דניאל
Chapter 3

דניאל

Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֗א עֲבַד֙ צְלֵ֣ם דִּֽי־דְהַ֔ב רוּמֵהּ֙ אַמִּ֣ין שִׁתִּ֔ין פְּתָיֵ֖הּ אַמִּ֣ין שִׁ֑ת אֲקִימֵהּ֙ בְּבִקְעַ֣ת דּוּרָ֔א בִּמְדִינַ֖ת בָּבֶֽל׃
1กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​สร้าง​รูปปั้น​ทองคำ สูง​หกสิบ​ศอก กว้าง​หก​ศอก แล้ว​ตั้ง​ไว้​บน​ที่ราบ​ดูรา ใน​มณฑล​บาบิโลน
2וּנְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֡א שְׁלַ֡ח לְמִכְנַ֣שׁ׀ לַֽאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֡א סִגְנַיָּ֣א וּֽפַחֲוָתָ֡א אֲדַרְגָּזְרַיָּא֩ גְדָ֨בְרַיָּ֤א דְּתָבְרַיָּא֙ תִּפְתָּיֵ֔א וְכֹ֖ל שִׁלְטֹנֵ֣י מְדִֽינָתָ֑א לְמֵתֵא֙ לַחֲנֻכַּ֣ת צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכָּֽא׃
2กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​เจ้า​เมือง รอง​เจ้า​เมือง ผู้​ว่า​การ ผู้พิพากษา ผู้​ดูแล​คลัง ที่ปรึกษา ผู้​รักษา​กฎหมาย และ​ผู้ปกครอง​มณฑล​ทุก​คน ให้​มา​ร่วม​พิธี​อุทิศ​รูปปั้น​ที่​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้
3בֵּאדַ֡יִן מִֽתְכַּנְּשִׁ֡ין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֡א סִגְנַיָּ֣א וּֽפַחֲוָתָ֡א אֲדַרְגָּזְרַיָּ֣א גְדָבְרַיָּא֩ דְּתָ֨בְרַיָּ֜א תִּפְתָּיֵ֗א וְכֹל֙ שִׁלְטֹנֵ֣י מְדִֽינָתָ֔א לַחֲנֻכַּ֣ת צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֑א וְקָֽיְמִין֙ לָקֳבֵ֣ל צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּֽר׃
3เจ้า​เมือง รอง​เจ้า​เมือง ผู้​ว่า​การ ผู้พิพากษา ผู้​ดูแล​คลัง ที่ปรึกษา ผู้​รักษา​กฎหมาย และ​ผู้ปกครอง​มณฑล​ทุก​คน จึง​มา​ร่วม​พิธี​อุทิศ​รูปปั้น​ที่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ตั้ง​ไว้ พวก​เขา​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​รูปปั้น​นั้น
4וְכָרוֹזָ֖א קָרֵ֣א בְחָ֑יִל לְכ֤וֹן אָֽמְרִין֙ עַֽמְמַיָּ֔א אֻמַּיָּ֖א וְלִשָּׁנַיָּֽא׃
4ผู้​ประกาศ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “คน​ทุก​ชน​ชาติ ทุก​เชื้อชาติ ทุก​ภาษา จง​ฟัง​คำ​สั่ง​นี้
5בְּעִדָּנָ֡א דִּֽי־תִשְׁמְע֡וּן קָ֣ל קַרְנָ֣א מַ֠שְׁרוֹקִיתָא קַתְר֨וֹס סַבְּכָ֤א פְּסַנְתֵּרִין֙ סוּמְפֹּ֣נְיָ֔ה וְכֹ֖ל זְנֵ֣י זְמָרָ֑א תִּפְּל֤וּן וְתִסְגְּדוּן֙ לְצֶ֣לֶם דַּהֲבָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכָּֽא׃
5เมื่อใด​ที่​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด จง​หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ตั้ง​ไว้
6וּמַן־דִּי־לָ֥א יִפֵּ֖ל וְיִסְגֻּ֑ד בַּהּ־שַׁעֲתָ֣א יִתְרְמֵ֔א לְגֽוֹא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
6ใคร​ไม่​หมอบ​ลง​นมัสการ จะ​ต้อง​ถูก​โยน​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ทันที”
7כָּל־קֳבֵ֣ל דְּנָ֡ה בֵּהּ־זִמְנָ֡א כְּדִ֣י שָֽׁמְעִ֣ין כָּֽל־עַמְמַיָּ֡א קָ֣ל קַרְנָא֩ מַשְׁר֨וֹקִיתָ֜א קַתְר֤וֹס שַׂבְּכָא֙ פְּסַנְטֵרִ֔ין וְכֹ֖ל זְנֵ֣י זְמָרָ֑א נָֽפְלִ֨ין כָּֽל־עַֽמְמַיָּ֜א אֻמַיָּ֣א וְלִשָּׁנַיָּ֗א סָֽגְדִין֙ לְצֶ֣לֶם דַּהֲבָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכָּֽא׃
