דניאל 12
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וּבָעֵ֣ת הַהִיא֩ יַעֲמֹ֨ד מִֽיכָאֵ֜ל הַשַּׂ֣ר הַגָּד֗וֹל הָעֹמֵד֮ עַל־בְּנֵ֣י עַמֶּךָ֒ וְהָיְתָה֙ עֵ֣ת צָרָ֔ה אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נִהְיְתָה֙ מִֽהְי֣וֹת גּ֔וֹי עַ֖ד הָעֵ֣ת הַהִ֑יא וּבָעֵ֤ת הַהִיא֙ יִמָּלֵ֣ט עַמְּךָ֔ כָּל־הַנִּמְצָ֖א כָּת֥וּב בַּסֵּֽפֶר׃
1“ในเวลานั้น มีคาเอลจะลุกขึ้น เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ที่ยืนหยัดเพื่อประชาชนของท่าน จะเป็นยามทุกข์ยากอย่างที่ไม่เคยมี ตั้งแต่มีชนชาติเกิดขึ้นมาจนถึงเวลานั้น ในเวลานั้น ประชาชนของท่านจะได้รับการช่วยให้รอด ทุกคนที่มีชื่อเขียนไว้ในบันทึก
2וְרַבִּ֕ים מִיְּשֵׁנֵ֥י אַדְמַת־עָפָ֖ר יָקִ֑יצוּ אֵ֚לֶּה לְחַיֵּ֣י עוֹלָ֔ם וְאֵ֥לֶּה לַחֲרָפ֖וֹת לְדִרְא֥וֹן עוֹלָֽם׃ ס
2คนจำนวนมากที่หลับอยู่ในผงดินจะตื่นขึ้น บางคนจะมีชีวิตตลอดไป บางคนจะอับอายและเป็นที่ดูหมิ่นตลอดไป
3וְהַ֨מַּשְׂכִּלִ֔ים יַזְהִ֖רוּ כְּזֹ֣הַר הָרָקִ֑יעַ וּמַצְדִּיקֵי֙ הָֽרַבִּ֔ים כַּכּוֹכָבִ֖ים לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃ פ
3ผู้มีปัญญาจะส่องสว่างเหมือนแสงของท้องฟ้า ผู้ที่นำคนจำนวนมากสู่ความเที่ยงธรรมจะส่องสว่างเหมือนดวงดาวตลอดชั่วนิรันดร์
4וְאַתָּ֣ה דָֽנִיֵּ֗אל סְתֹ֧ם הַדְּבָרִ֛ים וַחֲתֹ֥ם הַסֵּ֖פֶר עַד־עֵ֣ת קֵ֑ץ יְשֹׁטְט֥וּ רַבִּ֖ים וְתִרְבֶּ֥ה הַדָּֽעַת׃
4แต่ท่าน ดาเนียล จงเก็บถ้อยคำเหล่านี้ไว้เป็นความลับ และปิดผนึกหนังสือจนถึงวาระสุดท้าย คนจำนวนมากจะวิ่งไปมา และความรู้จะเพิ่มพูน”
5וְרָאִ֙יתִי֙ אֲנִ֣י דָנִיֵּ֔אל וְהִנֵּ֛ה שְׁנַ֥יִם אֲחֵרִ֖ים עֹמְדִ֑ים אֶחָ֥ד הֵ֙נָּה֙ לִשְׂפַ֣ת הַיְאֹ֔ר וְאֶחָ֥ד הֵ֖נָּה לִשְׂפַ֥ת הַיְאֹֽר׃
5เมื่อข้าพเจ้า ดาเนียล มองดู ก็เห็นอีกสองคนยืนอยู่ คนหนึ่งอยู่บนฝั่งแม่น้ำด้านนี้ อีกคนอยู่บนฝั่งด้านโน้น
6וַיֹּ֗אמֶר לָאִישׁ֙ לְב֣וּשׁ הַבַּדִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר מִמַּ֖עַל לְמֵימֵ֣י הַיְאֹ֑ר עַד־מָתַ֖י קֵ֥ץ הַפְּלָאֽוֹת׃
6ผู้หนึ่งถามชายสวมผ้าลินินที่อยู่เหนือน้ำในแม่น้ำว่า “อีกนานเท่าไร สิ่งอัศจรรย์เหล่านี้จึงจะสิ้นสุด?”
