דברים
Chapter 5
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיִּקְרָ֣א מֹשֶׁה֮ אֶל־כָּל־יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם שְׁמַ֤ע יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־הַחֻקִּ֣ים וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י דֹּבֵ֥ר בְּאָזְנֵיכֶ֖ם הַיּ֑וֹם וּלְמַדְתֶּ֣ם אֹתָ֔ם וּשְׁמַרְתֶּ֖ם לַעֲשֹׂתָֽם׃
1โมเสส​เรียก​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​และ​กล่าว​ว่า “อิสราเอล จง​ฟัง​ข้อกำหนด​และ​กฎเกณฑ์​ที่​ผม​กล่าว​ให้​พวกคุณ​ฟัง​ใน​วัน​นี้ จง​เรียน​รู้​และ​ระมัดระวัง​ที่​จะ​ทำ​ตาม
2יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ כָּרַ֥ת עִמָּ֛נוּ בְּרִ֖ית בְּחֹרֵֽב׃
2พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​ทำ​พันธสัญญา​กับ​เรา​ที่​โฮเรบ
3לֹ֣א אֶת־אֲבֹתֵ֔ינוּ כָּרַ֥ת יְהוָ֖ה אֶת־הַבְּרִ֣ית הַזֹּ֑את כִּ֣י אִתָּ֗נוּ אֲנַ֨חְנוּ אֵ֥לֶּה פֹ֛ה הַיּ֖וֹם כֻּלָּ֥נוּ חַיִּֽים׃
3พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​ทำ​พันธสัญญา​นี้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา แต่​ทรง​ทำ​กับ​พวก​เรา คือ​พวก​เรา​ทุก​คน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ที่​นี่​ใน​วัน​นี้
4פָּנִ֣ים׀ בְּפָנִ֗ים דִּבֶּ֨ר יְהוָ֧ה עִמָּכֶ֛ם בָּהָ֖ר מִתּ֥וֹךְ הָאֵֽשׁ׃
4พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​โดยตรง​บน​ภูเขา​จาก​กลาง​ไฟ
5אָ֠נֹכִי עֹמֵ֨ד בֵּין־יְהוָ֤ה וּבֵֽינֵיכֶם֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔וא לְהַגִּ֥יד לָכֶ֖ם אֶת־דְּבַ֣ר יְהוָ֑ה כִּ֤י יְרֵאתֶם֙ מִפְּנֵ֣י הָאֵ֔שׁ וְלֹֽא־עֲלִיתֶ֥ם בָּהָ֖ר לֵאמֹֽר׃ ס
5เวลา​นั้น​ผม​ยืน​อยู่​ระหว่าง​พระยาห์เวห์​กับ​พวกคุณ เพื่อ​บอก​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พวกคุณ​กลัว​ไฟ​และ​ไม่​ได้​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา พระองค์​ตรัส​ว่า
6אָֽנֹכִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֲשֶׁ֧ר הוֹצֵאתִ֛יךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣ית עֲבָדִֽ֑ים׃
6‘เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า ผู้​พา​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ที่​ซึ่ง​เจ้า​เป็น​ทาส
7לֹ֣א יִהְיֶ֥ה־לְךָ֛֩ אֱלֹהִ֥֨ים אֲחֵרִ֖֜ים עַל־פָּנָֽ֗יַ׃
7‘อย่า​มี​พระเจ้า​อื่น​ใด​นอกจาก​เรา