7ดังนั้น เมื่อ​ทุก​คน​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด คน​ทุก​ชน​ชาติ ทุก​เชื้อชาติ ทุก​ภาษา ก็​หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ตั้ง​ไว้
8כָּל־קֳבֵ֤ל דְּנָה֙ בֵּהּ־זִמְנָ֔א קְרִ֖בוּ גֻּבְרִ֣ין כַּשְׂדָּאִ֑ין וַאֲכַ֥לוּ קַרְצֵיה֖וֹן דִּ֥י יְהוּדָיֵֽא׃
8ใน​เวลา​นั้น ชาว​เคลเดีย​บาง​คน​เข้า​มา​กล่าวหา​ชาว​ยิว
9עֲנוֹ֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לִנְבוּכַדְנֶצַּ֖ר מַלְכָּ֑א מַלְכָּ֖א לְעָלְמִ֥ין חֱיִֽי׃
9พวก​เขา​ทูล​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ว่า “ขอ​พระองค์​ทรง​พระเจริญ​ตลอด​ไป!
10אַ֣נְתְּ מַלְכָּא֮ שָׂ֣מְתָּ טְּעֵם֒ דִּ֣י כָל־אֱנָ֡שׁ דִּֽי־יִשְׁמַ֡ע קָ֣ל קַרְנָ֣א מַ֠שְׁרֹקִיתָא קַתְר֨וֹס שַׂבְּכָ֤א פְסַנְתֵּרִין֙ וְסוּפֹּ֣נְיָ֔ה וְכֹ֖ל זְנֵ֣י זְמָרָ֑א יִפֵּ֥ל וְיִסְגֻּ֖ד לְצֶ֥לֶם דַּהֲבָֽא׃
10ข้าแต่​กษัตริย์ พระองค์​ทรง​ออก​คำ​สั่ง​ให้​ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ
11וּמַן־דִּי־לָ֥א יִפֵּ֖ל וְיִסְגֻּ֑ד יִתְרְמֵ֕א לְגֽוֹא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
11ใคร​ไม่​หมอบ​ลง​นมัสการ จะ​ต้อง​ถูก​โยน​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน
12אִיתַ֞י גֻּבְרִ֣ין יְהוּדָאיִ֗ן דִּֽי־מַנִּ֤יתָ יָתְהוֹן֙ עַל־עֲבִידַת֙ מְדִינַ֣ת בָּבֶ֔ל שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֗ךְ לָא־שָׂ֨מֽוּ עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם לֵֽאלָהָךְ֙ לָ֣א פָלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ לָ֥א סָגְדִֽין׃ ס
12แต่​มี​ชาว​ยิว​บาง​คน​ที่​พระองค์​ทรง​แต่งตั้ง​ให้​ดูแล​กิจการ​ของ​มณฑล​บาบิโลน คือ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก ข้าแต่​กษัตริย์ คน​เหล่า​นี้​ไม่​เคารพ​พระองค์ พวก​เขา​ไม่​รับใช้​เทพเจ้า​ของ​พระองค์ และ​ไม่​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้”
13בֵּאדַ֤יִן נְבוּכַדְנֶצַּר֙ בִּרְגַ֣ז וַחֲמָ֔ה אֲמַר֙ לְהַיְתָיָ֔ה לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ בֵּאדַ֙יִן֙ גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֔ךְ הֵיתָ֖יוּ קֳדָ֥ם מַלְכָּֽא׃
13เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​โกรธ​จัด สั่ง​ให้​พา​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​มา คน​ทั้ง​สาม​จึง​ถูก​นำ​มา​ต่อ​หน้า​กษัตริย์
14עָנֵ֤ה נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ וְאָמַ֣ר לְה֔וֹן הַצְדָּ֕א שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ לֵֽאלָהַ֗י לָ֤א אִֽיתֵיכוֹן֙ פָּֽלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימֶת לָ֥א סָֽגְדִֽין׃
14เนบูคัดเนสซาร์​ตรัส​ถาม​ว่า “ชัดรัค เมชัค อาเบดเนโก เป็น​ความจริง​หรือ​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​รับใช้​เทพเจ้า​ของ​เรา และ​ไม่​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​เรา​ตั้ง​ไว้?
