให้ครองราชย์อีกครั้ง แล้วมนัสเสห์ก็รู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้า
13וַיִּתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֗יו וַיֵּעָ֤תֶר לֹו֙ וַיִּשְׁמַ֣ע תְּחִנָּתֹ֔ו וַיְשִׁיבֵ֥הוּ יְרוּשָׁלַ֖͏ִם לְמַלְכוּתֹ֑ו וַיֵּ֣דַע מְנַשֶּׁ֔ה כִּ֥י יְהוָ֖ה ה֥וּא הָֽאֱלֹהִֽים׃
14หลังจากนั้นเขาสร้างกำแพงชั้นนอกของนครดาวิดทางตะวันตกของกีโฮน ในหุบเขาไปจนถึงทางเข้าประตูปลา สร้างกำแพงล้อมโอเฟลและยกให้สูงมาก ทั้งแต่งตั้งผู้บังคับบัญชาทหารกล้าหาญประจำเมืองป้อมปราการทุกแห่งในยูดาห์
14וְאַחֲרֵי־כֵ֡ן בָּנָ֣ה חֹומָ֣ה חִֽיצֹונָ֣ה ׀ לְעִיר־דָּוִ֡יד מַעְרָבָה֩ לְגִיחֹ֨ון בַּנַּ֜חַל וְלָבֹ֨וא בְשַׁ֤עַר הַדָּגִים֙ וְסָבַ֣ב לָעֹ֔פֶל וַיַּגְבִּיהֶ֖הָ מְאֹ֑ד וַיָּ֧שֶׂם שָֽׂרֵי־חַ֛יִל בְּכָל־הֶעָרִ֥ים הַבְּצֻרֹ֖ות בִּיהוּדָֽה׃
15เขานำเทพเจ้าต่างชาติและรูปเคารพออกจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ ขนแท่นบูชาทั้งหมดที่ตนสร้างบนภูเขาแห่งพระวิหารและในเยรูซาเล็มไปทิ้งนอกเมือง
15וַ֠יָּסַר אֶת־אֱלֹהֵ֨י הַנֵּכָ֤ר וְאֶת־הַסֶּ֙מֶל֙ מִבֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְכָל־הַֽמִּזְבְּחֹ֗ות אֲשֶׁ֥ר בָּנָ֛ה בְּהַ֥ר בֵּית־יְהוָ֖ה וּבִירוּשָׁלָ֑͏ִם וַיַּשְׁלֵ֖ךְ ח֥וּצָה לָעִֽיר׃
16เขาซ่อมแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ ถวายเครื่องบูชาเพื่อสันติและเพื่อขอบพระคุณบนแท่นนั้น แล้วสั่งชาวยูดาห์ให้รับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
16*וַיָּכֶן (וַיִּ֙בֶן֙) אֶת־מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה וַיִּזְבַּ֣ח עָלָ֔יו זִבְחֵ֥י שְׁלָמִ֖ים וְתֹודָ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לִֽיהוּדָ֔ה לַעֲבֹ֕וד אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
17ถึงอย่างนั้นประชาชนยังคงถวายเครื่องบูชาตามสถานบูชาบนที่สูง แต่ถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาเท่านั้น
17אֲבָל֙ עֹ֣וד הָעָ֔ם זֹבְחִ֖ים בַּבָּמֹ֑ות רַ֖ק לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
18เรื่องอื่น ๆ ของมนัสเสห์ คำอธิษฐานต่อพระเจ้าของเขา และถ้อยคำของผู้หยั่งรู้ซึ่งพูดกับเขาในพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล มีบันทึกไว้ในเรื่องราวของกษัตริย์อิสราเอล
18וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֣י מְנַשֶּׁה֮ וּתְפִלָּתֹ֣ו אֶל־אֱלֹהָיו֒ וְדִבְרֵי֙ הַֽחֹזִ֔ים הַֽמְדַבְּרִ֣ים אֵלָ֔יו בְּשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּ֕ם עַל־דִּבְרֵ֖י מַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
19ส่วนคำอธิษฐานของเขา เรื่องที่พระเจ้าทรงรับคำทูลขอ บาปและความผิดทั้งหมด ตลอดจนสถานที่ที่เขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงและตั้งเสาอาเชราห์กับรูปเคารพแกะสลักก่อนจะถ่อมตน ล้วนบันทึกไว้ในประวัติของโฮซัย
19וּתְפִלָּתֹ֣ו וְהֵֽעָתֶר־לֹו֮ וְכָל־חַטָּאתֹ֣ו וּמַעְלֹו֒ וְהַמְּקֹמֹ֗ות אֲשֶׁר֩ בָּנָ֨ה בָהֶ֤ם בָּמֹות֙ וְהֶעֱמִיד֙ הָאֲשֵׁרִ֣ים וְהַפְּסִלִ֔ים לִפְנֵ֖י הִכָּנְעֹ֑ו הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֔ים עַ֖ל דִּבְרֵ֥י חֹוזָֽי׃
20มนัสเสห์สิ้นชีวิตและถูกฝังไว้ในบ้านของตน อาโมนบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
20וַיִּשְׁכַּ֤ב מְנַשֶּׁה֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַֽיִּקְבְּרֻ֖הוּ בֵּיתֹ֑ו וַיִּמְלֹ֛ךְ אָמֹ֥ון בְּנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
21อาโมนขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 22 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 2 ปี
21בֶּן־עֶשְׂרִ֧ים וּשְׁתַּ֛יִם שָׁנָ֖ה אָמֹ֣ון בְּמָלְכֹ֑ו וּשְׁתַּ֣יִם שָׁנִ֔ים מָלַ֖ךְ בִּֽירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
22เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เหมือนมนัสเสห์บิดาของตน ถวายเครื่องบูชาและรับใช้รูปเคารพแกะสลักทั้งหมดที่บิดาทำไว้
22וַיַּ֤עַשׂ הָרַע֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֑יו וּֽלְכָל־הַפְּסִילִ֗ים אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֔יו זִבַּ֥ח אָמֹ֖ון וַיַּֽעַבְדֵֽם׃
23แต่อาโมนไม่ถ่อมตนต่อพระยาห์เวห์อย่างมนัสเสห์บิดา กลับทำผิดมากขึ้นเรื่อย ๆ
23וְלֹ֤א נִכְנַע֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כְּהִכָּנַ֖ע מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֑יו כִּ֛י ה֥וּא אָמֹ֖ון הִרְבָּ֥ה אַשְׁמָֽה׃
24คนรับใช้ของเขาคบคิดกันและฆ่าเขาในบ้านของตน
24וַיִּקְשְׁר֤וּ עָלָיו֙ עֲבָדָ֔יו וַיְמִיתֻ֖הוּ בְּבֵיתֹֽו׃
25ประชาชนในแผ่นดินฆ่าผู้ที่คบคิดกันฆ่ากษัตริย์อาโมนทั้งหมด แล้วตั้งโยสิยาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
25וַיַּכּוּ֙ עַם־הָאָ֔רֶץ אֵ֥ת כָּל־הַקֹּֽשְׁרִ֖ים עַל־הַמֶּ֣לֶךְ אָמֹ֑ון וַיַּמְלִ֧יכוּ עַם־הָאָ֛רֶץ אֶת־יֹאשִׁיָּ֥הוּ בְנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.