8לֹֽ֣א־תַעֲשֶׂ֥ה־לְךָ֥֣ פֶ֣֙סֶל֙׀ כָּל־תְּמוּנָ֔֡ה אֲשֶׁ֤֣ר בַּשָּׁמַ֣֙יִם֙׀ מִמַּ֔֡עַל וַאֲשֶׁ֥ר֩ בָּאָ֖֨רֶץ מִתָּ֑֜חַת וַאֲשֶׁ֥ר בַּמַּ֖֣יִם׀ מִתַּ֥֣חַת לָאָֽ֗רֶץ׃
8‘อย่า​สร้าง​รูป​แกะ​สลัก​สำหรับ​ตนเอง หรือ​รูป​เหมือน​ของ​สิ่ง​ใด​ที่​อยู่​บน​ฟ้าสวรรค์​เบื้อง​บน บน​แผ่นดิน​เบื้อง​ล่าง หรือ​ใน​น้ำ​ใต้​แผ่นดิน
9לֹא־תִשְׁתַּחֲוֶ֥֣ה לָהֶ֖ם֮ וְלֹ֣א תָעָבְדֵ֑ם֒ כִּ֣י אָנֹכִ֞י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֵ֣ל קַנָּ֔א פֹּ֠קֵד עֲוֹ֨ן אָב֧וֹת עַל־בָּנִ֛ים וְעַל־שִׁלֵּשִׁ֥ים וְעַל־רִבֵּעִ֖ים לְשֹׂנְאָֽ֑י׃
9อย่า​กราบ​ไหว้​หรือ​รับ​ใช้​สิ่ง​เหล่า​นั้น เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า เป็น​พระเจ้า​ผู้ทรง​หวงแหน เรา​ลงโทษ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ​ไป​ถึง​ลูกหลาน​รุ่น​ที่​สาม​และ​สี่​ของ​คน​ที่​เกลียด​เรา
10וְעֹ֤֥שֶׂה חֶ֖֙סֶד֙ לַֽאֲלָפִ֑֔ים לְאֹהֲבַ֖י וּלְשֹׁמְרֵ֥י מִצְוֹתָֽי׃ ס
10แต่​เรา​แสดง​ความรักมั่นคง​แก่​คน​นับ​พัน​ที่รัก​เรา​และ​รักษา​พระบัญชา​ของ​เรา
11לֹ֥א תִשָּׂ֛א אֶת־שֵֽׁם־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לַשָּׁ֑וְא כִּ֣י לֹ֤א יְנַקֶּה֙ יְהוָ֔ה אֵ֛ת אֲשֶׁר־יִשָּׂ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ לַשָּֽׁוְא׃ ס
11‘อย่า​ใช้​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เจ้า​ใน​ทาง​ที่​ผิด เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ทรง​ปล่อย​ให้​ผู้​ที่​ใช้​พระนาม​ของ​พระองค์​ใน​ทาง​ที่​ผิด​พ้น​ผิด
12שָׁמ֣֛וֹר אֶת־י֥וֹם֩ הַשַּׁבָּ֖֨ת לְקַדְּשׁ֑֜וֹ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוְּךָ֖֣׀ יְהוָ֥֣ה אֱלֹהֶֽ֗יךָ׃
12‘จง​รักษา​วันสะบาโต​ให้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​บัญชา
13שֵׁ֤֣שֶׁת יָמִ֣ים֙ תַּֽעֲבֹ֔ד֮ וְעָשִׂ֖֣יתָ כָּֿל־מְלַאכְתֶּֽךָ֒׃
13เจ้า​จง​ใช้​หก​วัน​ทำงาน​ทั้งหมด​ของ​เจ้า
14וְי֙וֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֜֔י שַׁבָּ֖֣ת׀ לַיהוָ֣֥ה אֱלֹהֶ֑֗יךָ לֹ֣א תַעֲשֶׂ֣ה כָל־מְלָאכָ֡ה אַתָּ֣ה וּבִנְךָֽ־וּבִתֶּ֣ךָ וְעַבְדְּךָֽ־וַ֠אֲמָתֶךָ וְשׁוֹרְךָ֨ וַחֲמֹֽרְךָ֜ וְכָל־בְּהֶמְתֶּ֗ךָ וְגֵֽרְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֔יךָ לְמַ֗עַן יָנ֛וּחַ עַבְדְּךָ֥ וַאֲמָתְךָ֖ כָּמֽ֑וֹךָ׃