15כְּעַ֞ן הֵ֧ן אִֽיתֵיכ֣וֹן עֲתִידִ֗ין דִּ֣י בְעִדָּנָ֡א דִּֽי־תִשְׁמְע֡וּן קָ֣ל קַרְנָ֣א מַשְׁרוֹקִיתָ֣א קַתְר֣וֹס שַׂבְּכָ֡א פְּסַנְתֵּרִין֩ וְסוּמְפֹּ֨נְיָ֜ה וְכֹ֣ל׀ זְנֵ֣י זְמָרָ֗א תִּפְּל֣וּן וְתִסְגְּדוּן֮ לְצַלְמָ֣א דִֽי־עַבְדֵת֒ וְהֵן֙ לָ֣א תִסְגְּד֔וּן בַּהּ־שַׁעֲתָ֣ה תִתְרְמ֔וֹן לְגֽוֹא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּ֑א וּמַן־ה֣וּא אֱלָ֔הּ דֵּ֥י יְשֵֽׁיזְבִנְכ֖וֹן מִן־יְדָֽי׃
15ถ้า​ตอน​นี้​พวก​เจ้า​พร้อม​จะ​หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ที่​เรา​สร้าง เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด ก็​เป็น​อัน​ดี แต่​ถ้า​ไม่​ยอม​นมัสการ เรา​จะ​ให้​โยน​พวก​เจ้า​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ทันที แล้ว​เทพเจ้า​องค์​ไหน​จะ​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​เรา​ได้?”
16עֲנ֗וֹ שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְג֔וֹ וְאָמְרִ֖ין לְמַלְכָּ֑א נְבֽוּכַדְנֶצַּ֔ר לָֽא־חַשְׁחִ֨ין אֲנַ֧חְנָה עַל־דְּנָ֛ה פִּתְגָ֖ם לַהֲתָבוּתָֽךְ׃
16ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “เนบูคัดเนสซาร์ พวก​เรา​ไม่​จำเป็น​ต้อง​แก้​ต่าง​ใน​เรื่อง​นี้
17הֵ֣ן אִיתַ֗י אֱלָהַ֙נָא֙ דִּֽי־אֲנַ֣חְנָא פָֽלְחִ֔ין יָכִ֖ל לְשֵׁיזָבוּתַ֑נָא מִן־אַתּ֨וּן נוּרָ֧א יָקִֽדְתָּ֛א וּמִן־יְדָ֥ךְ מַלְכָּ֖א יְשֵׁיזִֽב׃
17ถ้า​ต้อง​เป็น​เช่น​นั้น พระเจ้า​ที่​พวก​เรา​รับใช้​สามารถ​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ได้ และ​พระองค์​จะ​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​กษัตริย์
18וְהֵ֣ן לָ֔א יְדִ֥יעַ לֶהֱוֵא־לָ֖ךְ מַלְכָּ֑א דִּ֤י לֵֽאלָהָךְ֙ לָא־אִיתַ֣נָא פָֽלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ לָ֥א נִסְגֻּֽד׃ ס
18แต่​ถึง​จะ​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น ขอ​ให้​กษัตริย์​รู้​ไว้​ว่า พวก​เรา​จะ​ไม่​รับใช้​เทพเจ้า​ของ​พระองค์ และ​จะ​ไม่​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้”
19בֵּאדַ֨יִן נְבוּכַדְנֶצַּ֜ר הִתְמְלִ֣י חֱמָ֗א וּצְלֵ֤ם אַנְפּ֙וֹהִי֙ אֶשְׁתַּנִּ֔י עַל־שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ עָנֵ֤ה וְאָמַר֙ לְמֵזֵ֣א לְאַתּוּנָ֔א חַ֨ד־שִׁבְעָ֔ה עַ֛ל דִּ֥י חֲזֵ֖ה לְמֵזְיֵֽהּ׃
19เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​โกรธ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​จน​พระพักตร์​เปลี่ยน​ไป แล้ว​ทรง​สั่ง​ให้​เร่ง​ไฟ​ใน​เตา​ให้​ร้อน​กว่า​ปกติ​เจ็ด​เท่า
20וּלְגֻבְרִ֤ין גִּבָּֽרֵי־חַ֙יִל֙ דִּ֣י בְחַיְלֵ֔הּ אֲמַר֙ לְכַפָּתָ֔ה לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ לְמִרְמֵ֕א לְאַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
20พระองค์​ทรง​สั่ง​ทหาร​ที่​แข็งแรง​บาง​คน​ใน​กองทัพ ให้​มัด​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก แล้ว​โยน​ลง​ใน​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน
