דברים 27
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ וְזִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר שָׁמֹר֙ אֶת־כָּל־הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֖ם הַיּֽוֹם׃
1โมเสสกับพวกผู้ใหญ่ของอิสราเอลสั่งประชาชนว่า “จงรักษาพระบัญชาทั้งหมดที่ผมสั่งพวกคุณในวันนี้
2וְהָיָ֗ה בַּיּוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר תַּעַבְר֣וּ אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ וַהֲקֵמֹתָ֤ לְךָ֙ אֲבָנִ֣ים גְּדֹל֔וֹת וְשַׂדְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
2ในวันที่พวกคุณข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยังแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ จงตั้งศิลาก้อนใหญ่ ๆ และฉาบด้วยปูน
3וְכָתַבְתָּ֣ עֲלֵיהֶ֗ן אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את בְּעָבְרֶ֑ךָ לְמַ֡עַן אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨א אֶל־הָאָ֜רֶץ אֲֽשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֣יךָ׀ נֹתֵ֣ן לְךָ֗ אֶ֣רֶץ זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־אֲבֹתֶ֖יךָ לָֽךְ׃
3เมื่อข้ามไปแล้ว จงเขียนถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้ไว้บนศิลาเหล่านั้น เพื่อพวกคุณจะได้เข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ เป็นแผ่นดินที่อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษทรงสัญญาไว้
4וְהָיָה֮ בְּעָבְרְכֶ֣ם אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ תָּקִ֜ימוּ אֶת־הָאֲבָנִ֣ים הָאֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֜י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֛ם הַיּ֖וֹם בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל וְשַׂדְתָּ֥ אוֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
4เมื่อข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้ว จงตั้งศิลาเหล่านี้ไว้บนภูเขาเอบาล ตามที่ผมสั่งพวกคุณในวันนี้ และฉาบด้วยปูน
5וּבָנִ֤יתָ שָּׁם֙ מִזְבֵּ֔חַ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ מִזְבַּ֣ח אֲבָנִ֔ים לֹא־תָנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ם בַּרְזֶֽל׃
5ที่นั่นจงสร้างแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ เป็นแท่นศิลา อย่าใช้เครื่องมือเหล็กกับศิลาเหล่านั้น
6אֲבָנִ֤ים שְׁלֵמוֹת֙ תִּבְנֶ֔ה אֶת־מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהַעֲלִ֤יתָ עָלָיו֙ עוֹלֹ֔ת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
6จงสร้างแท่นบูชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณด้วยศิลาที่ไม่ได้ตัดแต่ง และถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระองค์บนแท่นนั้น
7וְזָבַחְתָּ֥ שְׁלָמִ֖ים וְאָכַ֣לְתָּ שָּׁ֑ם וְשָׂ֣מַחְתָּ֔ לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
7จงถวายเครื่องสันติบูชาและกินที่นั่น แล้วชื่นชมยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
8וְכָתַבְתָּ֣ עַל־הָאֲבָנִ֗ים אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את בַּאֵ֥ר הֵיטֵֽב׃ ס
8จงเขียนถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้ไว้บนศิลาเหล่านั้นให้ชัดเจนอย่างยิ่ง”
9וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ וְהַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּ֔ם אֶ֥ל כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַסְכֵּ֤ת׀ וּשְׁמַע֙ יִשְׂרָאֵ֔ל הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ נִהְיֵ֣יתָֽ לְעָ֔ם לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
9โมเสสกับปุโรหิตชาวเลวีพูดกับอิสราเอลทั้งหมดว่า “อิสราเอล จงเงียบและฟัง! วันนี้พวกคุณได้เป็นประชากรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณแล้ว
10וְשָׁ֣מַעְתָּ֔ בְּק֖וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתָ אֶת־מִצְוֹתָיו֙ וְאֶת־חֻקָּ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּֽוֹם׃ ס
10เพราะฉะนั้น จงเชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ และทำตามพระบัญชาและข้อกำหนดของพระองค์ที่ผมสั่งพวกคุณในวันนี้”
11וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ אֶת־הָעָ֔ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לֵאמֹֽר׃
11ในวันเดียวกันนั้น โมเสสสั่งประชาชนว่า
12אֵ֠לֶּה יַֽעַמְד֞וּ לְבָרֵ֤ךְ אֶת־הָעָם֙ עַל־הַ֣ר גְּרִזִ֔ים בְּעָבְרְכֶ֖ם אֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן שִׁמְעוֹן֙ וְלֵוִ֣י וִֽיהוּדָ֔ה וְיִשָּׂשכָ֖ר וְיוֹסֵ֥ף וּבִנְיָמִֽן׃
12“เมื่อพวกคุณข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้ว ให้เผ่าเหล่านี้ยืนบนภูเขาเกริซิมเพื่ออวยพรประชาชน คือ สิเมโอน เลวี ยูดาห์ อิสสาคาร์ โยเซฟ และเบนยามิน
13וְאֵ֛לֶּה יַֽעַמְד֥וּ עַל־הַקְּלָלָ֖ה בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל רְאוּבֵן֙ גָּ֣ד וְאָשֵׁ֔ר וּזְבוּלֻ֖ן דָּ֥ן וְנַפְתָּלִֽי׃
13ส่วนเผ่าเหล่านี้ให้ยืนบนภูเขาเอบาลเพื่อประกาศคำสาป คือ รูเบน กาด อาเชอร์ เศบูลุน ดาน และนัฟทาลี
14וְעָנ֣וּ הַלְוִיִּ֗ם וְאָֽמְר֛וּ אֶל־כָּל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל ק֥וֹל רָֽם׃ ס
14ให้คนเลวีประกาศแก่ชายอิสราเอลทุกคนด้วยเสียงดังว่า
15אָר֣וּר הָאִ֡ישׁ אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂה֩ פֶ֨סֶל וּמַסֵּכָ֜ה תּוֹעֲבַ֣ת יְהוָ֗ה מַעֲשֵׂ֛ה יְדֵ֥י חָרָ֖שׁ וְשָׂ֣ם בַּסָּ֑תֶר וְעָנ֧וּ כָל־הָעָ֛ם וְאָמְר֖וּ אָמֵֽן׃ ס
15‘ผู้ใดทำรูปแกะสลักหรือรูปหล่อ ซึ่งเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์ เป็นงานฝีมือของช่าง แล้วตั้งไว้ในที่ลับ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะตอบว่า ‘อาเมน’
16אָר֕וּר מַקְלֶ֥ה אָבִ֖יו וְאִמּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
16‘ผู้ใดดูหมิ่นพ่อหรือแม่ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
17אָר֕וּר מַסִּ֖יג גְּב֣וּל רֵעֵ֑הוּ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
17‘ผู้ใดย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้าน ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
18אָר֕וּר מַשְׁגֶּ֥ה עִוֵּ֖ר בַּדָּ֑רֶךְ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
18‘ผู้ใดพาคนตาบอดหลงทาง ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
19אָר֗וּר מַטֶּ֛ה מִשְׁפַּ֥ט גֵּר־יָת֖וֹם וְאַלְמָנָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
19‘ผู้ใดบิดเบือนความยุติธรรมของคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
20אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו כִּ֥י גִלָּ֖ה כְּנַ֣ף אָבִ֑יו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
20‘ผู้ใดนอนกับ ภรรยาของพ่อ เพราะเขาทำให้ที่นอนของพ่อเสื่อมเกียรติ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
21אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־כָּל־בְּהֵמָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
21‘ผู้ใดนอนกับสัตว์ชนิดใดก็ตาม ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
22אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֲחֹת֔וֹ בַּת־אָבִ֖יו א֣וֹ בַת־אִמּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
22‘ผู้ใดนอนกับพี่สาวหรือน้องสาวของตน ไม่ว่าจะเป็นลูกสาวของพ่อหรือลูกสาวของแม่ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
23אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־חֹֽתַנְתּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
23‘ผู้ใดนอนกับแม่ยาย ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
24אָר֕וּר מַכֵּ֥ה רֵעֵ֖הוּ בַּסָּ֑תֶר וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
24‘ผู้ใดแอบฆ่าเพื่อนบ้าน ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
25אָרוּר֙ לֹקֵ֣חַ שֹׁ֔חַד לְהַכּ֥וֹת נֶ֖פֶשׁ דָּ֣ם נָקִ֑י וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
25‘ผู้ใดรับสินบนเพื่อฆ่าคนบริสุทธิ์ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
26אָר֗וּר אֲשֶׁ֧ר לֹא־יָקִ֛ים אֶת־דִּבְרֵ֥י הַתּוֹרָֽה־הַזֹּ֖את לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֑ם וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ פ
26‘ผู้ใดไม่ยึดถือถ้อยคำของธรรมบัญญัตินี้และทำตาม ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.