14แต่​วัน​ที่​เจ็ด​เป็น​วันสะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า วัน​นั้น​อย่า​ทำงาน​ใด ๆ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เจ้า ลูกชาย ลูกสาว ทาส​ชาย ทาส​หญิง วัว ลา ปศุสัตว์​อื่น​ใด หรือ​คนต่างถิ่น​ที่​อยู่​ใน​เขต​เมือง​ของ​เจ้า เพื่อ​ให้​ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​ได้​พัก​เหมือน​เจ้า
15וְזָכַרְתָּ֞֗ כִּ֣י־עֶ֤֥בֶד הָיִ֣֙יתָ֙׀ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔֗יִם וַיֹּצִ֨אֲךָ֜֩ יְהוָ֤֨ה אֱלֹהֶ֤֙יךָ֙ מִשָּׁ֔ם֙ בְּיָ֤֥ד חֲזָקָ֖ה֙ וּבִזְרֹ֣עַ נְטוּיָ֑֔ה עַל־כֵּ֗ן צִוְּךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לַעֲשׂ֖וֹת אֶת־י֥וֹם הַשַׁבָּֽת׃ ס
15จง​จำ​ไว้​ว่า​ครั้ง​หนึ่ง​เจ้า​เคย​เป็น​ทาส​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​พา​เจ้า​ออก​มา​จาก​ที่​นั่น​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง​และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก เพราะ​ฉะนั้น​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​จึง​ทรง​บัญชา​ให้​เจ้า​รักษา​วันสะบาโต
16כַּבֵּ֤ד אֶת־אָבִ֙יךָ֙ וְאֶת־אִמֶּ֔ךָ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוְּךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לְמַ֣עַן׀ יַאֲרִיכֻ֣ן יָמֶ֗יךָ וּלְמַ֙עַן֙ יִ֣יטַב לָ֔ךְ עַ֚ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃ ס
16‘จง​ให้​เกียรติ​พ่อ​และ​แม่ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​บัญชา เพื่อ​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต​ยืนยาว​และ​อยู่ดี​มี​สุข​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ประทาน​ให้
17לֹ֥֖א תִּֿרְצָֽח׃ ס
17‘อย่า​ฆ่า​คน
18וְלֹ֖֣א תִּֿנְאָֽ֑ף׃ ס
18‘อย่า​ล่วง​ประเวณี
19וְלֹ֖֣א תִּֿגְנֹֽ֔ב׃ ס
19‘อย่า​ขโมย
20וְלֹֽא־תַעֲנֶ֥ה בְרֵֽעֲךָ֖ עֵ֥ד שָֽׁוְא׃ ס
20‘อย่า​เป็น​พยาน​เท็จ​กล่าว​หา​เพื่อน​บ้าน
21וְלֹ֥א תַחְמֹ֖ד אֵ֣שֶׁת רֵעֶ֑ךָ ס וְלֹ֨א תִתְאַוֶּ֜ה בֵּ֣ית רֵעֶ֗ךָ שָׂדֵ֜הוּ וְעַבְדּ֤וֹ וַאֲמָתוֹ֙ שׁוֹר֣וֹ וַחֲמֹר֔וֹ וְכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר לְרֵעֶֽךָ׃ ס
21‘อย่า​หมาย​ปอง​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน และ​อย่า​อยาก​ได้​บ้าน​ของ​เพื่อน​บ้าน ทุ่ง​นา ทาส​ชาย ทาส​หญิง วัว ลา หรือ​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​ของ​เพื่อน​บ้าน’