21בֵּאדַ֜יִן גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֗ךְ כְּפִ֙תוּ֙ בְּסַרְבָּלֵיהוֹן֙ פַּטְּשֵׁיה֔וֹן וְכַרְבְּלָתְה֖וֹן וּלְבֻשֵׁיה֑וֹן וּרְמִ֕יו לְגֽוֹא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
21พวก​เขา​จึง​มัด​คน​ทั้ง​สาม​ทั้ง​กางเกง เสื้อ เสื้อ​คลุม และ​เครื่อง​แต่ง​กาย​อื่นๆ แล้ว​โยน​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน
22כָּל־קֳבֵ֣ל דְּנָ֗ה מִן־דִּ֞י מִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ מַחְצְפָ֔ה וְאַתּוּנָ֖א אֵזֵ֣ה יַתִּ֑ירָא גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֗ךְ דִּ֤י הַסִּ֙קוּ֙ לְשַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְג֔וֹ קַטִּ֣ל הִמּ֔וֹן שְׁבִיבָ֖א דִּ֥י נוּרָֽא׃
22เพราะ​คำ​สั่ง​ของ​กษัตริย์​เร่งด่วน​และ​เตา​ร้อน​จัด เปลว​ไฟ​จึง​เผา​ทหาร​ที่​ยก​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​ไป​จน​ตาย
23וְגֻבְרַיָּ֤א אִלֵּךְ֙ תְּלָ֣תֵּה֔וֹן שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ נְפַ֛לוּ לְגֽוֹא־אַתּוּן־נוּרָ֥א יָֽקִדְתָּ֖א מְכַפְּתִֽין׃ פ
23ส่วน​คน​ทั้ง​สาม คือ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก ตกลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ทั้ง​ที่​ยัง​ถูก​มัด​อยู่
24אֱדַ֙יִן֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א תְּוַ֖הּ וְקָ֣ם בְּהִתְבְּהָלָ֑ה עָנֵ֨ה וְאָמַ֜ר לְהַדָּֽבְר֗וֹהִי הֲלָא֩ גֻבְרִ֨ין תְּלָתָ֜א רְמֵ֤ינָא לְגוֹא־נוּרָא֙ מְכַפְּתִ֔ין עָנַ֤יִן וְאָמְרִין֙ לְמַלְכָּ֔א יַצִּיבָ֖א מַלְכָּֽא׃
24กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​ตก​ตะลึง ลุก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว แล้ว​ตรัส​ถาม​ที่ปรึกษา​ว่า “เรา​มัด​คน​สาม​คน​โยน​ลง​กลาง​ไฟ​ไม่​ใช่​หรือ?” พวก​เขา​ทูล​ตอบ​ว่า “จริง ข้าแต่​กษัตริย์”
25עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר הָֽא־אֲנָ֨ה חָזֵ֜ה גֻּבְרִ֣ין אַרְבְּעָ֗ה שְׁרַ֙יִן֙ מַהְלְכִ֣ין בְּגֽוֹא־נוּרָ֔א וַחֲבָ֖ל לָא־אִיתַ֣י בְּה֑וֹן וְרֵוֵהּ֙ דִּ֣י רְֽבִיעָאָ֔ה דָּמֵ֖ה לְבַר־אֱלָהִֽין׃ ס
25พระองค์​ตรัส​ว่า “ดู​สิ! เรา​เห็น​คน​สี่​คน​เดิน​อยู่​กลาง​ไฟ​โดย​ไม่​มี​อะไร​ผูกมัด ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​อันตราย คน​ที่​สี่​มี​รูปร่าง​เหมือน​บุตร​ของ​เหล่า​เทพเจ้า”
26בֵּאדַ֜יִן קְרֵ֣ב נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר לִתְרַע֮ אַתּ֣וּן נוּרָ֣א יָקִֽדְתָּא֒ עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר שַׁדְרַ֨ךְ מֵישַׁ֧ךְ וַעֲבֵד־נְג֛וֹ עַבְד֛וֹהִי דִּֽי־אֱלָהָ֥א עִלָּאָ֖ה פֻּ֣קוּ וֶאֱת֑וֹ בֵּאדַ֣יִן נָֽפְקִ֗ין שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד נְג֖וֹ מִן־גּ֥וֹא נוּרָֽא׃
