דברים 24
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1כִּֽי־יִקַּ֥ח אִ֛ישׁ אִשָּׁ֖ה וּבְעָלָ֑הּ וְהָיָ֞ה אִם־לֹ֧א תִמְצָא־חֵ֣ן בְּעֵינָ֗יו כִּי־מָ֤צָא בָהּ֙ עֶרְוַ֣ת דָּבָ֔ר וְכָ֨תַב לָ֜הּ סֵ֤פֶר כְּרִיתֻת֙ וְנָתַ֣ן בְּיָדָ֔הּ וְשִׁלְּחָ֖הּ מִבֵּיתֽוֹ׃
1ถ้าชายคนหนึ่งแต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง แล้วต่อมาเธอไม่เป็นที่พอใจของเขาเพราะเขาพบสิ่งไม่เหมาะสมบางอย่างในตัวเธอ เขาเขียนหนังสือหย่า มอบหนังสือนั้นไว้ในมือเธอ แล้วส่งเธอออกจากบ้าน
2וְיָצְאָ֖ה מִבֵּית֑וֹ וְהָלְכָ֖ה וְהָיְתָ֥ה לְאִישׁ־אַחֵֽר׃
2เมื่อเธอออกจากบ้านของเขาแล้ว เธออาจไปเป็นภรรยาของชายอื่น
3וּשְׂנֵאָהּ֮ הָאִ֣ישׁ הָאַחֲרוֹן֒ וְכָ֨תַב לָ֜הּ סֵ֤פֶר כְּרִיתֻת֙ וְנָתַ֣ן בְּיָדָ֔הּ וְשִׁלְּחָ֖הּ מִבֵּית֑וֹ א֣וֹ כִ֤י יָמוּת֙ הָאִ֣ישׁ הָאַחֲר֔וֹן אֲשֶׁר־לְקָחָ֥הּ ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃
3ถ้าสามีคนหลังเกลียดเธอ แล้วเขียนหนังสือหย่า มอบหนังสือนั้นไว้ในมือเธอ และส่งเธอออกจากบ้าน หรือถ้าสามีคนหลังซึ่งรับเธอเป็นภรรยาเสียชีวิต
4לֹא־יוּכַ֣ל בַּעְלָ֣הּ הָרִאשׁ֣וֹן אֲשֶֽׁר־שִׁ֠לְּחָהּ לָשׁ֨וּב לְקַחְתָּ֜הּ לִהְי֧וֹת ל֣וֹ לְאִשָּׁ֗ה אַחֲרֵי֙ אֲשֶׁ֣ר הֻטַּמָּ֔אָה כִּֽי־תוֹעֵבָ֥ה הִ֖וא לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְלֹ֤א תַחֲטִיא֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ נַחֲלָֽה׃ ס
4สามีคนแรกที่ส่งเธอออกไปจะรับเธอกลับมาเป็นภรรยาอีกหลังจากเธอเป็นมลทินแล้วไม่ได้ เพราะเรื่องนั้นเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์ อย่านำบาปมาสู่แผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก
5כִּֽי־יִקַּ֥ח אִישׁ֙ אִשָּׁ֣ה חֲדָשָׁ֔ה לֹ֤א יֵצֵא֙ בַּצָּבָ֔א וְלֹא־יַעֲבֹ֥ר עָלָ֖יו לְכָל־דָּבָ֑ר נָקִ֞י יִהְיֶ֤ה לְבֵיתוֹ֙ שָׁנָ֣ה אֶחָ֔ת וְשִׂמַּ֖ח אֶת־אִשְׁתּ֥וֹ אֲשֶׁר־לָקָֽח׃ ס
5เมื่อชายคนหนึ่งเพิ่งแต่งงาน เขาไม่ต้องออกไปรบและไม่ต้องรับหน้าที่ใด ๆ ให้เขาอยู่บ้านโดยไม่มีภาระเป็นเวลาหนึ่งปี และทำให้ภรรยาที่เขาแต่งงานด้วยมีความสุข
6לֹא־יַחֲבֹ֥ל רֵחַ֖יִם וָרָ֑כֶב כִּי־נֶ֖פֶשׁ ה֥וּא חֹבֵֽל׃ ס
6ห้ามยึดโม่หรือหินโม่ก้อนบนเป็นของค้ำประกัน เพราะนั่นเท่ากับเอาชีวิตของคนหนึ่งเป็นของค้ำประกัน
7כִּי־יִמָּצֵ֣א אִ֗ישׁ גֹּנֵ֨ב נֶ֤פֶשׁ מֵאֶחָיו֙ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהִתְעַמֶּר־בּ֖וֹ וּמְכָר֑וֹ וּמֵת֙ הַגַּנָּ֣ב הַה֔וּא וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃
7ถ้าพบชายคนหนึ่งลักพาตัวพี่น้องร่วมชาติจากชาวอิสราเอล แล้วบังคับให้เป็นทาสหรือขายเขา คนที่ลักพาตัวนั้นต้องตาย จงกำจัดความชั่วออกจากหมู่พวกคุณ
8הִשָּׁ֧מֶר בְּנֶֽגַע־הַצָּרַ֛עַת לִשְׁמֹ֥ר מְאֹ֖ד וְלַעֲשׂ֑וֹת כְּכֹל֩ אֲשֶׁר־יוֹר֨וּ אֶתְכֶ֜ם הַכֹּהֲנִ֧ים הַלְוִיִּ֛ם כַּאֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖ם תִּשְׁמְר֥וּ לַעֲשֽׂוֹת׃ ס
8จงระมัดระวังเรื่องโรคเรื้อน และทำตามทุกอย่างที่ปุโรหิตชาวเลวีสอนอย่างเคร่งครัด ตามที่ผมสั่งพวกเขาไว้ พวกคุณก็ต้องระมัดระวังทำตาม
9זָכ֕וֹר אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְמִרְיָ֑ם בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֥ם מִמִּצְרָֽיִם׃ ס
9จงจำไว้ว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำอะไรกับมิเรียมระหว่างทางเมื่อพวกคุณออกจากอียิปต์
10כִּֽי־תַשֶּׁ֥ה בְרֵֽעֲךָ מַשַּׁ֣את מְא֑וּמָה לֹא־תָבֹ֥א אֶל־בֵּית֖וֹ לַעֲבֹ֥ט עֲבֹטֽוֹ׃
10เมื่อให้เพื่อนบ้านกู้สิ่งใด อย่าเข้าไปในบ้านของเขาเพื่อเอาของค้ำประกัน
11בַּח֖וּץ תַּעֲמֹ֑ד וְהָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ נֹשֶׁ֣ה ב֔וֹ יוֹצִ֥יא אֵלֶ֛יךָ אֶֽת־הַעֲב֖וֹט הַחֽוּצָה׃
11ให้ยืนรออยู่ข้างนอก แล้วผู้กู้จะนำของค้ำประกันออกมาให้
12וְאִם־אִ֥ישׁ עָנִ֖י ה֑וּא לֹ֥א תִשְׁכַּ֖ב בַּעֲבֹטֽוֹ׃
12ถ้าเขาเป็นคนยากจน อย่าเก็บของค้ำประกันนั้นไว้กับตัวข้ามคืน
13הָשֵׁב֩ תָּשִׁ֨יב ל֤וֹ אֶֽת־הַעֲבוֹט֙ כְּבֹ֣א הַשֶּׁ֔מֶשׁ וְשָׁכַ֥ב בְּשַׂלְמָת֖וֹ וּבֵֽרֲכֶ֑ךָּ וּלְךָ֙ תִּהְיֶ֣ה צְדָקָ֔ה לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ ס
13จงคืนของค้ำประกันให้เขาเมื่อดวงอาทิตย์ตก เพื่อเขาจะได้นอนห่มเสื้อผ้าของตนและอวยพรพวกคุณ พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงนับว่าพวกคุณทำถูกต้อง
14לֹא־תַעֲשֹׁ֥ק שָׂכִ֖יר עָנִ֣י וְאֶבְי֑וֹן מֵאַחֶ֕יךָ א֧וֹ מִגֵּרְךָ֛ אֲשֶׁ֥ר בְּאַרְצְךָ֖ בִּשְׁעָרֶֽיךָ׃
14อย่าข่มเหงลูกจ้างที่ยากจนและขัดสน ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องร่วมชาติหรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินภายในเมืองของพวกคุณ
15בְּיוֹמוֹ֩ תִתֵּ֨ן שְׂכָר֜וֹ וְֽלֹא־תָב֧וֹא עָלָ֣יו הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֤י עָנִי֙ ה֔וּא וְאֵלָ֕יו ה֥וּא נֹשֵׂ֖א אֶת־נַפְשׁ֑וֹ וְלֹֽא־יִקְרָ֤א עָלֶ֙יךָ֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְהָיָ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃ ס
15จงจ่ายค่าจ้างให้เขาภายในวันนั้นก่อนดวงอาทิตย์ตก เพราะเขายากจนและฝากความหวังไว้กับค่าจ้างนั้น มิฉะนั้นเขาอาจร้องต่อพระยาห์เวห์กล่าวโทษพวกคุณ แล้วพวกคุณจะมีบาป
16לֹֽא־יוּמְת֤וּ אָבוֹת֙ עַל־בָּנִ֔ים וּבָנִ֖ים לֹא־יוּמְת֣וּ עַל־אָב֑וֹת אִ֥יש בְּחֶטְא֖וֹ יוּמָֽתוּ׃ ס
16ห้ามประหารพ่อเพราะความผิดของลูก และห้ามประหารลูกเพราะความผิดของพ่อ แต่ละคนต้องรับโทษตายเพราะบาปของตนเอง
17לֹ֣א תַטֶּ֔ה מִשְׁפַּ֖ט גֵּ֣ר יָת֑וֹם וְלֹ֣א תַחֲבֹ֔ל בֶּ֖גֶד אַלְמָנָֽה׃
17อย่าบิดเบือนความยุติธรรมของคนต่างถิ่นหรือเด็กกำพร้า และอย่ายึดเสื้อผ้าของหญิงม่ายเป็นของค้ำประกัน
18וְזָכַרְתָּ֗ כִּ֣י עֶ֤בֶד הָיִ֙יתָ֙ בְּמִצְרַ֔יִם וַֽיִּפְדְּךָ֛ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מִשָּׁ֑ם עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֤י מְצַוְּךָ֙ לַעֲשׂ֔וֹת אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ ס
18จงจำไว้ว่าพวกคุณเคยเป็นทาสในอียิปต์ และพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงไถ่พวกคุณออกจากที่นั่น เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้ทำเช่นนี้
19כִּ֣י תִקְצֹר֩ קְצִֽירְךָ֨ בְשָׂדֶ֜ךָ וְשָֽׁכַחְתָּ֧ עֹ֣מֶר בַּשָּׂדֶ֗ה לֹ֤א תָשׁוּב֙ לְקַחְתּ֔וֹ לַגֵּ֛ר לַיָּת֥וֹם וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶ֑ה לְמַ֤עַן יְבָרֶכְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ׃
19เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลในนาแล้วลืมฟ่อนธัญพืชไว้ อย่ากลับไปเอา ให้เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงอวยพรงานทุกอย่างที่พวกคุณทำ
20כִּ֤י תַחְבֹּט֙ זֵֽיתְךָ֔ לֹ֥א תְפָאֵ֖ר אַחֲרֶ֑יךָ לַגֵּ֛ר לַיָּת֥וֹם וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶֽה׃ ס
20เมื่อใช้ไม้ตีต้นมะกอกเพื่อเก็บผล อย่ากลับไปตีตามกิ่งซ้ำอีก ให้ผลที่เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย
21כִּ֤י תִבְצֹר֙ כַּרְמְךָ֔ לֹ֥א תְעוֹלֵ֖ל אַחֲרֶ֑יךָ לַגֵּ֛ר לַיָּת֥וֹם וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶֽה׃
21เมื่อเก็บผลองุ่น อย่ากลับไปเก็บตกซ้ำอีก ให้ผลที่เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย
22וְזָ֣כַרְתָּ֔ כִּי־עֶ֥בֶד הָיִ֖יתָ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֤י מְצַוְּךָ֙ לַעֲשׂ֔וֹת אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ ס
22จงจำไว้ว่าพวกคุณเคยเป็นทาสในแผ่นดินอียิปต์ เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้ทำเช่นนี้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.