יואל 2
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1תִּקְע֨וּ שׁוֹפָ֜ר בְּצִיּ֗וֹן וְהָרִ֙יעוּ֙ בְּהַ֣ר קָדְשִׁ֔י יִרְגְּז֕וּ כֹּ֖ל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ כִּֽי־בָ֥א יוֹם־יְהוָ֖ה כִּ֥י קָרֽוֹב׃
1จงเป่าแตรในศิโยน ส่งเสียงเตือนภัยบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา! ให้ทุกคนในแผ่นดินสั่นสะท้าน เพราะวันของพระยาห์เวห์กำลังมา ใกล้เข้ามาแล้ว
2י֧וֹם חֹ֣שֶׁךְ וַאֲפֵלָ֗ה י֤וֹם עָנָן֙ וַעֲרָפֶ֔ל כְּשַׁ֖חַר פָּרֻ֣שׂ עַל־הֶֽהָרִ֑ים עַ֚ם רַ֣ב וְעָצ֔וּם כָּמֹ֗הוּ לֹ֤א נִֽהְיָה֙ מִן־הָ֣עוֹלָ֔ם וְאַֽחֲרָיו֙ לֹ֣א יוֹסֵ֔ף עַד־שְׁנֵ֖י דּ֥וֹר וָדֽוֹר׃
2วันแห่งความมืดและความหม่นหมอง วันแห่งเมฆและความมืดทึบ ชนชาติใหญ่และแข็งแกร่งแผ่เข้ามา เหมือนแสงรุ่งอรุณที่แผ่คลุมภูเขา ไม่เคยมีเช่นนี้มาก่อน และจะไม่มีเช่นนี้อีกหลังจากพวกเขา แม้เวลาจะผ่านไปอีกหลายชั่วอายุคน
3לְפָנָיו֙ אָ֣כְלָה אֵ֔שׁ וְאַחֲרָ֖יו תְּלַהֵ֣ט לֶֽהָבָ֑ה כְּגַן־עֵ֨דֶן הָאָ֜רֶץ לְפָנָ֗יו וְאַֽחֲרָיו֙ מִדְבַּ֣ר שְׁמָמָ֔ה וְגַם־פְּלֵיטָ֖ה לֹא־הָ֥יְתָה לּֽוֹ׃
3ไฟเผาผลาญอยู่เบื้องหน้าพวกเขา เปลวไฟลุกไหม้อยู่เบื้องหลัง แผ่นดินเบื้องหน้าเหมือนสวนเอเดน แต่เบื้องหลังกลายเป็นถิ่นทุรกันดารร้างเปล่า ไม่มีใครหนีรอดจากพวกเขาได้เลย
4כְּמַרְאֵ֥ה סוּסִ֖ים מַרְאֵ֑הוּ וּכְפָרָשִׁ֖ים כֵּ֥ן יְרוּצֽוּן׃
4รูปร่างของพวกเขาเหมือนม้า วิ่งเหมือนทหารม้า
5כְּק֣וֹל מַרְכָּב֗וֹת עַל־רָאשֵׁ֤י הֶֽהָרִים֙ יְרַקֵּד֔וּן כְּקוֹל֙ לַ֣הַב אֵ֔שׁ אֹכְלָ֖ה קָ֑שׁ כְּעַ֣ם עָצ֔וּם עֱר֖וּךְ מִלְחָמָֽה׃