22אֶֽת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֡לֶּה דִּבֶּר֩ יְהוָ֨ה אֶל־כָּל־קְהַלְכֶ֜ם בָּהָ֗ר מִתּ֤וֹךְ הָאֵשׁ֙ הֶֽעָנָ֣ן וְהָֽעֲרָפֶ֔ל ק֥וֹל גָּד֖וֹל וְלֹ֣א יָסָ֑ף וַֽיִּכְתְּבֵ֗ם עַל־שְׁנֵי֙ לֻחֹ֣ת אֲבָנִ֔ים וַֽיִּתְּנֵ֖ם אֵלָֽי׃
22พระยาห์เวห์​ตรัส​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แก่​ที่​ประชุม​ทั้งหมด​ของ​พวกคุณ​บน​ภูเขา จาก​กลาง​ไฟ เมฆ และ​ความ​มืด​ทึบ ด้วย​เสียง​อัน​กึกก้อง และ​ไม่​ได้​ตรัส​เพิ่ม​เติม​อีก พระองค์​ทรง​จารึก​ถ้อยคำ​เหล่า​นั้น​ไว้​บน​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น​แล้ว​มอบ​ให้​ผม
23וַיְהִ֗י כְּשָׁמְעֲכֶ֤ם אֶת־הַקּוֹל֙ מִתּ֣וֹךְ הַחֹ֔שֶׁךְ וְהָהָ֖ר בֹּעֵ֣ר בָּאֵ֑שׁ וַתִּקְרְב֣וּן אֵלַ֔י כָּל־רָאשֵׁ֥י שִׁבְטֵיכֶ֖ם וְזִקְנֵיכֶֽם׃
23เมื่อ​พวกคุณ​ได้ยิน​เสียง​จาก​กลาง​ความ​มืด ขณะ​ที่​ภูเขา​กำลัง​ลุก​เป็น​ไฟ บรรดา​หัวหน้า​เผ่า​และ​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ก็​เข้า​มา​หา​ผม
24וַתֹּאמְר֗וּ הֵ֣ן הֶרְאָ֜נוּ יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ אֶת־כְּבֹד֣וֹ וְאֶת־גָּדְל֔וֹ וְאֶת־קֹל֥וֹ שָׁמַ֖עְנוּ מִתּ֣וֹךְ הָאֵ֑שׁ הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ רָאִ֔ינוּ כִּֽי־יְדַבֵּ֧ר אֱלֹהִ֛ים אֶת־הָֽאָדָ֖ם וָחָֽי׃
24แล้ว​พูด​ว่า ‘ดูสิ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​สำแดง​ความ​รุ่งโรจน์​และ​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ให้​เรา​เห็น​แล้ว และ​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​จาก​กลาง​ไฟ วัน​นี้​เรา​เห็น​แล้ว​ว่า​พระเจ้า​ตรัส​กับ​มนุษย์​ได้ และ​มนุษย์​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่
25וְעַתָּה֙ לָ֣מָּה נָמ֔וּת כִּ֣י תֹֽאכְלֵ֔נוּ הָאֵ֥שׁ הַגְּדֹלָ֖ה הַזֹּ֑את אִם־יֹסְפִ֣ים׀ אֲנַ֗חְנוּ לִ֠שְׁמֹעַ אֶת־ק֨וֹל יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ ע֖וֹד וָמָֽתְנוּ׃
25แล้ว​ทำไม​เรา​จะ​ต้อง​ตาย? ไฟ​ใหญ่​นี้​จะ​เผา​ผลาญ​เรา ถ้า​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​อีก เรา​จะ​ต้อง​ตาย​แน่
26כִּ֣י מִ֣י כָל־בָּשָׂ֡ר אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע קוֹל֩ אֱלֹהִ֨ים חַיִּ֜ים מְדַבֵּ֧ר מִתּוֹךְ־הָאֵ֛שׁ כָּמֹ֖נוּ וַיֶּֽחִי׃
26เพราะ​ใน​บรรดา​มนุษย์​ทั้ง​ปวง มี​ใคร​บ้าง​ที่​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่​ตรัส​จาก​กลาง​ไฟ​อย่าง​เรา แล้ว​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่?