26เนบูคัดเนสซาร์​เสด็จ​ไป​ใกล้​ปาก​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน แล้ว​ตรัส​เรีย​กว่า “ชัดรัค เมชัค อาเบดเนโก ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​ผู้​สูง​สุด ออก​มา! มา​ที่​นี่!” ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​จึง​ออก​มา​จาก​กลาง​ไฟ
27וּ֠מִֽתְכַּנְּשִׁין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֞א סִגְנַיָּ֣א וּפַחֲוָתָא֮ וְהַדָּבְרֵ֣י מַלְכָּא֒ חָזַ֣יִן לְגֻבְרַיָּ֣א אִלֵּ֡ךְ דִּי֩ לָֽא־שְׁלֵ֨ט נוּרָ֜א בְּגֶשְׁמְה֗וֹן וּשְׂעַ֤ר רֵֽאשְׁהוֹן֙ לָ֣א הִתְחָרַ֔ךְ וְסָרְבָּלֵיה֖וֹן לָ֣א שְׁנ֑וֹ וְרֵ֣יחַ נ֔וּר לָ֥א עֲדָ֖ת בְּהֽוֹן׃
27เจ้า​เมือง รอง​เจ้า​เมือง ผู้​ว่า​การ และ​ที่ปรึกษา​ของ​กษัตริย์​มา​รวม​กัน​ดู​คน​ทั้ง​สาม เห็น​ว่า​ไฟ​ไม่​ทำ​อันตราย​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา ผม​ไม่​ไหม้ กางเกง​ไม่​เสียหาย แม้​แต่​กลิ่น​ไฟ​ก็​ไม่​ติด​ตัว
28עָנֵ֨ה נְבֽוּכַדְנֶצַּ֜ר וְאָמַ֗ר בְּרִ֤יךְ אֱלָהֲהוֹן֙ דִּֽי־שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְג֔וֹ דִּֽי־שְׁלַ֤ח מַלְאֲכֵהּ֙ וְשֵׁיזִ֣ב לְעַבְד֔וֹהִי דִּ֥י הִתְרְחִ֖צוּ עֲל֑וֹהִי וּמִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ שַׁנִּ֔יו וִיהַ֣בוּ גֶשְׁמְה֗וֹן דִּ֠י לָֽא־יִפְלְח֤וּן וְלָֽא־יִסְגְּדוּן֙ לְכָל־אֱלָ֔הּ לָהֵ֖ן לֵאלָֽהֲהֽוֹן׃
28เนบูคัดเนสซาร์​ตรัส​ว่า “ขอ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ของ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก พระองค์​ส่ง​ทูตสวรรค์​มา และ​ช่วย​ผู้รับใช้​ที่​วางใจ​ใน​พระองค์ พวก​เขา​ไม่​ยอม​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​กษัตริย์​และ​ยอม​สละ​ร่างกาย เพื่อ​จะ​ไม่​ต้อง​รับใช้​หรือ​นมัสการ​เทพเจ้า​องค์​ใด​นอกจาก​พระเจ้า​ของ​ตน
29וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּי֩ כָל־עַ֨ם אֻמָּ֜ה וְלִשָּׁ֗ן דִּֽי־יֵאמַ֤ר שָׁלוּ֙ עַ֣ל אֱלָהֲה֗וֹן דִּֽי־שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְג֔וֹא הַדָּמִ֣ין יִתְעֲבֵ֔ד וּבַיְתֵ֖הּ נְוָלִ֣י יִשְׁתַּוֵּ֑ה כָּל־קֳבֵ֗ל דִּ֣י לָ֤א אִיתַי֙ אֱלָ֣ה אָחֳרָ֔ן דִּֽי־יִכֻּ֥ל לְהַצָּלָ֖ה כִּדְנָֽה׃
29เรา​จึง​ออก​คำ​สั่ง​ว่า คน​จาก​ชน​ชาติ เชื้อชาติ หรือ​ภาษา​ใด​ก็​ตาม ที่​พูด​ลบหลู่​พระเจ้า​ของ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก จะ​ต้อง​ถูก​หั่น​เป็น​ชิ้นๆ และ​บ้าน​ของ​เขา​จะ​กลาย​เป็น​กอง​มูล เพราะ​ไม่​มี​เทพเจ้า​อื่น​ใด​ช่วย​ให้​รอด​ได้​อย่าง​นี้”
30בֵּאדַ֣יִן מַלְכָּ֗א הַצְלַ֛ח לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד נְג֖וֹ בִּמְדִינַ֥ת בָּבֶֽל׃ פ
30กษัตริย์​ทรง​เลื่อน​ตำแหน่ง​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​ใน​มณฑล​บาบิโลน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.