5กระโดดไปด้วยเสียงเหมือนรถศึกบนยอดเขา เหมือนเสียงเปลวไฟเผาผลาญตอซัง เหมือนชนชาติที่แข็งแกร่งตั้งกระบวนรบ
6מִפָּנָ֖יו יָחִ֣ילוּ עַמִּ֑ים כָּל־פָּנִ֖ים קִבְּצ֥וּ פָארֽוּר׃
6เมื่อพวกเขาปรากฏ ชนชาติทั้งหลายก็ทุกข์ทรมาน ทุกใบหน้าซีดเผือด
7כְּגִבּוֹרִ֣ים יְרֻצ֔וּן כְּאַנְשֵׁ֥י מִלְחָמָ֖ה יַעֲל֣וּ חוֹמָ֑ה וְאִ֤ישׁ בִּדְרָכָיו֙ יֵֽלֵכ֔וּן וְלֹ֥א יְעַבְּט֖וּן אֹרְחוֹתָֽם׃
7พวกเขาวิ่งเหมือนยอดนักรบ ปีนกำแพงเหมือนทหาร แต่ละคนเดินตามแนวของตน ไม่ออกนอกเส้นทาง
8וְאִ֤ישׁ אָחִיו֙ לֹ֣א יִדְחָק֔וּן גֶּ֥בֶר בִּמְסִלָּת֖וֹ יֵֽלֵכ֑וּן וּבְעַ֥ד הַשֶּׁ֛לַח יִפֹּ֖לוּ לֹ֥א יִבְצָֽעוּ׃
8ไม่มีใครเบียดคนอื่น แต่ละคนเดินตามทางของตน ฝ่าแนวป้องกันเข้าไป โดยไม่แตกแถว
9בָּעִ֣יר יָשֹׁ֗קּוּ בַּֽחוֹמָה֙ יְרֻצ֔וּן בַּבָּתִּ֖ים יַעֲל֑וּ בְּעַ֧ד הַחַלּוֹנִ֛ים יָבֹ֖אוּ כַּגַּנָּֽב׃
9พวกเขากรูเข้าหาเมือง วิ่งไปบนกำแพง ปีนขึ้นบ้านเรือน เข้าทางหน้าต่างเหมือนขโมย
10לְפָנָיו֙ רָ֣גְזָה אֶ֔רֶץ רָעֲשׁ֖וּ שָׁמָ֑יִם שֶׁ֤מֶשׁ וְיָרֵ֙חַ֙ קָדָ֔רוּ וְכוֹכָבִ֖ים אָסְפ֥וּ נָגְהָֽם׃
10แผ่นดินสั่นไหวต่อหน้าพวกเขา ฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือน ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มืดไป ดวงดาวหยุดส่องแสง
11וַֽיהוָ֗ה נָתַ֤ן קוֹלוֹ֙ לִפְנֵ֣י חֵיל֔וֹ כִּ֣י רַ֤ב מְאֹד֙ מַחֲנֵ֔הוּ כִּ֥י עָצ֖וּם עֹשֵׂ֣ה דְבָר֑וֹ כִּֽי־גָד֧וֹל יוֹם־יְהוָ֛ה וְנוֹרָ֥א מְאֹ֖ד וּמִ֥י יְכִילֶֽנּוּ׃
11พระยาห์เวห์เปล่งเสียงกึกก้องเบื้องหน้ากองทัพของพระองค์ เพราะกองกำลังของพระองค์ยิ่งใหญ่เหลือเกิน ผู้ทำตามคำสั่งของพระองค์แข็งแกร่ง วันของพระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ใครจะทนไหว?