7וָאֶשְׁמַ֞ע אֶת־הָאִ֣ישׁ׀ לְב֣וּשׁ הַבַּדִּ֗ים אֲשֶׁ֣ר מִמַּעַל֮ לְמֵימֵ֣י הַיְאֹר֒ וַיָּ֨רֶם יְמִינ֤וֹ וּשְׂמֹאלוֹ֙ אֶל־הַשָּׁמַ֔יִם וַיִּשָּׁבַ֖ע בְּחֵ֣י הָעוֹלָ֑ם כִּי֩ לְמוֹעֵ֨ד מֽוֹעֲדִ֜ים וָחֵ֗צִי וּכְכַלּ֛וֹת נַפֵּ֥ץ יַד־עַם־קֹ֖דֶשׁ תִּכְלֶ֥ינָה כָל־אֵֽלֶּה׃
7ชายสวมผ้าลินินที่อยู่เหนือน้ำในแม่น้ำยกมือขวาและมือซ้ายขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์ ข้าพเจ้าได้ยินเขาสาบานโดยอ้างองค์ผู้มีชีวิตตลอดไปว่า จะเป็นเวลาหนึ่งวาระ หลายวาระ และครึ่งวาระ และเมื่อพวกเขาทำลายอำนาจของประชาชนผู้เป็นของพระเจ้าจนแตกสลายสิ้นแล้ว สิ่งทั้งหมดนี้จะสิ้นสุด
8וַאֲנִ֥י שָׁמַ֖עְתִּי וְלֹ֣א אָבִ֑ין וָאֹ֣מְרָ֔ה אֲדֹנִ֕י מָ֥ה אַחֲרִ֖ית אֵֽלֶּה׃ פ
8ข้าพเจ้าได้ยินแต่ไม่เข้าใจ จึงถามว่า “ท่านผู้เป็นนาย เรื่องเหล่านี้จะลงเอยอย่างไร?”
9וַיֹּ֖אמֶר לֵ֣ךְ דָּנִיֵּ֑אל כִּֽי־סְתֻמִ֧ים וַחֲתֻמִ֛ים הַדְּבָרִ֖ים עַד־עֵ֥ת קֵֽץ׃
9เขาตอบว่า “ไปเถิด ดาเนียล เพราะถ้อยคำเหล่านี้เก็บไว้เป็นความลับและปิดผนึกไว้จนถึงวาระสุดท้าย
10יִ֠תְבָּֽרֲרוּ וְיִֽתְלַבְּנ֤וּ וְיִצָּֽרְפוּ֙ רַבִּ֔ים וְהִרְשִׁ֣יעוּ רְשָׁעִ֔ים וְלֹ֥א יָבִ֖ינוּ כָּל־רְשָׁעִ֑ים וְהַמַּשְׂכִּלִ֖ים יָבִֽינוּ׃
10คนจำนวนมากจะชำระตนให้สะอาด ทำให้ตนขาวผ่อง และผ่านการหลอมให้บริสุทธิ์ แต่คนชั่วจะทำชั่วต่อไป ไม่มีคนชั่วคนใดเข้าใจ แต่ผู้มีปัญญาจะเข้าใจ
11וּמֵעֵת֙ הוּסַ֣ר הַתָּמִ֔יד וְלָתֵ֖ת שִׁקּ֣וּץ שֹׁמֵ֑ם יָמִ֕ים אֶ֖לֶף מָאתַ֥יִם וְתִשְׁעִֽים׃
11“ตั้งแต่เวลาที่เครื่องเผาบูชาที่ถวายเป็นประจำถูกเอาออกไป และสิ่งน่ารังเกียจที่ทำให้ร้างเปล่าถูกตั้งขึ้น จะเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบวัน
12אַשְׁרֵ֥י הַֽמְחַכֶּ֖ה וְיַגִּ֑יעַ לְיָמִ֕ים אֶ֕לֶף שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת שְׁלֹשִׁ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃
12ผู้ที่รอคอยจนถึงหนึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าวันย่อมเป็นสุข
13וְאַתָּ֖ה לֵ֣ךְ לַקֵּ֑ץ וְתָנ֛וּחַ וְתַעֲמֹ֥ד לְגֹרָלְךָ֖ לְקֵ֥ץ הַיָּמִֽין׃
13“แต่ท่าน จงเดินต่อไปจนถึงที่สุด ท่านจะพัก และจะได้ยืนรับมรดกของท่านเมื่อวันทั้งหลายสิ้นสุดลง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.