27קְרַ֤ב אַתָּה֙ וּֽשֲׁמָ֔ע אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר יֹאמַ֖ר יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וְאַ֣תְּ׀ תְּדַבֵּ֣ר אֵלֵ֗ינוּ אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר יְדַבֵּ֜ר יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ אֵלֶ֖יךָ וְשָׁמַ֥עְנוּ וְעָשִֽׂינוּ׃
27ท่าน​จง​เข้าไป​ใกล้​และ​ฟัง​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​จะ​ตรัส แล้ว​นำ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ตรัส​กับ​ท่าน​มาบ​อก​เรา เรา​จะ​ฟัง​และ​ทำ​ตาม’
28וַיִּשְׁמַ֤ע יְהוָה֙ אֶת־ק֣וֹל דִּבְרֵיכֶ֔ם בְּדַבֶּרְכֶ֖ם אֵלָ֑י וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י שָׁ֠מַעְתִּי אֶת־ק֨וֹל דִּבְרֵ֜י הָעָ֤ם הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבְּר֣וּ אֵלֶ֔יךָ הֵיטִ֖יבוּ כָּל־אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽרוּ׃
28พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​พูด​กับ​ผม แล้ว​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘เรา​ได้ยิน​คำ​ที่​ประชาชน​นี้​พูด​กับ​เจ้า​แล้ว ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​พูด​นั้น​ดี
29מִֽי־יִתֵּ֡ן וְהָיָה֩ לְבָבָ֨ם זֶ֜ה לָהֶ֗ם לְיִרְאָ֥ה אֹתִ֛י וְלִשְׁמֹ֥ר אֶת־כָּל־מִצְוֹתַ֖י כָּל־הַיָּמִ֑ים לְמַ֨עַן יִיטַ֥ב לָהֶ֛ם וְלִבְנֵיהֶ֖ם לְעֹלָֽם׃
29ถ้า​พวก​เขา​มี​ใจ​อย่าง​นี้​อยู่​เสมอ คือ​ยำเกรง​เรา​และ​รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​เรา เพื่อ​พวก​เขา​และ​ลูกหลาน​จะ​อยู่ดี​มี​สุข​ตลอด​ไป​ก็​คง​ดี!
30לֵ֖ךְ אֱמֹ֣ר לָהֶ֑ם שׁ֥וּבוּ לָכֶ֖ם לְאָהֳלֵיכֶֽם׃
30‘ไป​บอก​พวก​เขา​ว่า “กลับ​ไป​ยัง​เต็นท์​ของ​พวก​เจ้า​เถิด”
31וְאַתָּ֗ה פֹּה֮ עֲמֹ֣ד עִמָּדִי֒ וַאֲדַבְּרָ֣ה אֵלֶ֗יךָ אֵ֧ת כָּל־הַמִּצְוָ֛ה וְהַחֻקִּ֥ים וְהַמִּשְׁפָּטִ֖ים אֲשֶׁ֣ר תְּלַמְּדֵ֑ם וְעָשׂ֣וּ בָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י נֹתֵ֥ן לָהֶ֖ם לְרִשְׁתָּֽהּ׃
31ส่วน​เจ้า​จง​ยืน​อยู่​ที่​นี่​กับ​เรา แล้ว​เรา​จะ​บอก​พระบัญชา ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​ต้อง​สอน​พวก​เขา เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ทำ​ตาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​ให้​พวก​เขา​เข้า​ครอบ​ครอง’
32וּשְׁמַרְתֶּ֣ם לַעֲשׂ֔וֹת כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם אֶתְכֶ֑ם לֹ֥א תָסֻ֖רוּ יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאל׃
32เพราะ​ฉะนั้น จง​ระมัดระวัง​และ​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา อย่า​หัน​ออก​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย
33בְּכָל־הַדֶּ֗רֶךְ אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֜ה יְהוָ֧ה אֱלֹהֵיכֶ֛ם אֶתְכֶ֖ם תֵּלֵ֑כוּ לְמַ֤עַן תִּֽחְיוּן֙ וְט֣וֹב לָכֶ֔ם וְהַאֲרַכְתֶּ֣ם יָמִ֔ים בָּאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֥ר תִּֽירָשֽׁוּן׃
33จง​ดำเนิน​ตาม​ทุก​ทาง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต อยู่ดี​มี​สุข และ​มีอายุ​ยืนยาว​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​เข้า​ครอบ​ครอง

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.