12וְגַם־עַתָּה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה שֻׁ֥בוּ עָדַ֖י בְּכָל־לְבַבְכֶ֑ם וּבְצ֥וֹם וּבְבְכִ֖י וּבְמִסְפֵּֽד׃
12พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้ในเวลานี้ จงกลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด ด้วยการอดอาหาร ร้องไห้ และไว้ทุกข์”
13וְקִרְע֤וּ לְבַבְכֶם֙ וְאַל־בִּגְדֵיכֶ֔ם וְשׁ֖וּבוּ אֶל־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם כִּֽי־חַנּ֤וּן וְרַחוּם֙ ה֔וּא אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב־חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל־הָרָעָֽה׃
13จงฉีกใจ ไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้า แล้วกลับมาหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ เพราะพระองค์เปี่ยมด้วยความกรุณาและเมตตา ไม่โกรธง่าย มีความรักมั่นคงล้นเหลือ และเปลี่ยนใจไม่ส่งภัยพิบัติมา
14מִ֥י יוֹדֵ֖עַ יָשׁ֣וּב וְנִחָ֑ם וְהִשְׁאִ֤יר אַֽחֲרָיו֙ בְּרָכָ֔ה מִנְחָ֣ה וָנֶ֔סֶךְ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ פ
14ใครจะรู้? พระองค์อาจหันกลับและเปลี่ยนใจ แล้วทิ้งพรไว้เบื้องหลัง เป็นเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มที่ถวายบูชาสำหรับพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ
15תִּקְע֥וּ שׁוֹפָ֖ר בְּצִיּ֑וֹן קַדְּשׁוּ־צ֖וֹם קִרְא֥וּ עֲצָרָֽה׃
15จงเป่าแตรในศิโยน! กำหนดการอดอาหารอันศักดิ์สิทธิ์ เรียกชุมนุมอย่างเคร่งขรึม
16אִסְפוּ־עָ֞ם קַדְּשׁ֤וּ קָהָל֙ קִבְצ֣וּ זְקֵנִ֔ים אִסְפוּ֙ עֽוֹלָלִ֔ים וְיֹנְקֵ֖י שָׁדָ֑יִם יֵצֵ֤א חָתָן֙ מֵֽחֶדְר֔וֹ וְכַלָּ֖ה מֵחֻפָּתָֽהּ׃
16รวบรวมประชาชน ทำให้การชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ เรียกผู้อาวุโสมารวมกัน รวบรวมเด็ก ๆ รวมทั้งทารกที่ยังกินนมแม่ ให้เจ้าบ่าวออกจากห้องของตน และเจ้าสาวออกจากห้องของเธอ
17בֵּ֤ין הָאוּלָם֙ וְלַמִּזְבֵּ֔חַ יִבְכּוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהוָ֑ה וְֽיֹאמְר֞וּ ח֧וּסָה יְהוָ֣ה עַל־עַמֶּ֗ךָ וְאַל־תִּתֵּ֨ן נַחֲלָתְךָ֤ לְחֶרְפָּה֙ לִמְשָׁל־בָּ֣ם גּוֹיִ֔ם לָ֚מָּה יֹאמְר֣וּ בָֽעַמִּ֔ים אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
17ให้ปุโรหิต ผู้รับใช้พระยาห์เวห์ ร้องไห้ระหว่างเฉลียงกับแท่นบูชา และกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ โปรดไว้ชีวิตประชาชนของพระองค์ อย่าให้ประชาชนผู้เป็นมรดกของพระองค์ต้องอับอาย อย่าให้ชนชาติทั้งหลายมาปกครองพวกเขา เหตุใดชนชาติทั้งหลายจึงจะพูดว่า ‘พระเจ้าของคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”
18וַיְקַנֵּ֥א יְהוָ֖ה לְאַרְצ֑וֹ וַיַּחְמֹ֖ל עַל־עַמּֽוֹ׃
18แล้วพระยาห์เวห์ก็หวงแหนแผ่นดินของพระองค์ และสงสารประชาชนของพระองค์
19וַיַּ֨עַן יְהוָ֜ה וַיֹּ֣אמֶר לְעַמּ֗וֹ הִנְנִ֨י שֹׁלֵ֤חַ לָכֶם֙ אֶת־הַדָּגָן֙ וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֔ר וּשְׂבַעְתֶּ֖ם אֹת֑וֹ וְלֹא־אֶתֵּ֨ן אֶתְכֶ֥ם ע֛וֹד חֶרְפָּ֖ה בַּגּוֹיִֽם׃
19พระยาห์เวห์ตอบประชาชนของพระองค์ว่า “จงใส่ใจ เราจะส่งธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมาให้พวกคุณ พวกคุณจะได้กินจนอิ่มหนำ เราจะไม่ทำให้พวกคุณเป็นที่เยาะเย้ยในหมู่ชนชาติทั้งหลายอีก
20וְֽאֶת־הַצְּפוֹנִ֞י אַרְחִ֣יק מֵעֲלֵיכֶ֗ם וְהִדַּחְתִּיו֮ אֶל־אֶ֣רֶץ צִיָּ֣ה וּשְׁמָמָה֒ אֶת־פָּנָ֗יו אֶל־הַיָּם֙ הַקַּדְמֹנִ֔י וְסֹפ֖וֹ אֶל־הַיָּ֣ם הָאַֽחֲר֑וֹן וְעָלָ֣ה בָאְשׁ֗וֹ וְתַ֙עַל֙ צַחֲנָת֔וֹ כִּ֥י הִגְדִּ֖יל לַעֲשֽׂוֹת׃
20แต่เราจะขับกองทัพทางเหนือไปให้ไกลจากพวกคุณ ไล่เข้าไปในแผ่นดินแห้งแล้งร้างเปล่า ให้แนวหน้าเข้าไปในทะเลตะวันออก และแนวหลังเข้าไปในทะเลตะวันตก กลิ่นเหม็นของกองทัพนั้นจะลอยขึ้น กลิ่นเน่าเหม็นจะโชยขึ้นมา” แท้จริง เขาได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่แล้ว
21אַל־תִּֽירְאִ֖י אֲדָמָ֑ה גִּ֣ילִי וּשְׂמָ֔חִי כִּֽי־הִגְדִּ֥יל יְהוָ֖ה לַעֲשֽׂוֹת׃
21แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัว จงชื่นบานและยินดี เพราะพระยาห์เวห์ทำสิ่งยิ่งใหญ่แล้ว
22אַל־תִּֽירְאוּ֙ בַּהֲמ֣וֹת שָׂדַ֔י כִּ֥י דָשְׁא֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר כִּֽי־עֵץ֙ נָשָׂ֣א פִרְי֔וֹ תְּאֵנָ֥ה וָגֶ֖פֶן נָתְנ֥וּ חֵילָֽם׃
22สัตว์ในทุ่งทั้งหลาย อย่ากลัว เพราะทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารงอกขึ้นแล้ว ต้นไม้ออกผล ต้นมะเดื่อและเถาองุ่นให้ผลเต็มกำลัง
23וּבְנֵ֣י צִיּ֗וֹן גִּ֤ילוּ וְשִׂמְחוּ֙ בַּיהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם כִּֽי־נָתַ֥ן לָכֶ֛ם אֶת־הַמּוֹרֶ֖ה לִצְדָקָ֑ה וַיּ֣וֹרֶד לָכֶ֗ם גֶּ֛שֶׁם מוֹרֶ֥ה וּמַלְק֖וֹשׁ בָּרִאשֽׁוֹן׃
23“ชาวศิโยน จงชื่นบาน และยินดีในพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ เพราะพระองค์ให้ฝนต้นฤดูอย่างพอเหมาะ และทำให้ฝนตกลงมาเพื่อพวกคุณ ทั้งฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดูเหมือนแต่ก่อน
24וּמָלְא֥וּ הַגֳּרָנ֖וֹת בָּ֑ר וְהֵשִׁ֥יקוּ הַיְקָבִ֖ים תִּיר֥וֹשׁ וְיִצְהָֽר׃
24ลานนวดข้าวจะเต็มไปด้วยข้าวสาลี เหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันจะล้นถัง
25וְשִׁלַּמְתִּ֤י לָכֶם֙ אֶת־הַשָּׁנִ֔ים אֲשֶׁר֙ אָכַ֣ל הָֽאַרְבֶּ֔ה הַיֶּ֖לֶק וְהֶחָסִ֣יל וְהַגָּזָ֑ם חֵילִי֙ הַגָּד֔וֹל אֲשֶׁ֥ר שִׁלַּ֖חְתִּי בָּכֶֽם׃
25เราจะชดเชยปีที่ฝูงตั๊กแตนกินไปให้พวกคุณ ทั้งตั๊กแตนตัวใหญ่ ตั๊กแตน และหนอนผีเสื้อ กองทัพใหญ่ของเราที่เราส่งมาท่ามกลางพวกคุณ
26וַאֲכַלְתֶּ֤ם אָכוֹל֙ וְשָׂב֔וֹעַ וְהִלַּלְתֶּ֗ם אֶת־שֵׁ֤ם יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה עִמָּכֶ֖ם לְהַפְלִ֑יא וְלֹא־יֵבֹ֥שׁוּ עַמִּ֖י לְעוֹלָֽם׃
26พวกคุณจะมีอาหารมากมาย กินจนอิ่มหนำ และจะสรรเสริญชื่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ผู้ทำสิ่งอัศจรรย์เพื่อพวกคุณ ประชาชนของเราจะไม่ผิดหวังอีกเลย
27וִידַעְתֶּ֗ם כִּ֣י בְקֶ֤רֶב יִשְׂרָאֵל֙ אָ֔נִי וַאֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם וְאֵ֣ין ע֑וֹד וְלֹא־יֵבֹ֥שׁוּ עַמִּ֖י לְעוֹלָֽם׃ ס
27พวกคุณจะรู้ว่าเราอยู่ท่ามกลางอิสราเอล เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ไม่มีผู้ใดอื่น ประชาชนของเราจะไม่ผิดหวังอีกเลย
28וְהָיָ֣ה אַֽחֲרֵי־כֵ֗ן אֶשְׁפּ֤וֹךְ אֶת־רוּחִי֙ עַל־כָּל־בָּשָׂ֔ר וְנִבְּא֖וּ בְּנֵיכֶ֣ם וּבְנֽוֹתֵיכֶ֑ם זִקְנֵיכֶם֙ חֲלֹמ֣וֹת יַחֲלֹמ֔וּן בַּח֣וּרֵיכֶ֔ם חֶזְיֹנ֖וֹת יִרְאֽוּ׃
28“หลังจากนั้น เราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนมนุษย์ทุกคน ลูกชายและลูกสาวของพวกคุณจะกล่าวคำพยากรณ์ ชายชราของพวกคุณจะฝัน ชายหนุ่มของพวกคุณจะเห็นนิมิต
29וְגַ֥ם עַל־הָֽעֲבָדִ֖ים וְעַל־הַשְּׁפָח֑וֹת בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔מָּה אֶשְׁפּ֖וֹךְ אֶת־רוּחִֽי׃
29ในวันเหล่านั้น แม้แต่คนรับใช้ชายและหญิง เราก็จะเทพระวิญญาณของเราลงบนพวกเขา
30וְנָֽתַתִּי֙ מֽוֹפְתִ֔ים בַּשָּׁמַ֖יִם וּבָאָ֑רֶץ דָּ֣ם וָאֵ֔שׁ וְתִֽימֲר֖וֹת עָשָֽׁן׃
30เราจะสำแดงสิ่งอัศจรรย์ในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดิน คือเลือด ไฟ และเสาควัน
31הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ יֵהָפֵ֣ךְ לְחֹ֔שֶׁךְ וְהַיָּרֵ֖חַ לְדָ֑ם לִפְנֵ֗י בּ֚וֹא י֣וֹם יְהוָ֔ה הַגָּד֖וֹל וְהַנּוֹרָֽא׃
31ดวงอาทิตย์จะกลายเป็นความมืด ดวงจันทร์จะกลายเป็นเลือด ก่อนวันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวของพระยาห์เวห์จะมาถึง
32וְהָיָ֗ה כֹּ֧ל אֲשֶׁר־יִקְרָ֛א בְּשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה יִמָּלֵ֑ט כִּ֠י בְּהַר־צִיּ֨וֹן וּבִירוּשָׁלִַ֜ם תִּֽהְיֶ֣ה פְלֵיטָ֗ה כַּֽאֲשֶׁר֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וּבַ֨שְּׂרִידִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יְהוָ֖ה קֹרֵֽא׃
32ทุกคนที่ร้องเรียกชื่อพระยาห์เวห์จะรอด เพราะจะมีผู้หนีรอดอยู่บนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็ม ตามที่พระยาห์เวห์กล่าวไว้ และในหมู่คนที่เหลือรอด จะมีผู้ที่พระยาห์เวห์เรียก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.